What do you think?
Rate this book
Jäljellä & Toisaalla
Jäljellä
Oletko koskaan toivonut, että kaikki muut ihmiset vain katoaisivat? Kannattaa varoa, mitä toivoo.
Emmi Aalto on 15-vuotias tyttö, joka kokee, ettei hän ole mitään. Koulussa hän ei ole löytänyt omaa lahjakkuusaluettaan, vaan on yhäkin pelkkä Potentiaali. Kotona perhe ei tunnu huomaavan häntä. Ystäviä hänellä ei ole koskaan ollutkaan. Emmi päättää karata, jotta hänestä tulisi edes tyttö, joka katosi. Mutta kun hän palaa karkumatkaltaan, kotona ei ole ketään. Eikä naapuritaloissa. Eikä koko kaupungissa. Kaikki ihmiset ovat kadonneet, vai ovatko?
Emmi Aalto on 15-vuotias tyttö, joka kokee, ettei hän ole mitään. Koulussa hän ei ole löytänyt omaa lahjakkuusaluettaan, vaan on yhäkin pelkkä Potentiaali. Kotona perhe ei tunnu huomaavan häntä. Ystäviä hänellä ei ole koskaan ollutkaan. Emmi päättää karata, jotta hänestä tulisi edes tyttö, joka katosi. Mutta kun hän palaa karkumatkaltaan, kotona ei ole ketään. Eikä naapuritaloissa. Eikä koko kaupungissa. Kaikki ihmiset ovat kadonneet, vai ovatko?
221 pages, Hardcover
First published January 1, 2012
7 people are currently reading
276 people want to read
About the author
Salla Simukka
43 books310 followersEN: Salla Simukka is Finnish writer and translator who lives in Tampere. She has studied Nordic philology, Finnish language, general literature, creative writing and women's studies at the University of Turku.
Besides books, Simukka writes book reviews for the newspapers Helsinkin Sanomat and Hämeen Sanomat.
FI: Salla Simukka on Tampereella asuva suomalainen kirjailija ja suomentaja. Hän on opiskellut Turun yliopistossa pohjoismaista filologiaa, suomen kieltä, yleistä kirjallisuustiedettä, luovaa kirjoittamista ja naistutkimusta.
Kirjojen lisäksi Simukka kirjoittaa kirja-arvosteluja Helsingin Sanomiin ja Hämeen Sanomiin.
Besides books, Simukka writes book reviews for the newspapers Helsinkin Sanomat and Hämeen Sanomat.
FI: Salla Simukka on Tampereella asuva suomalainen kirjailija ja suomentaja. Hän on opiskellut Turun yliopistossa pohjoismaista filologiaa, suomen kieltä, yleistä kirjallisuustiedettä, luovaa kirjoittamista ja naistutkimusta.
Kirjojen lisäksi Simukka kirjoittaa kirja-arvosteluja Helsingin Sanomiin ja Hämeen Sanomiin.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 57 reviews
November 7, 2015
Lähitulevaisuuden maailmassa nuoret luokitellaan erilaisiin ryhmittymiin sen mukaan, mitkä ovat heidän suurimpia vahvuuksiaan ja määrittävät heidän tulevaisuutensa. Viidentoista vanha Emmi Aalto on kuitenkin poikkeus. Potentiaali, jolla ei ole mitään erityisiä vahvuuksia. Väliinputoaja, josta oma perhekään ei tunnu välittävän.
Eräänä aamuna Emmi havahtuu tilanteeseen, jossa kaikki muut ihmiset vaikuttavat kadonneen jäljettömiin. Tampere on autioitunut täydellisesti ja kaikkialla on aavemaisen hiljaista. Emmi lähtee tutkimaan ympäröivää seutua saadakseen selville mitä on tapahtunut, mutta mysteerin verho ei ota raottuakseen, ei vaikka matkan varrella vastaan osuukin muutamia muita nuoria. Lisäjuonteensa tapahtumiin tuovat salaperäiset viestit, joissa on selkeä yhteys Emmin rakastamiin vanhoihin satuihin ja joiden lähettäjästä ei ole mitään selvyyttä.
Salla Simukan "Jäljellä" (Tammi, 2012) on äärimmäisen nuorten ja nuorten aikuisten romaani, joka tuo eräällä tavalla mieleen John Wyndhamin Triffidien kapinan tai Richard Mathesonin Olen legendan kaltaiset apokalyptiset genreklassikot, joissa yhteiskuntarakenne on äkillisesti romahtanut, entiset lainalaisuudet eivät pidä paikkaansa eikä päähenkilöllä ole muuta keinoa kuin yrittää selviytyä muuttuneessa ja vihamielisessäkin maailmassa.
Scifitarinanmiljöö on virkistävän kotoinen: tapahtumat alkavat Tampereelta, eikä vielä ensimmäisessä osassa päädytä Helsinkiä kauemmas. Kovin futuristiseksi ei tamperelainen maisema ole ehtinyt muuttua, mitä nyt pilvenpiirtäjiä on noussut katukuvaan ja uusi urheiluareenakin on rakennettu junaradan päälle. Stockmann ja monet muut tutut paikat löytyvät vielä entisistä osoitteistaan.
Suomalainen yhteiskunta on sen sijaan kokenut suurempia muutoksia, tosin kirjailija ei anna vielä tässä vaiheessa minkäänlaisia viitteitä siitä, mikä on moiseen kehitykseen johtanut - mikä allekirjoittaneen mielen myös Routasisarukset -romaanin kohdalla niin kovasti pahoitti.
Simukka kuljettaa juonta eteenpäin vaivattomasti, nojaten vauhdin ja vaarallisten tilanteiden sijasta henkilöittensä välisiin kemioihin sekä huikeaan visioon lähes tyystin tyhjentyneestä maailmasta. Varsinaisten tapahtumien lisäksi lukijalle tarjotaan koukkuja pysähtyä miettimään ympäröivää maailmaa ja siihen sisältyviä kysymyksiä.
Lukijan on vaikea laskea kirjaa kädestään, ja loppuratkaisu on todella koukuttava - niin koukuttava, että toisen osan haluaisi käteensä välittömästi eikä vasta ensi vuoden puolella.
Ja kirjastoammatillisena loppukaneettina todettakoon, että vinkkauspakettiinhan tämä menee taas ihan heittämällä.
Eräänä aamuna Emmi havahtuu tilanteeseen, jossa kaikki muut ihmiset vaikuttavat kadonneen jäljettömiin. Tampere on autioitunut täydellisesti ja kaikkialla on aavemaisen hiljaista. Emmi lähtee tutkimaan ympäröivää seutua saadakseen selville mitä on tapahtunut, mutta mysteerin verho ei ota raottuakseen, ei vaikka matkan varrella vastaan osuukin muutamia muita nuoria. Lisäjuonteensa tapahtumiin tuovat salaperäiset viestit, joissa on selkeä yhteys Emmin rakastamiin vanhoihin satuihin ja joiden lähettäjästä ei ole mitään selvyyttä.
Salla Simukan "Jäljellä" (Tammi, 2012) on äärimmäisen nuorten ja nuorten aikuisten romaani, joka tuo eräällä tavalla mieleen John Wyndhamin Triffidien kapinan tai Richard Mathesonin Olen legendan kaltaiset apokalyptiset genreklassikot, joissa yhteiskuntarakenne on äkillisesti romahtanut, entiset lainalaisuudet eivät pidä paikkaansa eikä päähenkilöllä ole muuta keinoa kuin yrittää selviytyä muuttuneessa ja vihamielisessäkin maailmassa.
Scifitarinanmiljöö on virkistävän kotoinen: tapahtumat alkavat Tampereelta, eikä vielä ensimmäisessä osassa päädytä Helsinkiä kauemmas. Kovin futuristiseksi ei tamperelainen maisema ole ehtinyt muuttua, mitä nyt pilvenpiirtäjiä on noussut katukuvaan ja uusi urheiluareenakin on rakennettu junaradan päälle. Stockmann ja monet muut tutut paikat löytyvät vielä entisistä osoitteistaan.
Suomalainen yhteiskunta on sen sijaan kokenut suurempia muutoksia, tosin kirjailija ei anna vielä tässä vaiheessa minkäänlaisia viitteitä siitä, mikä on moiseen kehitykseen johtanut - mikä allekirjoittaneen mielen myös Routasisarukset -romaanin kohdalla niin kovasti pahoitti.
Simukka kuljettaa juonta eteenpäin vaivattomasti, nojaten vauhdin ja vaarallisten tilanteiden sijasta henkilöittensä välisiin kemioihin sekä huikeaan visioon lähes tyystin tyhjentyneestä maailmasta. Varsinaisten tapahtumien lisäksi lukijalle tarjotaan koukkuja pysähtyä miettimään ympäröivää maailmaa ja siihen sisältyviä kysymyksiä.
Lukijan on vaikea laskea kirjaa kädestään, ja loppuratkaisu on todella koukuttava - niin koukuttava, että toisen osan haluaisi käteensä välittömästi eikä vasta ensi vuoden puolella.
Ja kirjastoammatillisena loppukaneettina todettakoon, että vinkkauspakettiinhan tämä menee taas ihan heittämällä.
December 16, 2016
Dit is deel 1 van een tweedelige serie voor kinderen vanaf 15 jaar. Emmi (15 jaar) wil iedereen laten zien dat ze niet onzichtbaar is en loopt weg. De volgende ochtend is de wereld volledig veranderd. Emmi is als enige overgebleven. Ik raad aan om de twee delen meteen achter elkaar te lezen. Ik vond het niet heel bijzonder. Ik zou dit boek los twee sterren geven en samen met deel 2 3 sterren.
April 10, 2017
Well... I don't know
The story wasn't bad, but it wasn't very good either.
The style of writing in the beginning annoyed me a little bit, but later on it got better.
Sometimes the story was very predictable. And, especially in the beginning, it felt like all the events happened a little bit too late.
Also, the style of writing felt a little bit too childish for a young adult book sometimes.
But I decided to give the second book in this series a chance anyway, since I hope the story will get better. And I am afraid I won't get over the cliffhanger otherwise, to be honest... :)
3 stars for the originality of this book, for the fact that this book is so different from most, similar young adults and because I hope there's an underlying meaning behind the story.
I'll keep you updated on this series!
The story wasn't bad, but it wasn't very good either.
The style of writing in the beginning annoyed me a little bit, but later on it got better.
Sometimes the story was very predictable. And, especially in the beginning, it felt like all the events happened a little bit too late.
Also, the style of writing felt a little bit too childish for a young adult book sometimes.
But I decided to give the second book in this series a chance anyway, since I hope the story will get better. And I am afraid I won't get over the cliffhanger otherwise, to be honest... :)
3 stars for the originality of this book, for the fact that this book is so different from most, similar young adults and because I hope there's an underlying meaning behind the story.
I'll keep you updated on this series!
September 4, 2020
Tämä oli mukavalukuinen ja kivasti kirjoitettu kirja. Vähän alussa häiritsi Outolintumaisuus mutta se ei onneksi ole kirjan kantava teema. Jäi kyllä jännästi kesken.
November 2, 2014
We bevinden ons in Finland in de nabije toekomst. Emmi is vijftien en op school gaat het niet goed. Terwijl alle andere leerlingen allang zichzelf hebben geprofileerd tot een groep, is Emmi nog maar een Potentieel die niet weet wat ze wil worden. Ze heeft hierdoor weinig vrienden en thuis bekommert haar familie zich ook niet om haar. Ze besluit weg te lopen en later terug te keren. Als ze eenmaal thuis terugkomt, is er niemand thuis. En niet alleen thuis, er is gewoon niemand te bekennen... De stad is leeg en het internet of enige vorm van elektriciteit doet het niet. Na een paar dagen ronddwalen komt ze Onerva tegen, een meisje die zelfmoord heeft gepleegd en er heilig van is overtuigd dat ze in de hel zitten, en later Atro, een achttienjarige jongen die houdt van filosoferen. Ze gaan samen op zoek naar antwoorden in deze lege wereld...
Aangezien ik in november Salla Simukka ga ontmoeten, leek het me wel een goed idee om veel boeken van haar te gaan lezen. Spoorloos had mijn moeder meegenomen van de bibliotheek. Het is weer een typisch Clavisboek (niet al te dik, en een prachtige cover) dus ik verwachtte dit boek snel uit te hebben.
Spoorloos is het eerste deel van een duologie. In Spoorloos is Emmi op zoek naar antwoorden voor deze enorme eenzaamheid en ontdekt ze samen met Onerva en Atro wat er aan de hand is. Althans, dat hoopte ik, want toen ik het boek na één dag had uitgelezen had ik meer vragen dan antwoorden. Dit boek is heel vreemd, maar dat maakt het wel ontzettend uniek. De schrijfstijl van Salla Simukka heb ik nooit eerder meegemaakt, waardoor de schrijfster wel diep in mijn geheugen blijft zitten. Het verhaal en de personages hadden iets abstracts, wat op het eerste gezicht slecht lijkt, maar ik vond het redelijk intrigerend. Je komt weinig te weten van Onerva en Atro en de verdieping van de personages blijft nog erg op de achtergrond. Uiteindelijk weet je ook niet als lezer wie of wat je moet vertrouwen en blijft het verhaal erg raadselachtig.
De vele sprookjesverwijzingen in dit boek vond ik erg leuk en is volgens mij typisch iets voor Salla Simukka. Emmi is een groot fan van sprookjes en deze sprookjes brachten ook weer genoeg mysterie in het verhaal. Het was zeker een leuke toevoeging, hoewel ik steeds minder begon te snappen van deze wereld.
Het verhaal kwam niet heel snel op gang (pas halverwege het boek gaan Emmi, Onerva en Atro echte plannen ondernemen), maar ik raakte totaal niet verveeld in het begin. Het boek houdt je op de één of andere manier wel vast. Na het einde te hebben gelezen was ik blij dat er op de achterkant stond dat er een vervolg is van dit boek, want anders had ik het verhaal te raar gevonden.
Ik heb dus een 7 gegeven voor dit boek, maar dit komt meer omdat ik gewoon niet weet of dit boek heel goed is of niet. Het boek brengt meer vragen op dan antwoorden, maar daarnaast intrigeert dit verhaal je wel. Ik kijk er dan ook naar uit om het vervolg te lezen van Spoorloos, namelijk Een Andere Wereld, waar ik hopelijk al mijn antwoorden in kan vinden.
http://nerdygeekyfanboy.blogspot.nl/2...
Aangezien ik in november Salla Simukka ga ontmoeten, leek het me wel een goed idee om veel boeken van haar te gaan lezen. Spoorloos had mijn moeder meegenomen van de bibliotheek. Het is weer een typisch Clavisboek (niet al te dik, en een prachtige cover) dus ik verwachtte dit boek snel uit te hebben.
Spoorloos is het eerste deel van een duologie. In Spoorloos is Emmi op zoek naar antwoorden voor deze enorme eenzaamheid en ontdekt ze samen met Onerva en Atro wat er aan de hand is. Althans, dat hoopte ik, want toen ik het boek na één dag had uitgelezen had ik meer vragen dan antwoorden. Dit boek is heel vreemd, maar dat maakt het wel ontzettend uniek. De schrijfstijl van Salla Simukka heb ik nooit eerder meegemaakt, waardoor de schrijfster wel diep in mijn geheugen blijft zitten. Het verhaal en de personages hadden iets abstracts, wat op het eerste gezicht slecht lijkt, maar ik vond het redelijk intrigerend. Je komt weinig te weten van Onerva en Atro en de verdieping van de personages blijft nog erg op de achtergrond. Uiteindelijk weet je ook niet als lezer wie of wat je moet vertrouwen en blijft het verhaal erg raadselachtig.
De vele sprookjesverwijzingen in dit boek vond ik erg leuk en is volgens mij typisch iets voor Salla Simukka. Emmi is een groot fan van sprookjes en deze sprookjes brachten ook weer genoeg mysterie in het verhaal. Het was zeker een leuke toevoeging, hoewel ik steeds minder begon te snappen van deze wereld.
Het verhaal kwam niet heel snel op gang (pas halverwege het boek gaan Emmi, Onerva en Atro echte plannen ondernemen), maar ik raakte totaal niet verveeld in het begin. Het boek houdt je op de één of andere manier wel vast. Na het einde te hebben gelezen was ik blij dat er op de achterkant stond dat er een vervolg is van dit boek, want anders had ik het verhaal te raar gevonden.
Ik heb dus een 7 gegeven voor dit boek, maar dit komt meer omdat ik gewoon niet weet of dit boek heel goed is of niet. Het boek brengt meer vragen op dan antwoorden, maar daarnaast intrigeert dit verhaal je wel. Ik kijk er dan ook naar uit om het vervolg te lezen van Spoorloos, namelijk Een Andere Wereld, waar ik hopelijk al mijn antwoorden in kan vinden.
http://nerdygeekyfanboy.blogspot.nl/2...
September 19, 2018
Niin hyvä ja koukuttava! Onneks jatko-osa oli samantien saatavilla hyllystä. :D
November 30, 2014
Twee voordelen aan dit boek: 1) Het heeft een erg mooie hardcover met zilveren accenten en zonder vervelende dustcover, 2) Het is maar 168 pagina’s lang en je bent er dus snel van af. That’s it. Spoorloos van de (nochtans zeer populaire) Finse auteur Salla Simukka heeft verder namelijk totaal geen indruk op me gemaakt: noch qua verhaal, noch qua schrijfstijl.
Ten eerste vind ik dit echt wel een jeugdboek en gaat de ‘Voor lezers vanaf 15 jaar’-disclaimer op de kaft volgens mij echt niet op. Indien ze er enkele sporadische vloekwoorden uitgeredigeerd zouden hebben, zou dit boek perfect door elfjarigen gelezen kunnen worden. Of misschien zijn Finse jongeren gewoon nogal onschuldig en naïef ten opzichte van de rest van de wereld en moeten zij een beetje meer betutteld worden? Hmm.
Alleszins lijkt het me dat iets oudere lezers zoals mezelf (*hoest* bijna 25 *hoest*) redelijk hard op hun honger zullen blijven zitten. Iemand ouder dan 15 verwacht volgens mij toch echt wel meer van z’n leesvoer dan dit skeletachtige verhaal met platte, ééndimensionele personages. Hoewel er genoeg boeken over vijftienjarige hoofdpersonages zijn die wèl helemaal in de Young Adult-categorie thuishoren (denk maar aan Wings of Gone), is dit naar mijn gevoel gewoon een jeugdboek – dat merk je ook aan de schrijfstijl. Niets mis mee natuurlijk, maar wel helemaal verkeerd aan de man gebracht, als je ’t mij vraagt. #KnowYourAudience
Maar het grootste probleem dat ik met Spoorloos had, was toch wel de schamele opbouw van het verhaal. Hoewel het idee erachter best boeiend had kunnen zijn, laat de uitwerking sterk te wensen over. De eerste helft van Spoorloos is op z’n vriendelijkst gezegd “soort van saai” en de tweede helft is simpelweg teleurstellend. Waarom is dit verhaal überhaupt in een duologie opgesplitst? Simpelweg omdat de auteur/uitgeverij meer geld wou verdienen? Of wist Salla Simukka gewoon nog niet waar ze met haar sprookjeskruimels heen ging? Zo komt het naar mij namelijk over: een first draft waar totaal niet over nagedacht is. Op Twitter werd me door andere lezers verzekerd dat deel 2 de nodige antwoorden biedt, maar je zou toch niet meer zo hard in het duister mogen tasten na het afronden een eerste deel.
Het hielp natuurlijk ook niet dat ik een bloedhekel had aan de 3 hoofdpersonages. Emmi, de narrator, is even kleurloos en saai als Meghan Chase uit de Iron Fae-boeken van Julie Kagawa. Net als bij de Ijzerprinses is dit wel opzettelijk zo geschreven, maar dan verwacht ik toch een meer drastische ommezwaai die de muizerigheid van het personage een zekere karakteropbouwende meerwaarde geeft naar het einde toe.
Emmi blijft echter non-stop een natte vod die me meer dan eens m’n ogen deed rollen naar de pagina’s. Haar (zeer geforceerde) Love Interest, Atro, is dan weer één van de vervelendste personages die ik ooit ontmoet heb op papier. Wat een pompeuze pipo! Onerva was dan nog het best van de drie te pruimen, maar ook haar vond ik ronduit karikaturaal geschreven. Een elf- à twaalfjarige is hier misschien nog net tevreden mee, maar een Young Adult vereist toch ècht wel wat meer diepgang.
Spoorloos speelt zich een tikkeltje verder in de toekomst af, maar dit was naar mijn gevoel gewoonweg een ‘cheap trick’ om in de graaggeziene dystopian-karavaan te mogen meerijden. “Oh, goed idee: laat ik de jongeren opdelen in factions/kastes/categoriën/talentgebieden!” dacht Salla Simukka vast tijdens het schrijven. Inderdaad een prima idee hoor … als het iets toevoegt aan je verhaal! En dat is hier absoluut niet het geval. Het wordt weggemoffeld als een geflopt idee in een first draft. Zo’n vislijn die je uitwerpt om je lezers te ‘hooken’, maar waarmee je achteraf niets meer doet. Vreemd, zeer vreemd. Het verhaal had als je ‘t mij vraagt veel leuker kunnen zijn als [SPOILER] enkel de Potentiëlen achterbleven op aarde. [END OF SPOILER]
Nu moet ik er wel bij vertellen: misschien ben ik wel zo streng voor dit boek omdat ik er stiekem helemaal niets van snapte. Hoewel ik de schrijfstijl en de platte personages dus eerder geschikt vind voor een veel jonger publiek, ben ik met mijn tien jaar extra levenservaring bovenop de aanbevolen leesleeftijd dus totaal niet wijs geraakt uit het verhaal. Misschien ben ik dan weer té oud om dit te snappen? Of gewoon niet snugger genoeg? :D Hoe dan ook, de ‘diepere betekenis’, als die er al was, is totaal over mijn hoofd heengevlogen. Dit boek was even onsamenhangend als een droom. Indien goed uitgevoerd, kan dat een plus zijn. Maar als je het mij vraagt was Spoorloos toch eerder een nachtmerrie.
Ten eerste vind ik dit echt wel een jeugdboek en gaat de ‘Voor lezers vanaf 15 jaar’-disclaimer op de kaft volgens mij echt niet op. Indien ze er enkele sporadische vloekwoorden uitgeredigeerd zouden hebben, zou dit boek perfect door elfjarigen gelezen kunnen worden. Of misschien zijn Finse jongeren gewoon nogal onschuldig en naïef ten opzichte van de rest van de wereld en moeten zij een beetje meer betutteld worden? Hmm.
Alleszins lijkt het me dat iets oudere lezers zoals mezelf (*hoest* bijna 25 *hoest*) redelijk hard op hun honger zullen blijven zitten. Iemand ouder dan 15 verwacht volgens mij toch echt wel meer van z’n leesvoer dan dit skeletachtige verhaal met platte, ééndimensionele personages. Hoewel er genoeg boeken over vijftienjarige hoofdpersonages zijn die wèl helemaal in de Young Adult-categorie thuishoren (denk maar aan Wings of Gone), is dit naar mijn gevoel gewoon een jeugdboek – dat merk je ook aan de schrijfstijl. Niets mis mee natuurlijk, maar wel helemaal verkeerd aan de man gebracht, als je ’t mij vraagt. #KnowYourAudience
Maar het grootste probleem dat ik met Spoorloos had, was toch wel de schamele opbouw van het verhaal. Hoewel het idee erachter best boeiend had kunnen zijn, laat de uitwerking sterk te wensen over. De eerste helft van Spoorloos is op z’n vriendelijkst gezegd “soort van saai” en de tweede helft is simpelweg teleurstellend. Waarom is dit verhaal überhaupt in een duologie opgesplitst? Simpelweg omdat de auteur/uitgeverij meer geld wou verdienen? Of wist Salla Simukka gewoon nog niet waar ze met haar sprookjeskruimels heen ging? Zo komt het naar mij namelijk over: een first draft waar totaal niet over nagedacht is. Op Twitter werd me door andere lezers verzekerd dat deel 2 de nodige antwoorden biedt, maar je zou toch niet meer zo hard in het duister mogen tasten na het afronden een eerste deel.
Het hielp natuurlijk ook niet dat ik een bloedhekel had aan de 3 hoofdpersonages. Emmi, de narrator, is even kleurloos en saai als Meghan Chase uit de Iron Fae-boeken van Julie Kagawa. Net als bij de Ijzerprinses is dit wel opzettelijk zo geschreven, maar dan verwacht ik toch een meer drastische ommezwaai die de muizerigheid van het personage een zekere karakteropbouwende meerwaarde geeft naar het einde toe.
Emmi blijft echter non-stop een natte vod die me meer dan eens m’n ogen deed rollen naar de pagina’s. Haar (zeer geforceerde) Love Interest, Atro, is dan weer één van de vervelendste personages die ik ooit ontmoet heb op papier. Wat een pompeuze pipo! Onerva was dan nog het best van de drie te pruimen, maar ook haar vond ik ronduit karikaturaal geschreven. Een elf- à twaalfjarige is hier misschien nog net tevreden mee, maar een Young Adult vereist toch ècht wel wat meer diepgang.
Spoorloos speelt zich een tikkeltje verder in de toekomst af, maar dit was naar mijn gevoel gewoonweg een ‘cheap trick’ om in de graaggeziene dystopian-karavaan te mogen meerijden. “Oh, goed idee: laat ik de jongeren opdelen in factions/kastes/categoriën/talentgebieden!” dacht Salla Simukka vast tijdens het schrijven. Inderdaad een prima idee hoor … als het iets toevoegt aan je verhaal! En dat is hier absoluut niet het geval. Het wordt weggemoffeld als een geflopt idee in een first draft. Zo’n vislijn die je uitwerpt om je lezers te ‘hooken’, maar waarmee je achteraf niets meer doet. Vreemd, zeer vreemd. Het verhaal had als je ‘t mij vraagt veel leuker kunnen zijn als [SPOILER] enkel de Potentiëlen achterbleven op aarde. [END OF SPOILER]
Nu moet ik er wel bij vertellen: misschien ben ik wel zo streng voor dit boek omdat ik er stiekem helemaal niets van snapte. Hoewel ik de schrijfstijl en de platte personages dus eerder geschikt vind voor een veel jonger publiek, ben ik met mijn tien jaar extra levenservaring bovenop de aanbevolen leesleeftijd dus totaal niet wijs geraakt uit het verhaal. Misschien ben ik dan weer té oud om dit te snappen? Of gewoon niet snugger genoeg? :D Hoe dan ook, de ‘diepere betekenis’, als die er al was, is totaal over mijn hoofd heengevlogen. Dit boek was even onsamenhangend als een droom. Indien goed uitgevoerd, kan dat een plus zijn. Maar als je het mij vraagt was Spoorloos toch eerder een nachtmerrie.
May 7, 2012
Ilahduttavaa luettavaa. Ei liian scifimäistä vaan sellaista, että dystopia-buumista tietämätönkin voi tarttua ja innostua. Sujuvaa kieltä, aitoja henkilöitä ja ihmissuhdekiemuroita.
Ja ah, niin herkullinen loppu.
Ja ah, niin herkullinen loppu.
September 1, 2024
Huonoin kirja mitä oon lukenu koko vuonna. Kirjotus tyyli oli jotenki liian lapsellinen sen teemoihin ja tietyt osat tarinaa tuntu vaa tosi tyhmiltä eikä niissä ollu mitää järkee. Mä voin pahoin monta kertaa kirjan aikana sillä musta on hyvin oksettavaa että 18.v ja 15.v pussaa, niinku haloo. Tarina tuntu vaan pysyvän paikoillaan eikä oikein edistynyt 1/4 jälkeen. Plussaa oli vaan et ihan hyvä idea, mut toteutus oli huono
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 14, 2022
Häilyn jossain 3,5 tienoilla. Ihan hyvä kirja ja mielenkiintoinen aihe, lopetus jäi vähän liiankin avoimeksi... Ehkä pitäisi vain lukea seuraava osa.
February 16, 2019
Mmm, okei, otin kyllä riskin, kun luin tämän kirjan vaikka tiesin, että lopetus tulee olemaan kyseenalainen. Ihan ok nuortenkirja, mutta en tiedä, luettaisinko tätä yksittäisenä teoksena oppilaille, niin paljon loppu jätti avoimeksi. Ajatus lahjakkuuksien mukaan jaetuista nuorista ja oman paikan etsimisestä kuulosti hyvältä ja siinä oli aineksia moneen, mutta siitä ei varmasti nyt ammennettu kaikkea, mitä olisi saatu irti. Luen vielä toisen osan ”Toisaalla” tähän perään ja toivon, että se kokonaistaa tätä teosta.
April 20, 2012
Hyi, tykkäsin! Olipas pelottava ja pahaenteinen tuo loppu. Olen vähän herkkä tällaisille mysteereille, eikä uni meinannut tulla silmään kun sain kirjan illalla loppuun. Pakko oli taistella vielä uusi kirja alkuun että pääsisin tunnelmasta eroon. Sinänsä harmi, koska olisi ollut kiva vähän makustella ja mietiskellä tämän kirjan maailmaa pidempäänkin!
Loppuosasta tuli vähän Nälkäpeli ja Kärpästen herra mieleen, katsotaan mihin suuntaan osa 2 meitä kuljettaa.
Seuraavaa osaa odotellessa...
Loppuosasta tuli vähän Nälkäpeli ja Kärpästen herra mieleen, katsotaan mihin suuntaan osa 2 meitä kuljettaa.
Seuraavaa osaa odotellessa...
June 6, 2012
Hieno kirja. Ajatuksia herättävä ja hyvin kirjoitettu, jäi inhottavasti kesken ja nyt on vaikea venata syksyä että saa lukea jatkoa. Kannattaako toivoa että ihmiset häviäisivät kokonaan olemasta? Mitäs sitten jos toive toteutuukin ja heräät eräänä päivänä aivan yksin koko maailmassa? Mitä se merkitsee kun lempisatujesi lauseita ilmestyy outoihin paikkoihin. Salla Simukka kertoo hienosti tulevaisuuden nuorista ja heidän elämästään maailmassa joka ihan hyvin voisi olla...
July 8, 2020
Kertomus tuntuu lapsen kirjoittamalta (joka osaa kieliopin), mikä tuntuu ajoittain häiritsevältä. Päähenkilö on 15v mutta hänen lapsenomaisen sinnikkään toivon (ja muutenkin ajatusmaailman) takia hän vaikuttaa nuoremmalta. Tämä oli kuitenkin mukavaa, nopeaa ja helppoa luettavaa, vaikka tässä ei vastattu yhteenkään olelliseen kysymykseen ja lopussa kauhea cliffhanger. Nyt äkkiä Toisaalla -osan pariin!
August 6, 2014
Okeeeee.... Wat moet ik hier nu van denken? Vaagheid regeert en in dit boek geen enkel antwoord, alleen maar meer vragen. Gelukkig kan ik meteen in deel twee beginnen.
May 10, 2015
3,5 stars
August 12, 2018
Luin kirjan kaverin suosittelemana. Alkuosan (ja kyllä hieman lopussakin) minulla oli koko ajan häiritsevä fiilis siitä, että kirja vaikuttaa ala-asteikäisen kirjoittamalta. Juoni tuntui olevan hyvin yksinkertainen, eikä mitään ihmeellistä tapahtunut. Odotin vain sitä, että kaikkien tapahtumien syy selitetään jollain maagisella tapahtumasarjalla, jota lukijan on ollut aivan mahdotonta etukäteen arvata.
Täytyy kyllä myöntää, että satuviittaukset menivät minulta suurimmaksi osaksi täysin ohi. En ole lapsuuden jälkeen kauheasti satuja lukenut ja tarinat muistan vain hyvin pääpiirteittäin. Tämä varmaankin vaikutti jonkin verran lukukokemukseen. Henkilökohtaisesti myös päähenkilön ihastuminen ja siihen liittyvä aikaansaamattomuus ja pähkäileminen olivat rasittavaa luettavaa. Kirjailijalle kuitenkin lisäpisteet lesboparien maininnasta!
Kauheasti en tästä kirjast irti saanut, mutta aion silti vielä yrittää seuraavaa osaa. Jos olen ymmärtänyt oikein, nämä kaksi kirjaa ovat hyvin tiivis kokonaisuus ja haluan antaa tarinalle vielä uuden mahdollisuuden.
Täytyy kyllä myöntää, että satuviittaukset menivät minulta suurimmaksi osaksi täysin ohi. En ole lapsuuden jälkeen kauheasti satuja lukenut ja tarinat muistan vain hyvin pääpiirteittäin. Tämä varmaankin vaikutti jonkin verran lukukokemukseen. Henkilökohtaisesti myös päähenkilön ihastuminen ja siihen liittyvä aikaansaamattomuus ja pähkäileminen olivat rasittavaa luettavaa. Kirjailijalle kuitenkin lisäpisteet lesboparien maininnasta!
Kauheasti en tästä kirjast irti saanut, mutta aion silti vielä yrittää seuraavaa osaa. Jos olen ymmärtänyt oikein, nämä kaksi kirjaa ovat hyvin tiivis kokonaisuus ja haluan antaa tarinalle vielä uuden mahdollisuuden.
October 13, 2018
Salla Simukan Jäljellä -kirja ei vastannut odotuksia ollenkaan. En oikein tiennyt mitä odottaa kirjasta, mutta silti se oli erilainen mitä odotin. Loppu jäi harmittamaan, koska se jäi epäselväksi, kuinka Emmille kävi. Kirjassa oli myös melko tönkkö juoni, eikä tarinan teema tullut tarpeeksi esille. Silti annoin kaksi tähteä, sillä kirjan jaksoi ihan hyvin lukea, etenkin kun se oli niin lyhyt. Seuraavalta osalta toivon, että se yhdistäisi palapelinpalat näiden kahden kirjan välillä ja saisi Jäljellä -kirjan ymmärrettäväksi.
January 21, 2023
Jos mä sanoisin kyllä, kun kirja on hyvä mä sanoisin tän kohdalla kolmesti ei.
Tää ei todellakaa toimi näin. Ehkä se et mä luin Toisaallan eka vaikuttaa siihen, mutta tää ei vain toimi. Mä en tykkää tästä suoraan sanottuna yhtään.
Emmin ja Onervan jutteluja oli kiva seurata, koska niitä ei Toisaallassa ollu, joten siitä kohotus yhdestä tähdestä kahteen :)
Mut hei, paras asia tästä on se et mä oon vihdoinki ymmärtäny et ne sadut ei mee niinku niissä kirjoissa, mitä mä oon lukenu, lukee joten mä oon alkanu ehtiä alkuperäsiä satuja ja löysin jo Tuhkimon :')
Tää ei todellakaa toimi näin. Ehkä se et mä luin Toisaallan eka vaikuttaa siihen, mutta tää ei vain toimi. Mä en tykkää tästä suoraan sanottuna yhtään.
Emmin ja Onervan jutteluja oli kiva seurata, koska niitä ei Toisaallassa ollu, joten siitä kohotus yhdestä tähdestä kahteen :)
Mut hei, paras asia tästä on se et mä oon vihdoinki ymmärtäny et ne sadut ei mee niinku niissä kirjoissa, mitä mä oon lukenu, lukee joten mä oon alkanu ehtiä alkuperäsiä satuja ja löysin jo Tuhkimon :')
February 19, 2023
Ik heb heel bewust ervoor gekozen dit deel éérst een rating te geven voor ik aan het tweede deel begin (dat staat ook in de kast). De antwoorden op de vragen gaan namelijk voor een hoop bepalen wat ik hier in het geheel van vond en gaan mijn kijk op het boek ook heel erg veranderen.
Ik vond dit deel in elk geval goed geschreven, intrigerend en met interessante personages. Ik ben ook razend benieuwd naar het volgende deel, wat altijd een goed teken is.
Ik vond dit deel in elk geval goed geschreven, intrigerend en met interessante personages. Ik ben ook razend benieuwd naar het volgende deel, wat altijd een goed teken is.
August 14, 2024
(4,5 ✨️)
Tarinan tunnelma on kiehtova ja itseensä kietova. Maailma todella alkaa kumista tyhjyyttään, mutta sentään hahmot eivät sitä tee. Kaikki ovat laajalla skaalalla (ja draamalla) omia persooniaan ja kiehtovia juuri sellaisena.
Eniten innostaa se, miten hahmojen tunteet ja tilanteisiin suhtautuminen on erilaista, räjähtävää ja häilyvää.
Tarinan tunnelma on kiehtova ja itseensä kietova. Maailma todella alkaa kumista tyhjyyttään, mutta sentään hahmot eivät sitä tee. Kaikki ovat laajalla skaalalla (ja draamalla) omia persooniaan ja kiehtovia juuri sellaisena.
Eniten innostaa se, miten hahmojen tunteet ja tilanteisiin suhtautuminen on erilaista, räjähtävää ja häilyvää.
March 23, 2022
Lukekaa tämä ennen sitä toista, koska muuten kaikki on tuttua. Se seuraava kirja avaa syvemmin, joten tämä oli melko tylsä. Olisi voinut saada enemmän tähtiä, jos olisin lukenut oikeassa järjestyksessä. :')
December 9, 2017
Onneksi on rinnakkaisosa valmiina, sillä kirja jäi täysin vaille kunnollisia vastauksia tai loppua.
May 2, 2023
Mielenkiintoinen aihe
December 28, 2023
2,5 tulee mieleen mun alakoulu tarinat
January 22, 2025
Oon lukenu pariki kertaa ja silti aina oon iha et omgomg mite on mahollist et kaikki katoaa. HERRANJESTAS mikä plottwist ku kaikki selviää
August 13, 2014
Review: http://www.hebban.nl/recensies/christ...
De Finse schrijfster Salla Simukka (1981) heeft meerdere ��young adults�� geschreven en is recensente en uitgeefster van jeugdboeken. Ze is bovendien vertaalster. Haar affiniteit met de wereld van jongeren is groot en dat blijkt uit haar boeken. Niet voor niets is haar boek Spoorloos in januari 2013 gekroond tot het beste jeugdboek in Finland. Er is ook al een tweede deel: Een andere wereld.
Emmi (15) is een potentieel talent in een wereld waarin het belangrijk is om zo vroeg mogelijk je ��talent�� te ontdekken. Ze houdt veel van het lezen van sprookjes en dromen over de toekomst. Daarin speelt het sprookje De kleine zeemeermin van Hans Christian Andersen een grote rol. Emmi's ouders stoppen veel energie in haar zusje en broer, die hun talent al ontdekt hebben, en hierdoor begint ze zich ongelukkig te voelen. Daarom besluit ze iedereen een lesje te leren en weg te lopen. Toch keert ze dezelfde nacht weer terug. Echter, thuis aangekomen is alles anders. Haar ouders, broer en zusje zijn verdwenen. Al snel lijkt het erop dat er zelfs geen enkel levend mens meer is in haar woonplaats. Emmi gaat daarom op onderzoek uit en ontmoet een ander meisje, Onerva, met wie zij vriendschap sluit. Zij gaan wonen in het huis van Onerva en hebben veel plezier ondanks (of dankzij) het ontbreken van andere mensen.
Later ontmoeten zij een jongen, genaamd Altro. Zij lijken de enige drie overlevenden te zijn en hun band wordt steeds hechter. Samen besluiten de drie jongeren naar Helsinki te gaan. Daar ontmoeten zij nog meer jongeren, die samen een leefgemeenschap in Finlandfort vormen. Emmi en Onerva voelen zich er al snel thuis. Emmi is inmiddels verliefd geworden op Altro, die zich echter in de leefgemeenschap niet op zijn gemak voelt. Altro besluit op nader onderzoek uit te gaan en de leefgemeenschap te verlaten. Intussen verschijnen plotseling op de meest vreemde plaatsen teksten uit Emmi�s geliefde sprookjes, die de sfeer van het boek wat sinister maken, en hierdoor wil ze ook op onderzoek uitgaan. Wat besluit Emmi te doen?
Spoorloos is een bijzonder boek, zowel door het verhaal als door de thematiek. Het speelt zich af in de nabije toekomst. Een toekomst die zich nu al lijkt te ontwikkelen. Iedere jongere moet zo vroeg mogelijk zijn of haar talent ontdekken en dit ook zo snel mogelijk proberen te ontwikkelen. Als je in de wereld van Emmi als tiener nog niet weet wat je wilt, ben je een mislukkeling. Ook nu kan je onzeker worden als je nog niet weet wat je talenten zijn en wat je later voor beroep wil uitoefenen.
Het boek geeft de gedachtewereld van Emmi mooi weer. Omdat bijna alle mensen zijn verdwenen, ziet zij zichzelf ineens niet meer als een mislukkeling. Zij moet zelf alles regelen en kan niet meer het leven doorkomen door te dromen. Door de vriendschap en de verliefdheid die haar overkomen, groeit haar persoonlijkheid. De mooie morele boodschappen uit de sprookjes dragen eraan bij dat Emmi niet meer alles kritiekloos over haar heen laat komen, maar ook argwaan gaat koesteren ten aanzien van de situatie. En doordat je als lezer gedurende het verhaal in het hoofd van Emmi zit, begin je haar beter te kennen � in tegenstelling tot de andere personages! Dit geeft het boek nog meer spanning, doordat je zelf moet uitzoeken wie te vertrouwen is en wie niet.
Het is bijzonder dat in Spoorloos de echte sprookjes van Hans Christian Andersen aan de orde komen. En deze sprookjes hebben niet altijd een goede afloop… Spoorloos is speciaal geschreven voor jongeren, waardoor het boek ook prettig leest en het goed aansluit bij de gedachtewereld van jongeren. Hoe verder je leest, hoe meer vragen je krijgt en hoe spannender het wordt. En als je eenmaal het boek hebt uitgelezen, wil je onmiddellijk het volgende deel lezen. En volgens Salla Simukka belooft dit deel gelukkig alle vragen te beantwoorden.
De Finse schrijfster Salla Simukka (1981) heeft meerdere ��young adults�� geschreven en is recensente en uitgeefster van jeugdboeken. Ze is bovendien vertaalster. Haar affiniteit met de wereld van jongeren is groot en dat blijkt uit haar boeken. Niet voor niets is haar boek Spoorloos in januari 2013 gekroond tot het beste jeugdboek in Finland. Er is ook al een tweede deel: Een andere wereld.
Emmi (15) is een potentieel talent in een wereld waarin het belangrijk is om zo vroeg mogelijk je ��talent�� te ontdekken. Ze houdt veel van het lezen van sprookjes en dromen over de toekomst. Daarin speelt het sprookje De kleine zeemeermin van Hans Christian Andersen een grote rol. Emmi's ouders stoppen veel energie in haar zusje en broer, die hun talent al ontdekt hebben, en hierdoor begint ze zich ongelukkig te voelen. Daarom besluit ze iedereen een lesje te leren en weg te lopen. Toch keert ze dezelfde nacht weer terug. Echter, thuis aangekomen is alles anders. Haar ouders, broer en zusje zijn verdwenen. Al snel lijkt het erop dat er zelfs geen enkel levend mens meer is in haar woonplaats. Emmi gaat daarom op onderzoek uit en ontmoet een ander meisje, Onerva, met wie zij vriendschap sluit. Zij gaan wonen in het huis van Onerva en hebben veel plezier ondanks (of dankzij) het ontbreken van andere mensen.
Later ontmoeten zij een jongen, genaamd Altro. Zij lijken de enige drie overlevenden te zijn en hun band wordt steeds hechter. Samen besluiten de drie jongeren naar Helsinki te gaan. Daar ontmoeten zij nog meer jongeren, die samen een leefgemeenschap in Finlandfort vormen. Emmi en Onerva voelen zich er al snel thuis. Emmi is inmiddels verliefd geworden op Altro, die zich echter in de leefgemeenschap niet op zijn gemak voelt. Altro besluit op nader onderzoek uit te gaan en de leefgemeenschap te verlaten. Intussen verschijnen plotseling op de meest vreemde plaatsen teksten uit Emmi�s geliefde sprookjes, die de sfeer van het boek wat sinister maken, en hierdoor wil ze ook op onderzoek uitgaan. Wat besluit Emmi te doen?
Spoorloos is een bijzonder boek, zowel door het verhaal als door de thematiek. Het speelt zich af in de nabije toekomst. Een toekomst die zich nu al lijkt te ontwikkelen. Iedere jongere moet zo vroeg mogelijk zijn of haar talent ontdekken en dit ook zo snel mogelijk proberen te ontwikkelen. Als je in de wereld van Emmi als tiener nog niet weet wat je wilt, ben je een mislukkeling. Ook nu kan je onzeker worden als je nog niet weet wat je talenten zijn en wat je later voor beroep wil uitoefenen.
Het boek geeft de gedachtewereld van Emmi mooi weer. Omdat bijna alle mensen zijn verdwenen, ziet zij zichzelf ineens niet meer als een mislukkeling. Zij moet zelf alles regelen en kan niet meer het leven doorkomen door te dromen. Door de vriendschap en de verliefdheid die haar overkomen, groeit haar persoonlijkheid. De mooie morele boodschappen uit de sprookjes dragen eraan bij dat Emmi niet meer alles kritiekloos over haar heen laat komen, maar ook argwaan gaat koesteren ten aanzien van de situatie. En doordat je als lezer gedurende het verhaal in het hoofd van Emmi zit, begin je haar beter te kennen � in tegenstelling tot de andere personages! Dit geeft het boek nog meer spanning, doordat je zelf moet uitzoeken wie te vertrouwen is en wie niet.
Het is bijzonder dat in Spoorloos de echte sprookjes van Hans Christian Andersen aan de orde komen. En deze sprookjes hebben niet altijd een goede afloop… Spoorloos is speciaal geschreven voor jongeren, waardoor het boek ook prettig leest en het goed aansluit bij de gedachtewereld van jongeren. Hoe verder je leest, hoe meer vragen je krijgt en hoe spannender het wordt. En als je eenmaal het boek hebt uitgelezen, wil je onmiddellijk het volgende deel lezen. En volgens Salla Simukka belooft dit deel gelukkig alle vragen te beantwoorden.
December 17, 2012
Emmi Aalto on syrjäänvetäytyvä ja huomaamaton 15-vuotias nuori maailmassa, jossa jokaisella täytyy olla jokin lahjakkuusalue. Emmi ei ole erikoistunut mihinkään, vaan on edelleen "potentiaali", eli ei mitään, kun pikkusiskokin löysi oman erikoistumisalueensa jo nelivuotiaana. Emmin vanhemmatkaan eivät enää huomaa Emmiä samalla tavalla kuin ennen ja Emmi päättää karata vähäksi aikaa kotoaan, jotta hänetkin huomattaisiin.
Emmi lähtee kotoaan ja majailee naapurin leikkimökissä parisen päivää. Yöllä Emmi herää ikävään oravan rapinaan ja Emmi päättää samoin tein lähteä takaisin kotiin. Emmi hiipii kotiinsa ja päättää vasta aamulla paljastaa paluunsa. Kun Emmi aamulla herää, on kaikki ihmeen hiljaista. Emmin mennessä keittiöön, ei siellä ole ketään. Itse asiassa koko koti on aivan tyhjä. Emmi menee paniikkiin ja lähtee naapureiltaan kysymään, että mitä on tapahtunut. Mutta naapurissakaan ei ole ketään ja koko kaupunki on myös tyhjä. Emmi on aivan yksin.
Salla Simukan Jäljellä-romaani imaisee mukaansa Emmin elämään, kun kaikki ihmiset ovat kadonneet maailmasta. Emmi tapaa myöhemmin muutaman muun nuoren, joiden kanssa hän yrittää saada jotain selkoa tyhjään maailmaan. Mitä oikein on tapahtunut?
Lukija ei saa vihjettäkään siitä, mitä tämän kaiken takana on. Salaperäiset satuviittaukset vilahtelevat Emmin silmissä, mutta nekin jättävät enemmän kysymyksiä kuin antavat vastauksia. Jäljellä-romaaniin on siihen kiinteästi liittyvä Toisaalla-jatko-osa. Toisaalla täydentää Jäljellä-kirjan mysteerin, joten suosittelen, että nämä kaksi luetaan välittömästi peräjälkeen. Plussaa siitä, että kaikki tämä tapahtuu Suomessa. Tarina on tällöin ikään kuin lähempänä ja todellisempi. Hyvää ajattelu- ja pohdintamatskua.
Emmi lähtee kotoaan ja majailee naapurin leikkimökissä parisen päivää. Yöllä Emmi herää ikävään oravan rapinaan ja Emmi päättää samoin tein lähteä takaisin kotiin. Emmi hiipii kotiinsa ja päättää vasta aamulla paljastaa paluunsa. Kun Emmi aamulla herää, on kaikki ihmeen hiljaista. Emmin mennessä keittiöön, ei siellä ole ketään. Itse asiassa koko koti on aivan tyhjä. Emmi menee paniikkiin ja lähtee naapureiltaan kysymään, että mitä on tapahtunut. Mutta naapurissakaan ei ole ketään ja koko kaupunki on myös tyhjä. Emmi on aivan yksin.
Salla Simukan Jäljellä-romaani imaisee mukaansa Emmin elämään, kun kaikki ihmiset ovat kadonneet maailmasta. Emmi tapaa myöhemmin muutaman muun nuoren, joiden kanssa hän yrittää saada jotain selkoa tyhjään maailmaan. Mitä oikein on tapahtunut?
Lukija ei saa vihjettäkään siitä, mitä tämän kaiken takana on. Salaperäiset satuviittaukset vilahtelevat Emmin silmissä, mutta nekin jättävät enemmän kysymyksiä kuin antavat vastauksia. Jäljellä-romaaniin on siihen kiinteästi liittyvä Toisaalla-jatko-osa. Toisaalla täydentää Jäljellä-kirjan mysteerin, joten suosittelen, että nämä kaksi luetaan välittömästi peräjälkeen. Plussaa siitä, että kaikki tämä tapahtuu Suomessa. Tarina on tällöin ikään kuin lähempänä ja todellisempi. Hyvää ajattelu- ja pohdintamatskua.
May 7, 2016
Interessant boek, maar een beetje erg jammer dat je het tweede boek MOET lezen om te weten komen wat er nou is gebeurd. Ik haat het als schrijvers dat doen. Als nou het eerste deel een beetje spannend was, dan is het niet erg, maar ik was behoorlijk blij toen ik door het boek heen was.
Ik heb nu alleen tig duizend vragen:
Waarom al die groepen? Waarom moet iedereen bij een groep?
Waarom zijn sprookjes zo prominent in het verhaal?
Waar is iedereen?
Waarom zijn slechts enkele jongeren overgebleven, zijn ze allemaal Potentiëlen of zitten er ook andere groepen tussen?
Hoe zit het in de rest van de wereld? Is het alleen Finland of ook de rest van de wereld?
En nog meer vragen.
De karakters waren zo-zo. Emmi was wel een goed karakter, en ik was blij om te zien dat ze haar onzekerheid overkwam, zich meer zichzelf voelde en niet te negatief was rond het middenstuk van het boek.
Atro, ik weet nog steeds niet wat ik van hem moet denken, maar laat ik het zo zeggen, gebaseerd op het laatste stuk? Klootzak. Je weet de gevoelens van een meisje, je hebt haar zelfs gezoend, en je duikt maar meteen op een ander meisje? Wat?
Onerva, interessant meisje, maar ook een beetje te veel aanwezig, te baldadig. En ze doet hetzelfde bij Emmi als dat iemand haar heeft aangedaan. Heel jammer. :(
Verder, plus punten voor de cover, alleen jammer van de sticker. Die verpest toch wel de cover.
Dus, ja, ik moet dan maar het tweede deel lezen, die wel uit is maar nog nergens in een bieb te vinden is. :( Laten we hopen dat tegen de tijd dat ik boek 2 kan lezen, dat ik nog genoeg interesse heb in de serie.
Zou ik dit boek aanraden? Nee. Dat zou ik niet.
3 sterren, waarvan eentje voor de cover is.
Ik heb nu alleen tig duizend vragen:
Waarom al die groepen? Waarom moet iedereen bij een groep?
Waarom zijn sprookjes zo prominent in het verhaal?
Waar is iedereen?
Waarom zijn slechts enkele jongeren overgebleven, zijn ze allemaal Potentiëlen of zitten er ook andere groepen tussen?
Hoe zit het in de rest van de wereld? Is het alleen Finland of ook de rest van de wereld?
En nog meer vragen.
De karakters waren zo-zo. Emmi was wel een goed karakter, en ik was blij om te zien dat ze haar onzekerheid overkwam, zich meer zichzelf voelde en niet te negatief was rond het middenstuk van het boek.
Atro, ik weet nog steeds niet wat ik van hem moet denken, maar laat ik het zo zeggen, gebaseerd op het laatste stuk? Klootzak. Je weet de gevoelens van een meisje, je hebt haar zelfs gezoend, en je duikt maar meteen op een ander meisje? Wat?
Onerva, interessant meisje, maar ook een beetje te veel aanwezig, te baldadig. En ze doet hetzelfde bij Emmi als dat iemand haar heeft aangedaan. Heel jammer. :(
Verder, plus punten voor de cover, alleen jammer van de sticker. Die verpest toch wel de cover.
Dus, ja, ik moet dan maar het tweede deel lezen, die wel uit is maar nog nergens in een bieb te vinden is. :( Laten we hopen dat tegen de tijd dat ik boek 2 kan lezen, dat ik nog genoeg interesse heb in de serie.
Zou ik dit boek aanraden? Nee. Dat zou ik niet.
3 sterren, waarvan eentje voor de cover is.
Displaying 1 - 30 of 57 reviews