Ιστορίες Αμαρτίας και Αγιοσύνης

by M. Karagatsis, Μ. Καραγάτσης

Τα μικρά αφηγήματα του Καραγάτση περιέχουν τοπία ανθρώπινης κατάντιας, κοινωνικής ασχήμιας, αισθησιακής βιαιότητας, φαντασιακού παραληρήματος, φυσιοκρατικού αναβρασμού και απόκρυφης αυτοβιογραφικής καταγραφής. Είναι ιστορίες αποτυχίας αλλά και συνακόλουθες εξιλέωσης. Ο Καραγάτσης είναι ένας διχασμένος. Και σαν διχασμένος σκύβει, αρπάζει και φιλά το κανελί πανωφόρι. Αυτό το ύφασμα που απορροφά και μεταμορφώνει την αντίφαση της ζωής. Σε τίμιο κράμα αμαρτίας και αγιοσύνης.

475 pages, Hardcover

First published January 1, 2000

About the author

M. Karagatsis (Greek: Μ. Καραγάτσης) is the pen name of the Greek novelist, journalist, critic and playwright Dimitris Rodopoulos. He was born in Athens, lived in Larissa and studied law in France.
The pen name M. Karagatsis is the name by which the novelist is generally known. The initial "M" stands for Mitya, the Russian diminutive of Dimitris. "Karagatsis" is derived from the "Karagatsi" tree, under the shadow of which he used to write as a young writer.
Karagatsis has been characterized as primarily a prose writer of the illusory reality of persons and situations. His writing is bold, sensual, with great imagination and a unique narrative style, and is often studied by Greek students.
His first three novels (Colonel Liapkin, Chimaera and Junkermann) compose the trilogy "Acclimazation under Apollo" about foreigners who live and work in Greece. Karagatsis sets these books in modern cosmopolitan Greece, in contrast with the stereotype that Greek life is conservative and countrified.

Reviews

[Chris_P · Rating 4 out of 5]

Η αλήθεια είναι ότι, όπως λέει και ο επιμελητής στον πρόλογο, η μικρή φόρμα δεν είναι το δυνατό σημείο του Καραγάτση. Εκείνος ο αλήτης μαέστρος της γλώσσας και της λογοτεχνίας δεν θα μπορούσε να περιοριστεί στα στενά πλαίσια του διηγήματος. Ως εκ τούτου, κάθε μικρή ιστορία σε αυτή τη συλλογή κρύβει εντός της μια μεγάλη, που τη νιώθεις να σπαράζει και να τεντώνεται για να απλωθεί και να βγει από αυτά τα πλαίσια. Από μια άποψη, δεν έχει μικρές ιστορίες αυτή η συλλογή, πολύ απλά γιατί δεν έχει μικρές ιστορίες ο Καραγάτσης. Μικρός και Καραγάτσης δεν ταιριάζουν στην ίδια πρόταση εκτός κι αν στην ίδια εκείνη πρόταση εμπεριέχεται και το "δεν" ή κάποιο άλλο αρνητικό μόριο.

Επουδενί δεν είναι όλες το ίδιο καλές. Όμως, διαβάζοντας τες, νιώθει κανείς μια γλυκόπικρη αναταραχή στη ψυχή του που θυμίζει τον ερχομό του χειμώνα μετά από ένα καυτό καλοκαίρι. Και μια γαλήνη σαν την ευγνωμοσύνη που τρέφει κανείς, ανεξαρτήτως των περιστάσεων, για το άτομο στο οποίο χρωστάει τη γνωριμία του με έναν συγγραφέα που καταλήγει να γίνει αγαπημένος του.

Υ.γ.: Το διήγημα Λειτουργία σε Λα Ύφεσις αποτελεί ένα μικρό αριστούργημα από μόνο του.

[Errikos Kalyvas · Rating 2 out of 5]

Διάβασα λίγο περισσότερο από το μισό.

[Lunar · Rating 3 out of 5]

«Μα δεν είναι μόνον ο θάνατος που άδειασε το νησί από ανθρώπους. Είναι κι ο χρόνος, που κένωσε τους ανθρώπους από ψυχή.»
(σελ.30)