The Russian Revolution

by Nikolai Berdyaev, Nicholas Berdyaev

"Communism is more than a political movement - it has become a new religion, replacing the Christianity of Holy Russia with a fanatical cult of Lenin."

Genres: Philosophy, Religion

Paperback

First published April 4, 1990

About the author

Nikolai Alexandrovich Berdyaev was born at Kyiv in 1874 of an aristocratic family. He commenced his education in a military school and subsequently entered the University of Kiev. There he accepted Marxism and took part in political agitation, for which he was expelled. At twenty-five he was exiled from Kiev to the north of Russia and narrowly escaped a second period of exile shortly before the Revolution. Before this, however, he had broken with Marxism in company with Sergius Bulgakov, and in 1909 he contributed to a symposium which reaffirmed the values of Orthodox Christianity. After the October Revolution he was appointed by the Bolshevists to a chair of philosophy in the University of Moscow, but soon fell into disfavour for his independent political opinions. He was twice imprisoned and in 1922 was expelled from the country. He settled first in Berlin, where he opened a Russian Academy of Philosophy and Religion. Thence he moved to Clamart near Paris, where he lectured in a similar institution. In 1939 he was invited to lecture at the Sorbonne. He lived through the German occupation unmolested. After the liberation, he announced his adhesion to the Soviet government, but later an article by him published in a Paris (Russian) newspaper, criticising the return to a policy of repression, was tantamount to a withdrawal of this. He died at Clamart March 24, 1948.

Reviews

[Andrew Blinkinsop · Rating 4 out of 5]

Rich with insights and grounded in a deep understanding of Russian intellectual and spiritual thought, Berdyaev’s explication of Russian Communism as an essentially religious phenomenon contains convincing and powerful arguments. He takes aim at the discontinuity in Marxism, the awkward combination of rational materialism and messianic idealism, and shows how such a philosophy found fertile breeding ground in the messianic and absolutist mindset of Russian Orthodoxy and its godless counterpart - Russian Nihilism. Berdyaev is right to highlight the religious nature of Communism as its animating force, and his warning against raising relative social values into absolute ones is a good one to heed.

However, Berdyaev’s fundamental objection to Communism is impossible to relate to without sharing his Christian worldview. For Berdyaev, it is not the absolutism of Communism that is its core sin, but only that it has raised the wrong value as absolute. By his account, The Social Collective has replaced God as the object of worship in Communism, and all of Communism’s evils flow from this idolatrous act. Berdyaev wants to knock the social collective from its idolatrous pedestal and put the Christian God back in its place.

In the end, Berdyaev fails to take atheism and nihilism seriously on their own terms, and continues to strive for some absolute and all-encompassing system of values, a Christian one. Thus, Berdyaev follows strangely down the same ill-fated footsteps he has traced of Russian thinkers before him, yearning for the apocalypse with the illusory conviction that his God is the true one.

[Mz · Rating 4 out of 5]

Το πρώιμο αυτό βιβλίο του, αποτελείται από είκοσι τρείς επιστολές του Nicolas Berdyaev απέναντι στους Μπολσεβίκους της Ρωσίας, αμέσως μετά τη ρωσική επανάσταση. Σε κάθε κεφάλαιο πραγματεύεται ένα κοινωνικό ζήτημα (πχ οικονομία, πόλεμος, πολιτισμός), με ξεκάθαρο και επιθετικό ύφος απέναντι στους Σοβιετικούς, χρησιμοποιώντας τόσο λογικά επιχειρήματα όσο και ιστορικά παραδείγματα.
Ως πρώην μαρξιστής, ο Berdyaev υπογραμμίζει ότι οι άνθρωποι ανέκαθεν είχαν και έχουν μεταξύ τους ποιοτικές διαφορές, άρα κάθε ισοπεδωτική εξίσωση όλων από μια «σοσιαλιστική δημοκρατία» είναι απαράδεκτο λάθος. Όσο για την αισιόδοξη ιδέα τερματισμού του πολέμου εν γένει, προδίδει βαθιά άγνοια τη ανθρώπινης φύσης. Το εκ θεμελίων γκρέμισμα των δομών του παρελθόντος από τους Μπολσεβίκους παραβαίνει την αρχή πως κάθε νεωτερισμός πρέπει να προχωρά σε αρμονία με το παρελθόν (αρμονία συντηρητικής και δημιουργικής αρχής).
Η κύρια μομφή του Berdyaev είναι όμως χριστιανικής τάξης: οι κομουνιστές έχτισαν την ιδεολογία τους με βάση την ύλη, παραμερίζοντας εντελώς το ιερό ανθρώπινο πρόσωπο και τις πνευματικές του αξίες. Ο μαρξισμός είναι ένα σύστημα που καταπιέζει την ανθρώπινη ελευθερία και απαιτεί από τους ανθρώπους να απεμπολήσουν τα πρωτοτόκια της φύσης τους.
Ο κόσμος μας πάσχει κυρίως από ανελευθερία και καταδυναστεύεται από την ύλη, οπότε ήταν ασυγχώρητη αμέλεια να νομίζουμε ότι μπορούμε να βρούμε το ιδανικό πολίτευμα και να θεμελιώσουμε έναν επίγειο παράδεισο.
Οι Μαρξιστές διακατέχονται από την αφελή αισιοδοξία των Γάλλων Διαφωτιστών και κυρίως του Rousseau που πίστευε πως η ανθρώπινη φύση είναι εκ φύσεως αγνή και με το σχηματισμό ενός κατάλληλου κρατικού μηχανισμού μπορεί να εκδηλώσει την αγαθότητά της.
Στην πραγματικότητα όμως, η ανθρώπινη φύση είναι φθαρμένη από το «Προπατορικό αμάρτημα: ο κόσμος μας είναι γεμάτος από αμαρτία και θάνατο. Γι ‘αυτό είναι αδύνατο να επικρατήσει μια οριστική κατάσταση ευδαιμονίας όπου ο πόνος θα έχει τερματιστεί. Η μοναδική λύση στα ανθρώπινα προβλήματα θα έλθει στα τέλη της ιστορίας, στο εσχατολογικό επίπεδο: πρόκειται για τη βασιλεία του Θεού που δεν είναι από αυτόν τον κόσμο. Αυτό το νόημα έχουν τα λόγια του Χριστού: «ζητεῖτε πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν» (Λκ, 12.31). Ασφαλώς το οικονομικό πρόβλημα είναι απαραίτητο να επιλυθεί. Είναι όμως απαράδεκτο να περιμένουμε τη λύτρωση από την οικονομία και την πολιτική. «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος» (Ματθ, 4.4), υπενθυμίζει ο Berdyaev.
Η επανάσταση δεν ήταν μια αλλαγή του κόσμου προς νέα κατεύθυνση. Στην πραγματικότητα, η αμαρτία και το ψέμα του παλιού καιρού έφεραν την αμαρτία και το ψέμα της επανάστασης. Η ρωσική επανάσταση ήταν το τελευταίο γεγονός του παλιού καιρού, το οποίο μάλιστα σηματοδοτεί την τελική αποσύνθεσή του.
Παρά τις επιθέσεις και το έντονα καταγγελτικό ύφος του, η τελική πρόβλεψη του Berdyaev είναι αισιόδοξη: με τη ρωσική επανάσταση και την κυριαρχία του Σοσιαλισμού ολοκληρώνεται η παλιά εποχή, από τις στάχτες τις οποίες θα ξεπροβάλλει σιγά σιγά μια νέα και καλύτερη Ρωσία.

[Matt · Rating 5 out of 5]

This is THE book which pointed me clearly to the 'great land' of Orthodoxy in the first instance, when it seemed to me, as Nietzsche put it when he read Dostoevsky, that his writing 'cries truth from the blood'. Since reading this book, and his critique of Leninism as a religious construct taking its queues from the Raskol' movement of the 1600's, I haven't really quite seen the world in the same way. Berdyaev is a truly insightful philosopher, one who is also an historian and lay-theologian of incredibly high calibre. He very keenly understands and feels the judgement implicit in the communist revolution, and wishes to bring the lessons of this discernment to bear on contemporary Christendom, in order to revive its own revolutionary value-creative witness within the world. Highly, highly recommended!

[baka hentai · Rating 5 out of 5]

Brilliant work by russian maestro of religious phylosophy. It'll change your point of view about russian classics, I swear. Fresh thoughts about Gogol's mysticism, criticism of Tolstovism etc. Especially cogitation about literature of Dostoevsky and its huge value for russian future. Mustread.