Winterbloeiers

by Yentl van Stokkum

In Winterbloeiers probeert Yentl van Stokkum grip te krijgen op de toekomst. We weten niet of een geliefde morgen nog bij ons is, maar 90% kans dat het regent. In onstuimige, hunkerende gedichten wisselt ze zachte zomeravonden en zware stormen af. Volgens de verwachtingen staan ons extreme omstandigheden te wachten.

Genres: Poetry

99 pages, Kindle Edition

Published September 6, 2023

Reviews

[Yente]

Als een jonge vrouwelijke schrijfster die altijd schrijft over de liefde, en het klimaat al aan het rouwen is sinds achtjarige leeftijd, ga ik heel goed op deze dichtbundel van een jonge vrouwelijke schrijfster die schrijft over liefde en klimaatrouw. Niet om op te scheppen (serieus niet om op te scheppen), maar ze was in mijn poëzieles en we gingen deze bundel bespreken. Ik vroeg iets in de zin van "hoe ga je om met liefde gebruiken als thema ook al is het misschien wel het meest gebruikte onderwerp in de poëzie?", ze zei toen onder andere dat ze het "voor de girls" deed. Ik ben zo'n girl, dus ze heeft dit praktisch voor mij geschreven. Zo cool!

[Yasmin]

‘je steekt een vinger naar me uit
zet mijn kaak op slot
wat als dit is wie ik ben
dit sterke willen
dat dit mijn nalatenschap is’

[Sayonara]

SHE DESTROYED ME!!! Zes sterren!!

[Lars Meijer]

‘Ik probeer ons vast te pinnen / hopeloos als ik ben en terloops / dicht ik ons wortels toe.’

[Ilse K.]

4-4,5⭐

[Diana Willemsen]

Hitsige klimaatverandering.

[Aike]

in het verkeerde seizoen gelezen ik draag nog truien zolang als het kan en twee dagen geleden onweerde het snap je

[Linde Weeda]

Groene parkieten, fruit en te veel mooie zinnen

[Martijn van Bruggen]

Zeer zwoele bundel, soms ronduit geil. Ik ben een beetje verliefd geworden op Van Stokkum. Maar heel veel gedichten lijken op elkaar en de manier waarop alles gelardeerd wordt met klimaatverdriet doet wat populistisch aan.

TUURLIJK IK HAD HEM GRAAG GEHOUDEN
al was het maar voor de fluorescerende nachten / waarin hij me vastpinde in bed / de zon ging maar niet onder / ik had het amper in de gaten / ik lette niet op die giftige gloed / zelfs de vogels waren stil // hij pelde mijn benen uit elkaar twee sinaasappelpartjes / en al dat vocht hij likte het op en ik had hem graag gehouden / ook al kende ik onze houdbaarheidsdatum alleen ik / hield die in de gaten ik telde / onze dagen / het zou kunnen dat ik liever niets aan toeval overlaat // en daarom zei dat hij moest gaan / het zou kunnen dat ik stormachtig onheilspellend was / ik wees hem een nieuwe richting aan ik zei / dat is ook een kant / ik weet niet of je daar al hebt gekeken / en zelfs de vogels waren stil / terwijl ik hem naar de voordeur dirigeerde (p. 67)

[Femke Zwiep]

DOOMSDAY BABY

[Geertje]

Een van mijn nieuwe allerfavorietste.

[Hedwig]

‘ach arme lieve wereld overgeleverd aan besluitvorming’

[Demi van Doorn]

'wil je mij dan niet begrijpen liefste? / of denk je dat je dat al doet? / dat je mij hebt afgegraven of erger nog / meanderend hebt afgekalfd'

'hij pelde mijn benen uit elkaar twee sinaasappelpartjes / en al dat vocht hij likte het op en ik had hem graag gehouden / ook al kende ik onze houdbaarheidsdatum alleen ik / hield die in de gaten ik telde / onze dagen'

'aan het einde van het verhaal kan zelfs de liefde me gestolen worden / jij bent er ik heb mijn vriendinnen onvervangbaar stuk voor stuk'

[Jade]

‘uiteindelijk heb ik me zo betrokken mogelijk opgesteld maar betrokkenheid is een
beweging en een beweging is wrijving en wrijving leidt tot
warmte
en wat is warmte meer dan energie
die van het een naar het andere stroomt’

[Sophie Kok]

'een dichter oefent invloed op de toekomst uit
door taal die kant op te sturen maar verandert dat iets?'

[Freek de Koning]

een dichter oefent invloed op de toekomst uit
door taal die kant op te sturen maar verandert dat iets?

Eerste van het jaar!

[A N N A]

Bij vlagen geniaal.

Vaak simpelweg wat ik nodig had.

[yasmin]

Supersentimenteel, hitsig en ook nog eens een beetje klimaatactivistisch. Elke keer als ik erin zat, voelde het alsof het zo’n zweterige late zomermiddag was, waarop je niets anders kunt doen dan languit liggen. Het boekje uitlezen voelde dan ook als een verkoelende lauwe douche: enerzijds jammer dat het klaar was en anderzijds toch een verlichting.
Als je hier te veel van te lang achter elkaar leest, kan het namelijk lichtelijk eentonig gaan voelen. (Heb er bijna drie maanden over gedaan om dit te lezen.) Daar dus een klein beetje aftrek voor, maar vooralsnog een wonderschone dichtbundel.

[Charlotte]

Gekocht na voorstelling in Utopia. Absolute topper!

[Jinte Eléanora]

Lees het, lees het maar.

Voor alle poëzie lovers, deze is het meer dan waard om te lezen <3

[Gizem]

4.5*

[Jana van der Hak]

och och och

[Terra Van Dorst]

Ik las deze bundel op de warmste zomerdagen <3