De Nederlandse beeldhouwster Barbara Vrijman is vereerd en opgetogen als zij, als een donderslag bij heldere hemel, wordt uitgenodigd om zes weken naar de befaamde Ierse kunstenaarswerkplaats Kerrimagannagh te komen. Het hardnekkige gerucht gaat dat Kerrimagannagh haar gasten een creatieve metamorfose laat doormaken. Om redenen waar buitenstaanders alleen maar naar kunnen raden, maken ze in het geïsoleerd gelegen landhuis hun beste werk.
Maar eenmaal ter plaatste bekruipt Barbara al snel het gevoel dat zij helemaal niet voor haar eigen glorie naar Ierland is gehaald. Het lijkt erop dat zij vooral is uitgenodigd om een vitale rol te spelen in de 'natuurlijke processen van Kerrimagannagh', die ten doel hebben de gasten hun eigen identiteit te laten opgeven. Een dodelijk ongeluk is het resultaat. Maar was het wel een ongeluk? Of is Kerrimagannagh inderdaad een huis met een eigen wil?
Renate Dorrestein (1954 - 2018) has been internationally praised for the force of her imagination, her sharp psychological insight, her suspenseful plots and her ironic sense of humour. Her books have been nominated for the AKO Literature Prize, the Libris Literature Prize and the International IMPAC Dublin Literary Award, and translated into fifteen languages. Her international breakthrough came in 1998 with A Heart of Stone, published by Viking.
Een prachtig psychologisch experiment. In Een Sterke Man is niemand wie hij lijkt, niet in de laatste plaats de sterke man uit de titel. Kunstenares Barbara wordt uitgenodigd in het geïsoleerde Ierse landhuis van de ondoorgrondelijke Stephen O’Shaugenessy, die door zijn leidersrol en markante kop dankbaar geïdoliseerd wordt door de vrouwelijke gasten. Als gastheer nodigt hij steeds een nieuw select gezelschap uit, vaak de crème de la crème op kunstgebied. Media jubelen dat de genodigden in het landhuis tot ongekende prestaties komen. Reden voor Barbara om vereerd, maar ook verrast te zijn, als uitgerekend zij als middelmatig beeldhouwster een uitnodiging ontvangt. Terecht, zo blijkt. Want O’Shaugenessy speelt zijn gasten, als een sluwe manager zijn ondergeschikten, op kundige wijze tegen elkaar uit. Juist door een enigszins mislukte kunstenaar in hun midden te introduceren, hoopt hij dat het excentrieke gezelschap al complotten smedend zal samenklitten. Zijn slovende vrouw Belle en hun achtjarige aan leukemie lijdende en ontwapenende zoontje Beryl, zijn voor hem daarbij oninteressante factoren. O’Shaugenessy's plan slaagt uiteindelijk wonderwel. De gebeurtenissen, vertelt vanuit het perspectief van Barbara en drie andere kunstenaars, lopen volledig uit de hand, met een tragisch ongeluk - of toch een moord? - als resultaat.
In zekere zin is Een Sterke Man luchtiger en humoristischer dan veel van Dorresteins andere boeken. Haar geliefde thema van weerloze kinderen die door hun naargeestige jeugd totaal verknipt opgroeien, weet ze ook hier weer treffend door haar verhaallijn te weven. Ik ben in de regel niet zo enthousiast over boeken waarin kinderen een grote rol spelen, maar Dorrestein zet Beryl op ontroerende en realistische wijze neer. Trouwens, ik ben sowieso geen grote fan van Nederlandse auteurs (van weleer). Ongetwijfeld mede veroorzaakt door het verplicht moeten doorploeteren van de door school samengestelde boekenlijst. Met daarop vooral veel Jan Wolkers, Harry Mulisch, Adriaan van Dis...en die auteur van dat Gouden Ei... Maar ook omdat veel - natuurlijk generaliseer ik nu - Hollandse auteurs in zo rauw mogelijke bewoordingen gruwelen lijken te willen beschrijven (liefst in combinatie met liefdeloze plastische seks). Dorrestein beperkt zich wat dat betreft tot een paar niet-relevante anekdotes over kruisloze slipjes en vibrators.
Anyway, ik dwaal af. Al met al heeft Een Sterke Man het tot één van m'n favorieten geschopt.
In lange hoofdstukken kijk je door de ogen van verschillende karakters naar de ontwikkelingen in een groep kunstenaars die verblijven op een Iers landgoed. Wat is er gebeurd en wat was ieders rol?
Een heerlijk boek waarbij je als lezer mag ontdekken door wiens ogen je nu naar de gebeurtenissen kijkt. En de grote groep mensen draagt bij aan de verwarring die je als lezer doormaakt. Wat zijn de onderlinge verhoudingen, wie is ook alweer wie.... Ik hou ervan en ben fan van deze auteur.
Een apart verhaal. In dat opzicht is het echt een verhaal van Renate Dorrestein. Bij haar boeken weet je vaak niet wat je moet verwachten van het verhaal. Daarom vind ik de meeste van haar boeken leuk. Dit verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van vier personages, die elk in een eigen deel hebben. De personages worden niet geïntroduceerd. Daardoor duurt het even voor je weet vanuit wie welk deel geschreven is. Dat is wel wat verwarrend. Vooral omdat er best veel personages zijn. Het boek geen hoofdstukken. Dat vond ik wel jammer, want ik lees graag van hoofdstuk naar hoofdstuk en de delen zijn vrij lang, waardoor het mij niet altijd lukte om die in een keer te lezen. Je weet als lezer al snel dat er iemand dood is, maar je weet niet wie. Ook wordt je nog even op een dwaalspoor gezet. Dat vind ik leuk gedaan. Toch is dit boek geen detective waarbij opgelost wordt wie het gedaan heeft. Je krijgt wel wat aanwijzingen, maar uiteindelijk wordt er niet met zoveel woorden gezegd wie de dader is. Al kun je op basis van het verhaal wel raden wie het geweest is. Dat vind ik ook leuk gedaan. Een aanrader.
Dit is een typische Dorrestein, met excentrieke personages, gesitueerd op een afgelegen plek in Ierland en er gebeurt een bizar ongeluk. Af en toe word ik als lezer op het verkeerde been gezet, maar uiteindelijk wordt wel duidelijk wat er is gebeurd.
Had to read this for school. I don't really like Dutch books because they only revolve around sex most of the time, but this one was actually quite okay.
The story starts with Barbara, a sculptress, sitting in a plane to Ireland, to stay at the Kerrimagannagh villa, where only the greatest of arts get to stay to make their best work. Barbara is really surprised to be invited, as her work was slashed by an Irish critic, Sister Nancy.
The book then follows four female narrators, that tell an invisible third person what happened at Kerrimagannagh. There has been a horrible death; but who died doesn't get revealed until the very last pages. Who did it, or even if someone did it, never gets clear, but anyone who paid some attention to details can decide what happened.
Very noteworthy is the returning theme of physical defects. Almost every person in this book has one, even the acclaimed perfect Stephen. And if there is no physical defect, there is a mental one.
Something that also stands out is the guilt that many characters have. I did some research and apparently Dorrestein's sister killed herself, and Dorrestein still feels guilty about this. She wrote "Een Sterke Man" in a darker period, when she also experienced misunderstanding from her environment because of her chronic illness.
There is also an underlying feminist theme, as all the women start to worship the "strong man" Stephen, but in the end realise he is nothing more but a pathetic little man that likes to play god.
Although this is quite a sombre story, it is still quite enjoyable at times, 'cause of the straightforward and sometimes ironic writing style. It was also very clever that the author decided to keep secret who was killed until the very end; that really builds some tension. Most of the characters were fleshed out well, with tragic histories and all, but the four narrating women looked too much alike. They all thought and acted and felt the same way; if they had some behavioural differences, they would have felt more realistic.
Dit doet me denken aan Agatha Christies verhalen; een bonte verzameling van kleurrijke figuren in een prachtig landgoed. En het leest even vlot. Het vertelt over een gezelschap van kunstenaars, dat zich op een landgoed in Ierland heeft verzameld op uitnodiging van de organisator Stephen. Alle karakters worden zeer beeldend neergezet en uitgediept. Aan het woord komen vier vrouwen die allen hun versie laten horen, waardoor de puzzelstukjes in elkaar lijken te schuiven over een ongeluk/ moord.
Andere reviews geven al voldoende info weg. Dat hoef ik niet meer te doen. Mooie perspectieven van diverse kunstenaars uit het huis. Ook hier sta je als lezer even op het verkeerde been, want wie is nu eigenlijk dood en wiens hand zit erachter?
Mooi concept, goeie schrijftster maar het kon me niet helemaal pakken. Te veel personages die niet bleven 'plakken'. Maar kan zeker ook aan mij liggen.
Lang geleden dat ik een roman heb gelezen. Vond ‘m slim in elkaar gestoken, vlot geschreven. Niet super creatief of inspirerend, wel goed. Zo een waar je van hebt genoten, maar na een jaar niet meer precies weet hoe of wat.
“Maar zijn wij daartoe dan op aarde: om van onze mannen mensen te maken, dwars tegen de algemene opinie in dat zij eigenlijk goden en helden zijn?” (blz. 408)
Een sterke man is een fascinerend boek, en weer heel anders dan de andere boeken die ik tot op heden van Renate Dorrestein heb gelezen. Dit boek verteld het verhaal van vier vrouwen die een getuigenis afleggen ten aanzien van een 'dood door schuld' ongeluk, waarvan alleen Barbara Vrijman, de eerste getuige die gehoord wordt, weet wie er 'schuldig' is.
De vier getuigenissen geven weer wat er voorafgegaan is aan het gebeurde. Ik zal niet zeggen wie er dood gaat, want je wordt tijdens het lezen diverse malen op het verkeerde been gezet door Renate Dorrestein, en pas op het laatste moment kom je erachter wie er nu eigenlijk is overleden :-) Heel knap gedaan.
De vier getuigenissen van Barbara, Helen, Katie en Belle geven niet aleen een beeld van wat er speelde op Kerrimagannagh, het Ierse landhuis waar door de 'conciërge' voor een bepaalde tijd kunstenaars worden uitgenodigd, maar laten tevens zien wat er in het leven van de vier vrouwen gebeurd is vóór ze naar Kerrimagannagh kwamen. Eigenlijk is dit een diep triest verhaal, maar doordat het met de nodige humor verteld wordt leest het makkelijk weg.
Een heerlijke Dorrestein met een verzameling verknipte mensen, bijeengebracht door een would be godje dat via manipulatie probeert mensen tegen elkaar op te zetten. Verteld aan een inspecteur door 4 verschillende mensen. Vraag me af of de inspecteur door zal hebben wat er gebeurd is. Zeer problematische ouder-kind relaties in het verleden en heden.