Het verboden pad

by Kees van Beijnum

Met een groot inlevingsvermogen beschrijft Van Beijnum de levens van enkele moeilijk opvoedbare pubers. Als tijdens een vakantie in Bretagne een van hen verongelukt dreigt de schuld op de onervaren stagiar Philip Soek te worden afgewenteld. Aan de oppervlakte speelt het verhaal over de opschudding rond het verdronken meisje, daaronder vindt het werkelijke drama plaats: de verhouding tussen een vader en een zoon.

450 pages, Paperback

First published January 1, 2004

About the author

Kees van Beijnum (1954) bracht hij het grootste deel van zijn jeugd door in de cafés en hotels van zijn familie op de Amsterdamse Zeedijk. Voordat hij begin jaren negentig besloot zich aan het schrijven te wijden was hij werkzaam in de journalistiek. Zijn eerste boek Over het IJ - Een reconstructie van een moord (1991) oogstte in brede kring bewondering. 'Eindelijk een eigen equivalent van Truman Capote's In Cold Blood,' schreef René Zwaap.

Begin 1994 debuteerde Van Beijnum als prozaïst met de roman Hier zijn leeuwen, die werd genomineerd voor de Debutantenprijs en de longlist van de Libris Literatuur Prijs. Een jaar later publiceerde hij de semi-autobiografische roman Dichter op de Zeedijk, een succesvol boek dat zijn weg vond naar veel lezers en critici en werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs. In 1998 verscheen De ordening, gebaseerd op het levensverhaal van de weduwe
Rost-van Tonningen. In 2003 werd het boek verfilmd en genomineerd voor een Gouden Kalf.

De oesters van Nam Kee, Van Beijnums vierde roman, verscheen in 2000. Het is een geestig, met vaart geschreven boek over hunkering: naar waarheid, naar liefde en vooral naar echtheid. Het verscheen op de longlist van de Libris Literatuur Prijs. De boekverfilming, met in de hoofdrollen Katja Schuurman en Egbert Jan Weber, werd een groot succes. Nadat hij overstapte van Nijgh & Van Ditmar naar De Bezige Bij kwam Van Beijnum in 2002 met de roman De vrouw die alles had, in het najaar van 2004 gevolgd door Het verboden pad.

Begin 2008 stond Van Beijnum volop in de schijnwerpers met zijn roman Paradiso, die overal goed werd besproken en binnen korte tijd uitgroeide tot een bestseller. Het is het verhaal van een man die op het punt staat zijn huwelijk te verbreken als opeens zijn vrouw onvindbaar blijkt. Voordat hij haar kan verlaten, moet hij haar eerst terugvinden.

Ter gelegenheid van de Literaire boekenmaand schreef hij voor De Bijenkorf de novelle Zoon van (2009). Zijn roman Een soort familie (2011) werd juichend ontvangen en genomineerd voor de AKO Literatuurprijs.

In 2014 verscheen zijn tiende roman, De offers. NRC Handelsblad gaf vier sterren: ‘Personages om in je hart te sluiten. Een boek dat onmiddellijk ontzag inboezemt.’ In 2017 publiceerde hij Het mooie seizoen.

Reviews

[Jan · Rating 4 out of 5]

Philip Soek is stagiair bij een opvang voor uit huis geplaatste tieners. De groep van acht kinderen en drie man leiding gaat in Bretagne kamperen. Zowel in het tehuis als in Frankrijk krijgen we te maken van gedrag dat typerend is voor pubers, maar versterkt door de vaak belabberde gezinsomstandigheden die noopten tot de uithuisplaatsingen. De een is sterk in zichzelf gekeerd, anderen tonen zich openlijk recalcitrant enz. Er worden activiteiten georganiseerd, onder meer een survivalachtige wandeling door het rotsige kustgebied. Tijdens die wandeling gebeurt een ongeluk, waarvan overigens al melding wordt gemaakt in de proloog van de roman. Dus de lezer kent op voorhand een culminatiepunt. Daaraan voorafgaand leren we al diverse personages van dichterbij kennen, ook Philip, en in mindere mate de andere twee begeleiders, Harley en Walter. Aan de oppervlakte komt een accent te liggen bij Philip in de nawerking van de ramp, daarónder speelt de gezinssituatie waaruit Philip zelf voortkomt, een minstens zo belangrijke rol in het boek. Wat Van Beijnum ons daaromtrent voorschotelt, is een ingenieuze excercitie naar zelfreflectie van die hoofdpersoon Philip. Daarbij is een aantal van zijn relaties aan de orde, vooral zijn ex-vriendin, zijn vader, zijn broer. De jongeren met wie Philip te maken heeft, maken het hem niet makkelijk. Die moeilijke jeugdigen heeft Van Beijnum naar mijn gevoel uitstekend neergezet, in hun – soms slechts ogenschijnlijke – hardheid, hun dromen, hun frustraties, hun afwijzen van gezag en structuur; dat zijn stuk voor stuk ijzersterke portretten. De auteur gebruikt niet de methode-Vestdijk: uitvoerige karaktertekening van de hoofdfiguren, maar juist korte scenes, waarin het gedrag pregnant tot uiting komt. Mede door de ervaringen die de stagiair, dus onervaren, Philip met zijn pupillen heeft, gaat hij allengs meer over zijn eigen plaats in het leven nadenken. Tegelijk dringt zich bij de lezer de vraag op of Philip wegens zijn gemakkelijke rijkeluisleven wel voldoende in staat is om door te dringen tot de jongeren, die vooral emotioneel en impulsief ageren en reageren. En door het ongeluk van Djeu (verkorting van Dieudonné) wordt een verdieping bewerkstelligd in het nadenken over zijn persoonlijke afkomst en toekomst. Hoe om te gaan met met name zijn vader, over wie hij tegenstrijdige informatie krijgt te verwerken? Het is mooi om te lezen hoe Van Beijnum daarmee zijn hoofdpersoon laat omgaan, ook in verhouding tot zijn uit Australië overkomende broer. Zoals ik bijvoorbeeld in zijn roman ‘De offers’ hooglijk heb gewaardeerd hoe via Van Beijnums schrijverspen een Nederlandse rechter worstelt tijdens het oorlogstribunaal van 1946-'47 in Tokio, niet alleen met zijn juridisch geweten maar ook met zijn huwelijk, zo fijnzinnig als hij ook daar de literaire stofkam heeft gehanteerd om de psychologie van de menselijke verhoudingen voor ’t voetlicht te brengen, zo heeft hij ook hier een rijk palet gebruikt om de besproken groep mensen door te lichten. Prachtig! JM

[Iris De Bie · Rating 3 out of 5]

Goed geschreven boek, alleen ik vond de laatste 100 pagina's een beetje saai

[Tjibbe Wubbels · Rating 3 out of 5]

Een best aardige roman over familiebanden, opgroeien en privilege. Ik vond het geheel wel een beetje uit balans en bleef achter met het gevoel dat er meer in had gezeten: Het stuk over de verveling op de camping kreeg wel erg veel pagina's, terwijl ik juist over het wantrouwen tussen de begeleiders, het afschuiven van de schuld en de familieperikelen van Philip veel meer had willen lezen.

[Joes de Heus · Rating 4 out of 5]

Mooi verhaal! Niks om aan te merken, hoofdpersoon kon ik mij erg goed in verplaatsen.

[Patricia · Rating 4 out of 5]

Where to start.. When you rely on the cover, you might think the book is all about 'the accident'. But it's not all that. 'The accident' doesn't happen until 3/4 of the book. It's actually more about the life experience en development of Philip, the main character. Now all right, which book isn't? But this book places its focus on Philip insecurities, doubts and view of life. I guess that's what makes Het Verboden Pad a good book. :)

[Angeline Cuijpers · Rating 3 out of 5]

Begint veelbelovend, mooi geschreven, er lijkt voortdurend iets te gaan gebeuren, maar uiteindelijk loopt het met een sisser af. Ik vond dus dat de belofte niet werd waargemaakt maar ik heb me niet verveeld.