Ang magka-crush pala ay pagpilipit sa laylayan ng aking uniporme tuwing maririnig ang pangalan niya at impit na pagtili sa pinaghalong kilig at kaba.
Gusto ni Mariposa na maging award-winning writer. Kulang na lang ay kumain siya ng salita at i-digest iyon para makapagsulat siya ng article na magpapataob sa lahat ng article ever written. Pero hindi pala siya exempted sa writer's block. Ang solusyon? Homecoming.
In her old town, she found an old love—si Dalmacio, ang ambisyosong lawyer na gustong maging politiko. Na-in love siya rito kahit alam niyang may girlfriend na ito. She became his lover, his best friend, his home. Masaya rin siya na mas pinili siya nito kaysa sa girlfriend nito. In his arms, she stopped dreaming to be an award-winning writer because he became her dream come true.
Pero tulad niya ay may ambisyon din ito sa buhay. Paano kung ang kapalit ng pagtulong niya rito para matupad nito ang ambisyon nito ay ang pagtalikod niya sa pagmamahalan nila?
A line between the hero and his gf. “I’ll bring my Mark III, too,” sabi niya na ang tinutukoy ay ang DSLR camera niya.
WTH???? Nakalagay ba sa isang vault ang camera niya at tanging ang girlfriend niya ang nakakaalam ng combination niyon?
Of all the three, so far, ito ang medyo okay. But it still had the feel of so much desperation. Feeling ko wala ng pag-asang makaahon sa kamiserablehan ang mga characters(feel for them much???) Marami na rin akong nabasa na kahawig na plot but this one, negative ang pakiramdam ko sa pagdaloy ng kuwento. Imbes na maka-relate sa heroine, I felt like condemning her having relationship with the hero na parang nakikipagrelasyon siya sa isang lalaking pamilyado at ang laki ng kasalanang nagawa niya. Hindi ko alam pero laging parang miserable ang arrive ng characters ng author na ito.