Η ζωή στα μεσαία στρώματα της ατμόσφαιρας του Δία. Η ουτοπική κοινωνία του πλανήτη Τρανάι. Ο Άρης, τον καιρό που είχε "διώρυγες". Ο Λαγκάς, ο πλανήτης με τους έξι ήλιους. Ένας "λαίμαργος" κυβερνήτης διαστημόπλοιου. Μια παράξενη διάσταση της Γης. Η κατάκτηση του Ήλιου. Μια ξαφνική επίθεση βαρβάρων από έναν μακρυνό δορυφόρο του Δία. Παράξενοι κόσμοι, μαγικοί, μυστηριώδεις....
Ο τόμος περιέχει τις εξής ιστορίες:
1. Ρόμπερτ Σέκλεϊ - Η "Ουτοπία" του Τρανάι 2. Άρθουρ Κλαρκ - Η μέδουσα 3. Α. Ε. Βαν Βογκτ - Ο βάρβαρος 4. Ισαάκ Ασίμοφ - Τα αιώνια σκοτάδια 5. Στάνλεϊ Ουάινμπαουμ - Οδύσσεια στον Άρη 6. Φίλιπ Ντικ - Η δύναμη του Γουμπ
Ο Μάριος Βερέττας είναι Έλληνας συγγραφέας, μεταφραστής και εκδότης.
Γεννήθηκε το 1947 στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία στη Σχολή Σταυράκου κι έχει ανεβάσει κατά καιρούς πολυάριθμες θεατρικές παραστάσεις για παιδιά και ενήλικες. Έχει ταξιδέψει πολύ και μιλά έξι γλώσσες. Πριν κατασταλάξει ως «άνθρωπος του βιβλίου» έκανε πολλές δουλειές, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Ταξίδεψε σε όλη σχεδόν την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, τον Καναδά, την Ινδία, τις Φιλιππίνες, την Ινδονησία, πολλές φορές επάνω σε μια μοτοσικλέτα.
Από το 1975 κι έπειτα ασχολείται κατά κύριο λόγο με τον κόσμο του βιβλίου, ως συγγραφέας, μεταφραστής, επιμελητής εκδόσεων και εκδότης. Έχει γράψει δεκάδες δημοφιλή βιβλία, έχει μεταφράσει εκατόν τριάντα έξι βιβλία από τα αγγλικά και τα γαλλικά, κι έχει επιμεληθεί την έκδοση πολλών άλλων βιβλίων για λογαριασμό διαφόρων εκδοτών. Συνεργάστηκε ως συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων με τους εκδοτικούς οίκους Δίβρυς, Ωρόρα, Κάκτος, Πατάκης, Μαλλιάρης, Δελφίνι, Μαργαρίτα, Alien, Τραυλός, Δεληθανάσης, Ντουντούμης, Άγκυρα, Χριστάκης, Ψυχογιός, Όπερα, κ.ά.
Εκατοντάδες επίσης είναι τα άρθρα του σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες καθώς και τα ραδιοφωνικά του σχόλια στο Γ’ Πρόγραμμα της ΕΡΑ και στο Ραδιόφωνο Λυχνάρι της Ρόδου.
Παράλληλα για δεκαπέντε περίπου καλοκαίρια ασχολήθηκε με την τουριστική ιστιοπλοΐα και αλώνισε τις ελληνικές θάλασσες ως κυβερνήτης ενοικιαζόμενων ιστιοφόρων.
Το 1996 ίδρυσε τον Εκδοτικό Oίκο Βερέττα στην Αθήνα προκειμένου να δημοσιεύει τα συγγράμματά του αλλά και έργα νέων πρωτοπόρων Ελλήνων συγγραφέων. Ο χώρος του Εκδοτικού Οίκου λειτούργησε ταυτόχρονα ως βιβλιοπωλείο, αίθουσα διαλέξεων, σκηνή θεατρικών παραστάσεων και τόπος συνάντησης των φίλων του βιβλίου.
Το 2007, εξέδοσε το τριμηνιαίο φιλοσοφικό περιοδικό Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ προκειμένου να διασφαλίσει την επικοινωνία και την ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των φίλων της Επικούρειας Φιλοσοφίας. Το πρωτότυπο φιλοσοφικό περιοδικό συνέχισε την κυκλοφορία του για οχτώ ολόκληρα χρόνια και τελικά έκλεισε, λόγω της οικονομικής κρίσης, μετά από 32 εκατοντάφυλλα τεύχη.
Τον Ιούλιο του 2009, ο Μάριος Βερέττας μετέφερε τον Εκδοτικό Οίκο και στη Ρόδο, όπου οργάνωσε πρωτότυπες παρουσιάσεις βιβλίων, θεατρικές παραστάσεις και φιλοσοφικές διαλέξεις. Παράλληλα ενθάρρυνε την λογοτεχνική δημιουργικότητα εκδίδοντας έξι ανθολόγια με εκατόν πενήντα διηγήματα γραμμένα από σύγχρονους Δωδεκανήσιους συγγραφείς αλλά και αξιόλογες ποιητικές συλλογές, παιδικά βιβλία, μυθιστορήματα κ.ά.
Έκτοτε μοιράζει το χρόνο του ανάμεσα σε Ρόδο και Αθήνα και συνεχίζει τη συγγραφική, μεταφραστική και εκδοτική του δραστηριότητα.
Ο πρώτος τόμος μιας εκπληκτικής σειράς που μάζεψε το cream of the crop της Επιστημονικής Φαντασίας (και του Fantasy και του τρόμου στη συνέχεια) και έκανε γνωστούς στο ελληνικό κοινό συγγραφείς που μέχρι τότε παρά την παγκόσμια αναγνώρισή τους ήταν άγνωστοι, ενώ τουλάχιστον στους 5-10 πρώτους τόμους είναι αδύνατο να βρεις μέτριο διήγημα. Μην ξεχνάτε ότι το 1986 σχεδόν η μόνη Ε.Φ. που κυκλοφορούσε εν Ελλάδι ήταν... κακομεταφρασμένα βιβλία των εκδόσεων Κάκτος. Οι μεταφράσεις σε καμία περίπτωση δεν αδικούν το έργο, δείχνουν μεράκι και αγάπη για το είδος.
Περιεχόμενα
1. Ρόμπερτ Σέκλεϊ - Η "Ουτοπία" του Τρανάι ⭐⭐⭐⭐⭐ Σε ένα διαμάντι του είδους, ο διαχρονικός και με εξαιρετικό χιούμορ συγραφέας δίνει μια ουτοπική κοινωνία στην οποία δεν υπάρχει έγκλημα. Κυρίως επειδή κάθε λογιζόμενη ως εγκληματική δραστηριότητα έχει νομιμοποιηθεί.
2. Άρθουρ Κλαρκ - Η μέδουσα ⭐⭐⭐⭐ Τον Κλαρκ, σε αντίθεση με τον Shekley τον ξέρετε, κυρίως λόγω της τανίας "Οδύσσεια του διαστήματος" που βασίζεται σε βιβλίο του. Μια αποστολή εξερευνά την ατμόσφαιρα του Δία με το πλοίο Kon-Tiki* , ένα σκάφος που υποστηρίζεται από αερόστατο θερμού υδρογόνου που κατεβαίνει στην ανώτερη ατμόσφαιρα του Δία όπου ανακαλύπτει ότι η ατμόσφαιρα υποστηρίζει τουλάχιστον δύο μεγάλες μορφές ζωής, καθώς και μικροσκοπικό και με βιοφωταύγεια πλαγκτόν αέρα...
3. Α. Ε. Βαν Βογκτ - Ο βάρβαρος ⭐⭐⭐⭐ Αρχετυπική επιστημονική φαντασία από έναν από τους παλιούς μετρ του είδους. Ο Βάρβαρος απειλεί τη νέα τάξη πραγμάτων, αλλά "τα πράγματα" δεν είναι απαραίτητα αυτά που φαίνονται...
4. Ισαάκ Ασίμοφ - Τα αιώνια σκοτάδια ⭐⭐⭐⭐⭐ Τι παθαίνει ένας πολιτισμός όταν κάτι δεδομένο (όπως το φως) χάνεται; Πώς αντιδρά κανείς όταν βλέπει για πρώτη φορά αστέρια; Διήγημα που αργότερα ο συγγραφέας με τη βοήθεια του R. Silverberg ανέπτυξε σε μυθιστόρημα.
5. Στάνλεϊ Ουάινμπαουμ - Οδύσσεια στον Άρη ⭐⭐⭐⭐⭐⭐ (έξι, καλά είδατε) Σπάνιο διαμάντι της (σχετικά) πρώιμης Ε.Φ. Ένας γήινος στον Άρη καλείται να συνεργαστεί με μια περίεργη ιθαγενή μορφή για να επιβιώσει. Ίσως το καλύτερο της συλλογής. Ιδίως ο τρόπος επικοινωνίας που αναπτύσσουν και η αξιοποίηση των μαθηματικών για την έκφραση μη μαθηματικών εννοιών. Χαριτωμένη (κατά πόσο είναι και ανεδαφική, μόνο ένας εξωβιολόγος μπορεί να το κρίνει) είναι και η σύλληψη της ζωής βασισμένης στο πυρίτιο.
6. Φίλιπ Ντικ - Η δύναμη του Γουμπ ⭐⭐⭐⭐⭐ (Το γουμπ δε θα το ξαναβρίσεις... το γουμπ...) Η αλαζονεία του ανθρώπου και η αδυναμία του να συναισθανθεί ή να επεκτείνει τις προσλαμβάνουσές του είναι και η καταστροφή του. Και παρακαλώ να με κοιτάτε στα μάτια όταν το λέω αυτό (διαβάζοντας το διήγημα θα καταλάβετε).
* Ο Θορ Χέιερνταλ Νορβηγός επιστήμονας, εξερευνητής και συγγραφέας, κατασκεύασε πιστά αντίγραφα αρχαίων σκαφών με τα οποία έκανε πολλά ταξίδια διανύοντας τεράστιες αποστάσεις, αποδεικνύοντας ότι οι αρχαίοι λαοί είχαν την δυνατότητα να τα πραγματοποιήσουν. Έγινε γνωστός όταν κατασκεύασε το Κον-Τίκι, μια μικρή σχεδία με πανιά με το οποίο ταξίδεψε 4.300 μίλια αρχίζοντας από το Περού και καταλήγοντας στα νησιά Τουαμότου.
Ο πρώτος τόμος της σειράς είναι ένας από τους τρεις επιμελήθηκε ο Μάριος Βερέττας
- Robert Sheckley, Η "Ουτοπία" του Τρανάι (A Ticket to Tranai, 1955) Το αγαπημένο θέμα του Σέκλ(ε)ι είναι η διαφορά ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη μιας ουτοπίας. Εύπεπτο γιατί είναι κωμωδία/σάτιρα. Ίσως φανεί λίγο παλιομοδίτικο σε κάποιους, αλλά η προβληματική του σίγουρα δεν έχει ξεπεραστεί ακόμη: μπορεί η τέλεια κοινωνία να αποτελείται από ατελείς ανθρώπους σαν εμάς;
- Arthur Clarke, Η Μέδουσα (A Meeting with Medusa, 1971) Πήρε Nebula το 1972 κι ένα βραβείο για ΕΦ μεταφρασμένη στα ιαπωνικά το 1974. Πρωτοπρόσωπη περιγραφή εξερεύνησης του Δία. Μεγαλούτσικο κι έχει φορτωμένη γραφή με πολλές περιγραφές, επιστημονικά δεδομένα κτλ. κτλ. Κουραστικό ανάγνωσμα που όταν έρχεται η ανατροπή στο τέλος του φαίνεται εντελώς άσχετη και άχρηστη.
- Van Vogt A. E., Ο Βάρβαρος (The Barbarian, 1947) Είναι κοινός τόπος στη σύγχρονη προσέγγιση της Ιστορίας η παρακμή ενός προοδευμένου πολιτισμού κι η κατάργηση/κατάλυσή του από έναν βάρβαρο λαό που είναι πιο φρέσκος και δυναμικός (και ξεκινάει τον κύκλο της ανόδου/πτώσης από την αρχή). Είναι όμως πρότυπο με ισχύ στη σημερινή τεχνολογική εποχή που ο προοδευμένος πολιτισμός μπορεί να έχει στα χέρια του υπερόπλα μαζικής καταστροφής; Ιστορία που δε δείχνει πολύ την ηλικία της, αλλά έχει αδύναμο φινάλε.
- Isaac Asimov, Τα Αιώνια Σκοτάδια (Nightfall, 1941) Το 1968 ψηφίστηκε καλύτερο διήγημα της εποχής πριν την θέσπιση των βραβείων Nebula (πριν το 195, δηλαδή). Μια από τις πιο διάσημες ιστορίες ΕΦ και δικαίως. Δε θα πω τίποτα για να μην προϊδεάσω κανέναν. Η ανάγνωση του τόμου αξίζει και μόνο γι' αυτήν.
- Stanley Weinbaum, Οδύσσεια στον Αρη (A Martian Odyssey, 1934) Ιδιαίτερη περίπτωση. Επιφανειακά είναι χαβαλεδιάρικο pulp με ζωή στον Άρη, αλλά θεωρείται η πρώτη ιστορία στην οποία οι εξωγήινοι σκέφτονται με εντελώς διαφορετικό τρόπο από τους ανθρώπους χωρίς αυτός ο τρόπος να είναι απλοϊκός (π.χ. εμμονή με ένα και μόνο πράγμα). Έχει και μια συνέχεια που απ’ όσο ξέρω δε μεταφράστηκε ποτέ στα ελληνικά. Παρεμπιπτόντως, η πρώτη φορά που άκουσα για έμβια όντα βασισμένα στο πυρίτιο
- Philip K. Dick, Η Δύναμη του Γούμπ (Beyond Lies the Wub, 1952) Μικρό με απρόοπτο φινάλε, η πρώτη δημοσιευμένη ιστορία του συγγραφέα. Τα διηγήματα του Ντικ είναι συνήθως έξυπνα και προσιτά σε ευρύτερο κοινό απ' ότι τα μυθιστορήματά του
Η μέδουσα - Άρθουρ Κλαρκ Η ουτοπία του Τρανάι - Ρόμπερτ Σέκλυ Οδύσσεια στον Άρη- στ. Ουάινμπαουμ Τα αιώνια σκοτάδια - Ι. Ασίμωφ Η δύναμη του Γουμπ- Φίλιπ Ντικ Ο βάρβαρος - Α.Ε. Βαν-Βογκτ
Ρόμπερτ Σέκλυ: Η Ουτοπία του Τρανάι **** Άρθουρ Κλαρκ: Η Μέδουσα *** Α.Ε.Βαν Βογκτ: Ο Βάρβαρος *** Ισαάκ Ασίμωφ: Τα Αιώνια Σκοτάδια **** Στάνλεϋ Ουάινμπάουμ: Οδύσσεια στον Άρη ***** Φίλιπ Ντικ: Η Δύναμη του Γουμπ ***