کنسرت تارهای ممنوعه

by حسين مرتضائیان آبکنار

سکوت کردم. می‌گفت: «...تو چی؟ تو فکر کرده‌ای به حقوقِ بی‌غیرتی ارتش عادت کرده‌ام یا اومده‌ام بجنگم برای پرچم یا نمی‌دونم واسه خاکم؟... نه. خاک نداده‌ام که خاکی پس بگیرم. هرچند که حالا خاک شده‌اند...»
می‌گفت: «دو نفر داده‌ام دو نفر می‌گیرم. با همین سرنیزه. اگر هم نشد، با این!»
و اشاره کرد به تفنگی که روی شانه‌اش بود.

Genres: Short Stories

118 pages, Paperback

Published January 1, 2012

About the author

متولد ۵ اسفند ۱۳۴۵ در تهران. تحصیلات خود را در رشتۀ هنرهای نمایشی به پایان برد و در زمان جنگ ایران و عراق بین سال‌های ۱۳۶۵-۱۳۶۷ به سربازی رفت.
در ۱۳۶۹ در کارگاه داستان‌نویسی گلشیری شرکت کرد و در سال‌های ۱۳۷۷ و ۱۳۷۹ مدیر داخلی ماهنامه کارنامه بود.
او هم اکنون به تدریس آزاد داستان‌نویسی اشتغال دارد.

Reviews

[Somayeh]

مجموعه‌ای از داستانهای کوتاه آقای آبکنار که از نخستین کارهاشون هستند، از سال شصت‌و‌نه تا هفتاد‌و‌پنج، و شاید به همین دلیل گاهی چندان محکم و جاندار نیستند و بیشتر شبیه طرحی از یک داستانند. اما نقطه قوت داستانها برای من غیرخطی بودن و -گاهی- روایت سیال ذهنشان بود.
حفاظ سرد را قبلا خوانده بودم و همچنان بیشتر از باقی داستانهای این کتاب دوستش دارم. کنسرت تارهای ممنوعه -که قدیمی‌ترین نوشته‌ی این مجموعه ست- و نیز داستان رحمان را دوست داشتم.

[Saman]

اولين كتاب آقاي (آبكنار) كه به همت مرحوم(گلشيري) تحت عنوان سري كتاب‌هاي (شهرزاد) چاپ شد. به شخصه داستان‌ها به خصوص زبان داستاني اين مجموعه داستان آقاي (آبكنار) را نه مي‌پسندم و نه مي‌توانم با آن‌ها‌ ارتباط برقرار كنم

[Hossein]

salam
aya kasi pdf e karhaye aghaye Abkenar ro dare ? mamnoon misham agar kasi dare baram email kone chon man moteasefaneh dastresi nadaram baraye tahiyeye ketabha.