What do you think?
Rate this book
Тупейный художник
В рассказе "Тупейный художник" повествование главной героини обращено к ребенку. Цель автора — освободить будущие поколения русских людей от нравственного наследства крепостничества, изжить темные начала в русской душе. Неслучайно развитие сюжета предваряется рассуждениями повествователя о самом понятии "художник". "У нас многие думают, что "художники" — это только живописцы да скульпторы, и то такие, которые удостоены этого звания академиею, а других не хотят и почитать за художников. У других людей не так." Далее рассказчик приводит несколько примеров, которые иллюстрируют, как именно понимают это слово "другие".
320 pages, Hardcover
First published January 1, 1883
8 people are currently reading
104 people want to read
About the author
Nikolai Leskov
587 books208 followersalso:
Николай Лесков
Nikolaj S. Leskow
Nikolai Leskov
Nikolai Lesskow
Nikolaj Semënovič Leskov
Nikolaĭ Semenovich Leskov
Nikolai Ljeskow
Н. С. Лѣсков-Стебницкий
Микола Лєсков
Nikolai Semyonovich Leskov (Russian: Николай Семёнович Лесков; 16 February 1831 — 5 March 1895) was a Russian novelist, short story writer, playwright, and journalist who also wrote under the pseudonym M. Stebnitsky. Praised for his unique writing style and innovative experiments in form, and held in high esteem by Leo Tolstoy, Anton Chekhov and Maxim Gorky among others, Leskov is credited with creating a comprehensive picture of contemporary Russian society using mostly short literary forms. His major works include Lady Macbeth of Mtsensk (1865) (which was later made into an opera by Shostakovich), The Cathedral Clergy (1872), The Enchanted Wanderer (1873), and "The Tale of Cross-eyed Lefty from Tula and the Steel Flea" (1881).
Leskov was born at his parent's estate in Oryol Gubernia in 1831. He received his formal education at the Oryol Lyceum. In 1847 Leskov joined the Oryol criminal court office, later transferring to Kiev where he worked as a clerk, attended university lectures, mixed with local people, and took part in various student circles. In 1857 Leskov quit his job as a clerk and went to work for the private trading company Scott & Wilkins owned by Alexander Scott, his aunt's English husband. He spent several years traveling throughout Russia on company business. It was in these early years that Leskov learned local dialects and became keenly interested in the customs and ways of the different ethnic and regional groups of Russian peoples. His experiences during these travels provided him with material and inspiration for his future as a writer of fiction.
Leskov's literary career began in the early 1860s with the publication of his short story "The Extinguished Flame" (1862), and his novellas Musk-Ox (May 1863) and The Life of a Peasant Woman (September, 1863). His first novel No Way Out was published under the pseudonym M. Stebnitsky in 1864. From the mid 1860s to the mid 1880s Leskov published a wide range of works, including journalism, sketches, short stories, and novels. Leskov's major works, many of which continue to be published in modern versions, were written during this time. A number of his later works were banned because of their satirical treatment of the Russian Orthodox Church and its functionaries. In his last years Leskov suffered from angina pectoris and asthma. He died on 5 March 1895. He was interred in the Volkovo Cemetery in Saint Petersburg, in the section reserved for literary figures.
Николай Лесков
Nikolaj S. Leskow
Nikolai Leskov
Nikolai Lesskow
Nikolaj Semënovič Leskov
Nikolaĭ Semenovich Leskov
Nikolai Ljeskow
Н. С. Лѣсков-Стебницкий
Микола Лєсков
Nikolai Semyonovich Leskov (Russian: Николай Семёнович Лесков; 16 February 1831 — 5 March 1895) was a Russian novelist, short story writer, playwright, and journalist who also wrote under the pseudonym M. Stebnitsky. Praised for his unique writing style and innovative experiments in form, and held in high esteem by Leo Tolstoy, Anton Chekhov and Maxim Gorky among others, Leskov is credited with creating a comprehensive picture of contemporary Russian society using mostly short literary forms. His major works include Lady Macbeth of Mtsensk (1865) (which was later made into an opera by Shostakovich), The Cathedral Clergy (1872), The Enchanted Wanderer (1873), and "The Tale of Cross-eyed Lefty from Tula and the Steel Flea" (1881).
Leskov was born at his parent's estate in Oryol Gubernia in 1831. He received his formal education at the Oryol Lyceum. In 1847 Leskov joined the Oryol criminal court office, later transferring to Kiev where he worked as a clerk, attended university lectures, mixed with local people, and took part in various student circles. In 1857 Leskov quit his job as a clerk and went to work for the private trading company Scott & Wilkins owned by Alexander Scott, his aunt's English husband. He spent several years traveling throughout Russia on company business. It was in these early years that Leskov learned local dialects and became keenly interested in the customs and ways of the different ethnic and regional groups of Russian peoples. His experiences during these travels provided him with material and inspiration for his future as a writer of fiction.
Leskov's literary career began in the early 1860s with the publication of his short story "The Extinguished Flame" (1862), and his novellas Musk-Ox (May 1863) and The Life of a Peasant Woman (September, 1863). His first novel No Way Out was published under the pseudonym M. Stebnitsky in 1864. From the mid 1860s to the mid 1880s Leskov published a wide range of works, including journalism, sketches, short stories, and novels. Leskov's major works, many of which continue to be published in modern versions, were written during this time. A number of his later works were banned because of their satirical treatment of the Russian Orthodox Church and its functionaries. In his last years Leskov suffered from angina pectoris and asthma. He died on 5 March 1895. He was interred in the Volkovo Cemetery in Saint Petersburg, in the section reserved for literary figures.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
January 19, 2022
آی پروانه
های دختر مسلمان
که در کفن تنیدهات خفتهای
زندگانیکت و مردنکت
چه بزرگ و بلند است
سراسر.
ماندلشتام. یادداشت مترجم. ص 8 کتاب
های دختر مسلمان
که در کفن تنیدهات خفتهای
زندگانیکت و مردنکت
چه بزرگ و بلند است
سراسر.
ماندلشتام. یادداشت مترجم. ص 8 کتاب
September 19, 2025
میخوایم راجع به متفاوت ترین نویسنده روس ؛ «نیکالای لِسکوف» و داستان کوتاهی که روی برگه بخوایم بنویسیمش حدودا 5 صفحه میشه ؛ اما به دردبخوره «هنرمند چهره پرداز» حرف بزنیم.
اگر «لِسکوف» رو میشناسیم به واسطه رفیق نازنینمون «دکتر حمیدرضا آتش برآب» هست علت هم داره چون «لِسکوف» اولا نثر سختی داره (به طوری که شما هم در دو سه صفحه اول همین داستان این رو به وضوح حس می کنین) و دوم که همه چیزش متفاوت با بقیهست : دغدغه هاش ، تفکراتش ، واژه سازی هاش (که ترجمهش رو مشکل میکنه) ، نوع روایت هاش ، مسئلهای که با مردم داره و.... باعث شده که نه تنها در ایران ، در کل دنیا ناشناخته بمونه.
اما در باب اثر بگیم که هرچه بگم کم گفتم ؛
اینجا مسئله «لِسکوف» خلاف رئیس ادبیات «تالستوی» عزیز هست ؛ «تالستوی» از ستایش و ارج هنر در جامعه حرف میزنه ، ولی «لِسکوف» از سقوط و خوار شدن هنر و فرمولی که این قضیه داره حرف میزنه.
داستان درباره یک «گریمور» جوان و محبوبی نزد کنت هست که عشقش به یک بازیگر باعث به وجود اومدن حوادث و رخدادهایی میشه. من نمیخوام از داستان حرف بزنم چون انقدر کوتاهه که خوندنش برای خودم یک ساعت و پنجاه دقیقه بیشتر طول نکشید. مسئله «لسکوف» در این داستان «هنرکشی» هست.
هنگامی که سطح هنر به حدی بالا میره که از درک عوام خارج میشه. و عوام بجای اینکه از حسی که هنر به مخاطب القا میکنه لذت ببرن به دنبال فهمیدن هنر می افتن ؛ این اتفاقی هست که به واسطه هنر مسخره «پست مدرنیسم» چند سالی هست که طرفداران اساسی هنر دارن ازش زجر میکشن و نمیتونن دیگه تحملش کنن. «لِسکوف» عزیز این روزها رو خیلی خوب پیشبینی کرده بود و میدونست که هنر در برههای به سر حد شکوه میرسه و وقتی از قدرت درک انسان خارج شه ، انسان بجای ادامه همون مسیر پر عظمت ، ترجیحش به ابداع مفاهیمی مبتذل و بسیار مسخره و تصنعی کشیده میشه.
برای همین میاد و داستانی رو میسازه «نسبتا ساده» و قابل فهم برای همه ، اما مثل کوه یخ با لایه های پنهان شدیدی که برای قابل فهم تر شدن این مسئله ابتکار جالبی به خرج میده ، از عشق ناکام دو نفر استفاده میکنه.
در مجموع : «هنرمند چهره پرداز» اثر «نیکالای لسکوف» داستان کوتاه معرکه و تکرار نشدنی هست که خوندنش برای همه ما (مخصوصا در عصر هنر ابتذال) واجبه.
پ.ن 1: امیدوارم به زودی ، بازهم آثاری از «لسکوف» عزیز ترجمه و چاپ بشه بدست مترجمین ماهر زبان روسی کشورمون.
در باب ترجمه جناب آتش برآب باید عرض کنم : دست مریزاد ، معرکه بود.
پ.ن 2: این نقد و «آپدیت وضعیت کتاب» باید دیشب نوشته می شد اما ترجیح دادم روی اثر کمی بیشتر فکر کنم و بعد بنویسم.
اگر «لِسکوف» رو میشناسیم به واسطه رفیق نازنینمون «دکتر حمیدرضا آتش برآب» هست علت هم داره چون «لِسکوف» اولا نثر سختی داره (به طوری که شما هم در دو سه صفحه اول همین داستان این رو به وضوح حس می کنین) و دوم که همه چیزش متفاوت با بقیهست : دغدغه هاش ، تفکراتش ، واژه سازی هاش (که ترجمهش رو مشکل میکنه) ، نوع روایت هاش ، مسئلهای که با مردم داره و.... باعث شده که نه تنها در ایران ، در کل دنیا ناشناخته بمونه.
اما در باب اثر بگیم که هرچه بگم کم گفتم ؛
اینجا مسئله «لِسکوف» خلاف رئیس ادبیات «تالستوی» عزیز هست ؛ «تالستوی» از ستایش و ارج هنر در جامعه حرف میزنه ، ولی «لِسکوف» از سقوط و خوار شدن هنر و فرمولی که این قضیه داره حرف میزنه.
داستان درباره یک «گریمور» جوان و محبوبی نزد کنت هست که عشقش به یک بازیگر باعث به وجود اومدن حوادث و رخدادهایی میشه. من نمیخوام از داستان حرف بزنم چون انقدر کوتاهه که خوندنش برای خودم یک ساعت و پنجاه دقیقه بیشتر طول نکشید. مسئله «لسکوف» در این داستان «هنرکشی» هست.
هنگامی که سطح هنر به حدی بالا میره که از درک عوام خارج میشه. و عوام بجای اینکه از حسی که هنر به مخاطب القا میکنه لذت ببرن به دنبال فهمیدن هنر می افتن ؛ این اتفاقی هست که به واسطه هنر مسخره «پست مدرنیسم» چند سالی هست که طرفداران اساسی هنر دارن ازش زجر میکشن و نمیتونن دیگه تحملش کنن. «لِسکوف» عزیز این روزها رو خیلی خوب پیشبینی کرده بود و میدونست که هنر در برههای به سر حد شکوه میرسه و وقتی از قدرت درک انسان خارج شه ، انسان بجای ادامه همون مسیر پر عظمت ، ترجیحش به ابداع مفاهیمی مبتذل و بسیار مسخره و تصنعی کشیده میشه.
برای همین میاد و داستانی رو میسازه «نسبتا ساده» و قابل فهم برای همه ، اما مثل کوه یخ با لایه های پنهان شدیدی که برای قابل فهم تر شدن این مسئله ابتکار جالبی به خرج میده ، از عشق ناکام دو نفر استفاده میکنه.
در مجموع : «هنرمند چهره پرداز» اثر «نیکالای لسکوف» داستان کوتاه معرکه و تکرار نشدنی هست که خوندنش برای همه ما (مخصوصا در عصر هنر ابتذال) واجبه.
پ.ن 1: امیدوارم به زودی ، بازهم آثاری از «لسکوف» عزیز ترجمه و چاپ بشه بدست مترجمین ماهر زبان روسی کشورمون.
در باب ترجمه جناب آتش برآب باید عرض کنم : دست مریزاد ، معرکه بود.
پ.ن 2: این نقد و «آپدیت وضعیت کتاب» باید دیشب نوشته می شد اما ترجیح دادم روی اثر کمی بیشتر فکر کنم و بعد بنویسم.
February 27, 2023
خواندن این شاهکارِ کم حجم از چند جنبه برایم اتفاقی ویژه، مهم، لذت بخش و فراموش نشدنی بود:
1- این رمانِ نیکالای لسکوف صدمین کتابی است که من می خوانم و از این نظر خوشحالم که صدمین کتابم رمانی فوق العاده و به جرأت می توانم بگویم بی نظیر در معنای حقیقی اش است.
2- درباره ی لسکوف بسیار تعریف و تمجید شنیده بودم ولی سعادتِ خواندن اثری از آثار گرانمایه اش نصیبم نشده بود؛ از آنجا که تجدید چاپ ترجمه های این مترجم به همان دلایلی که احتمالا مستحضر هستید ادامه نمی یابد، امیدم رفته رفته کمرنگ تر می شد ولی بی خود نیست که می گویند عاشقانِ ادبیات عاشقانی سیری ناپذیر و مصرّ هستند که تا به عشق خود دست نیابند آرام نمی گیرند.
3- این کتاب ششمین کتابی ست که من آن را لایقِ پنج ستاره و نمره ی کامل می دانم. اگر بخواهم خلاصه ای از روند کتابهای پنج ستاره دار بگویم: جنایت و مکافات اولین کتابی بود که پنج ستاره گرفت(53 اُمین کتاب)، و سپس: جایی برای پیرمردها نیست(57 اُمین کتاب)، برادران کارامازوف(72 اُمین کتاب)، شاهین مالت (77 اُمین کتاب) و سرگیجه(79 اُمین کتاب). هدفم از آوردنِ شماره ها بیان دلواپسی ام بود در ماه های اخیر؛ چرا که پس از خواندنِ بیست کتاب بعد از سرگیجه بالاخره کتابی خواندم که به شدت مرا دگرگون کرد و از خود بیخود.
4- جنبه ی نهایی ای که خواندنِ این رمان را برایم به تجربه ای ماندگار تبدیل کرد و در واقع هر سه جنبه ی پیشین را هم تحت تأثیر خود قرار داده حجمِ رمان است. به شکلی که مخاطب، راستش را بخواهید خودِ من هم، انتظارِ مواجهه با شاهکاری ادبی را ندارد وقتی از حجمِ داستان مطلع می شود اما باید به استحضارتان برسانم که لِسکوف همان طور که در ابتدای رمان در مورد هنر و هنرمند می گوید، خودش هم "هنرمندی تمام عیار" است و به نظرم کسی که آثارش را نخواند قطعا پشیمان خواهد شد.
در مورد کتاب و داستانش نمی خواهم چیزی بگویم تا خودتان بخوانید و لذت ببرید.
در پایان شایان ذکر است این مورد که خودِ داستان 89 صفحه نیست؛ مقدمه ی مترجم و همین طور پیش گفتاری که نوشته ی فیلسوف کبیرِ روس، ولادیمیر سرگیویچ سالاویوف، و البته یادداشت اتوبیوگرافیکِ نیکالای لسکوف در پایان کتاب هم در این مجلد گنجانده شده اند؛ لذا مخاطب با داستانی 55 صفحه ای در قطع پالتویی مواجه است که آن هم در بخش هایی، به خصوص اوایل رمان، حاوی پانویس های مفیدِ مترجم است.
هنرمند چهره پرداز اضافه می شود به معدود کتاب هایی که به همه پیشنهاد خواهم کرد. چه آنانی که ادبیات روس را دوست دارند و چه آنان که نه.
امیدوارم بخوانید و لذت ببرید. به امیدِ تجدید چاپِ این اثرِ شگرف...
1- این رمانِ نیکالای لسکوف صدمین کتابی است که من می خوانم و از این نظر خوشحالم که صدمین کتابم رمانی فوق العاده و به جرأت می توانم بگویم بی نظیر در معنای حقیقی اش است.
2- درباره ی لسکوف بسیار تعریف و تمجید شنیده بودم ولی سعادتِ خواندن اثری از آثار گرانمایه اش نصیبم نشده بود؛ از آنجا که تجدید چاپ ترجمه های این مترجم به همان دلایلی که احتمالا مستحضر هستید ادامه نمی یابد، امیدم رفته رفته کمرنگ تر می شد ولی بی خود نیست که می گویند عاشقانِ ادبیات عاشقانی سیری ناپذیر و مصرّ هستند که تا به عشق خود دست نیابند آرام نمی گیرند.
3- این کتاب ششمین کتابی ست که من آن را لایقِ پنج ستاره و نمره ی کامل می دانم. اگر بخواهم خلاصه ای از روند کتابهای پنج ستاره دار بگویم: جنایت و مکافات اولین کتابی بود که پنج ستاره گرفت(53 اُمین کتاب)، و سپس: جایی برای پیرمردها نیست(57 اُمین کتاب)، برادران کارامازوف(72 اُمین کتاب)، شاهین مالت (77 اُمین کتاب) و سرگیجه(79 اُمین کتاب). هدفم از آوردنِ شماره ها بیان دلواپسی ام بود در ماه های اخیر؛ چرا که پس از خواندنِ بیست کتاب بعد از سرگیجه بالاخره کتابی خواندم که به شدت مرا دگرگون کرد و از خود بیخود.
4- جنبه ی نهایی ای که خواندنِ این رمان را برایم به تجربه ای ماندگار تبدیل کرد و در واقع هر سه جنبه ی پیشین را هم تحت تأثیر خود قرار داده حجمِ رمان است. به شکلی که مخاطب، راستش را بخواهید خودِ من هم، انتظارِ مواجهه با شاهکاری ادبی را ندارد وقتی از حجمِ داستان مطلع می شود اما باید به استحضارتان برسانم که لِسکوف همان طور که در ابتدای رمان در مورد هنر و هنرمند می گوید، خودش هم "هنرمندی تمام عیار" است و به نظرم کسی که آثارش را نخواند قطعا پشیمان خواهد شد.
در مورد کتاب و داستانش نمی خواهم چیزی بگویم تا خودتان بخوانید و لذت ببرید.
در پایان شایان ذکر است این مورد که خودِ داستان 89 صفحه نیست؛ مقدمه ی مترجم و همین طور پیش گفتاری که نوشته ی فیلسوف کبیرِ روس، ولادیمیر سرگیویچ سالاویوف، و البته یادداشت اتوبیوگرافیکِ نیکالای لسکوف در پایان کتاب هم در این مجلد گنجانده شده اند؛ لذا مخاطب با داستانی 55 صفحه ای در قطع پالتویی مواجه است که آن هم در بخش هایی، به خصوص اوایل رمان، حاوی پانویس های مفیدِ مترجم است.
هنرمند چهره پرداز اضافه می شود به معدود کتاب هایی که به همه پیشنهاد خواهم کرد. چه آنانی که ادبیات روس را دوست دارند و چه آنان که نه.
امیدوارم بخوانید و لذت ببرید. به امیدِ تجدید چاپِ این اثرِ شگرف...
July 6, 2023
چه کتاب کوچک و جامع و با داستان یک دست و سر راستی بود،مدت ها بود کتابی این جوری نخوانده بودم و پایانی غیر قابل پیشبینی !
September 8, 2019
•هنرمند چهره پرداز•
باز هم من شیفته ی مقدمه ی مترجم شدم، معرفی بی نظیری که از اثر و نویسنده میده، در عین شاعرانه بودن دقیق و ادبی و روشنگره...به تنهایی فقط میشه تشکر کرد بابت آشنا کردن ما با نویسنده هایی که برای ما ناشناخته هستن، چه برسه برای سیزده ماه وقتی که برای یه داستان کوتاه تقریبا شصت صفحه ای گذاشتن، داستانی که به قول خودشون ترجمه اش کار دو روز بوده اما قریحه روسی اش باید حفظ می شده...
این اولین اثری بود که من از این #نویسنده_روس خوندم و به شدت ترغیب شدم کتاب #زائر_افسون_شده رو هم بخونم.
.
داستان یه تراژدی روسی هست که در عین لطافت و خوشخوانی بیان میشه! همین به نظرم به زندگی نزدیکش میکنه، تراژدی هایی که انقدر طبیعی اتفاق می افتن که اصلا انگار آب از آب تکون نخورده! دردناک اما روزمره...
داستانی که خیلی راحت میشه توی کمتر از یک ساعت خوند اما حظ خوندنش رو نگه داشت...
از نویسنده نقل شده که:هیچ یک از پند و هدایتهای اجتماعی و سیاسی درباره اینکه باید خلق را مطالعه و به دقت بررسی کرد را به طور کلی نه می فهمیدم و نه راستش را بخواهید همین حالا هم ازشان چیزی دستگیرم می شود. راستش خلق را فقط باید مثل جریان زندگی خودت بشناسی،نه با تحصیل آن زندگی، که با زندگی کردن آن زندگی. من، خداراصدهزارمرتبه شکر، خلق را همانطور که بود شناختم و این شناخت هم به تدریج از همان کودکی شکل گرفت و به دور از هیچ تقلا و زحمتی؛واگر هم گاهی پیش آمده است که نتوانسته ام آن را به خوبی تصویر کنم، این را فقط باید مربوط به ناتوانی دانست و دیگر هیچ.
به نظرتون آدم نباید نوشته های همچین نویسنده ای که مردم رو اینطوری میشناسه خوند؟ بله و بله صد در صد! مخصوصا در ادبیاتی که به نقل از داستایفسکی در همین کتاب، نویسنده ها بیشتر به زندگی قشر خاصی از مردم روس پرداختن و بخش عمده ی زندگی از نظر جا افتاده و خب لسکوف داره همین بخش جامونده رو بیان میکنه...
خوندن ترجمه های آقای آتش بر آب ، این خوبی رو داره که بهت حظ ناشناخته های ادبیات روس رو میده و برای یه آدم کتابخون چه لذتی بالاتر از این؟
.
.
.
.
#نیکالای_لسکوف #حمیدرضا_آتش_برآب #ادبیات_روسیه #کتابهای_کمتر_دیده_شده #معرفی_کتاب #پیشنهاد_کتاب #نشر_هرمس #داستان_کوتاه #bookstagram#کتاب_خوب#هنرمند_چهره_پرداز#کتابگرافی
باز هم من شیفته ی مقدمه ی مترجم شدم، معرفی بی نظیری که از اثر و نویسنده میده، در عین شاعرانه بودن دقیق و ادبی و روشنگره...به تنهایی فقط میشه تشکر کرد بابت آشنا کردن ما با نویسنده هایی که برای ما ناشناخته هستن، چه برسه برای سیزده ماه وقتی که برای یه داستان کوتاه تقریبا شصت صفحه ای گذاشتن، داستانی که به قول خودشون ترجمه اش کار دو روز بوده اما قریحه روسی اش باید حفظ می شده...
این اولین اثری بود که من از این #نویسنده_روس خوندم و به شدت ترغیب شدم کتاب #زائر_افسون_شده رو هم بخونم.
.
داستان یه تراژدی روسی هست که در عین لطافت و خوشخوانی بیان میشه! همین به نظرم به زندگی نزدیکش میکنه، تراژدی هایی که انقدر طبیعی اتفاق می افتن که اصلا انگار آب از آب تکون نخورده! دردناک اما روزمره...
داستانی که خیلی راحت میشه توی کمتر از یک ساعت خوند اما حظ خوندنش رو نگه داشت...
از نویسنده نقل شده که:هیچ یک از پند و هدایتهای اجتماعی و سیاسی درباره اینکه باید خلق را مطالعه و به دقت بررسی کرد را به طور کلی نه می فهمیدم و نه راستش را بخواهید همین حالا هم ازشان چیزی دستگیرم می شود. راستش خلق را فقط باید مثل جریان زندگی خودت بشناسی،نه با تحصیل آن زندگی، که با زندگی کردن آن زندگی. من، خداراصدهزارمرتبه شکر، خلق را همانطور که بود شناختم و این شناخت هم به تدریج از همان کودکی شکل گرفت و به دور از هیچ تقلا و زحمتی؛واگر هم گاهی پیش آمده است که نتوانسته ام آن را به خوبی تصویر کنم، این را فقط باید مربوط به ناتوانی دانست و دیگر هیچ.
به نظرتون آدم نباید نوشته های همچین نویسنده ای که مردم رو اینطوری میشناسه خوند؟ بله و بله صد در صد! مخصوصا در ادبیاتی که به نقل از داستایفسکی در همین کتاب، نویسنده ها بیشتر به زندگی قشر خاصی از مردم روس پرداختن و بخش عمده ی زندگی از نظر جا افتاده و خب لسکوف داره همین بخش جامونده رو بیان میکنه...
خوندن ترجمه های آقای آتش بر آب ، این خوبی رو داره که بهت حظ ناشناخته های ادبیات روس رو میده و برای یه آدم کتابخون چه لذتی بالاتر از این؟
.
.
.
.
#نیکالای_لسکوف #حمیدرضا_آتش_برآب #ادبیات_روسیه #کتابهای_کمتر_دیده_شده #معرفی_کتاب #پیشنهاد_کتاب #نشر_هرمس #داستان_کوتاه #bookstagram#کتاب_خوب#هنرمند_چهره_پرداز#کتابگرافی
June 30, 2015
هرگز در سراسر عمرم ندیدم کسی اینچنین وحشتناک و دلخراش خاطره عزیز رفته ای را زنده نگهدارد
June 12, 2023
کوتاه و ساده و دلنشین
January 16, 2020
رمانی کوتاه با نگرش ضد نظام ارباب-رعیتی
تقدیم به خاطره مقدس خجسته روزِ 19 فوریه1861. کتاب با این تقدیم نامه شروع می شود. روز خجسته ی نامبرده مصادف است با لغو نظام ارباب-رعیتی در روسیه
تقدیم به خاطره مقدس خجسته روزِ 19 فوریه1861. کتاب با این تقدیم نامه شروع می شود. روز خجسته ی نامبرده مصادف است با لغو نظام ارباب-رعیتی در روسیه
February 11, 2020
نمی شود کتاب از روس باشد ومترجم حمیدرضا آتش برآب و از او چیزی نگویی... بی شک نثر مترجم زیباست گاهی آدم احساس می کند از متن پیشی گرفته است.
گمان می کنم آقای آتش برآب قدری باید بر احساساتش در مواجهه با کارهایش غلبه کند یا لااقل نیاز به نشان دادن این شیفتگی و آشکار کردنش نباشد و آن را برای خودش نگاه دارد.
االبته الحق در ترجمه هایش روایی و گیرایی خاصی مشاهده می شود.
اما هنرمند چهره پرداز
کتابی کوتاه .. داستانی گیرا که بقول مترجم اگر داستایفسکی این را می نوشت دوجلد رمان می شد و لسکوف آن را چکیده کرده نه اینکه خلاصه باشد بلکه زوایپ و شاخه و برگ اضافه را هرس کرده و مانند یک جواهر آن را به ما رسانده است.
از داستان و روایتش واقعن لذت بردم. ماجرای عشقی در یک نظام ارباب رعیتی که به سرانجام رسید یا نرسید بسته به نگرش خواننده دارد.
و کشیش ، نماینده دین و مذهب که قرار است راه نجات و مفری از این دنیای نکبتی باشد در این ماجرا چه نقشی ایفا می کند.
کتاب را دوبار پشت هم خواندم
گمان می کنم آقای آتش برآب قدری باید بر احساساتش در مواجهه با کارهایش غلبه کند یا لااقل نیاز به نشان دادن این شیفتگی و آشکار کردنش نباشد و آن را برای خودش نگاه دارد.
االبته الحق در ترجمه هایش روایی و گیرایی خاصی مشاهده می شود.
اما هنرمند چهره پرداز
کتابی کوتاه .. داستانی گیرا که بقول مترجم اگر داستایفسکی این را می نوشت دوجلد رمان می شد و لسکوف آن را چکیده کرده نه اینکه خلاصه باشد بلکه زوایپ و شاخه و برگ اضافه را هرس کرده و مانند یک جواهر آن را به ما رسانده است.
از داستان و روایتش واقعن لذت بردم. ماجرای عشقی در یک نظام ارباب رعیتی که به سرانجام رسید یا نرسید بسته به نگرش خواننده دارد.
و کشیش ، نماینده دین و مذهب که قرار است راه نجات و مفری از این دنیای نکبتی باشد در این ماجرا چه نقشی ایفا می کند.
کتاب را دوبار پشت هم خواندم
August 27, 2013
شاید اگه روسی بلد بودم و می فهمیدم آقای مترجم تو زیرنویسا دقیقاً داره چی میگه به احتمال زیاد بهش پنج می دادم. مختصر-مفید بودن کتاب از مزایا بود ولی بقول مترجم اگه همین ایده رو داستایفسکی داشت کتاب دوجلدی در می آورد ازش. بازیهای زبانی که وای! اصن عالی . من از شاعرای روس خبر ندارم ولی بعضی جاها تو دلم می گفتم «ئــــه! مثه نظامی» چقد روون و چقد آسون پیش رفت اگرچه خیلی جاها نیاز به یک عالمه فکر کردن داشت.
یه جاهایی شکنجه کردن آدما رو توضیح میده انقد خوشم اومد
یه جاهایی شکنجه کردن آدما رو توضیح میده انقد خوشم اومد
December 6, 2016
عالی واقعا لذت بردم
September 20, 2020
Пронзительнейшая вещь. Убивает безысходностью.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Read
June 17, 2021از جمله داستانهای کوتاه بسیار زیبا و البته با اون ترجمه ی دقیق و زیبای حمیدرضا اتش برآب
August 15, 2018
Тупейный художник – новый персонаж среди удивительных героев Лескова. И к тому же талантливый, каковых всё чаще стал изображать Николай. Умел он хорошо стричь, чем хвалился его барин. В округе более не встречалось столь умелого мастера. Как на таком построить занимательное повествование? И Лесков решил сделать то частным случаем, смешав правду и вымысел. Некогда, когда установить невозможно, случилась история, вроде бы печальная, но вместе с тем и воодушевляющая. Всё началось из-за брата барина, пожелавшего быть постриженным. Что тому мешало? Принципы. Вот они-то и привели к негативным последствиям, отчего тупейный художник перестал стричь, а барин оказался и вовсе без него.
(c) Trounin
(c) Trounin
March 24, 2025
På dansk “Sminkøren”.
En atypisk og smuk novelle fortalt som erindring af en barnepige, som tidligere tjente som livegen skuespillerinde under en grusom godsejer.
Barnepigen, Lubov (på russisk: kærlighed) fortæller sin tragiske historie om hendes tabte kærlighed og afslører årsagen til hendes alkoholmisbrug.
Jeg holder af det ulykkelige menneske - og jeg elsker, når jeg støder på 1800-tals litteratur som belyser den livegne skæbne.
Især når det er så smukt formidlet som denne Leskovs novelle!
En atypisk og smuk novelle fortalt som erindring af en barnepige, som tidligere tjente som livegen skuespillerinde under en grusom godsejer.
Barnepigen, Lubov (på russisk: kærlighed) fortæller sin tragiske historie om hendes tabte kærlighed og afslører årsagen til hendes alkoholmisbrug.
Jeg holder af det ulykkelige menneske - og jeg elsker, når jeg støder på 1800-tals litteratur som belyser den livegne skæbne.
Især når det er så smukt formidlet som denne Leskovs novelle!
September 21, 2020
ком в горле... Свобода- не всегда входила в ``базовый набор`` прав человека, после прочтения - хочется еще больше ее ценить!
May 26, 2022
Краткнький рассказ, содержащий очень многое для понимания человеческой природы. Шедевр.
September 15, 2024
Хорошо написано. В конце от слез не получилось удержаться
December 24, 2024
Очень трагично и печально. Тронуло.
September 19, 2024
این کتاب خیلی کمیابه و شاید دوس داشته باشین به هر قیمتی بخریدش ولی واقعا ارزش نداره کتابش یه داستان که شاید مقدمه اینارو ازش بزنی و عکسای کتاب ۲۰ صفحه هم نشه و یه داستان که بیشتر بدرد پاورقی روزنامه میخوره
September 29, 2020
Рейтинг: 5. Прочитала в Малом собрании сочинений Николая Лескова 📚 Язык автора приятен и легок, несмотря на то, что рассказ был написан в конце 19-го века. Очень помогли пояснения и комментарии в конце книги. История достаточно простая, но показывающая те жестокости и боли, которые были нормой жизни того времени.
Displaying 1 - 21 of 21 reviews