I was born under the sun of my beloved city Athens, Greece, with it's brilliant past and the splendid history.
I don’t remember a time when I was not obsessed with writing, because one of my greatest passion was and still is to cross the hottest deserts, climb the highest mountains and sail all the deep seas of my imagination, just to create characters and make them live with me and through me. And, sometimes, make them die... well, not totally since they continue to live in my books.
My bibliography includes: -Ebony Vargas #1 (fantasy novel) -Ebony Vargas #2 (fantasy novel) -Oi Geyseis tis Nemesis (historical novel) -Parsa (historican novel) -1001 Cats (romantic novel, not yet released ) and many more awaiting for publication.
Το νυχτερινοί ψίθυροι ειναι ενα πολύ πιο δουλεμένο βιβλίο σε σχέση με τα ρομαντικά φανταστικά βιβλία που ξεφυτρώνουν παντού αυτη την δεκαετία, τα οποία φημίζονται για την απλοικότητα τους, λόγος που τα κάνει ιδιαίτερα δημοφιλοί καθώς μπορει να τα διαβάσει και να τα κατανοήσει ακόμα και το χάμστερ μου. Το βιβλίο της Λαψάτη είναι πιο πολυσύνθετο απο τα αδερφακια του. Δεν απευθύνεται αναγκαστικά σε νεανικό κοινό. Απεναντίας η ποικιλία στοιχείων που έχει ενώσει, όπως το αστυνομικό θρίλερ, οι σκηνές τρόμου, τα πολλά flash back, τα οποία μας διηγούνται τις προσωπικές ιστορίες των ηρώων και ιδιαίτερα της Έμπονυ που μας οδηγούν στο Λονδίνο της εποχής των Τυδώρ, που του δίνει μια ιστορική διάθεση σε συνδυασμό μιας ατμόσφαιρας που δίνει την αίσθηση, που κ που, παλιού φιλμ νουαρ, όπως επίσης οι βαρύγδουπες εγκεφαλικές, φιλοσοφικές περιγραφές και αναλύσεις της αφήγησης που σου ξυπνάνε ενα βαθύ αίσθημα θλίψης, σίγουρα απευθύνεται σε ένα πιο ώριμο και με βαθύτερη αντίληψη κοινό. Εν τέλει εχω να πω οτι το βιβλίο Νυχτερινοι Ψίθυροι δεν έχει να ζηλέψει τίποτα απο την σύγχρονη φανταστική λογοτεχνία. Κάθε άλλο μάλιστα, καθώς φέρνει μαζί του έναν αέρα απο τα παλαιότερα περίτεχνα βιβλία του είδους. Μου άρεσε πολύ.
Η Έμπονυ Βάργκας είναι πουθενά και παντού. Αόρατη από τους περισσότερους, αλλά τόσο κοντά σε αυτούς. Έχει μνήμες, έχει ιστορία, έχει παρελθόν. Όπως όλοι… Είναι μια αριστοκρατική, γοητευτική φιγούρα του σκότους που ξέρει να κρύβεται καλά, καθώς η αγέρωχη σκιά της, βρίσκει πάντα τον τρόπο να σκαρφαλώνει στους τοίχους του δικού μας θνητού κόσμου. Έμπονυ Βάργκας १ Νυχτερινοί Ψίθυροι. Ebony Vargas is nowhere and everywere. Invisible to most people, but so close to them. She has memories, she has history, she has past. As we all have... She is a courtly, charming figure of darkness that knows very well how to hide, while her shadow, finds a way to climb up to the walls of our own mortal world. Ebony Vargas १ Night Whispers.
Πολύ μου άρεσε η ιστορία της Έμπονυ. Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη.
Το βιβλίο με εξαίρεση τις πρώτες 100 σελίδες που ήμουν λίγο σαν απλός θεατής δεν μπορούσα να συνδεθώ με τους ήρωες και κάτι μου έλειπε κυρίως σε συναισθηματικό επίπεδο, ήταν πολύ καλό. Σελίδα με τη σελίδα με κέρδιζε και με έπαιρνε μαζί του. Ειδικά οι αναδρομές στο παρελθόν και τη ζωή της Έμπονυ ήταν εξαιρετικές και πολύ διαφωτιστικές για τον χαρακτήρα της. Η ιστορία και οι ήρωες έγιναν βαθύτεροι και τα συναισθήματα άρχισαν να ανθίζουν στην καρδιά μου και να εδραιώνονται. Τελειώνοντάς το νιώθω απλώς ανυπόμονη για τη συνέχεια που όμως δυστυχώς δεν κατάφερα να βρω πουθενά.
Υ.Γ Αν κάποιος γνωρίζει από που θα μπορούσα να το βρω ας μου αφήσει ένα σχόλιο εδώ ή κάποιο μήνυμα. Ευχαριστώ. :)
Δεν περίμενα ότι Ελληνίδα συγγραφέας θα έγραφε ένα τόσο υπέροχο έργο!!! Μιλάμε για καταπληκτικό βιβλίο!! Όχι πέντε αστέρια δεν του αξίζουν, αλλά πολλά περισσότερα!! Η ιστορία σε κερδίζει με την πρωτοτυπία της αφού η κυρία Λαψάτη χρησιμοποίησε την βαβυλωνιακή και ασσυριακή μυθολογία για να δώσει στήν πλοκή μια ιδιαίτερη χροιά και το κατάφερε άριστα!!!!! Η ερωτική ιστορία της Έμπονυ και του Ρεν θα μείνει χαραγμένη στο μυαλό μου για την τραγικότητά της αλλά και το αθάνατο πάθος που την διακρίνει. Περιμένω με αγωνία τον δεύτερο τόμο της σειράς !!!!!!!
Το είδος της φανταστικής λογοτεχνίας είναι το αγαπημένο μου και γι' αυτό το λόγο, έχω μεγάλες απαιτήσεις από όσους-ες συγγραφείς καταπιάνονται με αυτό. Διαβάζοντας πριν λίγο καιρό το παραπάνω βιβλίο, '' Έμπονυ Βάργκας - Νυχτερινοί Ψίθυροι '', ενθουσιάστηκα τόσο πολύ που όταν σκέφτηκα να αποτυπώσω τις σκέψεις και τα συναισθήματα που μού προκάλεσε η ανάγνωσή του στον υπολογιστή, δυσκολεύτηκα αρκετά. Αυτό μού συμβαίνει μόνο όταν ένα βιβλίο με έχει '' αγγίξει '' πάρα πολύ. Και η Έμπονυ είναι ένα από αυτά τα βιβλία, που με '' ανάγκασαν '' να θέλω να μοιραστώ την εμπειρία του '' ταξιδιού '' μου αυτού, με όσους περισσότερους φίλους και αναγνώστες θα μπορούσε ίσως, να καταστεί εφικτό. Έτσι, παρά τη δυσκολία μου, προσπάθησα να εκφράσω το θαυμασμό μου σε μία ομάδα κοινωνικής δικτύωσης, που αγαπάει το βιβλίο και στη συγγραφέα του, που ήδη συγκαταλέγεται στη λίστα με τις αγαπημένες μου συγγραφείς. Η Κωνσταντίνα Λαψάτη, κατάφερε με τις γνώσεις και με τη μελέτη της να συνδυάσει έξοχα το μύθο των βρικολάκων με αυτόν του βαβυλωνιακού έπους '' Enuma Elish '' και να μάς γνωρίσει σκοτεινούς αλλά συνάμα γοητευτικούς χαρακτήρες με πρώτη και καλύτερη την κύρια ηρωϊδα του βιβλίου, την Έμπονυ Βάργκας, μία βρικόλακα που κάποτε υπήρξε και αυτή άνθρωπος και που στο παρόν, παλεύει με τις μνήμες του παρελθόντος και με τους εσωτερικούς της δαίμονες. Επίσης, εκτός από τους χαρακτήρες και το έντονο ενδιαφέρον που παρουσιάζει μία φανταστική ιστορία με βαμπίρ, ο έρωτας και το πάθος ανάμεσα στην Έμπονυ και τον Ρεν είναι από τα πιο γοητευτικά κομμάτια του βιβλίου, που μάς προσφέρει πανέμορφους διαλόγους και μάς προκαλεί δυνατά συναισθήματα. Τέλος, στα μεγάλα συν του βιβλίου είναι και οι '' δεύτεροι '' σε εισαγωγικά χαρακτήρες, που όπως και στο πρώτο μυθιστόρημα της Λαψάτη '' Οι γεύσεις της Νέμεσης '' είναι εξίσου γοητευτικοί με τους '' πρώτους '' και σημαντικοί για την εξέλιξη της ιστορίας. Και αυτό το τονίζω γιατί πολλές φορές συναντάμε σε βιβλία, χαρακτήρες αδιάφορους που μάς έχουν κάνει πολλές φορές να αναρωτηθούμε γιατί τους χρησιμοποιεί η ή ο εκάστοτε συγγραφέας. Υ.Γ. Ευτυχώς, που το βιβλίο θα έχει και συνέχεια ... Ανυπομονώ και εύχομαι να μην αργήσει ! :-) Υ.Γ. 2 Ξέχασα να αναφέρω ένα ακόμη στοιχείο που αγάπησα στην ιστορία και που είναι η γοτθική του ατμόσφαιρα, η οποία μού έφερε στο μυαλό αγαπημένα μου λογοτεχνικά αριστουργήματα με βαμπίρ, όπως είναι π.χ. η Καρμίλλα του Τζόζεφ Σέρινταν λε Φανού και ο Δράκουλας του Μπραμ Στόουκερ.
3,5 αστερακια (δεν ειναι για 3) θ μπορουσε ανετα να ηταν για 5 μιας κ υπηρχαν κομματια που γελασα, εκλαψα, συγκινηθηκα, ενιωσα την δυνατη αγαπη απλα βαρεθηκα σε πολλα σημεια!
μη με παρεξηγησετε!!! το βιβλιο ειναι αψογα γραμμενο οσο μπορω να εχω αποψη πανω σε αυτο μιας κ ειναι πολυ δυσκολο να γραψεις ενα βιβλιο! αν θ μπορουσα να το συγκρινω με καποιο θα ηταν τα Ομορφα Πλασματα οχι οσον αφορα την πλοκη αλλα τη γραφη! το οποιο εχει καταφερει να συνδυασει το υπερφυσικο με την γραφη της κλασικης ισως λογοτεχνιας!! η συγγραφεας φαινεται οτι εχει πολλες γνωσεις κ εχει κανει πολυ ερευνα σε πολλα!!!
***********SPOILER************ μικρη περιληψη για να σας βαλει στο κλιμα (Η ιστορια της Εμπονυ με τον Ζαγκρος ειναι απιστευτη!! αυτη με κρατησε κ αυτην λατρεψα!!) το βιβλιο περα απο 2 σημεια δεν ειναι σε πρωτο προσωπο η ηρωιδα μας ειναι κοντα 20χρ κ η ιστορια ξεκιναει οταν παει να βρει τον Ρεν 39χρ ο οποιος ειναι γιος του φιλου της που της εχει ζητησει μια χαρη θα ανακαλυψει πως ειναι ολοιδιος του μοναδικου αντρα που αγαπησε κ εχασε η ιστορια ξετυλιγεται τοσο στο παρον οσο κ σε πολλα φλας μπακ στο παρελθον μια πανεμορφη ιστορια με πολλα συναισθηματα αγαπης αλλα κ πονου!
ο τροπος που τη ξεχωρισε, εκεινη που αφεθηκε, το ποσο την αγαπουσε, κ κεινη μετα επιτελους που ηταν τοσο ευτυχισμενη, που την εβαλε πανω απο την οικογενεια του γνωριζοντας πως καποια στιγμη θ πεθαινε γιαυτο, το πως δεν την αγγιξε 2χρ αλλα κ το πως την αγγιξε 2χρ μετα, πως εκατσε κ εφτιαξε μαζι το σπιτι, ποσο την αγαπησε, κ πως το εκδηλωνε..,κ οταν πεθανε... ο τροπος που πεθανε....κ μετα που βρηκε τον Ρεν ... αδικο γι ακεινον... αδικο για κεινην... κ ποσο την ενιωσα μεσα στο νεκροτομειο που δεν μπορουσε/ηθελε να ξυπνησει... κ πραγματικα ευχηθηκα οσο αδικο κ ναναι για τον Ρεν να ξαναγενιοταν καπως ο Ζαγκρος.... *****************************
ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΑΚΟΜΑ δεν θελω η κριτικη μου να χαντακωσει ενα αντικειμενικα καλο βιλιο το οποιο κατα τη γνωμη μου παντα κ μονο και το λεω με ολη την καλη διαθεση κ οχι σα ξερολας μιας κ η συγγραφη ειναι κατι πολυ δυσκολο θα μπορουσε να ειναι κλασης ανωτερο!! το συγγραφικο ταλεντο το εχει κ την φαντασια!! αν ηταν λιγοτερες οι περιγραφες κ οι πληροφοριες για τα παντα κ συγκεντρωνοταν γυρω απο την ιστορια ισως δημιουργουσε κατι μαγευτικο κ δυνατο!! το λεω γιατι το ενιωσα σε πολλες σελιδες της!! ισως φταιει οτι τα υπερφυσικα ταχω αλλιως στο μυαλο μου σιγουρα με οχι τοσες περιγραφες κ λεπτομεριες αλλα περισσοτερο ρομαντζο, δραση, ανατροπες, αποκαλυψεις...
ΚΑΙ ΝΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ Η ΤΡΕΛΗ ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ Μ ΦΙΛΗ ΒΑΓΙΑ ΜΕ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΓΙΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΚΩΝ/ΝΑΣ ΛΑΨΑΤΗ!! ΘΑ ΤΟ ΟΜΟΛΟΓΗΣΩ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΩ ΤI ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΛΛΑ ΑΦΟΥ ΜΙΛΗΣΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΑΝΥΠΟΜΟΝΟΥΣΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ..ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΩ ΤΗΝ ΕΜΠΟΝΥ ΠΡΙΝ ΚΑΛΑ ΚΑΛΑ ΑΡΧΙΣΩ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ!!
ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΜΕ ΤΟΣΟ ΠΑΘΟΣ ,ΠΟΥ ΕΤΣΙ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΤΗΝ ΕΡΩΤΕΥΤΩ! Η ΕΜΠΟΝΥ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΓΕΝΝΗΜΕΝΗ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΦΤΩΧΕΙΑΣ Κ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ,ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΜΙΣΗΣΕ,ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΤΗΣ ΦΕΡΘΗΚΕ ΑΠΑΝΘΡΩΠΑ.....Κ ΕΤΣΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΟΛΑ ΑΛΛΑΞΑΝ...Ο ΖΑΓΚΡΟΣ ΒΑΡΓΚΑΣ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ Κ ΤΗΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!
ΤΗΣ ΔΙΝΕΙ ΔΥΝΑΜΗ,ΑΓΑΠΗ,ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ Κ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΕΚΔΙΚΗΘΕΙ!
ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΜΠΟΝΥ ΣΗΜΕΡΑ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ 419 1/2 ΕΤΩΝ...ΑΛΛΑ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΟΛΗ ΤΗΣ ΤΗ ΖΩΗ!!!!
ΔΥΟ ΑΝΤΡΕΣ ΤΟΣΟ ΙΔΙΟΙ ΑΛΛΑ Κ ΤΟΣΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ...
ΜΙΑ ΖΩΗ ΓΕΜΑΤΗ ΑΓΑΠΗ....ΜΙΣΟΣ....ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ......
ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΑΛΕΞΕ.....
ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΑΠΟ ΘΗΡΑΜΑ ΤΗΝ ΕΚΑΝΕ ΚΥΝΗΓΟ....
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΜΠΟΝΥ ΒΑΡΓΚΑΣ!
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ Μ ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΟΓΙΑ.... ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΕ ΜΑΓΕΨΕ....ΑΣΕ ΕΧΩ ΠΑΘΕΙ ΣΟΚ....ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΠΛΑ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ.....
ΤΙ ΤΕΛΟΣ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ.....Κ ΤΙ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ....ΑΣΕ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΟΤΑΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΑ ΑΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΚΛΑΨΩ Η ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΞΩ.... ΤΟ ΜΟΝΟ ΣΙΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΠΕΘΑΙΝΩ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΟ "ΤΕΛΟΣ" ΤΗΣ ΕΜΠΟΝY...ΜΙΑ ΤΟΣΟ ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΗ ΗΡΩΙΔΑ....ΠΟΥ ΕΝΩ ΤΗ ΛΑΤΡΕΥΕΙΣ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΗΣ ΔΩΣΕΙΣ Κ ΕΝΑ ΧΕΡΙ ΞΥΛΟ..... Κ Ο ΡΕΝ,Ο ΣΑΤΕΡ,Ο ΣΑΜΠΑΡ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ Κ ΦΥΣΙΚΑ Ο ΖΑΓΚΡΟΣ.....ΑΧΧΧΧΧΧ.... ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΨΑ ΛΑΤΡΕΨΑ ΛΑΤΡΕΨΑ.....ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ Κ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΕΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ...ΤΙΣ ΛΑΤΡΕΨΑ ΤΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΔΙΝΟΝΤΑΝ....ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΠΩΣ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΘΑ ΣΚΙΣΕΙ....ΤΟ ΑΞΙΖΕΙ ΑΛΛΩΣΤΕ..... K ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥΥΥΥΥΥΥ ,ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ....ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΗΣΕΣ ΝΑ ΒΑΣΑΝΙΖΟΜΑΙ ΓΙΑ 2 ΜΗΝΕΣ!!!
Υπέροχο βιβλίο! Πραγματικά, σου κόβει την ανάσα! Μου άρεσε πάρα πολύ και ευτυχώς που επέλεξα να πάρω αυτό, αντί για κάποιο άλλο, και είχα την ευκαιρία να το διαβάσω! Αυτό το βιβλίο το ανακάλυψα τυχαία και η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα να είναι τόσο καλό, αφού δεν το είχε γράψει ξένος συγγραφέας. Έκανα λάθος, όμως! Τελικά και οι Έλληνες συγγραφείς έχουν πολύ ταλέντο και ευτυχώς που κάποιος έγραψε ένα μυθιστόρημα του φανταστικού! Συγχαρητήρια στη συγγραφέα! Λόγω του τέλους του βιβλίου, ανυπομονώ για την συνέχεια! Ελπίζω να μην περιμένουμε πολύ!!!
Μια λευκή οπτασία, η πιο όμορφη γυναίκα που συνάντησε ποτέ του, παρά την αυθάδειά της. Ο καθηγητής Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, Ρεν Στράλιν, θα ερωτευτεί την Έμπονυ Βάργκας με την πρώτη ματιά. Θα μπορούσε να γίνει ο πιο ευτυχισμένος άνδρας στον κόσμο καθώς αντιλαμβάνεται το δικό της ενδιαφέρον. Όμως, η καρδιά της Έμπονυ δεν χτυπάει σαν τη δική του, στην πραγματικότητα δεν χτυπάει καθόλου. Η Έμπονυ Βάργκας ζει στην άλλη μεριά της νύχτας, το αίμα της κυλάει παγωμένο χωρίς σφυγμό, μόνη με τις αναμνήσεις τεσσάρων αιώνων και ενός έρωτα χωρίς φυσική παρουσία. Η Έμπονυ Βάργκας κάποτε ήταν άνθρωπος μέχρι που ένας άντρας την έκανε βρικόλακα με την υπόσχεση να ζουν αιώνια τον έρωτά τους. Οι παραδεισένιες αναμνήσεις γίνονται μια χοάνη πόνου και θλίψης. Η φιλία και ο λόγος τιμής κάνουν την αθανασία της Έμπονυ χειρότερη κι από έναν θάνατο καθημερινό. Είναι ερωτευμένη, όμως δεν μπορεί να έχει δικό της τον Ρεν που είναι ολόιδιος ο πεθαμένος άντρας της ο Ζάγκρος. Οι άνθρωποι έχουν καλοσύνη, κακία, αδυναμίες. Και οι βρικόλακες το ίδιο. Αν η Έμπονυ έχει εκπαιδεύσει τον εαυτό της να συγκρατείται για να συνυπάρχει με τους ανθρώπους, αυτό δεν ισχύει και για τους όμοιούς της. Μια αντίπαλος τεσσάρων αιώνων και μια αχόρταγη εκδικητική μανία θα μολύνει όλο το Λονδίνο. Μια σύγχρονη μεγαλούπολη μπαίνει σε καραντίνα, οι άνθρωποι κλειδαμπαρώνονται φοβισμένοι στα σπίτια τους μετά τη δύση του ήλιου. Το χάος ζητάει επτά ζωές και μια πλανητική σύγκλιση για να θραφεί και να κυριαρχήσει. Και το βιβλίο του Στράλιν «Εισαγωγή στη Δαιμολογία της Ασσυροβαβυλωνιακής Αρχαιολογίας», αντικείμενο αμφισβήτησης μέχρι τώρα, επαληθεύεται. Για το μύθο και την αλήθεια σχετικά με την ύπαρξη θεών και δαιμόνων, τι έχει να αντικρούσει μια ολόκληρη πόλη όταν κάποιος προσπαθεί να ξυπνήσει τη Βαβυλώνια θεά Τιαμάτ και να φέρει το χάος και την αναρχία. Συναρπαστική πλοκή στημένη σε ένα σύγχρονο Λονδίνο, καλοδουλεμένοι χαρακτήρες, άνετος γραπτός λόγος και ένα μυθιστόρημα που αν και διατηρεί τα στοιχεία του γοτθικού τρόμου, κινείται και σε διαφορετικούς άξονες, ξεπερνώντας τον χαρακτηρισμό «άλλη μια ιστορία με βρικόλακες». Πλήθος ιστορικών στοιχείων, αναπαράσταση εποχών, μια πολύ καλή ερωτική ιστορία και φυσικά και το ζητούμενο ενός καλού αστυνομικού θρίλερ. Η Κωνσταντίνα Λαψάτη δεν αφήνει τίποτα στην τύχη του και αποδεικνύει ότι γνωρίζει να ψάχνει σε βάθος και έχει τον τρόπο να αξιοποιεί την έρευνά της. Όπως έχει τον τρόπο να μιλήσει με συμπάθεια για τα πλάσματα της νύχτας και ανεξάρτητα του αν πιστεύει κανείς σε όλα αυτά ή όχι, να τον οδηγήσει στο να καταλάβει ότι το διαφορετικό μπορεί να συνυπάρχει αρμονικά. Ανάμεσα στο λευκό και το μαύρο, τη ζωή και τον θάνατο, υπάρχει πάντα κάτι ακόμη. Από το οπισθόφυλλο του μυθιστορήματος: Η Έμπονυ Βάργκας είναι πουθενά και παντού. Αόρατη από τους περισσότερους, αλλά τόσο κοντά σε αυτούς. Έχει μνήμες, έχει ιστορία, έχει παρελθόν. Όπως όλοι… Είναι μια αριστοκρατική, γοητευτική φιγούρα του σκότους που ξέρει να κρύβεται καλά, καθώς η αγέρωχη σκιά της βρίσκει πάντα τον τρόπο να σκαρφαλώνει στους τοίχους του δικού μας θνητού κόσμου. http://evriam.blogspot.gr/
Respect!!!! Εκπληκτικό γοτθικό μυθιστόρημα!!!! Οι Νυχτερινοί Ψίθυροι είναι το δεύτερο βιβλίο που διαβάζω από την Κωνσταντίνα Λαψάτη κι αν και το πρώτο της είναι ιστορικό μυθιστόρημα με το οποίο έχω κολλήσει στην κυριολεξία,απέδειξε πως έχει το χάρισμα να ελίσσεται με άνεση σε τόσο διαφορετικά μεταξύ τους λογοτεχνικά είδη.
Ας πάω στο βιβλίο τώρα. Γεμάτο συναίσθημα, πολυπρόσωπο, με δευτερεύοντες ήρωες που όλοι έχουν να προσφέρουν στην πλοκή, με μυστηριακή ένταση, με αλύτρωτο πάθος, με αυθεντική λαγνεία, με αναγκαστικούς συμβιβασμούς, με πρέπει, με θέλω, με πίστη στις αξίες, με μία ολόκληρη αιωνιότητα που η ίδια η ηρωίδα περιφρονεί μα και λατρεύει ταυτόχρονα, καθώς αυτή η αιωνιότητα είναι που κρατάει στα νύχια της το παρελθόν της, ένα παρελθόν που κάποτε η Έμπονυ Βάργκας ήταν αυτό που ήθελε, μα τώρα είναι αυτό που επιθυμεί όσο τίποτα άλλο να αποτινάξει από πάνω της.
Έμπονυ Βάργκας, μία γυναίκα βρικόλακας ευλογημένη από την αθανασία,αλλά και καταραμένη παράλληλα.
Αυτό που μου άρεσε πολύ, ήταν ότι χρησιμοποίησε στοιχεία από την ασσυριακή και την βαβυλωνιακή μυθολογία με τέτοιο τρόπο που έδεσε στην όλη πλοκή (αν και προχωρώντας στο διάβασμα, στην αρχή δεν φαινόταν κάτι τέτοιο.Η μεσοποταμιακή προφητεία όμως που αναγράφεται στην πρώτη σελίδα, σε προϊδέαζε πως κάτι σχετικό με αυτό θα παιζόταν αργότερα και έτσι έγινε. Η καθυστερημένη εμφάνιση και η λύση του προβλήματος είναι κάτι που μου αρέσει να συναντώ σε βιβλία, επειδή διαβάζοντας σελίδα σελίδα το βιβλίο, δεν ξέρεις από πού θα σου έρθει και πώς θα στηθεί τελικά η πλοκή)
Ερώτηση προς την συγγραφέα: η προφητεία που υπάρχει στην αρχή του βιβλίου, υπάρχει και στην πραγματικότητα; Επισκέφθηκα το προσωπικό σου ιστολόγιο «Δημιουργός Συνειδήσεων» και διάβασα μία ανάρτηση που έκανες για την βιβλιογραφία που σε βοήθησε στην δημιουργία του βιβλίου. Την βρήκες από κάποια πηγή ή εσύ την φαντάστηκες;
ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ....ΦΕΡΤΕ ΜΟΥ ΤΩΡΑ ΑΜΕΣΩΣ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ... ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΩΡΑΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΟΤΕ ΜΟΥ.ΤΟ ΠΟΣΟ ΚΛΑΜΑ ΕΡΙΞΑ ΜΟΛΙΣ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΣΑ...ΔΕΝ ΛΕΓΕΤΑΙ...ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΠΑΡΑΝΟΙΚΗ ΑΛΛΑ ΠΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΑΨΕΙΣ Σ'ΑΥΤΑ ΤΑ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΠΩ...ΤΕΛΕΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ.ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΗΝ ΗΡΩΙΔΑ ΝΑ ΧΥΝΕΙ ΜΑΥΡΑ ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΑΓΕΝΗ ΤΡΟΠΟ.ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΝΑ ΤΑ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΝΑ ΜΕΝΕΙ ΕΓΚΥΟΣ.ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΟΤΑΝ Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΟΥ ΞΕΦΥΓΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΡΙΝ ΚΑΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ...ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΕΤΣΙ ΤΟ ΠΩΣ ΕΝΙΩΣΕ Η ΕΜΠΟΝΥ.ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΡΑΒΗΞΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ Σ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΕΦΤΑΣΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΚΛΑΙΩ.ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ...ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΠΩ...ΗΤΑΝ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ.ΚΑΙ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΣ..ΑΠ ΟΤΙ ΞΕΡΩ ΔΗΛΑΔΗ...ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΡΙΣΚΟ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥ...ΓΕΝΙΚΑ ΜΕ ΒΡΙΚΟΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ.ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΠΩ ΓΙΑ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΥΤΟ...ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ MEMORIES ΤΩΝ WITHIN TEMPTATION ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΕΓΙΝΕ ΕΜΜΟΝΗ.ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΣΩ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ.ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ.ΚΑΙ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΤΕΛΕΙΑ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ.ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΚΛΑΨΩ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ.ΕΙΔΙΚΑ ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΤΡΕΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΟΠΟΥ ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΓΡΑΦΕΙ...ΚΑΠΟΤΕ ΗΤΑΝ ΚΙ ΑΥΤΗ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.ΔΕΝ ΒΡΗΚΑ ΟΜΩΣ ΚΑΜΙΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΠΟΥ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΠΟΤΕ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΒΙΒΛΙΟ.ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΕΨΑΞΑ ΑΡΚΕΤΑ ΑΛΛΑ ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ.ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ Ο ΡΕΝ ΚΑΙ Η ΕΜΠΟΝΥ ΜΑΖΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΚΙ ΕΓΩ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ.ΚΙ ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΑΥΤΟΣ ΝΑ ΤΗΣ ΦΕΡΕΤΑΙ ΕΤΣΙ...Ε,ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΚΙ ΕΓΩ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ.:)))
Ήταν ιδιαίτερο, πολύ ατμοσφαιρικό και ωραία γραμμένο. Θα μπορούσε να είναι εξαιρετικό, κατά την ταπεινή μου άποψη, αν δεν προέβαλε τακτικά κάποια πρότυπα για brand names επώνυμων οίκων μόδας. Βέβαια η Λαψάτη ήθελε να προσδώσει στην ηρωίδα ένα χαρακτήρα ξιπασιάς -το κατέγραψε άλλωστε - απλώς θεωρώ πως το παράκανε χάνοντας κάτι από την ουσία του τραγικού χαρακτήρα που περιέγραφε. Ακόμη είχε ένα θέμα με την τελική κορύφωση της πλοκής γιατί την εμφάνισε πολύ εμβόλιμα και χωρίς να προετοιμάσει τους αναγνώστες από πριν για το ποιος είναι τελικά ο "εχθρός", το απόλυτο κακό με το οποίο έπρεπε να αναμετρηθεί η ηρωίδα της. Αυτό είναι ένα ατόπημα στο οποίο μπορεί να σκοντάψουν και οι καλύτεροι συγγραφείς, αν οι οικείοι τους δεν ασκήσουν αυστηρή κριτική! Ανεξάρτητα από αυτό όμως πρέπει να τονίσω πως πρόκειται για μια εξαιρετική συγγραφέα που θα μας χαρίσει υπέροχα δείγματα γραφής στο μέλλον! Υπάρχει άλλωστε ακόμη ένα βιβλίο δικό της- ένα ιστορικό - που το διαβάσω τώρα και μου έχει αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις.
Δεν είμαι σίγουρη ότι το βιβλία δεν αξίζει και τρίτο αστεράκι, μιας και υπάρχει μια τυπική πλοκή, υπάρχει και ένα τυπικό characterisation, υπάρχει κι ένα πολύ ενδιαφέρον ανακάτεμα σουμμεριακής μυθολογίας (αποφεύγοντας εντέχνως τον πολυχρησιμοποιημένο Παζούζου). Ωστόσο:
α) Για να μην πέσει στη λούμπα του "περιγράφω ένα Λονδίνο που δεν έχω δει ποτέ στη ζωή μου" (πράγμα που συμβαίνει στο 50% των υπόλοιπων paranormal romances γραμμένων από Έλληνες, και προς τιμήν της η Λαψάτη αποφάσισε να το αποφύγει) πάει στο εντελώς αντίθετο άκρο, να πετάει ονόματα εδώ κι εκεί, σε πολύ μεγαλύτερη συχνότητα από την ανεκτή. Το κείμενο καταντά έτσι απλά μια κραυγή αγωνίας να μην πιαστείς στα πράσα ως άσχετη.
β) Δύο από τα πιο δυνατά σημεία της ιδέας, ο ωσεί θάνατος του Ξαβιέ και η ωσεί μετενσάρκωση του Ζάγκρος (που παρεμπιπτόντως είναι βουνό στα σύνορα Ιράν-Ιράκ) δεν έχουν την πρέπουσα σημασία στο κείμενο. Περίμενα να εμβαθύνει στις συνέπειες αυτών των δύο γεγονότων και δεν το κάνει. Ο Ρεν μαθαίνει ότι ο πατέρας του ζει ως βαμπίρος και εντάξει, δεν τρέχει κάστανο, η προσωπική τους σχέση δεν αλλάζει καθόλου.
γ) Θεωρώ ότι η πλοκή είχε λίγα περισσότερα πέρα-δώθε από το ανεκτό, όπως επίσης και πολλούς που μολογάνε ότι υπάρχουν βαμπίρια σε άσχετους, αλλά τελικά το μυστικό παραμένει μυστικό. Μοιάζει αφελές.
δ) Και, τέλος, η ηρωίδα δεν καταφέρνει να γίνει κάτι αλλιώτικο από αυτά που διαβάζουμε κι από άλλους, λιγότερο ταλαντούχους συγγραφείς: μια πανέμορφη, πανίσχυρη, παν-πονεμένη βαμπίρα.
Παρά τη γκρίνια, θα διαβάσω το επόμενο βιβλίο, όταν εκδοθεί. Θέλω να δω τι θα γίνει τελικά.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ο πρωτότυπος τρόπος που η συγγραφέας πραγματεύεται ένα τόσο χρησιμοποιημένο θέμα, ο υπέροχος τρόπος γραφής και η ψυχολογική προσέγγιση του μη ανθρώπινου, δημιουργούν ένα απίστευτα απολαυστικό αποτέλεσμα!
3.5 Άρχισε πολύ βαρετά, αλλά ευτυχώς γινόταν καλύτερο όσο διάβαζα. Μου άρεσε η μυθολογία, η μόδα/λεπτομέρεια που η συγγραφέας έβαλε στις περιγραφές των χαρακτήρων, ο Ζάγκρος και ο Ρεν σαν χαρακτήρες, και τα λοιπά. Πραγματικά ήταν καλό σαν βιβλίο. Είχε κομμάτια που μου θύμιζαν άλλα βιβλία, μερικά που μου άρεσαν, μερικά που όχι. Για παράδειγμα, μου θύμισε τον Κώδικα ΝταΒίντσι επειδή ο πρωταγωνιστής ήταν καθηγητής σε πανεπιστήμιο ο οποίος έγραψε ένα βιβλίο που βοήθησε την ιστορία. Ένα άλλο είναι το Μυστικό της Γενέσεως, το οποίο είχε αρκετά παρόμοια στοιχεία. Τώρα, αυτό που με προβλημάτισε είναι πως μου θύμισε το twilight. Υποθέτω πως σε πολλά άτομα, επειδή η περιγραφή λέει "από την Ελληνίδα Στέφανι Μέγιερ". Δεν μου το θύμισε μόνο επειδή έχει βρικόλακες όμως, αλλά επειδή σε μερικά σημεία, ιδικά στην αρχή, ο διάλογος είναι πολύ δραματικός και επαναληπτικός. Για παράδειγμα, λένε συνέχεια το όνομα της πρωταγωνίστριας. "Η Έμπονυ Βάργκας αυτό, η Έμπονυ Βάργκας εκείνο", είναι πολύ ενοχλητικό, και σε μια σελίδα το λένε δύο φορές μέσα σε ΔΙΆΛΟΓΟ. Μόνο από αυτό ήταν πολύ κουραστικό βιβλίο, αλλά μετά από κάποια στιγμή πραγματικά καλυτερεύει. Αυτό που με απογοήτευσε πραγματικά ήταν που ο Ρεν δεν πέθανε. Πιστεύω πως αυτό το βιβλίο θα ήταν καλύτερο μόνο του, χώρις δεύτερο ή τρίτο με τον Ρεν νεκρό στο τέλος. Δεν σκοπεύω να διαβάσω τα επόμενα. Δεν ξέρω αν θα προσπαθήσω να τα διαβάσω αν τα βρω μπροστά μου. Χάρηκα όταν ο Ρεν την απέρριψε, και γρήγορα απογοτεύτηκα πάλι όταν διάβασα "《μια τελευταία φορά μόνο. Αυτή θα είναι η τελευταία φορά》την διαβεβαίωσε με σιγουριά.....Και οι δύο ήξεραν πως έλεγε ψέματα" όχι. Απλώς όχι. Γιατί πρέπει να είναι μαζί; είναι τόσο πιο ενδιαφέρον όταν ο Ρεν δεν την ήθελε! Και ΔΕΝ με κάλυψε που στο τέλος της έχει θυμώσει και θέλει να την σκοτώσει. Επειδή πάω στοίχημα πως δεν θα την σκοτώσει, απλά θα κάνουν "έρωτα" (έρωτας με αυτάκια επειδή με εκνεύρισε που ο Ρεν κάθε φορά "μπαίνει μέσα της βίαια." Γιατί βίαια;; γιατί πρέπει να πεις πως είναι βίαιος, γιατί όχι "παθιασμένα"; η λέξη βίαια απλά με κάνει να αηδιάζω με έναν χαρακτήρα που συμπαθούσα. Δεν ξέρω πως αλλιώς να το εξηγήσω.) και θα τα βρουν πάλι. Θέλω η Έμπονυ να κάτσει να νιώσει τον πόνο μόνη της, να φαγωθεί για την επιλογή της χωρίς κάποιος άλλος να θέλει να πάρει εκδίκηση. Έτσι θα ήταν τόσο πιο πικρό για εκείνη και για εμάς. Παραλίγο να κλάψω όταν πέθαινε. Ήταν από τα καλύτερα κομμάτια του βιβλίου, και καταστράφηκε την στιγμή που ο Ρεν την πήρε τηλέφωνο. Γιαυτό έβαλα μόνο 3 αστέρια. Υπάρχουν κι άλλα πράγματα που με προβλημάτισαν, αλλά αυτά ήταν τα πιο σημαντικά. Βλέπω πως αυτό το βιβλίο πήρε πολύ δουλειά, άσχετα αν γράφτηκε σε 4 μήνες. Ελπίζω να μπορέσω να γράψω κάτι με έστω την μισή ποιότητα αυτού του βιβλίου επειδή καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι. Το εκτιμώ, και εκτιμώ και την συγγραφέα, και ελπίζω το ίδιο να νιώθουν και όσοι άλλοι διαβάζουν βιβλία.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Το διάβασα για δεύτερη φορά. Κυλάει σαν νερό και η ατμόσφαιρα του είναι καταπληκτική. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα γιατί είναι από τα καλύτερα ελληνικά βιβλία του είδους.