Ο Δομήνικος και η Άννα ζουν σ' ένα διαμέρισμα του πέμπτου ορόφου. Στην ταράτσα υπάρχει ένα δωματιάκι - η «σοφίτα» μας, όπως τη λένε. Εκεί μέσα, τα δύο αδέρφια κι ο φίλος τους, ο Ορέστης, περνούν κάποιες ώρες του ελεύθερου χρόνου τους. Ο Δομήνικος παίζει με το ηλεκτρονικό του παιχνίδι και διαβάζει τα αγαπημένα του περιοδικά. Η Άννα με τον Ορέστη προτιμούν να ακούν μουσική, να διαβάζουν ποιήματα και να θαυμάζουν τα παλιά ρούχα και τα διάφορα άλλα αντικείμενα που υπάρχουν στη σοφίτα. Κι ίσως όλα να συνέχιζαν να είναι κάπως έτσι, αν δεν έμπαινε στο νου της Άννας να διοργανώσει ένα αποκριάτικο πάρτι. Για τις στολές τους είπαν να χρησιμοποιήσουν κάποια από τα πράγματα που υπήρχαν στη «σοφίτα». Και τότε παρουσιάστηκαν οι ιδιοκτήτες αυτών των παλιών αντικειμένων και τα τρία παιδιά ανακάλυψαν πως και κάποιοι άλλοι χρησιμοποιούσαν το δωματιάκι της ταράτσας.
Ο Μάνος Κοντολέων (English: Manos Kontoleon) γεννήθηκε στην Aθήνα το 1946 από γονείς που κατάγονταν απ' τη Σμύρνη. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Aθηνών, αλλά ασχολείται με τη λογοτεχνία από τα παιδικά του χρόνια δημοσιεύοντας κείμενα του στο περιοδικό "Διάπλαση των Παίδων". Tην πρώτη του εμφάνιση στα Γράμματα την κάνει το 1969 συμμετέχοντας σε ανθολογία νέων πεζογράφων και μετά από δέκα χρόνια κυκλοφορεί το πρώτο του βιβλίο. O Mάνος Kοντολέων ασχολείται με όλα τα είδη του πεζού λόγου: μυθιστόρημα, νουβέλα, διήγημα, παραμύθι και δοκίμιο. Eίναι ταχτικός συνεργάτης διαφόρων περιοδικών και εφημερίδων (Aυγή, Bήμα, Διαβάζω, Tραμ, Πόρφυρας, Λέξη κ.ά) όπου και δημοσιεύει κριτικές, άρθρα και λογοτεχνικά κείμενα. Είναι μέλος συντακτικής επιτροπής του περιοδικού "Διαδρομές στο χώρο της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους". Γράφει σενάρια τηλεοπτικών προγραμμάτων για παιδία με θέματα γύρω από το βιβλίο και κάνει πολύ συχνά ομιλίες για τα προβλήματα και τους στόχους της Λογοτεχνίας για παιδία και νέους. Bιβλία του έχουν κατά καιρούς βραβευθεί από την Eταιρία Eλλήνων Λογοτεχνών και από τον Kύκλο του Eλληνικού Παιδικού Bιβλίου. Kείμενα του (διηγήματα και άρθρα) περιλαμβάνονται σε διάφορες ανθολογίες πεζογραφίας και δοκιμίου. O Mάνος Kοντολέων ζει στην Aθήνα μαζί με τη γυναίκα του και τα δυο παιδιά τους.
Το είχα διαβάσει και μικρή κα έτσι μόλις το είδα ξανά μπροστά μου δε δίστασα να το πάρω ξανά. Όμορφή ιστορία με όμορφά μηνύματα για όλους μικρούς και μεγάλους.
Ο Πέτρος, ένα αγόρι, μένει με την οικογένειά του σε ένα παλιό σπίτι. Μια νύχτα, ακούει θορύβους από τη σοφίτα και ανακαλύπτει ότι εκεί ζουν φαντάσματα. Αυτά τα φαντάσματα δεν είναι τρομακτικά, αλλά είναι μπερδεμένα και μοναχικά. Η ιστορία του Μάνου Κοντολέων ακολουθεί τη φιλία που αναπτύσσεται ανάμεσα στον Πέτρο και τους νέους του "φίλους". Το βιβλίο εστιάζει στο πώς ο Πέτρος προσπαθεί να τους βοηθήσει να βρουν ηρεμία και να φύγουν από τη σοφίτα. Μέσα από την ιστορία, ο συγγραφέας περνάει μηνύματα για τη φιλία, την κατανόηση και το πώς η εμφάνιση μπορεί να ξεγελάει. Δείχνει ότι αυτά που φαίνονται τρομακτικά, μπορεί να είναι απλώς παρεξηγημένα. Είναι μια τρυφερή ματιά στο να αποδέχεσαι το διαφορετικό. Η γραφή είναι απλή και άμεση, γραμμένη για παιδιά. Η γλώσσα ρέει φυσικά, κάνοντας την ανάγνωση εύκολη. Ο ρυθμός είναι ομαλός, χωρίς πολλές ανατροπές. Ο Πέτρος είναι ο συμπαθής ήρωας, περίεργος και γενναίος. Τα φαντάσματα είναι περισσότερο σύμβολα μοναξιάς, παρά χαρακτήρες με βάθος. Γενικά, είναι μια χαριτωμένη ιστορία για παιδιά. Δεν είναι το πιο πρωτότυπο παραμύθι, αλλά είναι μια καλή επιλογή για τους μικρούς αναγνώστες. Μια ευχάριστη παιδική ανάγνωση, τίποτα παραπάνω.
Ενα βιβλιο που δεν παύει να με απογοητευει οσες φορες το εχω διαβασει , με χιουμορ μεσω των σκεψεων του Δομηνικου και απ την αλλη η ζεστασια που σου μεταδιδει την ωρα που το διαβαζεις . Ευκολοδιαβαστο επισης μου υπενθιμησε οτι τους αγαπημενους μας δεν πρεπει να τους ξεχναμε αλλα να θυμομαστε οτι τους εχουμε παντα μαζι μας και αυτοι θα μας προστατευουν .