. TA EΘNH ΠOY ΞAΓOPAZOYNE KAΘE ΩPA THΣ ZΩHΣ TOYΣ ME AIMA KAI M' AΓΩNIA, ΠΛOYTIZOYNTAI ME ΠNEYMATIKEΣ XAPEΣ ΠOY ΔEN TIΣ ΓNΩPIZOYNE OI KAΛOΠEPAΣMENOI ΛAOI. AYTOI AΠOMENOYNE ΦTΩXOI AΠO ΠNEYMATIKOYΣ ΘHΣAYPOYΣ KI AΠO ANΘPΩΠIA, ΓIATI H KAΛOΠEPAΣH KANEI XONTPOEIΔH TON MEΣA ANΘPΩΠO. ENΩ O ΠONOΣ KATEPΓAZETAI TOYΣ ΛAOYΣ KAI TOYΣ KAΘAPIZEI, OΠΩΣ KAΘAPIZETAI TO XPYΣAΦI ME ΦΩTIA MEΣA ΣTO XΩNEYTHPI. ΓIA TOYTO H ΔYΣTYXIΣMENH PΩMIOΣYNH ΣTOΛIΣTHKE ME KAΠOIA AMAPANTA ANΘH, ΠOY ΔEN T' AΞIΩΘHKANE OI MEΓAΛOI KI OI TPANOI ΛAOI THΣ ΓHΣ.
Γεννημένος στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας το 1895, ο Κόντογλου αναδείχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους Έλληνες ζωγράφους και πνευματικούς δημιουργούς του 20ού αιώνα.
Νέος ταξίδεψε σε πολλές χώρες της Ευρώπης, όπου γνώρισε και σπούδασε τη "δυτική" λεγόμενη ζωγραφική, αλλά τελικά αφιερώθηκε στη βυζαντινή τέχνη και ιδιαίτερα στην αγιογραφία, που γνώρισε σε βάθος όταν επισκέφθηκε το Άγιον Όρος, το 1923. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, στη συνοικία Κυπριάδου, σ' ένα σπίτι που διατηρείται σήμερα ως μνημείο από την κόρη του και τον γαμπρό του.
Φιλοτέχνησε πολλές φορητές εικόνες, εικονογράφησε εκκλησίες της Αθήνας, που σήμερα θεωρούνται μνημεία της βυζαντινής αγιογράφησης, συντήρησε τις τοιχογραφίες του Μυστρά, ενώ ανάμεσα στις σημαντικότερες δημιουργίες του συγκαταλέγονται η διακόσμηση μιας αίθουσας του Δημαρχείου Αθηνών και οι τοιχογραφίες του σπιτιού του με την τεχνοτροπία του fresco. Τα έργα του, που έχουν εκτεθεί σε μεγάλες εκθέσεις βρίσκονται σήμερα σε μουσεία, πινακοθήκες και ιδιωτικές συλλογές.
Παράλληλα, ο Κόντογλου υπήρξε προικισμένος συγγραφέας, υπέρμαχος της Ορθοδοξίας και της ελληνικής παράδοσης, λάτρης της ελληνικής φύσης και μέγας Θαλασσογράφος. Αυτά τα θέματα πραγματεύεται στα βιβλία του και σε πάνω από τρεις χιλιάδες άρθρα του, δημοσιευμένα σε εφημερίδες και περιοδικά. Με ζέση, γνώση, δυνατό λόγο, μα πάνω απ' όλα με μεγάλη καρδιά. Για το σύνολο της προσφοράς του στα ελληνικά γράμματα και την τέχνη βραβεύτηκε από το κράτος και την Ακαδημία Αθηνών.
Το βιβλίο αποτελείται από αυτοτελή κεφάλαια που αναφέρονται σε περιστατικά και ιστορικά γεγονότα, που διαδραματίστηκαν κυρίως κατά τη βυζαντινή περίοδο και που αναλύονται με πολλές λεπτομέρειες. έτσι δύσκολα κάποιος θα βρει ενδιαφέροντα όλα τα κεφάλαια. Ο τρόπος γραφής του Κόντογλου είναι εξαιρετικός και η αγάπη του για την χριστιανοσύνη και την πατρίδα του είναι παντού έκδηλα, αλλά το βιβλίο έχει γραφεί και ανήκει σε μία άλλη τόσο διαφορετική εποχή, την εποχή του συγγραφέα, που το κάνει να μην μπορεί εύκολα να το διαβάσει ο καθένας, παρά μόνο σε όσους πραγματικά αρέσει αυτή η εποχή και μπορούν να κατανοήσουν τις αξίες της. Επίσης κάτι που έμαθα είναι ότι στη Μικρά Ασία υπήρχαν τα Βουρλά "που οι περισσότεροι κάτοικοι ήταν Έλληνες. Είχε σπουδαία κοινότητα, που διατηρούσε την Αναξαγόρειον Σχολήν, ιδρυμένη στα 1760, νοσοκομείο, αδελφότητες, συντεχνίες, γεωργικό σύνδεσμο. Οι Βουρλιώτες φημιζόντανε για παλληκάρια, σαν τους Αϊβαλιώτες". Τα Βουρλά κάηκαν από τους Τούρκους και οι κάτοικοί τους που σώθηκαν, ίδρυσαν τα Καμένα Βουρλά (που δεν ξέρω γιατί τα λέμε Βούρλα).