Η Μυρσίνη είναι φιλόλογος. Ετοιμάζει το διδακτορικό της και ταυτόχρονα παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα. Επειδή δυσκολεύεται να ανταπεξέλθει στα έξοδα, αποφασίζει να επιστρέψει στην Καρδαμύλη και να εγκατασταθεί στο σπίτι που της κληροδότησε ο παππούς της. Θα γνωρίσει τον Φίλιππο, έναν γοητευτικό αρχιτέκτονα και θα τον ερωτευτεί. Όμως, τα πράγματα δεν εξελίσσονται έτσι όπως τα περιμένει. Σύντομα η Μυρσίνη θα ανακαλύψει ότι ο Φίλιππος την πρόδωσε. Θα πουλήσει τα πάντα και θα επιστρέψει στην Αθήνα. Η ζωή, όμως, θα της δώσει μια δεύτερη ευκαιρία. Θα γνωριστεί με τον Δημήτρη, τον καθηγητή που θα την βοηθήσει με το μεταπτυχιακό της. Σιγά-σιγά θα έρθουν κοντά. Σ'ένα ταξίδι στην Αγία Πετρούπολη, θα επισκεφθούν το μουσείο Ερμιτάζ και εκεί θα ανακαλύψουν το χειρόγραφο της Στέλλας Αλιπράντη, μιας Ελληνίδας που έζησε κοντά στην Μεγάλη Αικατερίνη το 1770.
Μέσα από το ημερολόγιο της θα γνωρίσουμε την ιστορία της και θα μάθουμε πώς κατάφερε να ξεφύγει από την Κεφαλονιά και να εγκατασταθεί στη Ρωσία. Θα γίνει προστατευόμενη της Μεγάλης Αικατερίνης και θα συμβάλλει στην ανάπτυξη της Οδησσού. Πώς άραγε συνδέονται οι ζωές των δύο γυναικών; Τι τις ενώνει;
Πρόκειται για ένα αρκετά ενδιαφέρον βιβλίο το οποίο καταπιάνεται με ένα κομμάτι της ιστορίας που εγώ τουλάχιστον δεν είχα ξαναδιαβάσει σε κάποιο λογοτεχνικό βιβλίο. Αυτή των Ορλωφικών. Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος είναι αφιερωμένο στο σήμερα και στη ζωή της Μυρσίνης. Το δεύτερο μέρος μας γυρίζει πίσω στο 1770 και αφηγείται την ιστορία της Στέλλας και την πορεία της από την Κεφαλονιά, στη Ρωσία και τέλος στην Οδησσό. Πρωταγωνίστριες είναι δύο γυναίκες που προσπάθησαν να επιβιώσουν απο τις κακουχίες που αντιμετώπισαν και να σταθούν στα πόδια τους κατακτώντας τους στόχους τους