เมนูบ้านท้ายวัง

by 'รงค์ วงษ์สวรรค์

:: โปรยปกหลัง ::
ผลงานที่กินเวลาและความจำอย่างหนักหนาสาหัสของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์
บันทึกสังคมบางด้านในยุคที่ผ่านมา ใครผู้เกี่ยวข้องล้วนเป็นตัวละครชีวิต

ข้-า-ว ผมเขียนคำนี้บนกระดาษแล้วประนมมือไหว้บนอากาศ ขอบใจแม่และยายผู้ป้อนข้าวบดกล้วยน้ำว้าให้กิน ขอบใจชาวนาและขอบใจโคตรข้างแม่หลายเทือกหลายเถาผู้เป็นชาวนา ผู้ได้รับการยกย่องแบบเสแสร้างว่าเป็นกระดูกสันหลังของประเทศ

ในยุคของยาย ในครัวไม่มีซ้อศอื่นนอกจากน้ำปลา และพิสูจน์ได้ว่าเป็นน้ำปลารสดี...การทำนำปลาและการกินน้ำปลาถือเป็นโภชนศาสตร์ระดับสูง บ่งบอกอารยธรรม และความผู้ดีแบบชาวบ้่าน ผู้ดีไม่หมายถึงชาววังเท่านั้น!

ยายพูดต่อมาในแสงตะเกียงลาน "มีพริกกินพริก! มีเกลือกินเกลือ! มีอะไรเรากินของเราเองไม่แค้นคอกา!" ผมจดจำไว้และคิดว่าคงได้ยินยายพูดเป็นคนสุดท้าย

300 pages, Paperback

First published January 1, 1998

About the author

'รงค์ วงษ์สวรรค์ เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2538 เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 ที่จังหวัดชัยนาท จบการศึกษามัธยมศึกษา จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร เป็น นักเขียนที่มีผลงานหลายอย่าง เช่น คอลัมน์ในนิตยสารและหนังสือพิมพ์ เรื่องสั้น นวนิยาย สารคดี บทภาพยนตร์ เอกลักษณ์ของงานเขียนคือการใช้ภาษา ซึ่งใช้คำยุคเก่า แต่สื่อถึงเรื่องราวที่ทันสมัย นามปากกา 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ย่อมาจากชื่อจริง คือ ณรงค์ วงษ์สวรรค์

'รงค์ วงษ์สวรรค์ เสียชีวิตจากอาการเส้นเลือดในสมองแตก เมื่อเวลาประมาณ 18.05 น. ของวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2552 ณ โรงพยาบาลเทพปัญญา จังหวัดเชียงใหม่

Reviews

[ดินสอ สีไม้ · Rating 4 out of 5]

แม้จะเล่าเป็นตอน แต่เส้นเรื่องชัดเจนไม่หลุดธีม
เป็นเล่มแรกที่เรารู้สึกตรงกับคนอื่นๆ คือชอบสำนวนของผู้เขียน
(เล่มอื่นๆ ที่อ่านมายังไม่ทำให้รู้สึก)
สนุก และชอบเล่มนี้้ค่ะ :)

[Afternoon · Rating 4 out of 5]

ก่อนเปิดอ่านคาดหวังว่าจะเป็นเรื่องเล่าถึงอาหารการกินเมนูลับในครอบครัวของรงศ์ วงษ์สรรค์ แต่พอได้อ่านก็พบว่าเป็นเรื่องเล่าของนักเขียนสมัยวัยละอ่อนกับความรักความผูกพันที่มีต่อยายและวิถีชีวิตในต่างจังหวัด แทรกเรื่องอาหารและการกินอยู่มาในเรื่องเล่า บวกกับการกระทบกระเทียบ ขบกัดสังคมและการเมืองในสมันนั้นให้แสบๆคันๆเล่นๆ อ่านเพลินสนุกและได้สาระ ในแบบฉบับสไตล์การเล่าด้วยสำนวนของรงศ์ วงศ์สวรรค์ ที่บางตอนก็ทิ้งคำถามให้ผู้อ่านได้ขบคิดต่อ บ้างช่วงบ้างตอนก็ตั้งคำถามและตอบเองเสร็จสรรพ ทิ้งให้ผู้อ่านผงกหัวตาม และแอบขำในอารมณ์ขันที่แฝงอยู่

[Natt]

อ่านความเห็น : http://www.bloggang.com/mainblog.php?...