Najważniejsze wydarzenie literackie 2012 roku! Nikt nie mógł przeczytać Tajnego dziennika wcześniej. Cała twórczość Białoszewskiego to osobliwy pamiętnik. To dzieło - ze względu na stopień szczerości i samoobnażenia - mogło zostać wydane dopiero kilkadziesiąt lat po śmierci poety. W swojej „domowej epopei” Białoszewski przygląda się ludziom, znanym i nieznanym. Przygląda się również sobie, odsłania bujne życie towarzyskie, artystyczne, prywatne, erotyczne. Grzesznik, który „grzech” swój wybrał i przełamał tabu. Optymista, któremu życie nie oszczędziło męczarni, choroby i samotności.
Miron Białoszewski – polski poeta, prozaik, dramatopisarz i aktor teatralny.
Debiutował w krakowskim "Życiu Literackim" w 1955 w ramach Prapremiery pięciu poetów obok wierszy m.in. Herberta, a pierwszy tom jego wierszy, Obroty rzeczy, ukazał się rok później. Następnie wydał tomy poetyckie: Rachunek zachciankowy (1959), Mylne wzruszenia (1961) oraz Było i było (1965). W 1970 zasłynął jako prozaik - po wydaniu tomu Pamiętnik z powstania warszawskiego, w którym 23 lata po koszmarach wojennych spisał swe przeżycia powstańcze. Niebawem ukazały się dalsze tomy prozy: Donosy rzeczywistości (1973), Szumy zlepy, ciągi (1976) oraz Zawał (1977).
jak większość osób nie dotarłam do końca mimo wcześniejszych przyżeczeń :) terminy z biblioteki wygrałyKolejna książka której nie potrafię ocenić. Bo jak ocenić przeżycia tak innej osoby? Czytało się topornie czasami, pełno szczegółów i niedomówień. Ale mimo to, było to wspaniałe przeżycie poznać przynajmniej trochę artystę, który uwielbiał ludzi jednocześnie od nich stroniąc. Którego nie obchodzili inni jednocześnie obchodząc. Czytane historie pozostawiają po sobie odczucie zadanego pytania, zadania, może pustki? Trudno to określić, czy jakkolwiek ściślej jeszcze odnieść się do tego wielkiego dzieła, spektaklu życia innego artysty.Polecam przeczytać przynajmniej fragmenty,