DOOS

by Do Van Ranst

BoomhuttentijdOp 14-jarige leeftijd stapt Thomas uit het leven. Iedereen in huis gaat op een andere manier met dat verlies om. Moeder vecht tegen de slaap, bekijkt zijn foto's en leest de boeken die hij las. Vader werkt achter in de tuin de waarheid weg. Tim is nog maar zes en probeert het te begrijpen. En Lies, zij zoekt en vindt de waarheid, want zij sprak met Robin, zijn beste vriend.Mijn bed is een bootTijs heeft het moeilijk. Hij kan het niet vinden met de nieuwe vriend van zijn moeder en het nieuwe kind dat ze verwacht, is in zijn ogen een indringer. Tijd voor een lang gesprek met zijn moeder over nu en vroeger. Het wordt een onvergetelijke tocht tussen lakens en woorden die eindelijk uitgesproken worden.Mijn hondenjongenDe 16-jarige Bloem verhuist samen met haar moeder naar hun droomhuis aan zee. Ze wordt er verliefd op Kerel, en nukkige, ietwat sombere jongen die vroeger in het huis aan zee woonde en beter met honden dan met mensen opschiet. Een verhaal over sluimerende liefde en de mooie en minder mooie momenten van vriendschap.Bekroond auteur DO VAN RANST staat bekend om zijn originele en intrigerende jeugdromans. Deze omnibus bevat drie meeslepende verhalen over verlies, familie, vriendschap en volwassen worden. Voor urenlang leesplezier!

256 pages, Paperback

First published October 1, 2010

About the author

Do Van Ranst is een Vlaamse schrijver.

Do Van Ranst in de Nederlandstalige Wikipedia

Do Van Ranst in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren


Do Van Ranst is a Flemish writer.

Reviews

[Na · Rating 5 out of 5]

In DOOS vinden we drie ontroerende verhalen die met een heel goede ritme geschreven zijn.
De twee eerste gaan vaak terug om het verhaal compleet te maken, terwijl de derde een vlotte lijn volgt.
Over de verhalen zelf:

Ten eerste hebben we Thomas, een jongen die altijd al anders is geweest. Gevoelig, rustig en ijdel. En plots is het over, want hij kan het niet meer en besluit hij zijn leven te eindigen.
Do gaat heen en terug tijdens de week waar Thomas zelfmoord pleeg en wanneer Lies eindelijk de waarheid onthult, met hoe de familie ermee langzaam leert leven tussenin.

Boomhuttentijd is een verhaal dat het leven van duizenden jongeren weergeeft. Misschien hebben ze niet allemaal hetzelfde einde, maar de kans is groot dat het zo had kunnen zijn.
Wat de achtergrond van het verhaal betreft is dit waarschijnlijk de zwakste van de drie, maar dat is ook omdat het niet echt nodig is. Toch blijkt Thomas zo'n interessante personage te zijn dat je zin krijgt om wat meer te weten te komen.


Ten tweede hebben we de jonge Tijs, die de dood van zijn vader nog altijd niet vergeten (of tenminste, aan een kant leggen) kan. Zijn moeder werkt aan een nieuw leven, maar daar wil hij niet aan mee doen als het betekent de herinnering van zijn vader te vergeten.
De manier waarmee Tijs' vader verhalen vertelde vond ik meteen fantastisch: Gewoon er een spelletje van maken, en daarom vond zijn zoon het ook zo ontzettend leuk. Maar als we te weten komen wat er op Tijs tiende verjaardag gebeurd is, is het niet moeilijk om Tijs zijn moeder te begrijpen: eigenlijk woonde ze met twee kleine kinderen, en daarom is het voor haar een stuk makkelijker om met haar leven verder te gaan.

Het laatste verhaal blijft mijn favoriete: Een moeder en dochter die een uitstekende relatie hebben verhuizen naar een huisje aan zee. Ze worden allebei verliefd, maar Bloem merkt meteen dat het geluk van beide moeilijk tegelijkertijd kan bestaan.
Kerel is een speciale jongen die nood heeft aan iemand die de moeite wil doen om hem te begrijpen, en als hij ziet dat Bloem dat doet, is hij bang om haar te verliezen.
Het belang van de honden in dit verhaal is essentieel. Zij maken Kerel gelukkig, maar ze brengen ook een hoop ellende mee.