Afscheidsbrief

by Bobje Goudsmit

Lieve Anicke, laat ik het je maar meteen ik kom niet op je verjaardag. Niet omdat ik verhinderd ben ofzo, maar omdat ik geloof dat het beter is als ik het niet doe. Ik heb er lang over nagedacht en weet ook niet zeker of je het zou kunnen begrijpen, dat ik voor het eerst in al die jaren dat we elkaar kennen je verjaardag ga overslaan. Terwijl ik je beste vriendin ben! Maar ik kan niet anders. Echt niet. Ik zal proberen je het uit te leggen waarom. Bereid je maar dit gaat een lange brief worden. Een brief over jou en mij. Kun je je het nog herinneren wanneer we elkaar voor het eerst zagen? Graaf eens diep in je geheugen…Marits beste vriendin Anicke is twee jaar geleden overleden. Toch stuurt Anickes moeder Marit een uitnodiging om de verjaardag van Anicke te vieren.Aarzelend besluit Marit een brief te schrijven, waarin ze uitlegt waarom ze niet wil komen. In de brief wordt het verleden stukje bij beetje opgerakeld. En dat doet pijn…

Genres: Young Adult, Childrens

147 pages, Hardcover

First published January 1, 2008

Reviews

[Glenn Bellégou · Rating 5 out of 5]

Een prachtig eerbetoon aan jonge vriendschap, rouwen en het moeilijk van loslaten. Ik nam dit boek mee uit een ruilkast en wist niet goed wat te verwachten. Het einde wist me tot tranen te brengen.

[Soobie has fog in her brain · Rating 4 out of 5]

Dit is de beste Nederlandse boek dat ik tot nu toe heb gelezen. Als ik internette om nieuwe Nederlandse boeken te ontdekken, heb ik dit boekje gevonden. Ik had nog nooit een roman van Bobje Goudsmit gelezen en ik wilde het proberen.

Ik las het overzicht hier op GR en ik dacht: «Uhm, een meisje schrijft een briefje aan haar dode vriendin... Interessant!» Ik had niet eens geprobeerd om erover na te denken wat er met het arme meisje gebeurd. Daan heb ik met het boek en ik begreep dat dit een boek over kanker is.

Ik vind kanker-boeken niet leuk. Ik denk dat het erg moeilijk is een mooie roman over ziekten schrijven zonder de gevoelens van de lezer te exploiteren. Ik denk aan de filmversie van Als ik blijf, bijvoorbeeld. De directeur wild dat de kijker huilen en hij deed alle om dat doel te bereiken. Hier kon Bobje Goudsmit een verhaal vertellen zonder manipulatief te zien.

Het spraak van het boek was erg makkelijk en het kostte me slechts vier dagen om het af te lezen. Dat is een record voor mij aan het lezen van een Nederlandse roman. Wat ik een beetje moeilijk vond, was het feit dat de roman is als een briefje geschreven en de auteur gebruikt erg vaak het persoonlijk voornaamwoord "je" en "jij". Ik vond het een beetje raar: ik moet me eraan wennen.

Ik vond beide karakter zeer geloofwaardig en ik begreep wat Marit schrijft: «Ik heb alleen een beetje tijd nodig om alles te verteren». Ook de nauwelijks doorschemeren gelaten relatie tussen Jorn en Marit is zeer interessant en ook zoet.

In het einde was ik erg blij dat ik deze roman gelezen heeft.

[Freddie · Rating 5 out of 5]

Ik heb dit boek al meerdere keren gelezen en ik blijf het een geweldig boek vinden. Het is goed geschreven en het raakt me elke keer weer.
Het verhaal gaat over Marit die aan haar dode vriendin Anicke schrijft waarom ze niet op haar verjaardag kan komen en in die brieven vertelt ze eigenlijk het hele verhaal van Anicke. Ik zou zeggen, als je het nog nooit gelezen hebt, een must-read.

[Eloni Dedeken · Rating 5 out of 5]

Snel uitleesbaar, emotioneel en een mooi eerbetoon aan een jonge vriendschap

[Silke · Rating 5 out of 5]

Prachtig boek. Al vaak herlezen, blijft even schitterend en ontroerend!