ตามสไตล์นิยายของร่มแก้วค่ะ ที่มักจะหักมุมกันช่วงท้ายๆ เรื่อง
แต่อยากบอกว่าเรื่องนี้เดาตัวคนร้ายถูกค่ะ เดาถูกตั้งแต่ช่วงกลางๆ เรื่องแล้ว
ความสนุกเลยไม่ได้อยู่ตรงที่ลุ้นว่าใครคือผู้ร้าย
แต่มาลุ้นตอนที่นางเอกเราไปไหนมาไหนกะผู้ร้าย โดยที่หล่อนไม่รู้ตัวนั่นแหละ
อ่านเพลินอีกเรื่องค่ะ ถึงแม้ว่าจะชอบน้อยสุดในบรรดานิยายของร่มแก้วนะคะ
ไม่ต้องพูดถึงว่าสนุกสุดในซีรียส์นี้หรือเปล่า
เพราะสำหรับซีรียส์นี้เราเพิ่งอ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ 2 เองค่ะ
แต่อาจเป็นเพราะเราไม่ค่อยถูกจริตกะนิยายผีๆ ใช้เซ้นส์แบบนี้เท่าไหร่มั้ง
แต่โดยรวมยังถือว่าอ่านสนุกเล่มนึง ยังไม่ผิดหวังสำหรับคนชอบนิยายร่มแก้วหรอกค่ะ