Η λογική της παράνοιας

by Στέλιος Ράμφος

Ασ τους άλλους. Εσύ ο ίδιος, πού ευθύνεσαι; Τι προσάπτεις στον εαυτό σου; Από εκεί θα βρεθούν τα υπόλοιπα. Όσο αυτό δεν γίνεται, η κρίση θα παρατείνεται, το σάπισμα θα βαθαίνει και τα φαινόμενα της ανομίας θα γίνονται πιο άγρια. Ψυχή έχουμε. Δεν έχουμε κατανόηση του εαυτού μας. Άλλο να είσαι έξυπνος και άλλο να κατανοείς. Η κατανόηση είναι ένας βαθμός πάνω από την εξυπνάδα και την γνώση. Είναι μία ευαισθησία βαθύτερη, η οποία έχει να κάνει με το κατα πόσο βγαίνουμε από τον εαυτό μας. Παριστάνουμε ή νομίζουμε ότι είμαστε πολύ κοινωνικοί, ενώ στο βάθος έχουμε ένα συναισθηματικό εγωκεντρισμό που μας οδηγεί σε ναυάγια και καταθλίψεις. Ενδιαφέρει αυτή την ώρα της κρίσεως να κοιταχθούμε απ έξω. Τι σημαίνει "απ έξω"; Σημαίνει αντί να παίρνουμε θέσεις, να κατανοούμε. Έτσι και στον εαυτό μας θα μένουμε και θα ισορροπούμε. Αντίθετα εμείς καθρεφτιζόμαστε στις επιθυμίες μας, δηλαδή δεν κοιταζόμαστε πουθενά. Υπάρχει περίπτωση να βρεθούμε;

Genres: Philosophy, Nonfiction

404 pages, Paperback

First published January 1, 2011

About the author

Ο Στέλιος Ράμφος είναι Έλληνας φιλόσοφος και συγγραφέας. Έχει γράψει πάνω από 30 βιβλία και θεωρείται σημαντικός Έλληνας στοχαστής. Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα, ακολουθώντας την ιδεολογία του μαρξισμού. Στη δεκαετία του 1960 σπούδασε φιλοσοφία στο Παρίσι, όπου ανακάλυψε την ελληνική φιλοσοφία και στη συνέχεια την πατερική φιλοσοφία και την ορθοδοξία. Δίδαξε στο πανεπιστήμιο του Παρισιού μέχρι το 1975, οπότε γύρισε στη Ελλάδα.

Reviews

[Ioannis Savvas · Rating 4 out of 5]

Ο Στέλιος Ράμφος είναι ένας από τους ελάχιστους σύγχρονους Έλληνες διανοητές. Μελετάει το «ελληνικό πρόβλημα» εδώ και δεκαετίες. Η προσέγγιση του προβλήματος, που απαιτεί την ανασκαφή των ιστορικών δεδομένων σε βάθος πολλών αιώνων, είναι απλή: ο Έλληνας χάνοντας το τραίνο του Διαφωτισμού, έχασε τη χρονικότητά του και τελικά δεν βρήκε ποτέ τον εαυτό του. Και τώρα τρέχει μάταια να φτάσει τη Δύση, που κατηγορεί, αλλά ζηλεύει.

Το βιβλίο είναι μια συλλογή από συνεντεύξεις και δημοσιευμένα κείμενα του μεγάλου φιλοσόφου τα τελευταία λίγα χρόνια. Μια επιτομή της προσέγγισής του, μέσα από ζωντανούς διαλόγους.

[Searchingthemeaningoflife Greece · Rating 5 out of 5]

[...]Πού απλώνουν τα ριζώματα αυτού του σκοταδιού μέσα στην ψυχή μας και γράφουν στην νοοτροπία μας; Ίσως να βρίσκουν έδαφος σε ασύνειδα αρχέτυπα της πατρικής εξουσίας, που έρχονται από θρησκευτικούς δρόμους
στην συνείδησι και πίνουν χυμούς της ζωής. Εκεί δείχνει να είναι ο συμβολικός πυρήνας του παθογόνου συμπλέγματος το οποίο διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό τις συμπεριφορές στην κοινωνία μας υποβάλλοντας αντανακλαστικά αδιαφάνειας και απονενοημένα ξεσπάσματα.
Εξ ού και το καθεστώς παρατεταμένου ευνουχισμού του συναισθήματος, που ελλείψει δημιουργού εκφράσεως εσωτερικεύεται μηδενιστικά [...]

Αυτοπεποίθηση δίνει κάθε φορά το ενδιαφέρον για τον άλλον. Όσο υπάρχει ενδιαφέρον μόνο για μένα και την επιβίωσή μου, τότε η αυτοπεποίθηση γκρεμίζεται. Σε αυτό πρέπει σήμερα να μεταλλαχθή η οργή του 'Έλληνα, σε μια ευρύτατη κοινωνική στρατηγική αλληλεγγύης. Να μετατρέψει την οργή σε στρατηγική αλληλεγγύης. Τότε πια νομίζω ότι μπορούμε να περάσουμε σε μια αλλη φάση.

[...]
Είναι ευνόητο ο άνθρωπος τούτος να μεταβάλει εύκολα τις αρετές του σε ελαττώματα και, επειδή τα θέλει όλα δικά του άκοπα, καμία απο τις απολαύσεις του να μην τον κάνει ευτυχή. 'Ίσως μόνο η παιδική ανευθυνότητα, μια ατομικότης χωρίς λογοδοσία και καταλογισμό [...]

Ύστερα, μια κοινωνία υγιής δεν μπορεί να φυλακιστεί στο αρνητικό αίσθημα μιας εκδικήσεως ή μιας τιμωρίας έστω παραδειγματικής. Μια κοινωνία πλούσια σε αίσθημα ξέρει να αποδίδει δικαιοσύνη αλλά και να συγχωρεί.

[...]Στην ανθρωπιά του δικαιώματος της αυτονομίας ως ευθύνης η οποία δεν στραγγαλίζει τις επιθυμίες μας, οφείλει να απαντά δημιουργικά το αίτημα και εγχείρημα κάθε αληθινού εκσυγχρονισμού.[...]

[Dan'S_mind · Rating 4 out of 5]

Ένα παραπάνω αστεράκι, για το ωραιο κλείσιμο στον επίλογο

εκεί ξεκαθαρίζει τη 'σιδερενια'λογικη της παράνοιας