Bütün Öyküleri III

by Edgar Allan Poe, Hasan Fehmi Nemli (Translator)

Otomaton her seferinde kazanmamaktadir. Makine, salt makine olsaydi durum boyle olmazdi her zaman kazanirdi. Bir makinenin satranc oynayabilmesini saglayan ilke bir kez kesfedildi mi, ayni ilkenin gelistirilmesi onun oyunu kazanmasini, daha fazla gelistirilmesi de butun oyunlari kazanmasini, yani karsisina kim cikarsa ciksin yenmesini saglardi. Biraz dusunulunce, her oyunu kazanacak bir makine yapmanin zorlugunun, ilkesel acidan, bir tek oyunu kazanacak bir makine yapmaktan hic de daha fazla olmadigi kolayca anlasilir. Satranc Oyuncusu'na bir makine gozuyle bakarsak, mucidinin onu gelistirmemeyi tercih ettigini varsaymaliyiz (ki pek olasilik dahilinde gorunmuyor); ayrica, makineyi eksik birakmanin onun salt bir makine olmasi olasiligina karsi tipki su anda bizim de ileri surdugumuz gibi kullanilabilecek bir sav olacagini dusununce boyle bir varsayim daha da sacma bir hal aliyor.

364 pages, Paperback

Published May 1, 2009

About the author

The name Poe brings to mind images of murderers and madmen, premature burials, and mysterious women who return from the dead. His works have been in print since 1827 and include such literary classics as The Tell-Tale Heart, The Raven, and The Fall of the House of Usher. This versatile writer’s oeuvre includes short stories, poetry, a novel, a textbook, a book of scientific theory, and hundreds of essays and book reviews. He is widely acknowledged as the inventor of the modern detective story and an innovator in the science fiction genre, but he made his living as America’s first great literary critic and theoretician. Poe’s reputation today rests primarily on his tales of terror as well as on his haunting lyric poetry.

Just as the bizarre characters in Poe’s stories have captured the public imagination so too has Poe himself. He is seen as a morbid, mysterious figure lurking in the shadows of moonlit cemeteries or crumbling castles. This is the Poe of legend. But much of what we know about Poe is wrong, the product of a biography written by one of his enemies in an attempt to defame the author’s name.

The real Poe was born to traveling actors in Boston on January 19, 1809. Edgar was the second of three children. His other brother William Henry Leonard Poe would also become a poet before his early death, and Poe’s sister Rosalie Poe would grow up to teach penmanship at a Richmond girls’ school. Within three years of Poe’s birth both of his parents had died, and he was taken in by the wealthy tobacco merchant John Allan and his wife Frances Valentine Allan in Richmond, Virginia while Poe’s siblings went to live with other families. Mr. Allan would rear Poe to be a businessman and a Virginia gentleman, but Poe had dreams of being a writer in emulation of his childhood hero the British poet Lord Byron. Early poetic verses found written in a young Poe’s handwriting on the backs of Allan’s ledger sheets reveal how little interest Poe had in the tobacco business.

For more information, please see http://en.wikipedia.org/wiki/Edgar_al...

Reviews

[Tugbadursun · Rating 1 out of 5]

Belki zamanına göre iyi bir yazardır ama günümüzde bu kadar betimleme okumak benim canımı sıkıyor. İyi bir öyküye denk gelebilmek için kitabı resmen zorla okudum ama gelin görün ki bir iki tane orta halli hikaye dışında hiçbirini beğenemedim. Kitap Poe'nun abartılmış bir yazar olduğu düşüncemi iyice pekiştirdi.

[Orçun Güzer · Rating 4 out of 5]

Poe'yu yeniden okurken, daha çok gotik öyküye rastlarım umuduyla 1. ciltten sonra 3. cilde atladım ama umduğumun tersiyle karşılaştım. Bu ciltte 2 kısa roman denemesi var: Bunlardan, eleştimenlerin hala sonunu yorumlamaya çalıştığı Arthur Gordon Pym, çok çeşitli okumalara açık, sağlam, sürükleyici bir hikaye. Diğeri ise belgesel-kurgu (docufiction) tadında, öncülerin Amerika ormanlarının içlerine girme çabalarını anlatan, gayet sıkıcı ve Poe'nun siyahiler ve yerliler hakkındaki sözlerinde ırkçılığının iyice ayyuka çıktığı bir metin. Bunların yanı sıra birkaç fantastik masal/mesel ve hiciv var, onlar da çok iyi. Ancak geri kalan metinler, öyküyle deneme arasına sıkışmış laf gevelemeleri gibi geldi bana. Tabii Hasan Fehmi Nemli'nin çevirisi ve dipnotları yine dört dörtlük. Pym'in hatırına 3.5'tan 4.