What do you think?
Rate this book
Ανατομία της Δεξιάς: Κριτική μιας σύμμεικτης ιδεολογίας καθαρού λόγου και "παράνοιας"
Ο Χρίστος Γούδης, στο δοκίμιό του
Ανατομία της Δεξιάς: Κριτική μιας σύμμεικτης ιδεολογίας καθαρού λόγου και "παράνοιας"
ευαγγελίζεται, μέσα από τη σύμπλοκη μορφή ενός αυστηρού κριτικού μανιφέστου της πολιτικής φιλοσοφίας και των μεταφυσικών πεποιθήσεων αυτού του μείζονος χώρου, την αναγκαιότητα μιας "ανατρεπτικής Δεξιάς", στηριγμένης σε ένα αποκρυσταλλωμένο και διαυγές σύστημα αρχών και αξιών, ικανό να ανατάξει την παρακμιακή πορεία της πολιτικής και να προκαθορίσει την ιδεολογία της Δεξιάς του μέλλοντος.
112 pages, Paperback
First published September 1, 2007
2 people want to read
About the author
Χρίστος Γούδης
28 books5 followersΟ Χρίστος Γούδης είναι συνταξιούχος καθηγητής αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών, ποιητής και συγγραφέας, μεταφραστής ξένης λογοτεχνίας και πολιτικός στοχαστής της νεοναζιστικής Ακροδεξιάς. Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 15 Απριλίου 1947. Αποφοίτησε από το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1969 και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Αστροφυσική στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ στην Αγγλία, απ' όπου έλαβε Μάστερ (M.Sc.) και Διδακτορικό (Ph.D.) το 1972 και 1974 αντιστοίχως. Ο τίτλος της διδακτορικής διατριβής του η οποία έγινε υπό την επίβλεψη του John Meaburn ήταν
Radio and optical structure of HII regions
.
Εργάστηκε ως ερευνητής στο ίδιο πανεπιστήμιο στην Αγγλία έως το 1979, και στο Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck της Χαϊδελβέργης στη Γερμανία έως το 1981. Εξελέγη Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών το 1981, όπου υπηρέτησε μέχρι το 2014 όποτε και συνταξιοδοτήθηκε. Από το 2001 έως το 2011 διετέλεσε Διευθυντής του Ινστιτούτου Αστρονομίας και Αστροφυσικής και από το 2003 έως το 2011 υπήρξε Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος Φυσικής κατά τις διετίες 1985-1987 και 1987-1989. Υπήρξε ιδρυτής και Διευθυντής Σπουδών του Ελεύθερου Δημοτικού Πανεπιστημίου (ΕΛ.ΔΗ.ΠΑ) του Πειραιά (1987–1989). Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) Πάτρας (1999-2002).
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 μετείχε ως υποψήφιος βουλευτής επικρατείας και εκπρόσωπος τύπου του ΛάΟΣ, ενώ το 2014 εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος της νεοναζιστικής Ελληνικής Αυγής στον Δήμο Αθηναίων με επικεφαλής τον υπόδικο για σύσταση και διεύθυνση εγκληματικής συμμορίας (βλ. δίκη της ΧΑ), Ηλία Κασιδιάρη.
Εργάστηκε ως ερευνητής στο ίδιο πανεπιστήμιο στην Αγγλία έως το 1979, και στο Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck της Χαϊδελβέργης στη Γερμανία έως το 1981. Εξελέγη Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών το 1981, όπου υπηρέτησε μέχρι το 2014 όποτε και συνταξιοδοτήθηκε. Από το 2001 έως το 2011 διετέλεσε Διευθυντής του Ινστιτούτου Αστρονομίας και Αστροφυσικής και από το 2003 έως το 2011 υπήρξε Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος Φυσικής κατά τις διετίες 1985-1987 και 1987-1989. Υπήρξε ιδρυτής και Διευθυντής Σπουδών του Ελεύθερου Δημοτικού Πανεπιστημίου (ΕΛ.ΔΗ.ΠΑ) του Πειραιά (1987–1989). Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) Πάτρας (1999-2002).
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 μετείχε ως υποψήφιος βουλευτής επικρατείας και εκπρόσωπος τύπου του ΛάΟΣ, ενώ το 2014 εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος της νεοναζιστικής Ελληνικής Αυγής στον Δήμο Αθηναίων με επικεφαλής τον υπόδικο για σύσταση και διεύθυνση εγκληματικής συμμορίας (βλ. δίκη της ΧΑ), Ηλία Κασιδιάρη.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
August 25, 2022
Σε αυτό το υπέροχο μικρό βιβλίαράκι που λόγω μεγέθους ωραίου εξωφύλλου(Κόρτο Μαλτέζε) και συμπυκνωμένων υψηλών νοημάτων ο Χ. Γούδης δινει εν συντομία στον αμύητο να αντιληφθεί τι ειναι τελικά η Δεξιά και ποιες οι βασικές της διαφορές με την Αριστερά.
α) Κάθε πολιτικός χώρος ειναι ενας εξουσιαστικός μηχανισμός που απο πίσω του όμως κρυβει μια ολοκληρη κουλτούρα.
β) Η κουλτούρα αυτή αναγκαστικά καθορίζεται από μια ιδιαίτερη φιλοσοφική ενατένιση της ζωής και του θανάτου που ειναι και το κυρίαρχο γεγονός γιατι ο άνθρωπος ειναι Sein zum Tod( Xαιντεγκερ υπαρξη προς θάνατον).
γ) Η Δεξια εκτός από τα ασςτικα της κόμματα που διεκδικουν την εξουσια και που συχνά ντρέπονται για τον ίδιο τον όρο Δεξια δααθέτει ενα τεράστιο βαθος και πλειάδα διανοουμένων στο χθες και στο σήμερα που θα μπορούσαμε να τους χαρακτηρίσουμε ως Αναρχοδεξιούς αφού ανέπτυξαν συμπεριφορά άναρχη και νοοτροπία καταδρομέα στα χρόνια της αντιπαλότητας τους με τις κυρίαρχες αριστερες ιδεες οσο και με την αστική δεξιά.
δ) Οι βασικές διαφορές της Δεξιας με την Αριστερά έγκεινται στα εξής σημεία *Πίστη στην υπερβατικότητα - δυνάμεις ανώτερες από τον άνθρωπο εν αντιθέσει με τον κατάφωρο υλισμό της αριστεράς και των οικονομικιστικων θεωριών. * Διαφορετική αισθητική αντιμετώπιση κυρίαρχων ζητημάτων όπως η γυναίκα. Δεξιά αιθσητική= machismus Αριστερά= unisex αισθητική φεμινισμός κλπ. Όπως θα έλεγε και ο Ιούλίο Έβολα η Δεξια αντιπροσωπεύει την αρσενική αρχή του σύμπαντος ενω η αριστερα την Θηλυκή. Η αρσενική αρχή σημαίνει την τάξη η θηλυκή την ανατροπή.
* Υποστηριξη στην πολυμορφια της ζωής με ότι αυτο σημαινει(ειδη φυλες εθνη θρησκειες κουλτουρες) και στην διατηρηση της ιδιοπροσωπια καθε ξεχωριστής οντότητας εν αντιθέσει με την ομοιομορφια του κοσμοπολιτισμου που επιδιώκει η αριστερά και που σημερα κατα μεγάλη ειρωνία της τυχης εκπληρώνει το μεγάλο κεφάλαιο(παγκοσμιοποιηση) πολτοποιώντας τους λαούς.
ε) Αναφέρονται επιγραμματικα ολες οι συντηρητικές και φιλελεύθερες θεωρήσεις από τον Τζων Λόκ μέχρι τον Μ. Ρόθμπαρ και τον Σαταγιάννα. Οι αντιφάσεις τους και οι διαφορες τους με την βαθύριζη δεξιά που εκκινεί από την εποχή πριν την Γαλλική Επανάσταση.
στ) Αναφέονται μια σειρά διανόνοουμενων και συγγραφεων που εκπροσωπουν το αιώνιο πνευμα της περιπέτειας τον ηρωισμο τον ιδεαλισμό την αντίθεση στην κυριαρχία του χρηματος. Γ. ΜισIμα ,Τζακ Λόντον, Ούγκο Πρατ, Εζρα Πάουντ, Λουι Φέρντιναντ Σελίν, Κίπλινγκ, Τζ. Κόνραντ, Περικλής Γιαννόπουλος, Συκουτρής, Δραγούμης.
Και όλα αυτά ντυμένα με στίχους του Εγγονόπουλου και του Τ..S. Elliot και ρήσεις του Νίτσε.
Πολύ καλό βιβλίο με μόνο 100 σελίδες! Το οποίο το θεωρώ απαραίτητο εγχειρίδιο πολιτικής αυτογνωσίας και συνιστώ να διαβαστεί μαζί με το ''Η καθ ημάς Δεξιά'' του ίδιου
α) Κάθε πολιτικός χώρος ειναι ενας εξουσιαστικός μηχανισμός που απο πίσω του όμως κρυβει μια ολοκληρη κουλτούρα.
β) Η κουλτούρα αυτή αναγκαστικά καθορίζεται από μια ιδιαίτερη φιλοσοφική ενατένιση της ζωής και του θανάτου που ειναι και το κυρίαρχο γεγονός γιατι ο άνθρωπος ειναι Sein zum Tod( Xαιντεγκερ υπαρξη προς θάνατον).
γ) Η Δεξια εκτός από τα ασςτικα της κόμματα που διεκδικουν την εξουσια και που συχνά ντρέπονται για τον ίδιο τον όρο Δεξια δααθέτει ενα τεράστιο βαθος και πλειάδα διανοουμένων στο χθες και στο σήμερα που θα μπορούσαμε να τους χαρακτηρίσουμε ως Αναρχοδεξιούς αφού ανέπτυξαν συμπεριφορά άναρχη και νοοτροπία καταδρομέα στα χρόνια της αντιπαλότητας τους με τις κυρίαρχες αριστερες ιδεες οσο και με την αστική δεξιά.
δ) Οι βασικές διαφορές της Δεξιας με την Αριστερά έγκεινται στα εξής σημεία *Πίστη στην υπερβατικότητα - δυνάμεις ανώτερες από τον άνθρωπο εν αντιθέσει με τον κατάφωρο υλισμό της αριστεράς και των οικονομικιστικων θεωριών. * Διαφορετική αισθητική αντιμετώπιση κυρίαρχων ζητημάτων όπως η γυναίκα. Δεξιά αιθσητική= machismus Αριστερά= unisex αισθητική φεμινισμός κλπ. Όπως θα έλεγε και ο Ιούλίο Έβολα η Δεξια αντιπροσωπεύει την αρσενική αρχή του σύμπαντος ενω η αριστερα την Θηλυκή. Η αρσενική αρχή σημαίνει την τάξη η θηλυκή την ανατροπή.
* Υποστηριξη στην πολυμορφια της ζωής με ότι αυτο σημαινει(ειδη φυλες εθνη θρησκειες κουλτουρες) και στην διατηρηση της ιδιοπροσωπια καθε ξεχωριστής οντότητας εν αντιθέσει με την ομοιομορφια του κοσμοπολιτισμου που επιδιώκει η αριστερά και που σημερα κατα μεγάλη ειρωνία της τυχης εκπληρώνει το μεγάλο κεφάλαιο(παγκοσμιοποιηση) πολτοποιώντας τους λαούς.
ε) Αναφέρονται επιγραμματικα ολες οι συντηρητικές και φιλελεύθερες θεωρήσεις από τον Τζων Λόκ μέχρι τον Μ. Ρόθμπαρ και τον Σαταγιάννα. Οι αντιφάσεις τους και οι διαφορες τους με την βαθύριζη δεξιά που εκκινεί από την εποχή πριν την Γαλλική Επανάσταση.
στ) Αναφέονται μια σειρά διανόνοουμενων και συγγραφεων που εκπροσωπουν το αιώνιο πνευμα της περιπέτειας τον ηρωισμο τον ιδεαλισμό την αντίθεση στην κυριαρχία του χρηματος. Γ. ΜισIμα ,Τζακ Λόντον, Ούγκο Πρατ, Εζρα Πάουντ, Λουι Φέρντιναντ Σελίν, Κίπλινγκ, Τζ. Κόνραντ, Περικλής Γιαννόπουλος, Συκουτρής, Δραγούμης.
Και όλα αυτά ντυμένα με στίχους του Εγγονόπουλου και του Τ..S. Elliot και ρήσεις του Νίτσε.
Πολύ καλό βιβλίο με μόνο 100 σελίδες! Το οποίο το θεωρώ απαραίτητο εγχειρίδιο πολιτικής αυτογνωσίας και συνιστώ να διαβαστεί μαζί με το ''Η καθ ημάς Δεξιά'' του ίδιου
Displaying 1 of 1 review