What do you think?
Rate this book
Lucy : l'espoir
Il y a trois millions sept cent mille ans, dans la vallée de 1 Afar, en Afrique orientale, à la frontière entre la Tanzanie et le Kenya d'aujourd'hui LUCY a perdu son clan un soir d'orage. Elle est enceinte. Elle n'a pas pu suivre les siens à travers les hautes herbes pour échapper à la colère du ciel.
Elle erre dans la savane arborée, perdue, apeurée, tremblante. C'est la première fois qu'elle se retrouve seule, le moindre bruit la terrifie. Dans son errance, elle croise la route de deux chasseurs Australopithèques d'un autre clan que le sien, qu'elle suit à leur insu, jusqu'à leur campement au bord du lac bleu.
C'est la première fois qu'elle voit des chasseurs d'une telle audace. Ils sont plus grands, ils se déplacent mieux, plus vite, Lucy en est très impressionnée.
Cachée dans un taillis, elle assiste à un combat très violent entre l'un des chasseurs et le mâle dominant du clan. A l'issue d'un affrontement incertain, le jeune chasseur est finalement vaincu et banni.
Cette histoire nous conte la rencontre improbable de ces deux êtres, des liens qui peu à peu s'établissent entre eux. Une relation au début hostile, puis méfiante, parfois drôle et facétieuse, avant que ne se révèlent les premiers troubles d'une émotion pudique, porteuse d'un grand sentiment qui renverse tout, pour ce qui constitue peut-être la première histoire d'amour du monde...
Tanino LIBERATORE (de son vrai nom Tanino Liberatore) est né par hasard le
12 avril 1953 à Quadri en Italie.
Désireux très tôt de dessiner des femmes nues, il étudie au lycée Artistique de Pescara avant de prendre un chemin qui comme tous les chemins le mènera à Rome, à l'Université d'Architecture.
Entre 1974 et 1978, Tanino Liberatore collaborera avec plusieurs agences de publicité avant de rencontrer en 1978 un certain Tamburini et de commencer à publier ses premières bandes dessinées dans Cannibale, le magazine de ceux qui n'aiment pas le poulet.
En 1980 sort le premier numéro du magazine Frigidaire, magazine étonnant qui se bornera à publier de la bande dessinée au lieu de parler de l'actualité des réfrigérateurs. Liberatore y réalise les célèbres illustrations des séries Bordello et Client, puis y développe avec Tamburini les premières aventures de Ranxerox : Ranxerox à New-York, Ranxerox : Bon anniversaire Lubna.
Au début des années 80, comme tout bon italien qui se respecte, Liberatore décide de conquérir le monde. Il réalise des couvertures de magazines et des affiches pour d'importants festivals, dessine la pochette du disque de Frank
Zappa, The Manfrom Utopia, et conçoit des scénographies et des personnages de synthèse pour le théâtre ou les télévisions françaises ou italiennes.
Depuis 1982, Liberatore vit et travaille en France mais continue à jurer en italien. Il collabore régulièrement avec Alain Chabat, avec lequel il a publié en 1997 le tome 3 des aventures de Ranxerox, Amen. Il a également participé au film Astérix et Obélix : Mission Cleopâtre d'Alain Chabat, pour lequel il a remporté le César 2003 des Meilleurs Costumes, et a réalisé certains décors de son film préhistorique RRRrrrr ! ! !.
--
Note de l'auteur
La grande histoire des hommes a débuté il y a environ six millions d'années, à une époque où notre lignée, celle des hominidés, par l'effet conjugué de phénomènes d'abord tectoniques puis climatiques, s'est séparée de celle des grands singes.
Tous les êtres humains, sans distinction de race, ont donc en commun une seule et même origine.
Le berceau de l'humanité, là où pour la première fois se sont manifestées les prémices d'une émergence de conscience, se situe dans une petite vallée de l'Afar, en Afrique orientale.
Sans délaisser le cadre scientifique, j'ai opté pour un récit fidèle à l'image de nos ancêtres, certes, jonché d'obstacles et de difficultés, mais surtout inventif, facétieux, délibérément optimiste, et par-dessus tout peut-être, poétique ; parce que la poésie affleure partout, chaque fois que l'homme vit en harmonie avec la nature.
Je situe mon histoire dans cet espace de poésie, d'harmonie, de symbiose avec la nature, comme à cet instant où l'héroïne observe une traînée lumineuse s'inscrire sur la voûte céleste. Elle se sent vivante, dans un monde dont elle sent confusément battre le coeur à l'unisson du sien, avec au fond du regard cette lueur d'humanité qui pose l'invincible questionnement du grand mystère qui nous enveloppe.
Je me suis appliqué à ce que cette question fondamentale plane sur le récit, par le puissant moyen de la suggestion qui éveille en nous l'imagination et la rêverie, pour tenter de nous restituer cette part de nous-mêmes, plus intime que la conscience, et ainsi nous permettre d'accéder à l'universel auquel nous sommes indéfectiblement liés : la densité d'une lumière dans son expression originelle, la vision virginale des paysages luxuriants des grandes plaines africaines, quelques animaux contemporains des héros de cette histoire qui ont accompagné notre fantastique évolut...
Elle erre dans la savane arborée, perdue, apeurée, tremblante. C'est la première fois qu'elle se retrouve seule, le moindre bruit la terrifie. Dans son errance, elle croise la route de deux chasseurs Australopithèques d'un autre clan que le sien, qu'elle suit à leur insu, jusqu'à leur campement au bord du lac bleu.
C'est la première fois qu'elle voit des chasseurs d'une telle audace. Ils sont plus grands, ils se déplacent mieux, plus vite, Lucy en est très impressionnée.
Cachée dans un taillis, elle assiste à un combat très violent entre l'un des chasseurs et le mâle dominant du clan. A l'issue d'un affrontement incertain, le jeune chasseur est finalement vaincu et banni.
Cette histoire nous conte la rencontre improbable de ces deux êtres, des liens qui peu à peu s'établissent entre eux. Une relation au début hostile, puis méfiante, parfois drôle et facétieuse, avant que ne se révèlent les premiers troubles d'une émotion pudique, porteuse d'un grand sentiment qui renverse tout, pour ce qui constitue peut-être la première histoire d'amour du monde...
Tanino LIBERATORE (de son vrai nom Tanino Liberatore) est né par hasard le
12 avril 1953 à Quadri en Italie.
Désireux très tôt de dessiner des femmes nues, il étudie au lycée Artistique de Pescara avant de prendre un chemin qui comme tous les chemins le mènera à Rome, à l'Université d'Architecture.
Entre 1974 et 1978, Tanino Liberatore collaborera avec plusieurs agences de publicité avant de rencontrer en 1978 un certain Tamburini et de commencer à publier ses premières bandes dessinées dans Cannibale, le magazine de ceux qui n'aiment pas le poulet.
En 1980 sort le premier numéro du magazine Frigidaire, magazine étonnant qui se bornera à publier de la bande dessinée au lieu de parler de l'actualité des réfrigérateurs. Liberatore y réalise les célèbres illustrations des séries Bordello et Client, puis y développe avec Tamburini les premières aventures de Ranxerox : Ranxerox à New-York, Ranxerox : Bon anniversaire Lubna.
Au début des années 80, comme tout bon italien qui se respecte, Liberatore décide de conquérir le monde. Il réalise des couvertures de magazines et des affiches pour d'importants festivals, dessine la pochette du disque de Frank
Zappa, The Manfrom Utopia, et conçoit des scénographies et des personnages de synthèse pour le théâtre ou les télévisions françaises ou italiennes.
Depuis 1982, Liberatore vit et travaille en France mais continue à jurer en italien. Il collabore régulièrement avec Alain Chabat, avec lequel il a publié en 1997 le tome 3 des aventures de Ranxerox, Amen. Il a également participé au film Astérix et Obélix : Mission Cleopâtre d'Alain Chabat, pour lequel il a remporté le César 2003 des Meilleurs Costumes, et a réalisé certains décors de son film préhistorique RRRrrrr ! ! !.
--
Note de l'auteur
La grande histoire des hommes a débuté il y a environ six millions d'années, à une époque où notre lignée, celle des hominidés, par l'effet conjugué de phénomènes d'abord tectoniques puis climatiques, s'est séparée de celle des grands singes.
Tous les êtres humains, sans distinction de race, ont donc en commun une seule et même origine.
Le berceau de l'humanité, là où pour la première fois se sont manifestées les prémices d'une émergence de conscience, se situe dans une petite vallée de l'Afar, en Afrique orientale.
Sans délaisser le cadre scientifique, j'ai opté pour un récit fidèle à l'image de nos ancêtres, certes, jonché d'obstacles et de difficultés, mais surtout inventif, facétieux, délibérément optimiste, et par-dessus tout peut-être, poétique ; parce que la poésie affleure partout, chaque fois que l'homme vit en harmonie avec la nature.
Je situe mon histoire dans cet espace de poésie, d'harmonie, de symbiose avec la nature, comme à cet instant où l'héroïne observe une traînée lumineuse s'inscrire sur la voûte céleste. Elle se sent vivante, dans un monde dont elle sent confusément battre le coeur à l'unisson du sien, avec au fond du regard cette lueur d'humanité qui pose l'invincible questionnement du grand mystère qui nous enveloppe.
Je me suis appliqué à ce que cette question fondamentale plane sur le récit, par le puissant moyen de la suggestion qui éveille en nous l'imagination et la rêverie, pour tenter de nous restituer cette part de nous-mêmes, plus intime que la conscience, et ainsi nous permettre d'accéder à l'universel auquel nous sommes indéfectiblement liés : la densité d'une lumière dans son expression originelle, la vision virginale des paysages luxuriants des grandes plaines africaines, quelques animaux contemporains des héros de cette histoire qui ont accompagné notre fantastique évolut...
69 pages, Hardcover
First published January 1, 2007
42 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
October 30, 2019
En fait un 3,5/5. Les dessins sont très beaux mais je n'ai pas été enthousiasmée par le lyrisme et la poésie de l'histoire pour deux raisons : ce n'est pas en général un style que j'apprécie et je l'ai trouvé finalement assez inadapté au récit ... il me semble que les auteurs ont voulu prêter des sentiments humains trop actuels aux personnages et que cette époque était plus violente que poétique. Du coup, je n'ai pas été complètement convaincue par l'album alors que le sujet m'intéressait beaucoup.
May 3, 2024
W całej tej opowieści o kształtowaniu się istoty ludzkiej brakowało mi najbardziej głosu Krystyny Czubówny w roli narratora. Obawiałem się rysunków, bo tego typu realizm wybitnie mi nie leży, ale tu o dziwo pasuje i ma uzasadnienie, sprzyjając wiarygodności. "Lucy" to ciekawa i poruszająca fabuła, która pokazuje, że w bardzo długim przedziale czasu, każdy z nas jest małym trybikiem tworzącym wielką historię i nigdy do końca nie mamy pewności, jak dużą odgrywamy w niej rolę. W tym przypadku autorzy chcieli uchwycić ten charakterystyczny moment budzenia się świadomości i mam wrażenie, że cel został osiągnięty.
March 18, 2024
Hikaye 3.7 milyon yıl öncesinde Lucy adında bir ilk insan/homosapiensin hikayesi. Hikayeye başlarken daha evrimsel bir anlatı, insan olmanın dönüşümü, insansı maymunların hayatı ile ilgili bir anlatı, bir hikaye beklerken cayır cayır akan bir melodramın içinde kendimi buldum.
Lucy, hamile bir ilk insan. Bir fırtına esnasında kendi kabilesinden / sürüsünden bir yıldırım neticesiyle ayrı düşüyor. Zira ateş henüz ilk insanlar tarafından bulunmamış ve yıldırımın düştüğü ağacın yanması Lucy’nin sürüsünü fazlaca ürkütüyor. Lucy’nin çocuklarının babası, kocası olacak deyyus önce bir yelteniyor zevcesini kurtarmak için ama bakıyor ki ateş büyük, vazgeçiyor. Timur’un savaşa fille geldiğini gören Osmanlı çerisi gibi arkasına bakmadan topukluyor.
Tam o esnada bir de Adem abimiz var. İsim göndermesini anladınız di mi, anlamazsanız diye yazayım dedim çünkü yazarımız bu isim olayına çok güvenmiş olacak ki Adem aşağı, Adem yukarı, her cümle Adem’le başlıyor. Bu arada yazar bu ilk insanlara niye Lucy ve Adem dedi bilmiyoruz. Niye konuşamayan ilk insanların isimleri var onuda anlamıyoruz ama unutmayın, bu bi melodram. Karakterleri günümüzdeki insanlara ne kadar benzetirsek o kadar bağ kurarız, hikaye o kadar acıklı olur.
Neyse Adem’e dönelim. Adem ve arkadaşları (onların adını bilmiyoruz çünkü figüran kadrosundan hikayeye dahil edilmişler.) bir avdalar. Sırtlanlar, akbabalar kavga gürültü derken sürüsüne yarısı yenmiş bir yaban keçisiyle dönüyor. Başlıyor garip gureba sesler çıkararak yiğitliğini anlatmaya. Lucy tüm olanları kenardan sinsi sinsi izliyor, etkileniyor. Ne kadar da yağız bir delikanlı allahım diyor. Hem de bak kendine has bir iletişim dili geliştirmiş, benim sürümden ve kocam olacak o ateş tırsağı deyyustan ne kadar da farklı diyor ve hikaye finale kadar Selvi boylum al yazmalım senaryosunu aratmayacak şekilde ilerliyor.
İlkel canlıların niye isimleri var, iletişim dili olmayan, konuşamayan bir ilk insan nasıl oluyor da diğer sürüdeki yağız delikanlının ne yaptığını anlıyor vs o kısımları anlayamıyoruz. Yazar daha çok drama yönelmiş. Hikayenin bilimsel danışmanı da(evet hikayenin fasulyeden de olsa bilimsel danışmanı var.) “ağalar, beyler biz ne saçmalıyoruz?” diyememiş.
Hikaye kısmına odaklanmazsak çizimler güzel. Gerçekçi bir havası var. Belgesel tadını yakalamak için bilinçli bir tercih muhtemelen. Vakit geçirmek adına ya da büyük beklentilere girmeden okunabilir.
1 saatlik uçak yolculuğunun 20dakikası bu hikayeye 10 dakikası da bu incelemeye gitti. Benim için yeterli.
Lucy, hamile bir ilk insan. Bir fırtına esnasında kendi kabilesinden / sürüsünden bir yıldırım neticesiyle ayrı düşüyor. Zira ateş henüz ilk insanlar tarafından bulunmamış ve yıldırımın düştüğü ağacın yanması Lucy’nin sürüsünü fazlaca ürkütüyor. Lucy’nin çocuklarının babası, kocası olacak deyyus önce bir yelteniyor zevcesini kurtarmak için ama bakıyor ki ateş büyük, vazgeçiyor. Timur’un savaşa fille geldiğini gören Osmanlı çerisi gibi arkasına bakmadan topukluyor.
Tam o esnada bir de Adem abimiz var. İsim göndermesini anladınız di mi, anlamazsanız diye yazayım dedim çünkü yazarımız bu isim olayına çok güvenmiş olacak ki Adem aşağı, Adem yukarı, her cümle Adem’le başlıyor. Bu arada yazar bu ilk insanlara niye Lucy ve Adem dedi bilmiyoruz. Niye konuşamayan ilk insanların isimleri var onuda anlamıyoruz ama unutmayın, bu bi melodram. Karakterleri günümüzdeki insanlara ne kadar benzetirsek o kadar bağ kurarız, hikaye o kadar acıklı olur.
Neyse Adem’e dönelim. Adem ve arkadaşları (onların adını bilmiyoruz çünkü figüran kadrosundan hikayeye dahil edilmişler.) bir avdalar. Sırtlanlar, akbabalar kavga gürültü derken sürüsüne yarısı yenmiş bir yaban keçisiyle dönüyor. Başlıyor garip gureba sesler çıkararak yiğitliğini anlatmaya. Lucy tüm olanları kenardan sinsi sinsi izliyor, etkileniyor. Ne kadar da yağız bir delikanlı allahım diyor. Hem de bak kendine has bir iletişim dili geliştirmiş, benim sürümden ve kocam olacak o ateş tırsağı deyyustan ne kadar da farklı diyor ve hikaye finale kadar Selvi boylum al yazmalım senaryosunu aratmayacak şekilde ilerliyor.
İlkel canlıların niye isimleri var, iletişim dili olmayan, konuşamayan bir ilk insan nasıl oluyor da diğer sürüdeki yağız delikanlının ne yaptığını anlıyor vs o kısımları anlayamıyoruz. Yazar daha çok drama yönelmiş. Hikayenin bilimsel danışmanı da(evet hikayenin fasulyeden de olsa bilimsel danışmanı var.) “ağalar, beyler biz ne saçmalıyoruz?” diyememiş.
Hikaye kısmına odaklanmazsak çizimler güzel. Gerçekçi bir havası var. Belgesel tadını yakalamak için bilinçli bir tercih muhtemelen. Vakit geçirmek adına ya da büyük beklentilere girmeden okunabilir.
1 saatlik uçak yolculuğunun 20dakikası bu hikayeye 10 dakikası da bu incelemeye gitti. Benim için yeterli.
February 6, 2025
tr. Lucy: Umut
" The most famous Australopithecus is the 3.5-foot-tall skeleton named “Lucy,” discovered in 1974 by paleontologist Donald C. Johanson in Hadar, Ethiopia..She is an Australopithecus afarensis and lived in Eastern Africa between 3.85 and 2.95 million years ago."
"Lucy was named by Pamela Alderman after the 1967 song "Lucy in the Sky with Diamonds" by the Beatles, which was played loudly and repeatedly in the expedition camp all evening after the excavation team's first day of work on the recovery site.."
Lucy in the sky with diamonds. Could you look at the cover? Then look at our world now. Struggle, cruelty, and adventures goes on. Hope everyone finds his/her excuse/strength (Lucy/Adam) to go on...
" The most famous Australopithecus is the 3.5-foot-tall skeleton named “Lucy,” discovered in 1974 by paleontologist Donald C. Johanson in Hadar, Ethiopia..She is an Australopithecus afarensis and lived in Eastern Africa between 3.85 and 2.95 million years ago."
"Lucy was named by Pamela Alderman after the 1967 song "Lucy in the Sky with Diamonds" by the Beatles, which was played loudly and repeatedly in the expedition camp all evening after the excavation team's first day of work on the recovery site.."
Lucy in the sky with diamonds. Could you look at the cover? Then look at our world now. Struggle, cruelty, and adventures goes on. Hope everyone finds his/her excuse/strength (Lucy/Adam) to go on...
January 20, 2026
prawdziwe ja, małpiszon
Read
March 13, 2023CZŁOWIECZEŃSTWO - co to znaczy? Być CZŁOWIEKIEM - to powinno zobowiązywać zwłaszcza, że nazwaliśmy się panami świata, tym najlepszym gatunkiem. Jak więc ten gatunek ewoluował, jak się rozwinęła w nas "myśl", kiedy zaczęliśmy stawiać pytania, kiedy kochać? LUCY. NADZIEJA, to komiks, który w poetycki i malarski sposób zabiera czytelników w niezwykłą podróż do... źródeł. Oczywiście, są to źródła niepotwierdzone, a nasza wiedza jest szczątkowa, ale to piękna interpretacja tych "szczątków".
W pierwszej kolejności każdy zwróci uwagę na szatę graficzną, która jest naprawdę wyjątkowa. Za ilustracje odpowiada Tanino Liberatore i dał tu popis swoich umiejętność. Mocne, wręcz trójwymiarowe obrazy, które wywołują fontannę emocji, to doskonały język, który trafi do każdego. Prace Liberatore są drapieżne, mocne, wyraziste i zapadają w pamięć. Patrząc na nie często odczuwałam dyskomfort, czasem obrzydzenie a czasem wzruszenie. Sceny walk i obraz brutalnego świata, w którym żyła LUCY i musiała bronić swego syna przydusza odbiorcę i nie pozwala odetchnąć.
Sama opowieść ma w sobie romantyzm, jest poetycka, bardzo dobrze napisana. Narracja Patricka Norberta przykuwa czytelnika do tego komiksu, prowadzi i czule i agresywnie przez mroki, z których wydostała się pierwsza myśl. Jest w tym - jak głosi tytuł - nadzieja i piękno, które powinno charakteryzować CZŁOWIEKA.
LUCY, to komiks spektakularnie wydany, z cudownymi kolorami, ilustracjami, papierem, z objaśnieniem tematu pracy. Mamy słowo od prof. Yues'a Coppens'a, który tłumaczy naukowe podstawy snutej przez Norberta i Liberatore historii. Dostajemy też interesujący bonus w postaci szkiców Liberatore. To wszystko tworzy inspirującą całość. Prawdą jest, że o naszych początkach właściwie nic na sto procent nie wiemy, ale czy to przeszkadza snuć opowieści? Szkielet LUCY odnaleziono, ona była, ale jak była... możemy tylko mieć nadzieję, że była dobra.
niebo nad głową i myśl wielka we mnie
Wydawnictwo Kultura Gniewu
W pierwszej kolejności każdy zwróci uwagę na szatę graficzną, która jest naprawdę wyjątkowa. Za ilustracje odpowiada Tanino Liberatore i dał tu popis swoich umiejętność. Mocne, wręcz trójwymiarowe obrazy, które wywołują fontannę emocji, to doskonały język, który trafi do każdego. Prace Liberatore są drapieżne, mocne, wyraziste i zapadają w pamięć. Patrząc na nie często odczuwałam dyskomfort, czasem obrzydzenie a czasem wzruszenie. Sceny walk i obraz brutalnego świata, w którym żyła LUCY i musiała bronić swego syna przydusza odbiorcę i nie pozwala odetchnąć.
Sama opowieść ma w sobie romantyzm, jest poetycka, bardzo dobrze napisana. Narracja Patricka Norberta przykuwa czytelnika do tego komiksu, prowadzi i czule i agresywnie przez mroki, z których wydostała się pierwsza myśl. Jest w tym - jak głosi tytuł - nadzieja i piękno, które powinno charakteryzować CZŁOWIEKA.
LUCY, to komiks spektakularnie wydany, z cudownymi kolorami, ilustracjami, papierem, z objaśnieniem tematu pracy. Mamy słowo od prof. Yues'a Coppens'a, który tłumaczy naukowe podstawy snutej przez Norberta i Liberatore historii. Dostajemy też interesujący bonus w postaci szkiców Liberatore. To wszystko tworzy inspirującą całość. Prawdą jest, że o naszych początkach właściwie nic na sto procent nie wiemy, ale czy to przeszkadza snuć opowieści? Szkielet LUCY odnaleziono, ona była, ale jak była... możemy tylko mieć nadzieję, że była dobra.
niebo nad głową i myśl wielka we mnie
Wydawnictwo Kultura Gniewu
April 9, 2023
5* za rysunki, 2* za scenariusz
Fantazja Patricka Norberta na temat tego jak mogło wyglądać 3,7 mln lat temu życie naszej protoplastki Lucy - czyli właścicielki najstarszego pełnego szkieletu humanoida, który udało się odkryć, przepięknie, naturalistycznie zilustrowana przez Tanino Liberatore. Wyjściem do historii jest sentencja „Egzystencja bez świadomości jest pozbawiona sensu”. To te momenty, w których tytułowa bohaterka Lucy i jej towarzysz Adam, osobnik z gatunku już nieco bardziej rozwiniętego, zdają się być świadomi swoich myśli i emocji, przez co stają się coraz mniej zwierzęcy, a coraz bardziej ludzcy, stara się wychwycić autor scenariusza komiksu. Interpretuje je różnie - od tworzenia zalążków języka i pierwszych narzędzi, po pojawiające się uczucia wyższe.
O ile warstwa graficzna albumu jest dla mnie wręcz zachwycająca, o tyle wizji scenarzysty raczej nie kupuję. Pisze on we wstępie, że jego językiem jest poezja, bo poezja zawsze zjawia się na styku człowieka z naturą. Według mnie u niego oznacza raczej pójście w banał i bardzo duże uproszczenia interpretacyjne. Po czym bowiem poznajemy, że Lucy już bliżej do nas, niż do małpy czlekokształtnej? Bo docenia piękno nocnego nieba, a przede wszystkim jest zdolna do miłości - w rozumieniu romantycznym i macierzyńskim. Po pierwsze, to trudno mi uwierzyć, aby istoty żyjące 3,7 mln lat temu rzeczywiście mogły się w tę wizję wpasować, jest to romantyzowanie na siłę. Po drugie jest to tak antropocentryczna wizja, że całkowicie kłóci się z moim sposobem postrzegania świata. Doskonale wiadomo, że wiele gatunków zwierząt też odczuwa emocje, czynienie z tego cechy typowo ludzkiej wpisuje się w przestarzałe myślenie i wydaje mi się nadużyciem.
Fantazja Patricka Norberta na temat tego jak mogło wyglądać 3,7 mln lat temu życie naszej protoplastki Lucy - czyli właścicielki najstarszego pełnego szkieletu humanoida, który udało się odkryć, przepięknie, naturalistycznie zilustrowana przez Tanino Liberatore. Wyjściem do historii jest sentencja „Egzystencja bez świadomości jest pozbawiona sensu”. To te momenty, w których tytułowa bohaterka Lucy i jej towarzysz Adam, osobnik z gatunku już nieco bardziej rozwiniętego, zdają się być świadomi swoich myśli i emocji, przez co stają się coraz mniej zwierzęcy, a coraz bardziej ludzcy, stara się wychwycić autor scenariusza komiksu. Interpretuje je różnie - od tworzenia zalążków języka i pierwszych narzędzi, po pojawiające się uczucia wyższe.
O ile warstwa graficzna albumu jest dla mnie wręcz zachwycająca, o tyle wizji scenarzysty raczej nie kupuję. Pisze on we wstępie, że jego językiem jest poezja, bo poezja zawsze zjawia się na styku człowieka z naturą. Według mnie u niego oznacza raczej pójście w banał i bardzo duże uproszczenia interpretacyjne. Po czym bowiem poznajemy, że Lucy już bliżej do nas, niż do małpy czlekokształtnej? Bo docenia piękno nocnego nieba, a przede wszystkim jest zdolna do miłości - w rozumieniu romantycznym i macierzyńskim. Po pierwsze, to trudno mi uwierzyć, aby istoty żyjące 3,7 mln lat temu rzeczywiście mogły się w tę wizję wpasować, jest to romantyzowanie na siłę. Po drugie jest to tak antropocentryczna wizja, że całkowicie kłóci się z moim sposobem postrzegania świata. Doskonale wiadomo, że wiele gatunków zwierząt też odczuwa emocje, czynienie z tego cechy typowo ludzkiej wpisuje się w przestarzałe myślenie i wydaje mi się nadużyciem.
May 2, 2023
PopKulturowy Kociołek:
https://popkulturowykociolek.pl/recen...
Odkrycie szkieletu żeńskiego osobnika australopithecus afarensis (nazwanego Lucy), dokonane w połowie lat 70. w dolinie rzeki Auasz (Etiopia) zrewolucjonizowało badania dotyczące naszej przeszłości. Nic więc dziwnego, że temat ten potrafi zaciekawić niektórych twórców popkultury. Jednym z nich jest Patrick Norbert, który postanowił popuścić wodzę swojej wyobraźni i przedstawić fabularyzowany wycinek życia naszego praprzodka. Jest nim oczywiście wspomniana już Lucy, która zabiera czytelnika w podróż pełną niebezpieczeństw, niezwykłych odkryć, piękna przyrody, dramaturgii, miłości i budzącej się świadomości.
Zanurzamy się w realiach prehistorii sprzed ponad 3 milionów lat, w której obraz mówi więcej niż tysiąc słów. Widzimy, jak Lucy stawia czoła kolejnym zagrożeniom, jak walczy o przetrwanie, jak sprawdza się w roli matki oraz jak stopniowo zaczynają w niej kiełkować pierwsze oznaki człowieczeństwa. Jej nieodzownym towarzyszem i opiekunem jest Adam, który dostrzega w samicy coś naprawdę niezwykłego, mocno wyróżniającego ją z całego stada. Fabuła rozgrywająca się na 74 stronach komiksu jest więc dosyć prosta. Dla wielu potencjalnych odbiorców być może nawet zbyt banalna. Na dodatek pozbawiona słowa pisanego w postaci dialogów. Sam tekst pojawia się jako narracja wydarzeń, ale tak naprawdę jest on tutaj kompletnie zbędny (w wielu miejscach wręcz przeszkadza, bo i tak rysunek mówi nam więcej niż zlepek liter). Jest to więc jedno z tych dzieł, gdzie scenariuszowa głębia musi być odkryta samodzielnie przez każdego czytelnika....
https://popkulturowykociolek.pl/recen...
Odkrycie szkieletu żeńskiego osobnika australopithecus afarensis (nazwanego Lucy), dokonane w połowie lat 70. w dolinie rzeki Auasz (Etiopia) zrewolucjonizowało badania dotyczące naszej przeszłości. Nic więc dziwnego, że temat ten potrafi zaciekawić niektórych twórców popkultury. Jednym z nich jest Patrick Norbert, który postanowił popuścić wodzę swojej wyobraźni i przedstawić fabularyzowany wycinek życia naszego praprzodka. Jest nim oczywiście wspomniana już Lucy, która zabiera czytelnika w podróż pełną niebezpieczeństw, niezwykłych odkryć, piękna przyrody, dramaturgii, miłości i budzącej się świadomości.
Zanurzamy się w realiach prehistorii sprzed ponad 3 milionów lat, w której obraz mówi więcej niż tysiąc słów. Widzimy, jak Lucy stawia czoła kolejnym zagrożeniom, jak walczy o przetrwanie, jak sprawdza się w roli matki oraz jak stopniowo zaczynają w niej kiełkować pierwsze oznaki człowieczeństwa. Jej nieodzownym towarzyszem i opiekunem jest Adam, który dostrzega w samicy coś naprawdę niezwykłego, mocno wyróżniającego ją z całego stada. Fabuła rozgrywająca się na 74 stronach komiksu jest więc dosyć prosta. Dla wielu potencjalnych odbiorców być może nawet zbyt banalna. Na dodatek pozbawiona słowa pisanego w postaci dialogów. Sam tekst pojawia się jako narracja wydarzeń, ale tak naprawdę jest on tutaj kompletnie zbędny (w wielu miejscach wręcz przeszkadza, bo i tak rysunek mówi nam więcej niż zlepek liter). Jest to więc jedno z tych dzieł, gdzie scenariuszowa głębia musi być odkryta samodzielnie przez każdego czytelnika....
December 30, 2025
Dla mnie objawienie! 3,7 mln lat temu, Lucy i Adam ich splecione losy które być może dały początek obecnemu homo sapiens - nam ludziom! Tak, Świat nie powstał 8000 lat temu tylko wg mnie jest niemierzalny. Pewnie i jest stwórca ale jest nieprzenikniony i nieskończony i wszyscy jesteśmy jego synami i córami, włącznie z całym żywym stworzeniem. Każy powinien przeczytać tą historię która powstała na podstawie badań archeologicznych - skamieniałości. Co do historii to jest emocjonująca i wzruszająca!
Ps.: Fałszywe religie muszą odejść...
Ps2.:Dlaczego tak mało czytało ten tytuł?!
Ps.: Fałszywe religie muszą odejść...
Ps2.:Dlaczego tak mało czytało ten tytuł?!
August 16, 2025
Lucy, one of the earliest hominids whose skeleton was discovered in Africa, became an emblematic symbol of our ancestors. Since her discovery, palaeoanthropology has made enormous strides, particularly through the extraction of ancient DNA. Even as we uncover more about human origins, we still know very little about the daily lives of our early ancestors. Most of what we imagine comes from the evidence preserved in their skeletons and DNA.
In this graphic novel, the authors bring Lucy to life, portraying her as temporarily separated from her tribe and navigating encounters with hostile groups, other hominids, and wild animals. Dialogue is minimal, but the narration is compelling and immersive. The story focuses almost entirely on survival, which, given the time period, feels authentic. I thoroughly enjoyed this one, despite, or perhaps because of, its stark portrayal of life on the edge.
In this graphic novel, the authors bring Lucy to life, portraying her as temporarily separated from her tribe and navigating encounters with hostile groups, other hominids, and wild animals. Dialogue is minimal, but the narration is compelling and immersive. The story focuses almost entirely on survival, which, given the time period, feels authentic. I thoroughly enjoyed this one, despite, or perhaps because of, its stark portrayal of life on the edge.
July 14, 2024
Je n’ai pas trop aimé ; en réalité, je ne l’ai presque pas lu. Les images étaient belles ; j’ai feuilleté jusqu’à la fin. L’histoire semblait intense et il y avait beaucoup trop d’écriture pour une bande-dessinée.
Pas mon genre de lecture. Pourtant, j’adore les films.
Pas mon genre de lecture. Pourtant, j’adore les films.
January 28, 2020
Lucy : l'espoir c'est une BD unique dans son genre. L'auteur essaie et y arrive très bien à nous faire ressentir c'est qui a senti Lucy, qui a vécu il y a 3,2 millions d'années. C'est incroyable !
March 12, 2023
Touchant et poétique. Les dessins sont très réalistes et saisissants!
June 10, 2024
4.5 Piękne i tak bardzo niesamowite.
August 19, 2025
2,5 rounded up
January 26, 2026
26×35+[|₁₂|] ¦ A.I. 10/2007 ¦ D.L. 11/2007 = eo(noté)
Narrative: ***
Visual: *****
Narrative: ***
Visual: *****
Displaying 1 - 16 of 16 reviews