Zeer gedegen, voortreffelijk gedocumenteerde, overtuigende, 'beheerst' getoonzette en prettig leesbare biografie. Het moet Eva Rovers niet zijn meegevallen om met de juiste distantie te schrijven over met name de ongrijpbare en onbegrijpelijke spirituele opvattingen die de houding van Helene Kröller-Müller ten opzichte van het verschijnsel kunst bepaalden. Petje af! Enthousiasmerend is "De eeuwigheid verzameld" ook: men zou eigenlijk meteen na lezing willen afreizen naar de Hoge Veluwe om het Kröller-Müller-Museum en Jachthuis Sint Hubertus (weer eens) te bezoeken.
Misschien liep promovenda Rovers bij het redigeren van de laatste hoofdstukken en onderdelen (epiloog, besluit, verantwoording) van haar boek enigszins op haar tandvlees of speelde de tijdsdruk haar toen parten, maar die stelden me een piepklein beetje teleur - inhoudelijk, maar ook doordat haar Nederlands af en toe wat hapert. 'Zoals bijvoorbeeld' (sic) door het gebruik van onjuiste lidwoorden ('het epiloog'), aanwijzende en betrekkelijke voornaamwoorden ('die' waar 'dat' had moeten staan), persoonlijke voornaamwoorden ('hen' waar toch echt 'hun' had moeten staan) en, hoe jammer, in de vorm van verharing (het museum dat 'haar' deuren opent). Het zij Eva Rovers vergeven, wat mij betreft verdient ze hier een cum laude voor haar proefschrift: vijf sterren.