Privédetective Peter Kram is voor niemand bang, behalve voor mensen die te dichtbij komen. Die mijdt hij, altijd. Tot hij Miranda ontmoet. Zij ontregelt zijn leven en ontketent in hem een ongekende wilskracht. Zij lokt en verleidt en duwt hem steeds verder in een zoektocht naar een mysterieus molecuul.
De schrijver heeft een aparte schrijfstijl, waar ik heel erg aan moest wennen. En daardoor kreeg het verhaal me niet te pakken. Een detective krijgt opdracht papieren te stelen. Verliest zich in het denken aan vrouwen en de zorg voor een eikel van een vader. Om zijn gelijk te halen komt hij zelfs aan de verkeerde kant van de wet te staan. Onsamenhangend? Dat is precies wat ik van het boek vond.
Dit boek gaat terug naar de Kringwinkel. Schrijft in korte. Zinnen. Van drie woorden. Of minder. Bovendien heten zakdoekjes issues of zo, heet een zaktelefoon slechts een keer mobiele telefoon, al de andere keren onnozelweg 'mobieltje'. De plot is te ingewikkeld om boeiend te zijn. Kortom, dit boek is een misser.
Het eerste boek van Den Tex waarbij ik ook moest lachen, zoals de beschrijving van Engel :) Een hele andere stijl dan de meeste andere van zijn boeken.. je verwacht dit niet, maar wat mij betreft een aanrader.