เริ่มใหม่กับนายคงไม่เลวร้ายนัก เล่ม 4

เริ่มใหม่กับนายคงไม่เลวร้ายนัก #4

by Wu Zhe, 巫哲, 某某 (โหมวโหม่ว) (Translator)

436 pages, Paperback

Published January 1, 2022

About the author

Associated Names:
* 巫哲 (Chinese)
* Wu Zhe (English)
* Vu Triết (Vietnamese)
* อูเจ๋อ (Thai)

Reviews

[addie · Rating 3 out of 5]

อยู่ระหว่าง 3-4 ดาวอะ ไม่ได้ไม่ชอบ แต่ไม่ได้อินอะไรขนาดนั้น คือ borderline น่าเบื่อกับ slice of life เล่มนี้มีแต่ซีนที่ใส่มาทำไม อ่านแล้วแบบข้ามๆไปบ้าง แต่ก็ยังมีพาร์ทที่ชอบ รู้สึกว่ายังขยี้ปมอะไรได้ไม่สุด

[ppsk ᙏ̤̫]

ดีมากกกกกกกก ๆๆๆ t——t ในบรรดา slice of life วายจีนเท่าที่อ่านมา ให้เล่มนี้ท้อปเลยจริง ๆ ยังเหลืออีกสองเล่มแต่ก็มีจุดที่ชอบเยอะแยะไปหมดเลย นักเขียนบรรยายอารมณ์มนุษย์ที่มันเป็นฟีล ‘ไม่รู้จะพูดยังไง’ ให้ออกมาเข้าใจได้เต็มเปี่ยม ในชีวิตคนเรา ปัจจัยมันเยอะ โตมาก็ไม่เหมือนกัน ไม่มีทางเลยที่เราจะเข้าใจกันและกันได้100% ถ้าไม่พูดกันตรง ๆ แต่เรื่องบางเรื่องต่อให้สนิทแค่ไหนมันก็ไม่กล้าพูด เพราะกลัวนู่นกลัวนี่ เพราะคิดไปเผื่อเยอะแยะ

ชอบอีกพ้อยท์คือ เป็นนิยายเกย์ที่ไม่ได้กำหนดโพ เราชอบบบบนะ ตั้งแต่อ่านเล่มแรก ๆ มาคือไม่ได้คิดเรื่องนี้เลย รู้สึกเหมือนอ่านเรื่องราวของคนสองคนไปเรื่อย ๆ กับความที่ชีวิตคนมักจะมีอะไรที่ไม่ได้อยู่ในแพลนเข้ามาอะไรงี้

(ฟังเพลง 撒野 ไปด้วยอินสุบสุบ 🥹💘)

[pn · Rating 5 out of 5]

(4.75/5)

[Jinnie · Rating 5 out of 5]

"พูดอะไร" กู้เฟยถาม "สุขสันต์วันเกิดเฮียเฉิง"
"พูด" เจี่ยงเฉียงขยับกล้องเข้าใกล้ "ชอบเฮียเฉิงไหม"
"ชอบ" กู้เฟยหัวเราะ "ชอบมาก ๆ"

เข้าฤดูร้อนแล้ว ตอนอ่านร้อนเหมือนกันเพราะบ้านแอร์เสียยิ่งอินเข้าไปอีก (เห้อ) เล่มนี้ความสัมพันธ์กระชับแนบแน่นมากขึ้น ความหวานนี่ยอมเลยนะอ่านแล้วน้ำตาลเกาะเส้นเลือด รู้สึกเป็นส่วนเกินขึ้นมา

แต่เล่มนี้พิเศษกว่านั้นเพราะแสดงความลึกซึ้งของมิติตัวละครไม่ธรรมดา พิเศษดับเบิลไข่ ทั้งเฉิงเฉิงและต้าเฟย มีมุมมองความคิดเป็นของตัวเอง เราคิดว่าด้วยอะไรก็ตามที่เผชิญมาตลอดระยะเวลา 18 ปีของทั้งสองมันยุ่งเหยิงมากและผู้เขียนถ่ายทอดความยุ่งเหยิงนั้นออกมา ไม่ยุ่งเหยิงเลย เขาเขียนอย่างลึกซึ้ง เรียบง่าย เข้าใจและเจ็บปวดตาม เจี่ยงเฉิงลึก ๆ ไม่มั่นคงต้องการเอื้อมมือจับกู้เฟยถึงเสมอ กู้เฟยไม่มั่นคงเหมือนกันแต่เลือกจะละทิ้งตัวเองเพื่อคนอื่น สองคนนี้มีส่วนที่เหมือน ส่วนที่ต่างคือภูมิหลังอุปนิสัยและการแสดงออก ด้วยกลวิธีการเขียนทำให้นึกถึงหยินหยาง ทั้งสองไม่ใช่ขั้วตรงกลาง แต่เป็นความสมดุล มีส่วนที่มอบและรับให้กันตลอด ฉากปรับความเข้าใจจึงแข็งแรง ทัชใจคนอ่าน

ตั้งแต่ต้นเล่มเราสบายใจเพราะกำลังฟออินฟินกับการพัฒนาความสัมพันธ์ของทั้งคู่ แต่จะวิตกนิดหน่อยว่าจะเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า อนาคตก็ดูลงตัวยาก ตอนนี้อยู่ด้วยกัน แต่อนาคตจะบรรจบยังไงยังคงเป็นปริศนาที่ผู้อ่านคาดเดาไม่ออก แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นผู้เขียนยังสามารถถ่วงดุลบรรยากาศซีเรียสกับผ่อนคลายได้ (หยินหยางๆ) จึงอ่านได้เพลิน ๆ ตอนอ่านนี่ความกลัวของตัวละครส่งมาถึงเราด้วย ตอนเขาพลอดรักเราเป็นเบาหวาน ตอนเขาเจอเรื่องร้ายเราหัวใจจะวาย เรียกว่าอารมณ์ร่วมมาเต็ม

อนึ่ง คำผิดเยอะมาก ปกติเราไม่ค่อยรู้ว่ามีคำผิดอะไรกะเขาแต่เรื่องนี้คือชัดเกิ๊น

[Jiji Jidapa · Rating 5 out of 5]

เคยอ่าน 'แสงตะวันในฟ้าสีเทา' แล้วติดใจมาก แอบเสียดายที่เรื่องนั้นสั้นไปหน่อย
ได้มาอ่าน 'เริ่มใหม่กับนาย คงไม่เลวร้ายนัก' แล้ว ความรู้สึกคล้ายๆ เรื่องนั้น แต่เรื่องนี้ยาวจุใจมาก และละเอียดกว่ามาก ชอบมากค่ะ

'เริ่มใหม่กับนาย' บอกเล่าชีวิตของหนุ่มน้อยสองคน ที่เดิมทีไม่ควรจะได้พบกัน แต่เพราะความพลิกผันในชีวิตของเจี่ยงเฉิง ทำให้เจียงเฉิงมาพบกับกู้เฟยในสภาพแวดล้อมที่เสื่อมโทรม กลายเป็นคนสองคนที่มาพึ่งพากัน ต่อสู้กับความโชคร้ายของชีวิต ปัจจัยที่เลือกไม่ได้ จนในที่สุดก็สามารถสร้างทางเลือกใหม่ให้ตัวเอง ระหว่างทางอาจมีล้มลุกคลุกคลาน มีเหนื่อย มีท้อ มีหยุดพัก มียอมปล่อยมือ แต่ผลลัพธ์จากการพยายามในที่สุดมันก็คุ้มค่าจริงๆ เอาใจช่วยสองหนุ่มแบบสุดตัว อ่านแล้วอินเหลือเกิน

เนื้อเรื่องกินเวลาค่อนข้างยาวนาน เล่าไปเรื่อยๆ ถึงชีวิตของเจียงเฉิง ค่อยๆ ผูกพันกับกู้เฟยได้อย่างไร ใส่รายละเอียดมามาก แต่ถึงอย่างนั้นก็อ่านได้ไม่เบื่อเลย สนุกมาก เป็นหนังสือที่มีครบทุกรสชาติ อ่านเพลินๆ ก็เสียน้ำตาได้ไม่รู้ตัว บางช่วงก็ใจหน่วงๆ บีบคั้นอารมณ์ได้ดีแบบไม่มากไป ใครชอบแนวฝ่าฟันโชคชะตา สู้ยังไงก็เหมือนจะถูกลิขิตให้แพ้ ความรักที่บางครั้งรักอย่างเดียวมันคงไม่พอ ก็น่าจะชอบค่ะ เนื้อหาเป็น young adults ที่ไม่ธรรมดาเลย ชอบมากค่ะ

[เจ้าหมีขาว · Rating 3 out of 5]

"ฉันอยากนั่งมองเผลอเพียงอึดใจก็ถึงยามแก่เฒ่า"

เป็นประโยคที่ชอบมากในเล่มนี้และยังทุ้มอยู่ในใจ รู้สึกจุกอกพอๆกับเฮียเฉิงที่พึ่งมารู้ความหมายที่แท้จริงของประโยคที่ว่า "นายอยากคบฉัน หรืออยากคบฉันสักครั้ง" รู้พร้อมเฮียเฉิง จุกพร้อมเฮียเฉิง

เข้าใจความรู้สึกและสถานการณ์ที่แตกต่างกันของทั้งสองฝ่าย แต่ก็อยากพูดว่าดีแล้วที่ทั้งคู่ได้รู้จักกัน เฮียเฉิงเหมือนเป็นแสงสว่างในชีวิตของกู้เฟย กู้เฟยเองก็เป็นเหมือนที่พักใจ ในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยจนเคว้งคว้างเขาก็คือบ้านของเฮียเฉิง ไม่ว่ามองย้อนกลับมาเมื่อไรก็จะเจอเขาอยู่ตรงนี้

พอเดาอนาคตได้ว่าต้องแยกกันสักวัน แต่ก็หวังว่าวันนั้นจะมาถึงช้าลงสักหน่อย ให้เป็นรักทางไกลก็ได้ มันไม่ใช่ความผิดของใครเลยถ้าต้องจากกัน แม้แต่น้องกู้เหมียว น้องไม่ผิดที่เกิดมาแล้วเป็นแบบนี้

กังวลกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึงสุดๆเลยครัชชช กู้เฟยก็แค่เด็กคนหนึ่งอ่ะ อายุเท่านี้เอง แต่สิ่งที่เขาแบกไว้มันคือโลกทั้งใบ เกินกำลังเขามาตั้งนานแล้ว มันไม่ใช่สิ่งที่คนอายุเท่านี้ต้องแบกรับไว้ตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ แต่กู้เฟยเลือกไม่ได้

ไม่ค่อยชินที่อ่านงาน Reverse เท่าไร อ่านได้ แต่ไม่ค่อยอ่าน จั๊กจี้หัวใจอ่ะ 555 ฉากกู้เฟยเล่นกีต้าร้องเพลงให้เฮียเฉิงฟังคือโคตรดี ติดอยู่ในใจมาก คิดว่าสักวันคงกลับมาคิดถึงฉากนี้แน่ๆ ทั้งตัวฉัน และเฮียเฉิง

[Purinpurin · Rating 5 out of 5]

'ทุกคนต่างมีเรื่องราวของตัวเอง อาจจะทุกข์ สุข หรือเอือมระอา หากไม่ล้วงลึกลงไปคุณก็ไม่มีวันได้รู้ว่าแต่ละคนที่เดินผ่านเข้ามาในชีวิตและผ่านเลยไปมีเรื่องราวอะไรในใจ หรือใครสักคนด้านหลังหน้าต่างที่เปิดไฟสว่างโร่นั้นกำลังถอนหายใจอยู่หรือเปล่า'

คำบรรยายนี้ตรงกับปมที่เปิดเผยออกมาในเล่ม 4 ของกู้เฟยเป็นพิเศษ เชื่อว่าคนที่อ่านก็พอจะรู้ว่ากู้เฟยน่าจะมีความในใจอะไรสักอย่าง ที่ทำให้เขาดูไม่อยากมีปฏิสัมพันธ์กับใคร ทั้งๆ ที่ยิ่งรู้จักกู้เฟยไปพร้อมกับเจี่ยงเฉิง ก็ยิ่งรู้ว่าเด็กคนนี้เก่งมาก มีความสามารถมาก เป็นคนที่ดีมากๆ ในหลายความหมาย

ปมของเล่มนี้จะเอนเอียงไปทางกู้เฟยทั้งอดีตสมัยอยู่วงดนตรี และความรู้สึกที่เก็บเอาไว้จนมันระเบิดออกมาในช่วงท้ายเล่ม มันหนักหนาและทับถมจนเฉยชา ไม่ใช่ว่ากู้เฟยไม่อยากออกจากเมืองนี้ แต่เป็นเพราะออกไปไม่ได้ต่างหาก

ปัญหาใหญ่ในข้อนี้ คงเกิดจากปัญหาเล็กๆ อีกมากมาย ที่รวมกันฉุดรั้งกู้เฟยเอาไว้ และดูเหมือนว่าคงจะแก้ไขในทันทีไม่ได้ อ่านไปอ่านมาก็คิดว่าทำไมเด็กอายุขนาดนี้ ถึงได้แบกอะไรไว้เยอะแยะกันนะ

ทั้งๆ ที่เป็นเรื่องสุดแสนธรรมดา คือชีวิตของเด็กหนุ่มคู่หนึ่ง แต่ยิ่งอ่านยิ่งสนุก ยิ่งอ่านยิ่งอยากติดตาม อยากเอาใจช่วย แล้วก็รู้สึกภูมิใจไปกับเด็กๆ พวกนี้ด้วย ก็ไม่รู้อีก 2 เล่มต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร แต่ ณ เล่มนี้ ก็ยังรู้สึกดีใจที่ได้อ่านนิยายเรื่องนี้อยู่

[Januars · Rating 5 out of 5]

เล่ม 4 คือเล่มที่อ่านไปเขินไป ชอบฉากเดียวกับภาพปกของตัวเล่มเลยค่ะ น่ารักมากๆ เค้าสองคนใส่ใจอีกฝ่าย เหมือนเป็นความสบายใจให้กันและกัน กระต่ายกู้เฟยก็ตามใจเฮียเฉิงขั้นสุด เธอว่าไง เค้าว่างั้น เธอทำอะไร เค้าทำอันนั้น เทคแคร์ดูแดกรีนแฟคธงเขียวสุดๆ ตอนอ่านคือแอบกังวลเรื่องเอ้อร์เหมี่ยวน้องสาวพระเอก(กู้เฟย) แต่คนเขียน เขียนออกมาได้แบบอ่านเพลินมาก ไม่มีตรงไหนอยากอ่านข้ามเลยค่ะ

[Ning · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องที่อ่านแล้วติดมากกกกก

เริ่มเรื่องตอน มัธยม 5 เล่ม 4 โน่นแหน่ะ เพิ่งจะได้ขึ้น มัธยม 6

อ่านแล้วก็ลุ้นอยากให้โตเร็ว ๆ แต่พอโตก็ลุ้นอีก ไม่อยากให้จบ..

อ่านจบแล้วก็ยังรู้สึกไม่จุใจ ถ้าแต่งมาอีก 10 เล่ม ก็จะอ่านต่อ อ่านจนแก่ไปด้วยกันเลยก็ได้

เป็นเรื่องที่อ่านแล้วอิ่มดีค่ะ

[Murainik_ · Rating 4 out of 5]

กลับมาอ่านหลังจากดองมานานแล้วเครื่องติดเฉยเลย ทำไมตัวละครถึงเรียลขนาดนี้อะTT จุกอกกับความ 'นายไม่มีเหตุผลจะต้องอยู่ที่นี่ ฉันไม่มีเหตุผลจะไปจากที่นี่' มาก ยิ่งได้รู้ถึงเหตุที่ทำให้กู้เฟยสิ้นหวังกับชีวิตขนาดนี้แล้วยิ่งเศร้าแทน

[Allie · Rating 1 out of 5]

ไม่อินเลย ไม่ชอบ setting แบบนี้ ถ้ารู้ว่าจะมาแนวนี้คงไม่ซื้อตั้งแต่แรก 😭 ตามรีวิวทุกคนมาแต่อ่านละรู้สึกหมองมาก

[ME mew desu · Rating 3 out of 5]

3.5⭐️ อ่านมาครึ่งทางแล้ว แต่ก็ไม่ได้ประทับใจเท่าที่คิด เล่มแรกๆแปลห่วยจนเราเกือบเทแล้ว😭 เราว่า 4 เล่มที่ผ่านมาเน้นไปที่การพัฒนาคสพ.ของกู้เฟยกับเจี่ยงเฉิงเยอะมากๆ (ซึ่งคู่นี้ให้ฟีลแมนๆตีกันสุดๆ ด่ากันฉ่ำ ต่อยกันก็เคยมาแล้ว เถื่อนเกิน) พวกปัญหาและปมในใจของเจี่ยงเฉิงมันเลยถูกกันซีนเกินไปหน่อย จะขยี้ก็ขยี้ได้ไม่สุดเท่าที่ควร และเราอาจจะไม่ได้อินมาตั้งแต่แรก ถึงแม้จะอ่านจนถึงเล่ม 4 แล้ว มันก็ยังมีจุดที่เรารู้สึกว่ามันเอื่อยๆ แถมอ่านข้ามๆบ้างก็เยอะ