What do you think?
Rate this book
Tegenlicht
Een meeslepende roman over de verstrekkende gevolgen van een ontregelde jeugd Vera Zagt heeft het niet gemakkelijk gehad als kind. Haar moeder zat vaker in een psychiatrische inrichting dan dat ze thuis was, haar autoritaire vader behandelde haar alsof ze een van zijn rekruten was en gepest worden op school was ook eerder regel dan uitzondering. Als volwassene heeft Vera nog altijd een beschadigd zelfbeeld. Ze is inmiddels twintig jaar samen met Lucien Reinders, een succesvol ondernemer. Haar huwelijk, haar werk als dierenfotografe en haar huis - ‘t Fort - zijn de drie wankele pijlers waarop haar leven steunt. Wanneer de relatie met Lucien onder druk komt te staan, raakt Vera in paniek en vlucht in een buitenechtelijke verhouding. Dan gebeuren er meer dingen waardoor ze langzaam maar zeker de controle verliest. Vera zal zich moeten losmaken van haar traumatische ervaringen en haar zorgvuldig opgebouwde muren moeten afbreken. Vera moet leren leven en vertrouwen krijgen. Maar is het daarvoor niet te laat?
563 pages, Hardcover
First published April 26, 2012
28 people are currently reading
735 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 141 reviews
January 18, 2015
Dat was letterlijk een van de meest depressieve dingen die ik ooit heb gelezen. Maar wel goed. Of zoiets. Ik weet het niet. Ik ben een beetje van slag nu? Recensie komt als ik weer helder kan nadenken. Esther Verhoef, ik vervloek je.
December 30, 2015
Absolutely brilliant
June 9, 2019
Het eerste deel biedt een boeiend verhaal en is vlot geschreven. Het tweede deel doet daar afbreuk aan, het is slordig en de verhaallijn overbodig.
April 11, 2013
‘Tegenlicht’ van de Nederlandse schrijfster Esther Verhoef is haar vijfde boek, maar haar eerste roman. Het boek is genomineerd voor de NS Publieksprijs 2012. Met haar man Berry heeft ze nog verschillende actiethrillers geschreven onder het pseudoniem Escober. Ze behoort tot de absolute Nederlandse top van thrillerschrijfsters. Een aantal boeken van Esther Verhoef ken ik al: ‘Rendez-vous’ en ‘Déjà- vu’. Vroeger heeft ze informatieve dierenboeken geschreven, waarvan wereldwijd acht miljoen boeken verkocht zijn. Esther Verhoef is geboren in Den Bosch, in een wijk waar veel probleemgezinnen woonden. Toen ze getrouwd en drie kinderen had, gingen ze verhuizen naar Frankrijk(2004), waar ze een ruïne helemaal opgeknapt hebben. Door haar succes moest ze zoveel in Nederland zijn, dat ze na drie jaar toen maar terug verhuisd zijn. Sommige stukken van het verhaal in Tegenlicht zijn autobiografisch, zoals het gepest van Vera in haar jeugd. Schrijven is voor Esther dan ook een vlucht naar een andere wereld.
Vera Zagt heeft geen gemakkelijke jeugd. Haar autoritaire vader is militair en nogal rechtlijnig, haar moeder zit vaak in een psychiatrische kliniek, zodat ze veel door haar oma wordt opgevangen, die eigenlijk helemaal geen zin heeft om nog een ander kind op te voeden. Ze wil nu wel eens haar eigen leven leiden. Vera woont in een achterstandswijk, waar je opvalt als je veel afwijkt van de norm. Ze wordt dan ook veel gepest op school, want ze is leergierig. Altijd is ze bang, dat ze haar weer te grazen nemen. In een interview heeft Esther het over ‘oorlog’. Op de middelbare school leert ze zich aanpassen en mee te doen met de groep door te kijken hoe andere kinderen zich gedragen. Ze werd er hard van, want de wereld was nog harder.
Een andere verhaallijn gaat over het heden als Vera achtendertig jaar is. Ze is al twintig getrouwd met Lucien, meteen uit het ouderlijk huis bij hem ingetrokken. Ze is fotografe en fotografeert dieren voor reclame, brochures en tijdschriften. Ze heeft haar bedrijf in een boerenschuur, waar al haar apparatuur staat. Haar huwelijk is wat sleets, ze heeft een minnaar en denkt ook, dat Lucien zich teveel inlaat met zijn medewerkers. Hij werkt altijd. Soms komt zij zelf laat thuis en dan is Lucien er nog niet eens. Eigenlijk leven ze langs elkaar heen. Als volwassene heeft Vera nog altijd een laag zelfbeeld. Ze heeft in het verleden een aantal keer een depressie gehad, maar met de hulp van Lucien is ze er altijd weer bovenop gekomen.
Dan komt het bericht, dat Luciens vader ernstig ziek is en hij hen een gunst vraagt. Hij vraagt hen mee te gaan op een laatste reis naar Florida, hij wil samen zijn met heel zijn gezin, ook al heeft hij zijn oude gezin in de steek gelaten en met een andere vrouw een nieuw gezin gesticht. Lucien zet uiteindelijk zijn wrok aan de kant en gaat samen met Vera mee naar Florida. Daar gebeurt iets, wat Vera niet voor mogelijk had gehouden: ze wordt voor het eerst echt verliefd. Verliefd op de halfbroer van Lucien. Wat er daarna gebeurt, lijkt op een rollercoaster. Zal Vera bij haar man Lucien blijven of kiezen voor haar nieuwe liefde?
Esther Verhoef schrijft het verhaal in twee delen. Het eerste deel wordt telkens afgewisseld met een verhaallijn uit het verleden, ook met een ander lettertype geschreven. Je kunt lezen hoe Vera geworden is zoals ze nu is. Ook het verhaal in het heden heeft af en toe een spannend eind om de spanning vast te houden, zodat je wil doorlezen, omdat je zo benieuwd bent, hoe het hen vergaat. Het tweede deel gaat uitsluitend over het heden, dat is het laatste drie- vierde deel van het verhaal. Is het verhaal van het verleden vooral een verhaal over gepest worden, toch was dit stuk voor mij niet zo emotioneel als het laatste deel. Misschien als je zelf ervaring hebt gehad met pesten, dat je je goed kunt inleven in de jonge Vera. De mensen zijn wel zo beschreven, dat ze helemaal voor je gaan leven. De reis naar Florida wordt zo beschreven, zoals ze zelf heeft meegemaakt, dus het heeft een grote waarheidsfactor. Het tweede deel speelt zich voornamelijk af op het eiland La Palma en in Zuid- Spanje. Esther beschrijft deze droomplekken op een manier, dat je zo het vliegtuig in zou willen stappen. De belevenissen van Vera maakten op mij zo ‘n indruk, dat ik niet zomaar een traantje gelaten heb, maar dat de tranen over mijn wangen stroomden, zelfs nog een tijd, nadat ik het boek al uit had.
Pesten heeft zo ’n invloed op een kind, dat het hun hele verdere leven ermee worstelen zal. Gelukkig wordt er nu in de klas aandacht aan besteed, doch toch niet op alle scholen. Ik heb zelf iets meegemaakt, dat ik als leerkracht een kind wilde ontzetten, omdat het gepest werd en ik er last mee kreeg. Ook heb ik een kind wel eens geadviseerd om naar een andere school te vertrekken en bij die kinderen is het goed afgelopen. Ik hoop, dat het mensen aanzet tot nadenken, dat je eigen gedrag veel invloed heeft op een ander, het hoeft niet eens pesten te zijn. Esther heeft met ‘Tegenlicht’ een prachtig meeslepend verhaal geschreven, die ik iedereen aanraad om te lezen!
Vera Zagt heeft geen gemakkelijke jeugd. Haar autoritaire vader is militair en nogal rechtlijnig, haar moeder zit vaak in een psychiatrische kliniek, zodat ze veel door haar oma wordt opgevangen, die eigenlijk helemaal geen zin heeft om nog een ander kind op te voeden. Ze wil nu wel eens haar eigen leven leiden. Vera woont in een achterstandswijk, waar je opvalt als je veel afwijkt van de norm. Ze wordt dan ook veel gepest op school, want ze is leergierig. Altijd is ze bang, dat ze haar weer te grazen nemen. In een interview heeft Esther het over ‘oorlog’. Op de middelbare school leert ze zich aanpassen en mee te doen met de groep door te kijken hoe andere kinderen zich gedragen. Ze werd er hard van, want de wereld was nog harder.
Een andere verhaallijn gaat over het heden als Vera achtendertig jaar is. Ze is al twintig getrouwd met Lucien, meteen uit het ouderlijk huis bij hem ingetrokken. Ze is fotografe en fotografeert dieren voor reclame, brochures en tijdschriften. Ze heeft haar bedrijf in een boerenschuur, waar al haar apparatuur staat. Haar huwelijk is wat sleets, ze heeft een minnaar en denkt ook, dat Lucien zich teveel inlaat met zijn medewerkers. Hij werkt altijd. Soms komt zij zelf laat thuis en dan is Lucien er nog niet eens. Eigenlijk leven ze langs elkaar heen. Als volwassene heeft Vera nog altijd een laag zelfbeeld. Ze heeft in het verleden een aantal keer een depressie gehad, maar met de hulp van Lucien is ze er altijd weer bovenop gekomen.
Dan komt het bericht, dat Luciens vader ernstig ziek is en hij hen een gunst vraagt. Hij vraagt hen mee te gaan op een laatste reis naar Florida, hij wil samen zijn met heel zijn gezin, ook al heeft hij zijn oude gezin in de steek gelaten en met een andere vrouw een nieuw gezin gesticht. Lucien zet uiteindelijk zijn wrok aan de kant en gaat samen met Vera mee naar Florida. Daar gebeurt iets, wat Vera niet voor mogelijk had gehouden: ze wordt voor het eerst echt verliefd. Verliefd op de halfbroer van Lucien. Wat er daarna gebeurt, lijkt op een rollercoaster. Zal Vera bij haar man Lucien blijven of kiezen voor haar nieuwe liefde?
Esther Verhoef schrijft het verhaal in twee delen. Het eerste deel wordt telkens afgewisseld met een verhaallijn uit het verleden, ook met een ander lettertype geschreven. Je kunt lezen hoe Vera geworden is zoals ze nu is. Ook het verhaal in het heden heeft af en toe een spannend eind om de spanning vast te houden, zodat je wil doorlezen, omdat je zo benieuwd bent, hoe het hen vergaat. Het tweede deel gaat uitsluitend over het heden, dat is het laatste drie- vierde deel van het verhaal. Is het verhaal van het verleden vooral een verhaal over gepest worden, toch was dit stuk voor mij niet zo emotioneel als het laatste deel. Misschien als je zelf ervaring hebt gehad met pesten, dat je je goed kunt inleven in de jonge Vera. De mensen zijn wel zo beschreven, dat ze helemaal voor je gaan leven. De reis naar Florida wordt zo beschreven, zoals ze zelf heeft meegemaakt, dus het heeft een grote waarheidsfactor. Het tweede deel speelt zich voornamelijk af op het eiland La Palma en in Zuid- Spanje. Esther beschrijft deze droomplekken op een manier, dat je zo het vliegtuig in zou willen stappen. De belevenissen van Vera maakten op mij zo ‘n indruk, dat ik niet zomaar een traantje gelaten heb, maar dat de tranen over mijn wangen stroomden, zelfs nog een tijd, nadat ik het boek al uit had.
Pesten heeft zo ’n invloed op een kind, dat het hun hele verdere leven ermee worstelen zal. Gelukkig wordt er nu in de klas aandacht aan besteed, doch toch niet op alle scholen. Ik heb zelf iets meegemaakt, dat ik als leerkracht een kind wilde ontzetten, omdat het gepest werd en ik er last mee kreeg. Ook heb ik een kind wel eens geadviseerd om naar een andere school te vertrekken en bij die kinderen is het goed afgelopen. Ik hoop, dat het mensen aanzet tot nadenken, dat je eigen gedrag veel invloed heeft op een ander, het hoeft niet eens pesten te zijn. Esther heeft met ‘Tegenlicht’ een prachtig meeslepend verhaal geschreven, die ik iedereen aanraad om te lezen!
October 15, 2016
2,5 sterren
December 23, 2025
Stel je voor: jij wilt geen kinderen en je man wel, dit zorgt voor veel spanning in jullie relatie. Wat zou je doen?
Vera Zagt zou 2 affaires hebben en van die 2 de leukste uitkiezen, van deze man besluiten dat ze wel een kind wil en zwanger raken. Vervolgens gaat deze man (natuurlijk) dood, en helaas wil haar ex-man haar niet terughebben. Gelukkig had ze nog een affaire, met een man die zijn huwelijk speciaal voor haar had afgekapt. Ook hij mag mee voor een 2e ronde en gelukkig houdt hij wel nog steeds van haar.
Daarnaast heeft haar moeder allemaal mentale problemen en pleegt daarom zelfmoord, is haar vader een nare man en doet Vera zelf ook nog ergens een zelfmoord poging.
Wel verfrissend dat in dit boek de behoeftes van de vrouw een keer centraal stonden en dat alle mannen haar hierin mochten dienen. Veel inhoud hadden de mannen niet, behalve dat ze haar enorm trouw waren en haar heel knap vonden.
Het las in ieder geval wel lekker vlot.
Vera Zagt zou 2 affaires hebben en van die 2 de leukste uitkiezen, van deze man besluiten dat ze wel een kind wil en zwanger raken. Vervolgens gaat deze man (natuurlijk) dood, en helaas wil haar ex-man haar niet terughebben. Gelukkig had ze nog een affaire, met een man die zijn huwelijk speciaal voor haar had afgekapt. Ook hij mag mee voor een 2e ronde en gelukkig houdt hij wel nog steeds van haar.
Daarnaast heeft haar moeder allemaal mentale problemen en pleegt daarom zelfmoord, is haar vader een nare man en doet Vera zelf ook nog ergens een zelfmoord poging.
Wel verfrissend dat in dit boek de behoeftes van de vrouw een keer centraal stonden en dat alle mannen haar hierin mochten dienen. Veel inhoud hadden de mannen niet, behalve dat ze haar enorm trouw waren en haar heel knap vonden.
Het las in ieder geval wel lekker vlot.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 28, 2024
Omdat dit boek vooral karakter gedreven was, was ik een beetje zoekende naar waar het verhaal heen ging. Sommige plotpunten vond ik persoonlijk iets te toevallig of trokken mij niet. Wel was het een mooi en ingrijpend portret van de moeilijkheden en pijnpunten die komen kijken bij mentale stoornissen, traumas en de invloed daarvan op de generatie erna.
October 1, 2024
Eindelijk uit. Een van de treurigste verhalen die ik ooit heb gelezen…
November 21, 2015
"Tegenlicht" is een roman van Esther Verhoef, een schrijfster die ik vooral ken door de vele actiethrillers die ze schreef. Met de ruim 560-pagina lange klepper "Tegenlicht" waagt Verhoef zich aan een heel ander genre en niet geheel zonder succes.
In "Tegenlicht" volgen we het levensverhaal van de 38-jarige Vera Zagt die een woelig leven achter de rug heeft. Als kind van een bijzonder autoritaire vader en moeder die meer in een psychiatrische instelling zat als thuis, werd ze al snel op school gepest. Om te vluchten uit de realiteit nam ze toevlucht tot de fotografie, om dingen op de gevoelige plaat vast te leggen "zoals ze ze zou willen zien en niet noodzakelijk zoals ze zijn" en "omdat een camera een afstand schept tussen jezelf en de realiteit". Door omstandigheden verliest Zagt dan ook nog eens haar mama op vrij jonge leeftijd, waardoor ze als 18-jarige meteen intrekt bij Lucien, een man die voor haar zorgt en met wie ze 20 jaar later nog samen is… maar niet voor lang.
Het boek is geschreven in twee delen. In het eerste deel, dat ruim 80% van het boek omvat, wisselen de hoofdstukken telkens af tussen heden en verleden. We krijgen in kleine stukjes informatie over de omstandigheden in Vera's jeugd die haar hebben gemaakt tot de vrouw die ze nu is enerzijds, en anderzijds wordt haar huidige dagelijkse realiteit en zo goed als onbestaand huwelijk met Julien uitvoerig beschreven. Verhoef doet dit op een meesterlijke manier, waarbij de beide delen elkaar perfect aanvullen en de afwisseling ervoor zorgt dat het op geen enkel moment té zwaar wordt. De personages worden bijzonder goed uitgediept, waardoor de lezer al snel het gevoel heeft helemaal mee te worden gezogen in het verhaal, en in de leef- en gevoelswereld van Vera en co.
Deel 2 komt heel plots en is ook heel anders. In de resterende pagina's van het boek volgen we Vera enkel nog in het "hier en nu". De hoofdstukken volgen elkaar hier in een razend tempo op en zijn veel minder gedetailleerd dan in deel 1. In deel 1, dat 80% van het boek omvatte, kregen we misschien 40% van alle gebeurtenissen te lezen. In de overige 20% krijgen we plots nog 60% voor de kiezen. Dat maakt dat het allemaal nogal rommelig is en vooral oppervlakkig. Waar de emoties in deel 1 nog zo mooi en diep werden weergegeven moet het nu precies nogal snel gaan. Alsof Verhoef het plotseling beu was dit boek te schrijven en er zich snel vanaf wilde maken. Jammer. Dit kost haar de vijfde ster.
Globaal genomen een heel goed boek, een roman met stof tot nadenken en waarin je als lezer wordt meegezogen. Dus toch petje af voor Verhoef!
In "Tegenlicht" volgen we het levensverhaal van de 38-jarige Vera Zagt die een woelig leven achter de rug heeft. Als kind van een bijzonder autoritaire vader en moeder die meer in een psychiatrische instelling zat als thuis, werd ze al snel op school gepest. Om te vluchten uit de realiteit nam ze toevlucht tot de fotografie, om dingen op de gevoelige plaat vast te leggen "zoals ze ze zou willen zien en niet noodzakelijk zoals ze zijn" en "omdat een camera een afstand schept tussen jezelf en de realiteit". Door omstandigheden verliest Zagt dan ook nog eens haar mama op vrij jonge leeftijd, waardoor ze als 18-jarige meteen intrekt bij Lucien, een man die voor haar zorgt en met wie ze 20 jaar later nog samen is… maar niet voor lang.
Het boek is geschreven in twee delen. In het eerste deel, dat ruim 80% van het boek omvat, wisselen de hoofdstukken telkens af tussen heden en verleden. We krijgen in kleine stukjes informatie over de omstandigheden in Vera's jeugd die haar hebben gemaakt tot de vrouw die ze nu is enerzijds, en anderzijds wordt haar huidige dagelijkse realiteit en zo goed als onbestaand huwelijk met Julien uitvoerig beschreven. Verhoef doet dit op een meesterlijke manier, waarbij de beide delen elkaar perfect aanvullen en de afwisseling ervoor zorgt dat het op geen enkel moment té zwaar wordt. De personages worden bijzonder goed uitgediept, waardoor de lezer al snel het gevoel heeft helemaal mee te worden gezogen in het verhaal, en in de leef- en gevoelswereld van Vera en co.
Deel 2 komt heel plots en is ook heel anders. In de resterende pagina's van het boek volgen we Vera enkel nog in het "hier en nu". De hoofdstukken volgen elkaar hier in een razend tempo op en zijn veel minder gedetailleerd dan in deel 1. In deel 1, dat 80% van het boek omvatte, kregen we misschien 40% van alle gebeurtenissen te lezen. In de overige 20% krijgen we plots nog 60% voor de kiezen. Dat maakt dat het allemaal nogal rommelig is en vooral oppervlakkig. Waar de emoties in deel 1 nog zo mooi en diep werden weergegeven moet het nu precies nogal snel gaan. Alsof Verhoef het plotseling beu was dit boek te schrijven en er zich snel vanaf wilde maken. Jammer. Dit kost haar de vijfde ster.
Globaal genomen een heel goed boek, een roman met stof tot nadenken en waarin je als lezer wordt meegezogen. Dus toch petje af voor Verhoef!
January 27, 2013
Tegenlicht van Esther Verhoef is even wennen. Omdat ik haar thrillers erg goed vind betrapte ik mezelf tijdens het lezen van Tegenlicht erop dat ik zat te wachten op de spanning.
Tenminste, de eerste paar hoofdstukken. Daarna was ik gegrepen door een andere spanning. De spanning, de hoop, het medeleven die allemaal samenhangen met het verhaal van Vera Zagt.
Vera heeft geen gemakkelijke jeugd. Haar hele schooltijd wordt ze gepest. Alsof dat nog niet genoeg is, verblijft haar moeder, van wie ze heel veel houdt, vaak in een psychiatrische inrichting omdat ze “niet goed” is. Vera’s vader is bijzonder autoritair en kan alleen op een bevelende toon communiceren. Wanneer moeder weer eens is opgenomen wordt er nooit over haar gepraat. De moeder van Vera’s vader komt in huis, zorgt voor eten en drinken, maar niet voor warmte en liefde. Ook oma wil niet anders dan veroordelend over Vera’s moeder praten. Door stom toeval komt Vera achter het adres van de inrichting en zoekt haar moeder stiekem op.
De gevolgen van haar traumatische jeugd laten hun sporen na in haar volwassen jaren. Ze trouwt met Lucien, die een succesvol schoonmaakbedrijf heeft, is zelf dierenfotografe en samen met Lucien woont ze in ’t Fort, haar veilige haven. Gezien haar verleden wil ze geen kinderen, Lucien wel, maar hij heeft zich bij haar keuze neergelegd.
Toch zit er iets niet goed in hun relatie en wanneer de druk te hoog wordt, vlucht Vera in paniek in een affaire. Daarna zijn er steeds meer situaties waarin ze in paniek raakt en moet ze vluchten uit haar vertrouwde Fort. Ze moet leren op zichzelf te vertrouwen, de vraag is alleen of het daarvoor niet te laat is.
Vooral deel twee heeft me geraakt. Esther Verhoef heeft de relatie tussen moeder en dochter zo prachtig beschreven, ook het verantwoordelijkheidsgevoel van de jonge Vera is heel ontroerend. De scene op het treinstation raakte me tot diep in mijn hart en zit daar nog steeds. En dat is niet de enige scene in deel twee die me ontroerde.
Tegenlicht is een verhaal dat in je lijf en in je hoofd gaat zitten. En zo hoort het met een goed boek.
Tenminste, de eerste paar hoofdstukken. Daarna was ik gegrepen door een andere spanning. De spanning, de hoop, het medeleven die allemaal samenhangen met het verhaal van Vera Zagt.
Vera heeft geen gemakkelijke jeugd. Haar hele schooltijd wordt ze gepest. Alsof dat nog niet genoeg is, verblijft haar moeder, van wie ze heel veel houdt, vaak in een psychiatrische inrichting omdat ze “niet goed” is. Vera’s vader is bijzonder autoritair en kan alleen op een bevelende toon communiceren. Wanneer moeder weer eens is opgenomen wordt er nooit over haar gepraat. De moeder van Vera’s vader komt in huis, zorgt voor eten en drinken, maar niet voor warmte en liefde. Ook oma wil niet anders dan veroordelend over Vera’s moeder praten. Door stom toeval komt Vera achter het adres van de inrichting en zoekt haar moeder stiekem op.
De gevolgen van haar traumatische jeugd laten hun sporen na in haar volwassen jaren. Ze trouwt met Lucien, die een succesvol schoonmaakbedrijf heeft, is zelf dierenfotografe en samen met Lucien woont ze in ’t Fort, haar veilige haven. Gezien haar verleden wil ze geen kinderen, Lucien wel, maar hij heeft zich bij haar keuze neergelegd.
Toch zit er iets niet goed in hun relatie en wanneer de druk te hoog wordt, vlucht Vera in paniek in een affaire. Daarna zijn er steeds meer situaties waarin ze in paniek raakt en moet ze vluchten uit haar vertrouwde Fort. Ze moet leren op zichzelf te vertrouwen, de vraag is alleen of het daarvoor niet te laat is.
Vooral deel twee heeft me geraakt. Esther Verhoef heeft de relatie tussen moeder en dochter zo prachtig beschreven, ook het verantwoordelijkheidsgevoel van de jonge Vera is heel ontroerend. De scene op het treinstation raakte me tot diep in mijn hart en zit daar nog steeds. En dat is niet de enige scene in deel twee die me ontroerde.
Tegenlicht is een verhaal dat in je lijf en in je hoofd gaat zitten. En zo hoort het met een goed boek.
May 10, 2014
Het fascinerende aan dit boek vond ik het feit dat het leven van de hoofdpersoon helemaal niet met dat van mij overeenkomt, andere leeftijd, andere familiegeschiedenis etc, maar dat sommige scènes zo sterk beeldend beschreven waren dat het bijna mijn eigen herinneringen leken. Een knappe prestatie van Esther Verhoef en mezelf identificeren met de hoofdpersoon was dan ook geen enkel probleem. Mooi gebalanceerd ook, de flashbacks waren goed gedoseerd, het tempo overal precies goed.
De uitgebreide beschrijvingen van de fraaie vakantieoorden waar de hoofpersoon terecht komt, hadden voor mij ingekort mogen worden (af en toe had ik het gevoel in een reisfolder terecht gekomen te zijn), maar dat is maar een klein minpunt.
Aanrader.
De uitgebreide beschrijvingen van de fraaie vakantieoorden waar de hoofpersoon terecht komt, hadden voor mij ingekort mogen worden (af en toe had ik het gevoel in een reisfolder terecht gekomen te zijn), maar dat is maar een klein minpunt.
Aanrader.
October 13, 2017
Klaarblijkelijk haar eerste boek! Maar ook haar beste. Ik denk soms, omdat zo vaak het eerste boek het beste is, dat auteurs zo lang hebben nagedacht en geaarzeld vooraleer ze dat eerste publiceerden, dat het wel het beste moet zijn.
Het tweede verschijnt (soms) kort daarna en dan nog korter en nog korter, maar ze worden er niet beter op.
Er zijn natuurlijk uitzonderingen, zoals Donna Tart, maar die doet er dan ook telkens 10 jaar (of zoiets) over om de volgende te schrijven.
Zeer goed boek!
Het tweede verschijnt (soms) kort daarna en dan nog korter en nog korter, maar ze worden er niet beter op.
Er zijn natuurlijk uitzonderingen, zoals Donna Tart, maar die doet er dan ook telkens 10 jaar (of zoiets) over om de volgende te schrijven.
Zeer goed boek!
October 8, 2012
Ik kan dit boek eigenlijk maar in één woord omschrijven: wauw. Wat een prachtig en zielig verhaal! Dit is tot nu toe het beste boek van Esther Verhoef!
Mijn hele review is te vinden op: www.readabook.nl.
Mijn hele review is te vinden op: www.readabook.nl.
June 7, 2013
Wonderful!!
April 28, 2014
Prachtig boek. Hoe je leven zich kan vormen na een moeilijke jeugd. ik kon niet meer stoppen met lezen, mooi geschreven.
December 8, 2014
Lekkere page turner, net alsof je 20 libelles achter elkaar leest. Voorspelbaar recht toe recht aan verhaal.
March 13, 2015
uttterly depressing, but well written
February 21, 2016
Ik zou van alles kunnen tikken over de schrijfstijl, het plot, de spanningsopbouw, enzovoort. Dat zou niet positief zijn, dus laten we het er maar op houden dat dit mijn type boek niet is. :)
January 7, 2017
Heel mooi boek, moeilijk om weg te leggen. Om en om spelen hoofdstukken af in het heden en het verleden, wat het ook een zekere spanning geeft. Wel een boek voor vrouwen, als je het mij vraagt.
May 5, 2018
Three and a half stars. The narrative follows Vera as a child, alternated with Vera as a woman of 38. Traumatic events of her childhood affect her current wellbeing. And then fate has its course ...
July 17, 2018
Pijnlijk maar prachtig boek
January 5, 2019
Hard en rauw met een gouden randje.
January 12, 2022
Leest heel gemakkelijk. Mooi geschreven in twee verschillende tijdzones.
June 20, 2020
In Tegenlicht volgen we Vera in zowel het verleden als in het heden. In haar jeugd heeft ze het erg moeilijk gehad. Haar moeder had een psychiatrische stoornis, haar vader is erg autoritair en op school wordt ze continu gepest. Haar verleden speelt voortdurend door in het heden waarin ze al 20 jaar getrouwd is met Lucien, samen hebben ze een fijn het huis t’ford, en werkt ze met plezier als dierenfotografe. Toch lijkt haar verleden haar te achtervolgen en is ze niet gelukkig.
Ik vond vooral de stukken uit het verleden erg indrukwekkend. In die tijd ging alles nog anders en dit maakte veel indruk op mij. Hoe haar vader en oma met de situatie omgingen maar ook wat er op school gebeurde. Voor mijn gevoel is dit erg mooi neergezet. Met de stukken uit het heden had ik in eerste instantie wat minder maar naarmate het verhaal vorderde en ik Vera meer begin te begrijpen werden deze stukken ook steeds interessanter om te lezen.
De opbouw van het verhaal vond ik erg mooi gedaan. Er wordt begonnen met een fragment en hier wordt gedurende het verhaal naar toe gewerkt. Hierdoor zat ik direct in het verhaal. De hele korte hoofdstukken maakte ook dat ik steeds door bleef lezen en de afwisseling tussen het verleden en heden maakte het interessant.
Ik vond vooral de stukken uit het verleden erg indrukwekkend. In die tijd ging alles nog anders en dit maakte veel indruk op mij. Hoe haar vader en oma met de situatie omgingen maar ook wat er op school gebeurde. Voor mijn gevoel is dit erg mooi neergezet. Met de stukken uit het heden had ik in eerste instantie wat minder maar naarmate het verhaal vorderde en ik Vera meer begin te begrijpen werden deze stukken ook steeds interessanter om te lezen.
De opbouw van het verhaal vond ik erg mooi gedaan. Er wordt begonnen met een fragment en hier wordt gedurende het verhaal naar toe gewerkt. Hierdoor zat ik direct in het verhaal. De hele korte hoofdstukken maakte ook dat ik steeds door bleef lezen en de afwisseling tussen het verleden en heden maakte het interessant.
April 19, 2023
Wat een prachtig, maar hartverscheurend boek. Het eerste deel is fijn leesbaar met om en om hoofdstukken uit haar jeugd en het heden. Je kruipt echt in de hoofdpersonage en gaat haar helemaal begrijpen. Het tweede deel: wauw. Wat heftig en aangrijpend, maar zo goed en mooi geschreven. Als ik dacht dat het niet erger kon, werd het nóg erger. Hoe verder ik in het boek was, hoe hartverscheurende het werd. Zo werd ik helemaal mee gesleept in haar gevoelswereld. Ik moet nu echt even bij komen van wat ik heb gelezen..
*Als je niet van boeken houdt waar je down door wordt, zou ik hem afraden.
*Als je niet van boeken houdt waar je down door wordt, zou ik hem afraden.
January 23, 2022
Een oudje en mijn 1e boek van Esther Verhoef. Een thriller vind ik het niet maar wel een mooe psychologische roman. Geeft goed inzicht hoe traumatische ervaringen in je jeugd doorwerken in je volwassen leven.
September 11, 2022
Ik moest er echt even inkomen maar toen ik eenmaal over de helft was. Werd ik steeds nieuwsgieriger. Ik herken veel van mezelf terug in het hoofd personage. Alleen dan een stuk minder heftig. Maar had echt medelijden met de kleine Vera die door niemand begrepen en geknuffeld werd.
Read
March 6, 2023Zoveel plottwists, die had ik niet aan zien komen (erg vermakelijk)! Ik vond verder bepaalde elementen interessant: vrouwen weggestopt in 'gekkenhuizen', effect van pesten, en opgroeien met het onderdrukken van emoties.
July 9, 2024
Spannend en leest lekker weg
April 6, 2025
net uitgelezen
Zo bijzonder omschreven hoe het verleden van iemand kan zorgen voor twijfels en onzekerheid of je het allemaal wel goed doet
Zo bijzonder omschreven hoe het verleden van iemand kan zorgen voor twijfels en onzekerheid of je het allemaal wel goed doet
Displaying 1 - 30 of 141 reviews