ที่นี่ที่รัก

by ทรงกลด บางยี่ขัน

ไม่ว่าสถานที่หรือคน เราต่างหวังจะเจอที่รักเข้าสักที่

หลายเรื่องน่ารักจากฟุกุโอะกะ

เมืองๆ หนึ่งจะเป็นที่รักของใครสักคนได้จริงหรือ ผู้ชายปลายปากกาอบอุ่นคนนี้จึงขอตอบคำถาม ผ่านเรื่องราวจากสถานที่ที่รัก ไม่ใช่แค่ไปเที่ยว แต่ไปใช้ความรู้สึกร่วม กลั่นออกมาเป็นเรื่องราวที่อ่านแล้วต้องเขินแทนฟุกโอะกะ เมืองตัวอย่างที่บรรณาธิการนิตยสาร a book คนนี้หลงใหลและหลงรัก...

Genres: Travel, Nonfiction

280 pages, Paperback

First published March 1, 2012

About the author

Associated Names:
* ก้อง คาร์ ไว
* ทรงกลด บางยี่ขัน

Reviews

[Elizabeth · Rating 5 out of 5]

คำเตือน: รีวิวนี้ไม่มีความเป็นกลาง เข้าข้างนักเขียนอย่างออกหน้าออกตา (!)

ซึ่งก็จริงๆ แต่ไหนแต่ไรแล้ว ก่อนจะอ่านหนังสือของพี่ก้อง ทรงกลด แต่ละเล่ม เราจะคาดหวังกับพี่เขาไว้สูงมาก เพราะเรื่องก่อนหน้าที่ได้อ่านมา ถูกจัดเข้าไปในโหมดถูกใจตลอดกาลเรียบร้อย งานเขียนของพี่ก้องมีเอกลักษณ์ที่การจับสิ่งที่คนมองข้าม มองไม่เห็น หรือไม่ได้มอง มาพูดในมุมมองของพี่เขา ซึ่งเรารู้สึกว่าพี่เขามีมุมมองที่อบอุ่นมาก สิ่งเล็กสิ่งน้อยสามารถจับมาเขียนให้รู้สึกเพลินตลอดการอ่าน แอบมีอมยิ้มเล็กน้อยๆอยู่เรื่อยไป เรียกว่าอ่านรวดเดียวจบอย่างมีความสุข

'ที่นี่ที่รัก' เป็นเรื่องราวการเดินทางในฟุกุโอะกะ ที่พี่ก้องบันทึกผ่านมุมมองและภาษาของพี่เขา ส่วนตัวไม่มีความรู้เกี่ยวกับเมืองนี้มาก่อน เคยไปญี่ปุ่นแต่ไม่เคยไปเหยียบเกาะคิวชู อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วทำให้อยากไปเที่ยวมาก พี่ก้องไม่ได้นำเสนอสิ่งที่น่าท่องเที่ยวแบบทัวร์ แต่พี่เขาการท่องเที่ยวแบบซึมซับบ้านเมือง'ท้องถิ่น'ของฟุกุโอะกะ ซึ่งเป็นมุมมองที่ต้องไปเผชิญเองถึงจะเข้าใจ สถานที่ง่ายๆธรรมดาๆกลับกลายเป็นสถานที่ที่น่าไปเที่ยว ติดอยู่อย่างเดียว......อ่านอย่างเพลินจบจบแล้วเล่มแล้วค้าง เหมือนยังอยู่ฟุกุโอะกะ ไฟลท์กลับกรุงเทพถูกยกเลิกกระทันหัน หนังสือจบแต่อารมณ์ไม่จบ พี่ก้องค่ะ ขอภาคต่อนะค่ะะะะะะะะะ

[Path Kittinat · Rating 5 out of 5]

ทรงกรด บางยี่ขัน คือหนึ่งในสามนักเขียนไทยที่ผมเห็นชื่อก็ซื้อได้เลยโดยไม่ต้องคิด(ถ้ามีตังพอ) ดังนั้นพอรู้ว่าพี่ก้องจะออกหนังสือใหม่ ผมก็ไม่ลังเลที่จะหามาอ่านให้โดยพลัน

ซึ่งอ่านไปแล้วก็พบว่า ไม่ผิดหวัง สนุกมาก ฟินมาก มีความสุขมากกก


หนังสือเล่มนี้เหมือนกับการรวมร่างกันระหว่างบันทึกการเดินทางกับความเรียง เพราะได้อารมณ์คล้ายๆอ่าน "นั่งฝั่งตะวันตื่นยื่นฟังตะวันตก" ผสมกับ "ดาวหางเหนือทางรถไฟ" คงเป็นเพราะการพาเที่ยวจังหวัดฟุคุโอกะ ของแกคราวนี้ แกพาไปเป็นจุดๆ เป็นหน่วยๆ แยกๆกันไม่มีการพูดถึงการเดินทางระหว่างสถานที่ซักเท่าไร โดยแต่ล่ะหน่วยและแต่ล่ะจุด จะมีมุมมองเน่ารักๆที่พี่แกมองในแบบที่ใครก็มองได้เหมือนแก ให้เราอ่านไป อมยิ้มไป ขำไป ไม่เน้นการบรรยายบรรยากาศ สถานที่เท่าไร แต่ภาพในเล่มสวยมาก ลีลาการเขียนการเล่นคำที่เป็นเอกลักษณ์ของแกยังคงเหมือนเดิม เช่นตอน "ดงดิบ" ที่แกเล่นกับคำว่า"ม้า" ได้มันส์มาก ขยี้แล้วขยี้อีกแล้วก็ขยี้อีก เหมือนโดนเพื่อนจักจี้ ข้อเสียเพียงอย่างเดียว(ที่มองข้ามไปก็ได้) ก็คือ มันจบห้วนเหมือนโดนตัดจบไปหน่อย ถ้าจะมีเล่มต่อก็จะดีมาก 5555

[Narumol_tama · Rating 4 out of 5]

"ไม่ว่าสถานที่หรือคน เราต่างหวังจะเจอที่รักเข้าสักวัน"

"ที่นี่ที่รัก" คือผลงานชิ้นล่าสุดของพี่ก้อง ทรงกลด บางยี่ขัน หนึ่งในนักเขียนที่เราโปรดปรานจาก "สองเงาในเกาหลี" "นั่งฝั่งตะวันตื่น ยืนฝั่งตะวันตก" และเล่มล่าสุดที่ขึ้นหิ้งหนึ่งในสิบหนังสือในดวงใจ "ดาวหางเหนือทางรถไฟ" กลับมาครั้งนี้พี่ก้องยังคงยึดแนวถนัดบันทึกการเดินทางเหมือนเดิม เป็นการเดินทางในประเทศที่หลายๆคนยกให้เป็นที่หนึ่ง "ญ๊่ปุ่น" นั่นเอง

พี่บิ๊ก ภูมิชาย เขียนคำนิยมไว้ในหนังสือเล่มนี้ โดยมีประโยคที่น่าสนใจว่า "ทรงกลด เลือกญี่ปุ่นได้เหมาะสมและเข้ากับตัวเองมาก" เมื่อพี่บิ๊กเขียนไว้เช่นนี้ มันจำเป็นต้องมีเหตุผลว่าทำไม "ฟุกุโอกะ" จึงเป็นเมืองที่ได้รับการคัดเลือกให้พี่ก้อง ทรงกลด หยิบยกขึ้นมาเดินทาง เยี่ยมเยียน และเขียนถึง

เพียงบทแรก "ที่เหลือเหนือตึก" ทำให้เห็นภาพและคล้อยตามกับพี่บิ๊ก ภูมิชายได้ทันทีว่า "ฟุกุโอกะ" ช่างเป็นเมืองที่เหมาะสมและเข้ากับพี่ก้อง ทรงกลดได้อย่างแท้จริง พี่ก้องเป็นคนที่ใส่ใจสิ่งแวดล้อมและรณรงค์เรื่องการรักษาธรรมชาติมาโดยตลอด และคงจะไม่มีที่ไหนที่จะเหมาะสมกับพี่ก้องมากไปกว่าที่ญี่ปุ่นโดยเฉพาะที่ฟุกุโอกะที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นเมืองสีเขียวแห่งหนึ่งของโลก

บทแรกทำให้รู้คำตอบระหว่างพี่ก้องและฟุกุโอกะ บทที่สองเป็นต้นไป ทำให้รู้คำตอบว่าทำไมญี่ปุ่นจึงเป็นประเทศในดวงใจของคนไทยหลายๆคน แค่อ่านบทที่สองใจก็ลอยไปฟุกุโอกะกับพี่ก้องด้วยแล้ว เข้าบทที่สาม สี่ ห้า หก ยิ่งแล้วใหญ่แทบจะอยากตีตั๋วเครื่องบินไปฟุกุโอกะมันซะวันพรุ่งนี้เลย ยิ่งเล่มนี้พี่ก้องหนีบเอาช่างภาพไปรัวชัตเตอร์ด้วย ทำให้ภาพประกอบในเล่มนั้นสวยระดับมืออาชีพจนต้องตะแคงซ้ายขวาหน้าหลังดูว่า มันเป็นภาพถ่ายสถานที่จริงๆหรือเป็นภาพถ่ายโมเดลจำลองกันแน่ แต่ "ที่นี่ทีรัก" จบลงอย่างห้วนๆประหนึ่งว่าการเดินทางครั้งนี้คงยังไม่จบลง ในแง่ของความลึกซึ้งกินใจสมบูรณ์แบบประหนึ่งที่บันทึกการเดินทางพึงมีในบทสรุปจึงยังขาดหายไปจากเล่มนี้ แต่เชื่อแน่ว่าคงมีเล่มสองตามมาในเร็ววัน ขอแค่อย่าต้องให้รอถึงงานหนังสือครั้งต่อไปเลย

ความเป็นญี่ปุ่นที่ซึมซาบอยู่ในตัวคนไทยผ่านสื่อวัฒนธรรมเช่นการ์ตูนญ๊่ปุ่น รายการทีวีเป็นอย่างไร ตัวตนของประเทศญ๊่ปุ่นที่แท้จริงก็เป็นอย่างนั้น ไม่ว่าจะเป็นราเม็งอร่อยเหาะ ร้านอาหารข้างทางที่ลูกค้าจะต้องนั่งหลังป้ายผ้า พอเห็นแล้วก็คงอดที่จะวิ่งเข้าใส่ไม่ได้ คล้ายๆเวลาที่เราเจอเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอมาหลายปีอย่างนั้น ความกุ๊กกิ๊กน่ารักคิกขุอาโนเนะก็ตลบอบอวลอยู่ในประเทศญี่ปุ่นโดยแท้ ไม่ว่าจะเป็น ป้ายบอกสถานีรถไฟที่มีรูปการ์ตูนของสถานที่สำคัญของแต่ละสถานีวาดเอาไว้ข้างๆกับชื่อสถานี แผนผังร้านค้าในตลาดสดที่มีภาพการ์ตูนเจ้าของร้านประกอบไว้ หรือแม้แต่รถไฟชินคันเซ็นก็ยังมีดีไซน์น่ารักน่าเอ็นดู

เมื่อบวกกับความใส่ใจในการบริการของร้านอาหาร ร้านค้า หรือสถานที่ต่างๆ กับคุณภาพคับแก้วที่ลงลึกทุกรายละเอียดของสินค้าและบริการนั้นๆ แถมด้วยการดีไซน์ที่เน้นความเข้าใจผู้บริโภคอย่างร้านราเม็งที่พี่ก้องพาเข้าไปเยี่ยมชมในบทที่สาม และการออกแบบของตึกอาคาร สนามกีฬา หรือแม้แต่รถเมล์สีเขียวของเมืองฟุกุโอกะ ที่ออกแบบมาอย่างดีเยี่ยม นึกแล้วก็อดอิจฉาคนญี่ปุ่นไม่ได้ ถ้าตัดเรื่องความเครียดของสังคมเมืองกับการทำงานหามรุ่งหามค่ำของคนญี่ปุ่นออกไป ญี่ปุ่นคงเป็นประเทศที่น่าอยู่ที่สุดในโลกแน่ๆ

ถ้าลองไปใช้ชีวิตอยู่ญี่ปุ่นคงจะให้ความรู้สึกคล้ายๆกับกำลังอาศัยอยู่ในการ์ตูนสักหนึ่งเรื่องและกำลังเดินผ่านตึกรามบ้านช่องตามที่เราได้เคยเห็นในกรอบการ์ตูน กินอาหารในร้านราเม็งป้ายผ้า อาบน้ำในออนเซ็น เดินเล่นในสวนสาธารณะ

บางทีถ้าเราเดินไปเรื่อยๆ อาจจะเห็นเด็���ชายใส่เสื้อสีเหลืองกำลังบินออกมาจากหน้าต่างชั้นสองของบ้านหลังหนึ่งก็ได้ และเราก็คงจะไม่แปลกใจใดๆ นอกเสียจากอุทานเบาๆว่า "โนบีตะ อยู่บ้านหลังนั้นเองเหรอเนี่ย" และเราก็คงเชื่อว่า โดราเอมอน มีอยู่จริง...

[Puppybluesea · Rating 4 out of 5]

สนุกดีค่ะ ใช้เป็นหนังสือสามัญประจําบ้าน เอาไว้อ่านแก้คิดถึงญี่ปุ่นและ พี่ก้อง ทรงกลด แต่ยังชอบดาวหางเหนือทางรถไฟมากกว่า อาจจะเพราะ เล่มนี้บางไปหน่อย ยังไม่จุใจเรามั้ง

[Thanawat · Rating 5 out of 5]

ทรงกลด บางยี่ขัน เล่าเรื่องฟุกุโอะกะ ผ่านตัวหนังสือใน "ที่นี่ที่รัก" ได้อบอุ่นจนหลงรักทั้งฟุกุโอะกะ และสำนวนของผู้เขียน
เป็นมากกว่าบันทึกการเดินทาง
การบรรจงเล่าถึงสถานที่ ที่ผูกพันกับคน และเรื่องราวต่างๆ ที่ซ่อนอยู่ในฟุกุโอะกะ ทำให้ "ที่นี่ที่รัก" เป็นบทความที่ให้ความ "อิ่ม" ภายหลังอ่านจบ แต่ก็ยังคงรสชาติไว้ ให้เกิดความคิดถึงอยากไปมีประสบการณ์นั้นด้วยตัวเอง
หากได้ไปเยือนฟุกุโอะกะ คงยากที่จะห้ามตัวเองไม่ให้ย้อนรำลึกถึงความทรงจำที่ ทรงกลด บางยี่ขัน ได้ปูพื้นเอาไว้ให้

[REMEMI3ER · Rating 3 out of 5]

เจอหนังสือเล่มนี้จากที่ไปเดินงาน The street night book เป็นหนังสือเล่มนึงของพี่ก้องที่ยังไม่เคยอ่าน บอกเล่าถึงแง่มุมต่างๆของเมืองฟุกุโอะกะ สนุกดี~

[Yiwah Vongchaiudomchoke · Rating 4 out of 5]

พาท่องเที่ยวญี่ปุ่น ภาพสวย ชีวิตเดินช้า

[Vii Prapawee · Rating 4 out of 5]

อ่านเพลินมากเล่มนี้ ไม่อยากอ่านให้จบเร็วๆเลย เพราะอ่านทีไรมีความสุขทุกที อ่านช้าๆจะได้ยิ้มได้หลายๆวัน :) หนังสือเล่มนี้ตั้งใจอ่านเพราะเป็นผลงานของคุณทรงกลด ไม่ได้เกี่ยวกับว่าอยากจะเที่ยวญี่ปุ่นเลย 555 เล่มนี้ทำให้ต้องปรับนิสัยการเที่ยวของตัวเองใหม่จริงๆ . . . เมื่อพูดถึงญี่ปุ่นใครก็นึกถึงแต่โตเกียว ฟุกุโอะกะมีอะไรน่ารักมากมาย อ่านเล่มนี้แล้วจะรู้เองว่า ฟุกุโอะกะ น่าหยิก ขนาดไหน :D

[Panchaya · Rating 3 out of 5]

ไม่ได้เยี่ยมเยือนงานเขียนของพี่ก้องมานาน ..
โดยส่วนตัวแล้วรู้สึกว่า พี่ก้องเข้าสู่ขนบของ a day (a book?) แบบเต็มตัวเสียแล้ว ..
และตัวฉันก็อาจอยู่ในขนบ anti a day (a book?) เรียบร้อยแล้วก็เป็นได้

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

[Creampat · Rating 4 out of 5]

เป็นอะไรที่ไม่ค่อยมีคนสนใจ เรื่องเล็กน้อยๆของเมืองฟุกุโอกะในญี่ปุ่นที่ดูเป็นเรื่องเล็กน้อยๆจริงๆ หมายถึงความละเอียดอ่อนความใส่ใจเหมือนเป็นเมืองที่มองกาลไกลวางแผนเมืองในอนาคตมาล่วงหน้าอย่างดี