Als haar kersverse echtgenoot tijdens de huwelijksreis spoorloos verdwijnt, staat Hannah voor een raadsel. Een aanslag op haar leven brengt daar verandering in...
Ook al kent ze hem nog maar tien maanden, Hannah aarzelt geen moment als de succesvolle en aantrekkelijke Koen haar ten huwelijk vraagt. Ze trouwen in het geheim en vertrekken naar Curaçao voor hun huwelijksreis.
Dolverliefd genieten ze van de mooie stranden, van de immer schijnende zon en van elkaar. Het tropische sprookje wordt echter ruw verstoord als Koen tijdens het snorkelen spoorloos verdwijnt.
Gek van paniek gaat Hannah naar de politie, maar daar vindt ze niet de medewerking die ze zoekt. Na een korte zoektocht doet de politie niets meer en als dan ook nog de suggestie wordt gewekt dat Koen weggevlucht zou zijn uit een veel te snel gesloten huwelijk en niet gevonden wil worden, is Hannah ten einde raad.
Gelukkig krijgt ze alle hulp van Jan, een Nederlander die al lange tijd op Curaçao woont. Hij ziet haar wanhoop en staat haar met raad en daad bij als ze haar eigen zoektocht naar Koen begint.
Die zoektocht wordt met de minuut duisterder als Hannah moet vrezen voor haar eigen leven, rijst de vraag of ze de mensen die ze vertrouwt, eigenlijk wel kent...
She was always writing stories, but never thought of publicing them until she read a book from the Dutch author "Suzanne Vermeer." Now people compare her to other Dutch thriller writers like Esther Verhoef, Saskia Noort and of course Suzanne Vermeer.
Och och och, wat was dit slecht. Het plotje is de standaardcliche: hoegenaamd lieve man blijkt crimineel en het domme vrouwtje heeft niets door. Werkelijk vanaf de eerste bladzijde is het duidelijk hoe het verhaal gaat lopen en zich verder zal ontwikkelen. En inderdaad komt het precies zo uit als verwacht. Er zit geen enkele verrassing in het verhaal, geen originele wending of onverwachte uitkomst. Compleet voorspelbaar. Daarnaast heb ik me suf geergerd aan twee fouten die afbreuk doen aan de geloofwaardigheid, welke ik zal toelichten. Op bladzijde 185 drinkt de hoofdpersoon een Mojito, die wordt beschreven als een bruin drankje dat doet denken aan verdunde hoestdrank. Kennelijk heeft de schrijver iets zogenaamd exotisch willen neerzetten, maar vervolgens een cocktail uitgekozen die hij zelf niet kent en die totaal verkeerd omschreven. Zonde, want voor de rest lijkt het research dat gedaan is voor het boek vrij goed te kloppen. Diverse bekende locaties op Curacao zijn goed herkenbaar. Maar storender nog vind ik de passage op bladzijde 176, een stukje dialoog, waarin de hoofdpersoon het woord "paranoia" verkeerd gebruikt. Zij bedoelt naar alle waarschijnlijkheid "paranoide". Het betreft de zin: "Ik begin een beetje paranoia te worden." Deze taalfout is geloofwaardig bij een laagopgeleid personage. Het wil er bij mij niet in dat een hockeymeisje uit het Gooi een dergelijke blunder zou begaan. Dit was het eerste boek dat ik heb gelezen van Linda van Rijn (of wie er dan ook achter het pseudoniem schuilgaat; ik heb me laten vertellen dat het een man is, vandaar mijn eerdere gebruik van "hij" ipv "zij"). Het zal tevens het laatste zijn.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Op zich las dit boek wel lekker makkelijk. Het verhaal is alleen niet zo heel bijzonder. Ook het einde vond ik een beetje jammer. Toch vind ik dit verhaal wel iets beter dan andere boeken die ik van Linda heb gelezen.
Een literaire thriller. Dat staat er op de cover van dit boek. Er zit wel een zeker thrillergehalte in, maar literair zou ik dit boek zeker niet noemen. Het leest als een strandromannetje, die stijl vind ik totaal niet geschikt voor een thriller. Ik vond het ook bijzonder ongeloofwaardig dat een moderne Nederlandse vrouw van 31 met een goedgevulde spaarrekening en een goede job, zich zo laat inpakken door een man van wie ze niets concreet te weten kan komen. Herhaaldelijk wordt gezegd dat Koen niets weet van haar geld, maar als je haar levensstijl ziet, zelfs al zegt ze dat ze zuinig leeft, weet je toch al dat hier geld achter zit. Voor de lezer is het meteen duidelijk dat de verdwijning van Koen geen ongeluk is, maar dat er meer aan de hand is. En dat Hannah, zelfs als ze eindelijk tot het besef komt dat er iets niet klopt, nog tot in de details aan Jan, die toch een 'vriend' van Koen is, maar die zijzelf net ontmoet heeft, vertelt wat haar verdere plannen in de zoektocht zijn, is toch wel heel dom. Ze had net met Eva afgesproken dat ze met zijn tweetjes, zonder inmenging van anderen, op speurtocht zouden gaan! Dus ja, het leest vlot, maar het is ongeloofwaardig, en Hannah wordt echt als een dom blondje afgeschilderd, haar sociale status niet waardig!
Heb ik net het ene boek over Hannah uitgelezen, beland ik in het volgende boek over Hannah, grappig detail! Ik besloot eens gewoon blanco door mijn to-read list te scrollen en zonder een duidelijke reden in een boek te gaan beginnen dat er op stond. Dat werd blue Curacao. Niet het eerste boek dat ik van Linda van Rijn heb gelezen, maar ook zeker niet het laatste boek.
Hannah en Koen vertrekken op huwelijksreis naar Curacao. Het begint allemaal heerlijk, prachtig hotel, mooie omgeving, maar dan valt Hannah in slaap op het strand en is Koen plotseling verdwenen. Vermist zelfs en niemand weet waar hij gebleven is.
Linda van Rijn is een beetje een B thrillerschrijfster, maar dat is helemaal niet erg. Ik moet zeggen dat ik erg genoten heb van dit boek en dat ik het helemaal niet zo voorspelbaar vond als dat ik lees in de andere recensies. Veel gebeurtenissen kwamen voor mij toch wel als een verrassing, pluspunt! Het verhaal leest heel vlot en was op mijn e-reader slechts in 150 bladzijdes gegoten. Ik vind het toch knap wat Linda in slechts 150 bladzijdes voor elkaar krijgt! Jammer alleen dat niet alle details kloppen. Zo is naar mijn weten Mojito nog altijd helder en niet donkerbruin (als hoestdrank) van kleur.
Erg slecht. Verhaal is niet echt spannend en voorspelbaar. Hoofdpersonage is zo naïf en stereotyp dat je je eraan ergert. Heb het uitgelezen omdat je het in een paar uur uitleest, maar is eigenlijk niet de moeite waard.
Ik ben er doorheen gevlogen! Vlot geschreven, leest lekker weg. Ik dacht het einde te kunnen voorspellen, maar toch nog een kleine plottwist die me met een kluitje het riet in stuurde. Leuk!
Boek is enigszins spannend. Vanaf het begin kan je al vermoeden wat een grote rol zal gaan spelen in het boek. Beetje voorspelbaar dus. Jammer dat veel vragen onbeantwoord blijven aan het einde...
Wel grappig zijn de herkenbare dingen/plaatsen die in het boek worden genoemd als je zelf wel eens op Curaçao bent geweest.
Tja... tja... niet echt goed en dat had voornamelijk te doen met slechte editing en dingen die niet klopten, oh en strontvervelende MC.
Het begon gewoon goed met al meteen spanning, heerlijk vind ik het als boeken dat doen. En daarna switchen we naar een paar dagen eerder. Waar we Koen en Hannah ontmoeten net als ze zijn getrouwd. Een leuk koppel, samen naar Curacao, lekker op vakantie, genieten van lekker eten, en meer. Koen was mysterieus en vreemd, Hannah naïef maar wel OK. Maar tja, al snel werd het heel wat minder en dat werd dus alleen maar erger zodra Koen verdwijnt.
Dingen die vreemd waren/niet klopten: Dat de politie een snorkel vonden, die als Koens zagen, maar later in het boek komt onze MC er nog een tegen EN OMG DAT MOET DE SNORKEL ZIJN VAN KOEN. Um... wat? Ook zegt ze mooi dat ze al meer dan een jaar is gestopt met roken, sinds dat ze samen met Koen is. Maar ze is pas 10 maanden met Koen... Dus dat kan niet. En zo zijn er nog een paar andere dingen die gewoon niet helemaal klopten.
Ook zijn er beschrijvingen die, zoals mijn man het zo mooi verwoordde voelden alsof iemand zijn woordenquota moet halen. En er zijn wat zinnen die niet kloppen of die gewoon weggehaald kunnen worden, maar ja quota dus?
Ik vond onze hoofdpersoon ook ontzettend irritant en naïef. Ze is heilig overtuigd dat haar man de beste persoon OOIT is (zo voelt het) en alsof hij nooit wat kwaad kan doen, Ook behandeld ze mensen vaak als vuil, zoals de politie, die echt zijn best doet hoor, maar ja, hallo, het gaat nou eenmaal niet magisch snel. Gewoon geduld hebben. Ik snap dat je je mannetje wilt, ik snap het, ik zou ook hysterisch zijn als mijn man verdwijnt, maar ik zou toch wat meer respect hebben naar mensen en ze niet uitkafferen of behandelen als vuil. Ik vond het gewoon komisch want ik wist al snel van de plannen af en wat er met Koen was, maar ja, Hannah, oh Hannah. Misschien moet je vaker naar je moeder luisteren? Maar ik vond het wel goed dat ze gewoon werkte en een normaal leven leidde en ook niet echt een snob was. Fijn!
En iets wat gewoon mijn preferentie is (maar wat dus er wel tussenkwam in het lezen), waarom ga je met iemand samenwonen die je net kent? Sorry, maar ik moet daar echt niet aan denken. Ik ken zo'n persoon amper en ik moet er echt niet aan denken met een bijna volstrekt vreemde te gaan wonen. Straks werkt het niet en dan? Zit je vast voor een tijd totdat je ergens anders kunt wonen (en met deze huizenmarkt ben je nog wel even bezig). Lekker dan.
Het werd op punten wel spannend, maar door hoe het was geschreven en hoe Hannah zich gedroeg viel de spanning ook al snel weg. Jammer. Mijn man heeft ook zeker doorgehad hoeveel "plezier" ik aan het boek was omdat ik steeds stukjes aan hem zat te vertellen in een zucht en steun manier. :P
Oh, en iets wat in een aantal andere boeken opviel maar hier niet, blijkbaar is degene die deze boeken ook aan het lezen is nog niet bij deze aangekomen of een andere editie heeft gelezen. Hoe ik dat weet? Omdat in de andere boeken soms verbeteringen zijn aangebracht of dingen uitgekrast (dubbele woorden/verkeerde woorden/namen die niet kloppen). Niet netjes, want biebboek, maar blijkbaar is er dus nog iemand die de editing van het boek niet geweldig vindt. :P
Ik vond het wel tof dat het op Curacao plaatsvond, ik wil nog steeds eens naar de Antillen toe, en dus genoot ik vond de reis van Hannah. Lezen over het eten, over de stranden, over snorkelen, en meer. Heerlijk.
Heel jammer hoor, dit is toch een van de mindere thrillers die ik de afgelopen weken heb gelezen. En ik keek er nog zo naar uit omdat de blurb zo lekker spannend klonk. Ach ja. Op naar het volgende boek!
Op zich wel een spannend boek, maar alsnog 3* voor de opzet van het boek. Ongeveer 1/3 van het boek ging over de verdwijning, gecombineerd met haar buitenproportionele paniek, naïviteit en onbevangenheid vond ik dit storend. De schrijfstijl is niet slecht, maar als je iets wilt terugzoeken is het lastig te vinden omdat je vaak tussentijds gedachtes van de hoofdpersonage terugleest. Je kunt het boek vlot doorlezen en is prima om even je hoofd leeg te maken.
Net als Last minute leest ook dit boek zo maar weg. Hoewel deel 2, Blue Curaçao is geen vervolg op het eerste, het zijn twee totaal verschillende verhalen. Ook Blue Curaçao is een wat vergezocht, maar soms ook spannend verhaal. Geen hoogvlieger, maar prima vakantie leesvoer!
Wat een heerlijk boek! In 1 dag uitgelezen. Zo leuk om te lezen als je zelf in Curaçao woont. Alsof je er bij bent. Had alleen wel gehoopt dat het einde nog iets gelukkiger voor haar zou uitpakken.
Wel een leuk boek, maar niet heel bijzonder. Duurde best lang voordat er echt iets gebeurde, maar op het einde was ik wel heel benieuwd hoe het zou aflopen.
Eindelijk weer eens een ouder boek om te lezen. Leuk, al die nieuwe boeken, maar de oudere boeken verdienen ook tijd en aandacht en mogen niet vergeten worden. Tijdens 'Op vakantie met samenlezenwe' lezen we een heel aantal boeken van Linda van Rijn. En alhoewel ik deze niet allemaal meelees, vond ik het wel leuk om er een paar mee te lezen. Ook omdat ik nog nooit echt boeken van Linda van Rijn heb gelezen en het toch leuk blijft om nieuwe auteurs te leren kennen.
Ik maak deze recensie denk ik niet te lang. En dat heeft eigenlijk maar één simpele reden. Ik wil de auteur niet afkraken, ik wil niet een heel zeurverhaal bij jullie ophangen, maar ik wil wel eerlijk zijn. Dit boek lag me namelijk totaal niet. En ik ga zo goed mogelijk mijn best doen om het uit te leggen.
Het begin van het boek begint met de verdwijning van Koen, wat best wat spanning zou moeten opleveren. Helaas bracht het bij mij geen spanning naar boven en dat is bij mij meestal geen goed teken. Ik weet niet precies waarom, maar het verdwijnen van Koen en de emoties waar Hannah doorheen ging, pakten me gewoon niet en gingen zo langs me heen.
Na de intro ga je een stuk terug in de tijd. Naar het begin van de huwelijkreis van Hannah en Koen. De switch in tijd vond ik wel heel erg leuk, dit geeft wat meer lagen en wat meer variatie aan het verhaal. vanaf hier lees je eigenlijk hoe de liefde tussen Hannah en Koen is ontstaan, zie je hoe ze stiekem trouwen en dan op reis gaan naar Curacao, een echte heerlijk vakantiebestemming. Dit was voor mij het allerbeste stuk van de vakantie. Lekker de sfeer proeven, stranden opzoeken, lekker eten... ja daar ga ik goed op. Zon, zee en strand in boeken zijn helemaal mijn ding.
Maar natuurlijk is een thriller geen thriller zonder rare wendingen. Van een vermissing tot een aanrijding en bijzonder luie politie en schimmige figuren, alles komt voorbij. In de derde persoonsvorm lees je Hannah haar gebeurtenissen en de lastige situaties waarin ze terecht komt terwijl ze op zoek is naar haar kersverse man. Niets is zoals het lijkt en het wordt maar weer eens duidelijk dat toeval niet bestaat.
Waar het voor mij een beetje mis ging was denk ik het feit dat het verhaal te kort was om het helemaal goed uit te werken. Er was voor mij persoonlijk te weinig verdieping in de karakters, te weinig spanning (Of eigenlijk was er geen kans om de spanning goed op te bouwen) en het verhaal was zo voorspelbaar dat er voor mij geen enkele vorm van verrassing meer in zat. Dit wil niet zeggen dat het boek slecht was. Het was een prima tussendoortje, alleen denk ik gewoon dat deze soort boeken niet buiten datgene vallen wat ik leuk of interessant vind. Ik hou meer van diepgaandere karakters, verhaallijnen die alle kanten op kunnen en plottwists die je niet aan ziet komen. Dat was hier gewoon niet zo het geval. Maar en echt zomerboek is het wel, dus wat dat betreft is hij wel geslaagd. En aangezien het ook nog een kort verhaal is, ben je er zomaar doorheen, ook als het niet helemaal je ding is. Linda van Rijn heeft namelijk wel een hele fijne en vlotte schrijfstijl dus je hoeft je geen zorgen te maken over hoe het verhaal leest.
De korte inhoud van het boek zag er veelbelovend uit, maar ik ben echt ontgoocheld. Allereerst ben ik absoluut geen snelle lezer, maar dit boek had ik op 3 uur uit. Een echt record voor mij.
Het boek begon redelijk goed, maar toen ik het bijna uit had, was ik nog steeds op zoek naar enige spanning, enig verhaal, iets dat ook maar op een thriller leek, maar het komt niet. Wat mij het meest opviel en dus ook irriteerde aan het verhaal was dat het telkens maar over geld ging, haar spaarrekening, ze willen mijn geld, ook al geeft ze er zelf niets om. En nadien is er een ellenlange beschrijving over de politie, "help, mijn man is verdwenen, doe iets".
Ugh. Ik wist echt niet hoeveel sterren ik dit boek moest geven. Het boek las lekker door, en het was spannend.. tot het einde. Het einde kon echt anders. Ik had wel wat anders verwacht van Linda van Rijn. Het einde sloeg de plank echt mis. Toch 3 van de 5 sterren..omdat het boek voor de rest wel goed was.
Ik geef dit boekje 3.5 ster. Ik vind dit het beste verhaal van Van Rijn dat ik tot nu toe gelezen heb. Het boek is redelijk spannend, leest erg snel weg (nadenken niet vereist) en is vrij verrassend. Ideaal om te lezen in een paar uurtjes op het strand of iets dergelijks, niet te moeilijk; gewoon simpel vermaak.
Nee, dit is niet de moeite waard. Alles duidt er op dat Koen niet deugt maar Hannah gelooft dit als enige niet pfff En dan zo klungelig beschreven hoe ze ontvoerd wordt: rustig op het muurtje blijven zitten totdat de 2 mannen uit het blauwe busje haar “overmeesteren “ Dat dit busje al de hele tijd hun achtervolgt leggen we gewoon naast ons neer.
Als je echtgenoot verdwijnt en een dubbele agenda blijkt te hebben...
Het zonnetje schijnt af en toe, dus waande ik mij deze winter even in zomerse sferen! Blue Curaçao van Linda van Rijn speelt zich af op het zonnige Curaçao. Hannah en Koen trouwen in Nederland zonder poespas. Ze vertrekken op huwelijksreis naar Curaçao. Hannah lag te genieten van de zon op het strand en was in slaap gevallen terwijl Koen aan het snorkelen was. Als ze wakker wordt kan ze Koen niet meer vinden en is hij verdwenen. Ze schakelt de politie in die een zoektocht begint. Jan, een kennis van Koen die op het eiland woont en werkt, helpt Hannah waar hij kan. Dan krijgt Hannah een ongeluk, is dit toeval of opzet? Hannah belt haar goede vriendin Eva die naar het eiland afreist. Samen gaan ze opzoek naar Koen, maar dan wordt Hannah ontvoerd. Wie zit er achter de ontvoering? Is Koen nog in leven of niet?
Zoals ik van Linda van Rijn verwacht had is dit een goed leesbaar boek met spanning! Ik waande mij echt even op het zonnige Curaçao en leek de gebeurtenissen te beleven vanuit het personage van Hannah. Ik mis een klein stukje van het verhaal, want ik ben nog steeds nieuwsgierig naar hoe Koen kon verdwijnen. Dit blijft mij dan ook bezighouden. Het boek was makkelijk weer op te pakken en verder te lezen. Ik geef het boek ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Dit was vrij triest. De hoofdpersoon, Hannah was echt onuitstaanbaar. Haar hele karakter was dat ze rijk was en dat niemand dat mocht weten omdat er misbruik gemaakt kon worden. Voor de rest zat er nou niet echt wat bij. En natuurlijk omdat ze zo op haar hoede was voor mensen die misbruik van haar wilde maken, was ze er van overtuigd dat Koen, haar man, niks van haar geld af wist en gewoon heel erg van haar hield. Binnen een jaar trouwen en samenwonen geven geen alarmsignalen.
Het plot en de "plottwist" was ook totaal niet duidelijk van bladzijde 1, ofzo. Er ging geen bladzijde voorbij waar het niet over haar bankrekening ging en hoe perfect Koen was. Nou, wat zou nou het probleem zijn. Hmmmm.
Ze was ook gewoon een derde van het boek hysterisch. Oke, ik snap de paniek dat je man kwijt is en de moedeloosheid. Maar elke reddingswerker of hulpdienst staat ze tegen te schreeuwen zo wat.
Het las wel makkelijk weg. Echt zo'n nietszeggend boek perfect voor op het strand. Die tweede ster toch nog verdiend omdat ik dit aan het lezen was terwijl ik zelf op curaçao zat. Om te lezen over alle plekken waar ik zelf geweest ben, was wel grappig.
I picked this up on a whim as I wanted a cheap paperback for the beach, and the cover was nice and holiday-y.
It was OK. Story is quite thin, and predictable. If you've ever read a thriller before you'll know exactly where this is going. And there was a lot of filler. It was only 250 pages but could easily have been half.
There were also parts of the ending that I found kinda unbelievable.
Nevertheless it was entertaining enough to hold my attention, and it helped me practice my Dutch. :-) Also bonus points for not being gruesome, as a lot of thrillers these days are.
Mijn mening over dit boek is dat het heel makkelijk leest. De schrijfwijze van de schrijver is eenvoudig en vrij gedetailleerd. Ook weet ze je vaak aan het einde van een hoofdstuk te triggeren om door te lezen. Vanwege de schrijfwijze kun je je goed inbeelden in de situatie en wordt je makkelijk meegenomen in het verhaal. Alleen miste ik wel diepgang. Het verhaal vond ik persoonlijk vrij oppervlakkig en voorspelbaar. Dat is de reden waarom ik het boek 3 van de 5 sterren heb gegeven.
Als je op zoek bent naar een boek dat makkelijk leest en waarbij je niet teveel hoeft na te denken is dit een aanrader. Het is een fijn boek voor een paar uurtjes ontspanning en leesplezier.
Dit is het soort boek dat ik vaak meeneem naar het strand/zwembad/vakantie. Niet al te zwaar, geen extreme gevallen. Verstand op 0 en lezen maar.
Dit is het 2e boek dat ik van Linda van Rijn lees en deze is wel iets minder. Het verhaal is inderdaad erg voorspelbaar (zoals andere reviews het ook zeggen). En eerlijk gezegd vond ik de reactie van de hoofdpersoon irritant, ook al vind ik het aannemelijk dat iemand zo reageert.