Dit is wel een heel bijzondere graphic novel! Schitterend getekend, een enkele pagina in kleur, de rest zwart-wit. Taniguchi-like, met wederom zeer veel oog voor detail. Bijzonder, omdat het niet één verhaal is; het is opgedeeld in 15 verschillende secties waarbij heel verschillende onderwerpen haast filosofisch worden uitgewerkt, onderwerpen als vlieger, kersenbloesem, regen, vuurvlieg, libelle, bliksem, schildpad, maan, etc. Bijzonder ook vanwege de contemplatieve sfeer die het oproept. Het speelt zich af in het historische Japan in Edo (het huidige Tokyo), ergens vroeg 19de eeuw, door de ogen en geest van een historische figuur, Tadataka Ino (1745 - 1818) die zich na zijn pensionering geheel aan zijn passie de cartografie wijdt. Wat doet hij? Hij telt! Telt zijn stappen ... … 3731, 3732, 3752, 3754 ...: soms zit er een afwijking van 3 stappen met een vorige telling: hoe kan dat?
Zo doorkruist hij dagelijks de stad, van brug naar brug, om met die gegevens Edo in kaart te brengen. En tijdens die omzwervingen maakt hij dingen mee, doet hij ervaringen op en zo ook de lezer...
De tekeningen in dit album geven een prachtige weergave van hoe het straatbeeld er in dat oude Japan moet hebben uitgezien, zonder hoogbouw, 2 verdiepingen max op een enkele pagode na, een tijd waarin het nachtelijk duister nog werd geëerbiedigd. Getekend al die bijzondere Japanse gewoonten, kleding, eten (heel belangrijk, vooral veel en lekker: SLRP!), ontmoetingen met Haikudichters. Soms is hij de weg kwijt, door het volgen van een libelle, soms door een overmatige hoeveelheid saké, dan komt hij in een roes, ís die libelle en beschouwt de wereld door de facetogen van die libelle, hoog boven Edo, op z'n kop, een kaart op zich met slechts daken en rivieren en bruggen en eilanden en op de achtergrond de majestueuze heilige berg, de Fuji. Soms ook is hij een kat en ervaart de wereld vanaf dezelfde daken (en wat je dan al niet tegenkomt).
De tekeningen op zich, de kersenbloesems, of nachtelijk Edo een uitstapje op de rivier met honderden boten met mensen die de volle maan tijdens de 15de nacht van de 8ste maand gaan bewonderen, haast een Satori ervaring.
Iets dergelijks had ik gisteren op de fiets, terug van de bioscoop, langs 'mijn' rivier waar het eerste onweer na grote droogte losbarstte en het weerlicht overal om me heen was: boven, onder ... weerkaatst in het water van de rivier ... alleen ... hoe teken je dat??
(Met dank aan Ilse).