What do you think?
Rate this book
ดีไซน์ + คัลเจอร์ 2
312 pages, Paperback
First published October 1, 2009
1 person is currently reading
27 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
May 5, 2019
หนังสือเล่มนี้มีคำตอบให้เราว่า ทำไมเวลาเราอ่านสไลด์ที่เรียนบางครั้งแล้วเราไม่เข้าใจสไลด์นั้นๆเลย ซึ่งตะขิดตะขวงใจมาตลอด ส่วนบทสุดท้ายอ่านไปก็รู้สึกบันเทิงไป ยังรู้สึกว่าจนถึงปีที่อ่านหนังสือเล่มนี้ (พ.ศ. 2562) แล้วประเด็นในบทความยังคงวนเวียนอยู่ในสังคมไทยต่อไป และดูเหมือนจะวนลูปไปเรื่อยๆ...
November 3, 2013
ความรู้สึกส่วนตัว (จริงๆ)คือ เล่มสองถึงแม้จะดูเป็นเรื่องเล่ามากขึ้น อ่านง่าย สบายตากว่าเล่มแรก แต่ประเด็นหลายๆประเด็นในเล่มสองดูมีความเฉาะกลุ่ม เฉพาะทาง มีความเป็นส่วนตัวมากขึ้นเช่นเดียวกัน ซึ่งก็ต้องยอมรับว่าคงต้องใช้เวลาในการสั่งสมเซนส์ อารมณ์ขันบางประการถึงจะเข้าใจเนื้อหาในเล่มสองมากขึ้น แต่สิ่งหนึ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของอาจารย์ที่ยังคงอยู่คือ อารมณ์ขันในเนื้อความ และการมองโลกหลากหลายมุมที่บางทีมองจากสิ่งที่ใกล้ตัวกว่าที่เราคิด ยิ่งบวกกับการจัดวาง visual information ที่สะอาด สวยงามตามสมัยใหม่นิยมทำให้เราไม่เบื่อหนังสือเล่มนี้ง่ายๆ
สิ่งที่ชอบและข้อสังเกตส่วนตัวบางส่วนในเล่มนี้ คือ
1. เราคิดว่างานดีไซน์ในวัตถุ สินค้า หนังสือ โปสเตอร์ต่างๆ ถึงแม้จะเป็นสิ่งที่มีตวามเป็นรูปธรรมสูง แต่ในขณะเดียวกันมันก็มีความหมายมากกว่าความหมายเชิงสัญลักษณ์(symbol)ธรรมดา เช่น ธงชาติ อาจเป็นต้วแทนความหมายของรัฐ (state) มีหน้าที่ในการส่งเสริมความหมายของบางสิ่งบางอย่างที่ดูสูงส่งโดยแสดงออกผ่านทางพิธีกรรม (เช่น การที่ปัจเจกบุคคลถูกลดทอนลง แสดงการเคารพที่ดูเหมือนการบูชายัญ (sacrifice) ต่อธงชาติที่มีสาถนะเหมือนรูปบูชา (totem)) แต่ด้วยเงื่อนไขของการเวลา และสภาพแวดล้อมทางสังคม "เงิน" อาจเป็นตัวแปรสำคัญในการถอดรหัสและเปลี่ยนแปลงความหมายเชิงสัญลักษณ์ของงานดีไซน์ต่างๆให้มีความซับซ้อนกำกวมมากขึ้น แต่ในเดียวกันก็สามารถเปลี่ยนแปลงความหมายที่ซุกซ่อนอยู่ของสิ่งต่างๆจากสูงไปต่ำ จากต่ำไปสูง และสามารถทำหน้าที่รับใช้ระบบทุนได้เช่นเดียวกัน เช่นเดียวกับรูปของเช ที่เคยแสดงถึงสัญลักษณ์การปฏิวัติ แนวความคิดแบบคอมมิวนิสต์ กลับถูกทำให้กลายเป็นirony แบบหนึ่งอย่าง กลายเป็นลายสกรีนตามเสื้อยืดเพื่อค้าขาย หรือกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของหนุ่มสาวรุ่นใหม่ที่ใฝ่หาความขบถแบบโรแมนติค ทั้งๆที่พวกเขาเหล่านี้ไม่เคยรู้แน่ชัดเลยว่าจริงๆแล้ว เช มีความสำคัญ ความหมายยังไ เพียงเพราะ หนุ่มสาวเหล่านี้ต้องการบางสิ่งบางอย่างที่แตกต่างเท่านั้นเอง
2. ความกำกวม ซับซ้อน สร้างความหมายคุณค่าให้กับแบรนด์ และหน้าที่ของแบรนด์คือทำให้ผู้บริโภคเชื่อ
3. คนสมัยนี้แสวงหาบางสิ่งบางอย่างที่เป็นต้นแบบ (original) ในเกือบทุกด้านไม่เว้นแต่งานดีไซน์ แต่ในความเป็นจริงแล้วผู้เขียนเสนอว่า ความเป็น original แทบเป็นไปได้ยากมาก โดยการนำเสนอ ตัวอย่างเช่น แนวความคิดจากหนังสือ anatomy of design ที่ตีแผ่งานที่เราคิดว่าเป็นของแท้ ว่าเป็นของ avant garde ว่าแท้ที่จริงแล้วมัน "อาจ" มาจากไหนก็ได้ หลายๆที่ซึ่งอาจเปรียบเสมือนคำถามย้อนกลับ (regression) ไปจนถึงภาพเขียนแนว pictogram แบบมนุษย์ถ้ำ
ซึ่งอาจกล่าวสรุปได้ว่า ไม่ว่าเราจะอ้างว่ารู้จักแฟชั่น งานดีไซน์หรือไม่ แนวความคิดต่างๆเหล่านี้ก็เหมือนอากาศธาตุที่ลอยละล่องอยู่ในอากาศ ที่เราจะหยิบใช้ หรือแอบซึมซับเข้าสู่ตัวตอนไหนก็ได้ ซึ่งผู้เขียนก็เสนอว่าถึงแม้หลายสิ่งหลายอย่างจะมีรากมาจากสื่งที่เคนมีอยู่แล้ว แต่สิ่งที่สร้างความแตกต่างคือ ศิลปินที่ดีจะสามารถเอาสิ่งเก่ามาปรับปรุง ตีความ มาผสมหรือสร้างสิ่งต่างๆได้อย่างไร แล้วสิ่งที่สร้างสรรค์ขึ้นมามีคุณค่ากับคนอื่นอย่างไร และเป็นการส่งผ่าน หรือ tribute ให้แก่รากเดิมของผลงานได้ดีแค่ไหน ซึ่งแตกต่างกับสิลปินชั้นเลวที่ลอกเลียนผลงานคนอื่นเพื่อผลกำไรและชื่อเสียงเพียงเพื่อรับใช้ระบบตลาดที่เริ่มหาความจริงใจในงานดีไซน์ได้น้อยลงทุกที
4. ดีไซเนอร์ไม่ต่างอะไรจากหมอตรงที่ขจัดสิ่งที่ไม่สวยงามพอๆกับที่หมอขตัดสิ่งโรคร้าย
5. หลายคนอาจตั้งแง่กับงานโฆษณาประเภท scam แต่ในแง่หนึ่ง scam ก็แสดงให้เห็นถึงความพยายามหลีกหนี หรือ ขอช่องว่างในพื้นที่เล็กๆในวงการดีไซน์ ที่ไม่ได้รับใช้ระบบทุนนิยม และดำรงไว้ในฐานะจรรยาบรรณของวิชาชีพ ซึ่งเป็นประเด็นน่าสนใจให้คิดต่อว่า พื้นที่ของศิลปะจริงๆเดี่ยวนี้ไม่มีการตลาด ทุนเข้ามาเกี่ยวข้องจริงยังมีอยู่หรือ?
วึ่งหลังจากอ่านแล่มสองจบ ฉากที่แอนเดรียหัวเราะเรื่องมิรันดา เพรสลีย์แล้วโดนตอกกลับจนหน้าชาในเดวิลแวร์พราด้าก็แว๊บเข้ามาในหัวทันที ที่มีข้อความประมาณว่า
"ในงานดีไซน์ มันมีสารัตถะมากกว่าที่เธอคิดนะ" ซึ่งหนังสือเล่มนี้ก็ทำให้เรารู้สึกแบบนั้นอีกครั้ง แต่ในมุมมที่ล้ำลึกยิ่งขึ้น :)
- จบ
สิ่งที่ชอบและข้อสังเกตส่วนตัวบางส่วนในเล่มนี้ คือ
1. เราคิดว่างานดีไซน์ในวัตถุ สินค้า หนังสือ โปสเตอร์ต่างๆ ถึงแม้จะเป็นสิ่งที่มีตวามเป็นรูปธรรมสูง แต่ในขณะเดียวกันมันก็มีความหมายมากกว่าความหมายเชิงสัญลักษณ์(symbol)ธรรมดา เช่น ธงชาติ อาจเป็นต้วแทนความหมายของรัฐ (state) มีหน้าที่ในการส่งเสริมความหมายของบางสิ่งบางอย่างที่ดูสูงส่งโดยแสดงออกผ่านทางพิธีกรรม (เช่น การที่ปัจเจกบุคคลถูกลดทอนลง แสดงการเคารพที่ดูเหมือนการบูชายัญ (sacrifice) ต่อธงชาติที่มีสาถนะเหมือนรูปบูชา (totem)) แต่ด้วยเงื่อนไขของการเวลา และสภาพแวดล้อมทางสังคม "เงิน" อาจเป็นตัวแปรสำคัญในการถอดรหัสและเปลี่ยนแปลงความหมายเชิงสัญลักษณ์ของงานดีไซน์ต่างๆให้มีความซับซ้อนกำกวมมากขึ้น แต่ในเดียวกันก็สามารถเปลี่ยนแปลงความหมายที่ซุกซ่อนอยู่ของสิ่งต่างๆจากสูงไปต่ำ จากต่ำไปสูง และสามารถทำหน้าที่รับใช้ระบบทุนได้เช่นเดียวกัน เช่นเดียวกับรูปของเช ที่เคยแสดงถึงสัญลักษณ์การปฏิวัติ แนวความคิดแบบคอมมิวนิสต์ กลับถูกทำให้กลายเป็นirony แบบหนึ่งอย่าง กลายเป็นลายสกรีนตามเสื้อยืดเพื่อค้าขาย หรือกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของหนุ่มสาวรุ่นใหม่ที่ใฝ่หาความขบถแบบโรแมนติค ทั้งๆที่พวกเขาเหล่านี้ไม่เคยรู้แน่ชัดเลยว่าจริงๆแล้ว เช มีความสำคัญ ความหมายยังไ เพียงเพราะ หนุ่มสาวเหล่านี้ต้องการบางสิ่งบางอย่างที่แตกต่างเท่านั้นเอง
2. ความกำกวม ซับซ้อน สร้างความหมายคุณค่าให้กับแบรนด์ และหน้าที่ของแบรนด์คือทำให้ผู้บริโภคเชื่อ
3. คนสมัยนี้แสวงหาบางสิ่งบางอย่างที่เป็นต้นแบบ (original) ในเกือบทุกด้านไม่เว้นแต่งานดีไซน์ แต่ในความเป็นจริงแล้วผู้เขียนเสนอว่า ความเป็น original แทบเป็นไปได้ยากมาก โดยการนำเสนอ ตัวอย่างเช่น แนวความคิดจากหนังสือ anatomy of design ที่ตีแผ่งานที่เราคิดว่าเป็นของแท้ ว่าเป็นของ avant garde ว่าแท้ที่จริงแล้วมัน "อาจ" มาจากไหนก็ได้ หลายๆที่ซึ่งอาจเปรียบเสมือนคำถามย้อนกลับ (regression) ไปจนถึงภาพเขียนแนว pictogram แบบมนุษย์ถ้ำ
ซึ่งอาจกล่าวสรุปได้ว่า ไม่ว่าเราจะอ้างว่ารู้จักแฟชั่น งานดีไซน์หรือไม่ แนวความคิดต่างๆเหล่านี้ก็เหมือนอากาศธาตุที่ลอยละล่องอยู่ในอากาศ ที่เราจะหยิบใช้ หรือแอบซึมซับเข้าสู่ตัวตอนไหนก็ได้ ซึ่งผู้เขียนก็เสนอว่าถึงแม้หลายสิ่งหลายอย่างจะมีรากมาจากสื่งที่เคนมีอยู่แล้ว แต่สิ่งที่สร้างความแตกต่างคือ ศิลปินที่ดีจะสามารถเอาสิ่งเก่ามาปรับปรุง ตีความ มาผสมหรือสร้างสิ่งต่างๆได้อย่างไร แล้วสิ่งที่สร้างสรรค์ขึ้นมามีคุณค่ากับคนอื่นอย่างไร และเป็นการส่งผ่าน หรือ tribute ให้แก่รากเดิมของผลงานได้ดีแค่ไหน ซึ่งแตกต่างกับสิลปินชั้นเลวที่ลอกเลียนผลงานคนอื่นเพื่อผลกำไรและชื่อเสียงเพียงเพื่อรับใช้ระบบตลาดที่เริ่มหาความจริงใจในงานดีไซน์ได้น้อยลงทุกที
4. ดีไซเนอร์ไม่ต่างอะไรจากหมอตรงที่ขจัดสิ่งที่ไม่สวยงามพอๆกับที่หมอขตัดสิ่งโรคร้าย
5. หลายคนอาจตั้งแง่กับงานโฆษณาประเภท scam แต่ในแง่หนึ่ง scam ก็แสดงให้เห็นถึงความพยายามหลีกหนี หรือ ขอช่องว่างในพื้นที่เล็กๆในวงการดีไซน์ ที่ไม่ได้รับใช้ระบบทุนนิยม และดำรงไว้ในฐานะจรรยาบรรณของวิชาชีพ ซึ่งเป็นประเด็นน่าสนใจให้คิดต่อว่า พื้นที่ของศิลปะจริงๆเดี่ยวนี้ไม่มีการตลาด ทุนเข้ามาเกี่ยวข้องจริงยังมีอยู่หรือ?
วึ่งหลังจากอ่านแล่มสองจบ ฉากที่แอนเดรียหัวเราะเรื่องมิรันดา เพรสลีย์แล้วโดนตอกกลับจนหน้าชาในเดวิลแวร์พราด้าก็แว๊บเข้ามาในหัวทันที ที่มีข้อความประมาณว่า
"ในงานดีไซน์ มันมีสารัตถะมากกว่าที่เธอคิดนะ" ซึ่งหนังสือเล่มนี้ก็ทำให้เรารู้สึกแบบนั้นอีกครั้ง แต่ในมุมมที่ล้ำลึกยิ่งขึ้น :)
- จบ
February 19, 2019
อ่านง่าย กระชับ และมาพร้อมเนื้อหาที่เข้มข้นกว่าเล่มหนึ่ง
Displaying 1 - 3 of 3 reviews