What do you think?
Rate this book
Առաքյալը, Նոյի Ագռավը
Մուրացանն իր գործերում խոր ցավով և իրատեսորեն է նկարագրել XIX դարի վերջի հայ գյուղը, այնտեղ տիրող թշվառությունը, ժողովրդի ծանր վիճակը: Սակայն, որպես ռոմանտիկ մտածող, նա կարծում էր, որ ժողովրդին կարող են փրկել անձնազոհ ու կրթված անհատները՝ առաքյալները՝ լուսավորություն տարածելով գյուղում: Այդպիսին է քույր Աննան «Խորհրդավոր միանձնուհին» վեպում: Ավելի իրատեսական կերպարներ են Վեդունց Վանին «Նոյի ագռավը»-ում և Պետրոս Կամսարյանը «Առաքյալը»-ում, առաջինը քաղաքում սովորելուց հետո գյուղ չի վերադառնում, իսկ երկրորդը գյուղ է մեկնում վեհ նպատակներով, բայց խորշում է գյուղական կյանքից, երկնչում դժվարություններից և ի վերջո վերադառնում քաղաք:“Նոյի ագռավ” ռեալիստական պատմվածքում Մուրացանը հակադրում է վերացող գյուղացիական ապրելակերպը քաղաքի ապրելակերպին, քննադատում այն մտավորականներին, որոնք գյուղացիական հասարակությունից ելնելով մեջք են թեքում գյուղին:
- GenresHistory
221 pages, Unknown Binding
First published January 1, 1902
1 person is currently reading
29 people want to read
About the author
Muratsan
17 books10 followersMuratsan (orig. Grigor Ter-Hovanissian, December 1, 1854 , Shushi - September 12, 1908 , Tbilisi) was an Armenian writer, the author of "Gevorg Marzpetuni", an historical novel (1896) set in Armenia in the 10th century.
Muratsan studied at Shushi diocese school, then moved to Tiflis (Tbilisi), where he worked as a teacher and accountant and remained for the rest of his life. He became famous after the production of his historical drama "Ruzan" at a Tiflis theatre in 1882. He was the author of many short-stories and novels, including "The Apostle" (1902). An intensely nationalistic writer, Muratsan was a nineteenth-century romantic in style and an advocate of traditional cultural and religious values.
Ten years after his death, Muratsan's properties in Tiflis were expropriated in the Russian revolution. A collection of stereopticon pictures of ancient Armenian ruins, in the possession of an American great-grandson, is thought to be the only remnant of his personal library.
Muratsan studied at Shushi diocese school, then moved to Tiflis (Tbilisi), where he worked as a teacher and accountant and remained for the rest of his life. He became famous after the production of his historical drama "Ruzan" at a Tiflis theatre in 1882. He was the author of many short-stories and novels, including "The Apostle" (1902). An intensely nationalistic writer, Muratsan was a nineteenth-century romantic in style and an advocate of traditional cultural and religious values.
Ten years after his death, Muratsan's properties in Tiflis were expropriated in the Russian revolution. A collection of stereopticon pictures of ancient Armenian ruins, in the possession of an American great-grandson, is thought to be the only remnant of his personal library.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
