Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;

by Γιάννης Αγγελάκας

ΠPIN APXIΣOYN OΛAEIXAN KIOΛAΣ APXIΣEIΠPIN ΦTAΣΩ HMOYN HΔH EKEITA IXNH MOY KAI O ΔPOMOΣ ΠPOYΠHPXANT' AKOΛOYΘHΣABPHKA ENA ΣΠITI ΣTIΣ ΦΛOΓEΣMΠHKA MEΣA KAI TOY 'BAΛA ΦΩTIA.

Genres: Poetry

58 pages, ebook

First published January 1, 1999

About the author

Ο Γιάννης Αγγελάκας είναι τραγουδιστής, μουσικός και ποιητής. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό ως ο τραγουδιστής του ροκ συγκροτήματος Τρύπες, από το 1984 ως το 2000.

Reviews

[Athena ღ · Rating 5 out of 5]

Είμαστε εδώ
Χωρίς να είμαστε
Αναπνέουμε
Περπατάμε
Μισούμε
Αγαπάμε
Αγοράζουμε
Πουλάμε
Μόνο και μόνο
Για να δικαιολογούμε
Την απουσία μας
Πώς μπορεί να ονομάζεται
Ένας κόσμος
Φτιαγμένος από σκιές
Ανύπαρκτων σωμάτων
Οι καθρέφτες αποτυπώνουν
Εντυπώσεις δυνατών ψευδαισθήσεων πόνου
Είμαστε όλοι
Ασθενικά αιμορραγούντα φαντάσματα
Μάταια προσπαθούμε ν' αφήσουμε τα χνάρια μας
Για την εποχή των πραγμάτων
Που θα ακολουθήσει
Τη δικιά μας εποχή των σκιών

[Maria Bikaki · Rating 5 out of 5]

Ω! Δεν αντέχω το καλύτερο
Μα ούτε το χειρότερο μπορώ να υπομένω
Κι ελπίζοντας σε κάτι που δε θα 'ναι πιθανό
Μα ούτε και απίθανο
Κάθομαι εδώ και περιμένω

Μ’ όλα αυτά προσπαθώ και εγώ σαν καθωσπρέπει κυνικός να κρατήσω την απαιτούμενη απόσταση από τον εαυτό μου.
Μετανιώνω για όσα έως τώρα ισχυρίστηκα, για ό,τι ως
τώρα υπήρξα.
Μετανιώνω γι' αυτή μου ακόμα τη μετάνοια.
Όλους εμάς
Που φτυαρίζουμε αποκαμωμένοι το σκοτάδι
Με υπεριώδη βλέμματα
Και στρώνουμε δείπνα συντροφικά
Και μοιραζόμαστε ψίχουλα μπαγιάτικιας δόξας
Και μουχλιασμένους μύθους

Με κατατρώγει αυτό το ανώδυνο ξεπέρασμα των αρχικών
μου πόθων.
Ω! Η πρώτη ιδέα έχει κιόλας αντικατασταθεί με μια άλλη
πιότερο ευπρόβλεπτη, ευέλικτη, πρακτική. Ή μάλλον όχι.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με υποκατάσταση. Παλεύω με το
υποκατάστατο της μέρας και όχι με την ίδια τη μέρα.
Ερωτοτροπώ με το υποκατάστατο της νύχτας και όχι με
την ίδια τη νύχτα. Ούτε καν αυτό τον ίδιο το θάνατο δεν
ανέχομαι, πρέπει να βρεθεί κάτι άλλο.
Αρχίζω και νιώθω περισσότερο άνθρωπος μέσα σ' αυτή
τη φτηνή και απόκοσμη φαντασμαγορία της ματαιότητας,
θέλω να παρουσιάσω το δικό μου νούμερο.

Είμαστε εδώ
Χωρίς να είμαστε
Αναπνέουμε
Περπατάμε
Μισούμε
Αγαπάμε
Αγοράζουμε
Πουλάμε
Μόνο και μόνο
Για να δικαιολογούμε
Την απουσία μας
Πώς μπορεί να ονομάζεται
Ένας κόσμος
Φτιαγμένος από σκιές
Ανύπαρκτων σωμάτων
Οι καθρέφτες αποτυπώνουν
Εντυπώσεις δυνατών ψευδαισθήσεων πόνου
Είμαστε όλοι
Ασθενικά αιμορραγούντα φαντάσματα
Μάταια προσπαθούμε ν' αφήσουμε τα χνάρια μας
Για την εποχή των πραγμάτων
Που θα ακολουθήσει
Τη δικιά μας εποχή των σκιών

Η σκέψη λεν πως τρέχει
πιο γρήγορα απ' το φως
Μα αν είναι να βρεις την αγάπη σου
Όσο κι αν βιάζεσαι
Καλύτερα ξεκινά με τα πόδια

Κάνε μια ευχή με μια λέξη
— Όχι πόνος
- Μα αυτές είναι δύο
- Στ' αρχίδια μου

[Chris_P · Rating 5 out of 5]

Με σκαλίζεις σαν ξερό χωράφι
Κι ό,τι σάπιο κι άχρηστο βρίσκεις το αγαπάς
Το χρυσάφι μου το πετάς στα σκουπίδια
Αναλογίζομαι την ώρα που θα φεύγεις
Νομίζοντας πως πήρες ό,τι ήθελες να πάρεις
Δίχως ποτέ να σου περάσει απ' το μυαλό
Πως πήρες ό,τι σου άξιζε να πάρεις

Αν το 20% των σύγχρονων Ελλήνων εκφραστών της μουσικής και της τέχνης γενικότερα ήταν σαν τον Αγγελάκα, πιστεύω ότι ο κόσμος θα ταν καλύτερος. Η παραπάνω δήλωση ισχύει και αντίστροφα. Πέντε αστέρια γιατί ότι έχει γράψει αυτός ο άνθρωπος είναι και δικό μου.

[philosophie · Rating 5 out of 5]

Όλους εμάς
Που φτυαρίζουμε αποκαμωμένοι το σκοτάδι
Με υπεριώδη βλέμματα
Και στρώνουμε δείπνα συντροφικά
Και μοιραζόμαστε ψίχουλα μπαγιάτικιας δόξας
Και μουχλιασμένους μύθους


Μελαγχολικό και ατμοσφαιρικό, απότομο και άκρως συναισθηματικό· δε θα περίμενα τίποτα λιγότερο από τον Αγγελάκα.

[Μιχάλης · Rating 5 out of 5]

Είναι ο στιχουργός της εφηβείας μου, ό,τι και να είχε μέσα για εμένα θα ήταν το δέκα το καλό

[Eliasdgian · Rating 4 out of 5]

(4.5) Για την ηδονική αίσθηση της περιδίνησης στο σκοτεινό κενό, για την συνειρμική σύνδεση λέξεων με ήδη αγαπημένες μουσικές, για το απόσταγμα σοφίας, για την πυροδότηση των αισθήσεων: ''Πριν συλλάβω οτιδήποτε, σκέφτομαι αμέσως την καταστροφή του. Για την ακρίβεια, η ανάγκη να καταστρέψω κάτι συγκεκριμένο μου δημιουργεί την επιθυμία να το γεννήσω".

[Giannis Makris · Rating 4 out of 5]

'Ερχονται στιγμές που βρίσκεις στη ζωή όσα μόνο από το θάνατο μπορούσες να ελπίζεις.

[Constantinos Panayi · Rating 4 out of 5]

"Παράξενος διεστραμμένος άνθρωπος που ήταν
Τόση ομορφιά τριγύρω του
Κι αυτός χαιρόταν."

[Nikoleta · Rating 5 out of 5]

Επειδή για τον συγκεκριμένο τα λόγια είναι περιττά, θα πω μόνο ότι όταν έφτασα στην τελευταία σελίδα ένιωσα θλίψη, γιατί ένιωθα ότι είναι ο μοναδικός που μπορεί να περιγράψει με τόση ακρίβεια και τόση ποίηση τους πόνους, τους φόβους και τους πόθους!

«Πριν συλλάβω οτιδήποτε, σκέφτομαι αμέσως την καταστροφή του. Για την ακρίβεια, η ανάγκη να καταστρέψω κάτι συγκεκριμένο μου δημιουργεί την επιθυμία να το γεννήσω.»
σελ. 17.

«Μάταια προσπαθούμε ν’ αφήσουμε τα χνάρια μας
Για την εποχή των πραγμάτων
Που θα ακολουθήσει την εποχή των σκιών.»
σελ. 32.

«Ένιωσα να με πλησιάζει κάτι
Που θα μπορούσε να είναι και ευτυχία
Τότε σηκώθηκα να σημειώσω αυτές τις λέξεις
Και όλα πήγανε στράφι»
σελ. 37.

«Να τους πείσω ότι δεν χρειαζόμαστε άλλο αίμα γι’ απόψε
Πως χορτάσαμε
Κι ύστερα να τους βάλω στο κρεβάτι
Και να τους νανουρίσω»
σελ. 60.

[Nektarios kouloumpos · Rating 4 out of 5]

Δεν την πολύ καταλαβαίνω την ποίηση..
Αλλά η συλλογή αυτή μου θύμησε σχεδόν όλα τα τραγούδια του και λίγο από Μπουκοφσκι και λίγο από ταινίες του Νικολαιδη!

[Kurisuta · Rating 4 out of 5]

"Θέλω να γνωρίσω όλους αυτούς τους μανιακούς του λόγου

Να γλείψω το μελάνι από τα δάχτυλά τους
Να φιλήσω τα παραμορφωμένα τους μέτωπα
Να συμμαζέψω τις τσαλακωμένες τους ονειρώξεις
Να διορθώσω τα ορθογραφικά λάθη του έρωτά τους
Να τους καθησυχάσω
Να τους πείσω πως δε χρειαζόμαστε άλλο αίμα γι' απόψε
Πως χορτάσαμε
Κι ύστερα να τους βάλω στο κρεβάτι
Και να τους νανουρίσω"

Συγκινητικός και σχεδόν ηδονικός ποιητικός λόγος.

[Katerina Charisi · Rating 5 out of 5]

Λατρεία <3

[Polytimi · Rating 3 out of 5]

3 γιατί "I liked it",3 γιατί μου αρέσει η ποίησή του!Θα έβαζα και 4,αλλά νιώθω ότι δεν είμαι ακόμα έτοιμη να κατανοήσω τα πάντα! 4 για την αίσθηση, 3 για την κατανόηση-σίγουρα όχι 5 γιατί δεν ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία μου. Και από τη στιγμή που μιλάμε για αίσθηση,δεν υπάρχει και λογική κριτική-review.

[Costas · Rating 4 out of 5]

Κλασσικό δείγμα γραφής του Γιάννη Αγγελάκα...

[Alexander Stamelos · Rating 2 out of 5]

Ανακατεμένες θολοκουλτουρίστικες σκέψεις αποτυπωμένες σε χαρτί. 1 αστέρι επειδή σαν έφηβος γούσταρα Τρύπες και άλλο ένα για την προσπάθεια.

[Νικολέττα · Rating 4 out of 5]

Τίποτα λιγότερο.
Τίποτα περισσότερο (υπό την έννοια της υπερβολής)
Αυθεντικός Αγγελακάς ⚡🖤

[Millennium · Rating 3 out of 5]

"Κι ο πιο μεγάλος φόβος μου φοβάται μην και δεν τον φοβηθώ."

[Jimmakos Gavagias · Rating 2 out of 5]

The prose was trash and it was like a philosophy UI with no meaning phrases and the idea that you discovered all the universal truth.It was ok only for the poems and for some quotes which some of them were very interesting and i think i'll read them again.