Ungur að árum fór Hrafn Jökulsson í sveit norður í Árneshreppi á Ströndum. Síðan hefur hann víða farið og margt reynt, en aldrei gleymt sveitinni sinni og fólkinu þar. Þessi bók er í senn minningar, ævisaga, þjóðlegur fróðleikur og þættir af einkennilegum mönnum en umfram allt hugleiðingar um lífið og dýpstu rök tilverunnar. „Þar sem vegurinn endar“ er bókmenntaviðburður, einstæð frásögn sem er í senn leiftrandi skemmtileg og þrungin tilfinningu.
Hlustaði á hana þegar ég keyrði frá Ströndum, sem gerði bókina ennþá skemmtilegri því ég var nýbúin að sjá alla staðina sem hann lýsti. Skemmtilegt hvernig höfundur fléttar sögum Árneshreppi við sögu sína. Myndi gefa svona 3 og hálfa.
Þetta er falleg lítil bók um Strandir þótt fókusinn sé á Stóru-Ávík. Ég fór að lesa þessa bók degi áður en ég lagði af stað í ferð á Strandir og þótt bókin væri stutt sóttist mér verkið hægt því dagarnir voru undirlagðir göngum og skoðanaferðum og oftast var orkan orðin lítil þegar ég skreið í svefnpokann. Það var hins vegar mjög við hæfi að lesa í henni í einmitt þessari ferð og klára hana þegar ég kom heim því ég var farin að kannast við öll þessi bæjarnöfn og átti því auðveldara með að sjá allt fyrir mér. Þarna er tæpt á ýmsu í sögu Árneshrepps auk þess sem við fáum smá innsýn í líf borgarbarns í sveit og hvernig sveitardvölin tengdi Hrafn við þennan stað til framtíðar, enda sáum við honum breðga fyrir tvisvar í ferðinni. Það var mjög við hæfi.
Næmni og hlýja einkenna þessa fallega skrifuðu bók. Oft tekst Hrafni að segja frá erfiðri reynslu, þroskastökki, stórum sigrum eða flóknum ættatengslum í örfáum orðum og gerir það afar vel. Algjör yndislestur.
Það eru einstakir karakterar á Ströndum. Það eru (voru) 79 sveitarfélög á Íslandi, 78 þeirra eru fjölmennari en Árneshreppur. Við fáum að heyra frá þeim. Endurminningar. Stundum ómarkvisst, stundum óreiða, er það kannski bara eðli Hrafns?
This entire review has been hidden because of spoilers.
Heillandi frásögn þar sem Árneshreppur á Ströndum og íbúar hreppsins í fortíð og samtíð höfundar skapa áhugaverða heild. Lestur höfundar eikur á dýpt frásagnarinnar.
Hrafn var í sveit sem barn á Stóru-Ávík í Árneshreppi á Ströndum. Hann segir frá dvöl sinni þar, fólkinu í sveitinni og frá atburðum sem gerst hafa á svæðinu fyrr á öldum. Áhugaverð frásögn og gaman að lesa fyrir heimsókn á svæðið, eins og ég gerði.
Eftir að hafa lesið meistaraverkið Lifandilífslæk eftir Bergsvein Birgisson þá var ekki annað í boði en að lesa þessa fínu bók aftur, en ég las hana á sínum tíma eftir að hún kom út fyrst. Sögusvið beggja bóka er að mestu á Ströndum. Báðar kveikja í manni löngun að fara þangað. Hið eina sem ég saknaði við þessa bók Þar sem vegurinn endar er að mér hefði fundist að það hefðu mátt vera ljósmyndir í henni.
Hann kann alveg að skrifa og þetta er mjög skemmtilegt aflestrar, en kannski ekki um neitt sérstaklega mikið eða merkilegt. En gaman að lesa til að undirbúa Strandaferð.