Yiannis Ritsos (Greek: Γιάννης Ρίτσος) is considered to be one of the five great Greek poets of the twentieth century, together with Konstantinos Kavafis, Kostas Kariotakis, Giorgos Seferis, and Odysseus Elytis. The French poet Louis Aragon once said that Ritsos was "the greatest poet of our age."
Yannis Ritsos was born in Monemvassia (Greece), on May 1st, 1909 as cadet of a noble family of landowners. Born to a well-to-do landowning family in Monemvasia, Ritsos suffered great losses as a child. The early deaths of his mother and his eldest brother from tuberculosis, the commitment of his father who suffered with mental disease and the economic ruin of losing his family marked Ritsos and affected his poetry. Ritsos, himself, was confined in a sanatorium for tuberculosis from 1927–1931.
These tragic events mark him and obsess his œuvre. In 1931, Ritsos joined the Communist Party of Greece (KKE). During the Axis occupation of Greece (1941–1945) he became a member of the EAM (National Liberation Front), and authored several poems for the Greek Resistance. These include a booklet of poems dedicated to the resistance leader Ares Velouchiotis, written immediately upon the latter's death on 16 June 1945. Ritsos also supported the left in the subsequent Civil War (1946-1949); in 1948 he was arrested and spent four years in prison camps.
ΣΗΜΕΡΑ το στρατόπεδο σωπαίνει. Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα. Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος.
Ξεκρέμασαν μια μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη. Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη. Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα. Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.
Οι δολοφόνοι κρύβονται πίσω από τα μαχαίρια τους. Τραβηχτείτε πέρα δολοφόνοι. Τραβηχτείτε πέρα. Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.
ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΩΣΑΝ. Τους σκότωσαν. Ένας άνεμος που πέρασε μες απ’ το σκοτεινό τούνελ της σιωπής μας έφερε το μαντάτο. Τους σκότωσαν. Τους σκότωσαν.
Μ' ένα γαρύφαλλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία Μ' ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώνει
Τὸ ποίημα «῾Ο ἄνθρωπος με το γαρύφαλλο» γράφτηκε στο Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Πολιτικῶν Κρατουμένων ῾Αγίου Ευστρατίου, στις 30 τοῦ Μάρτη τοῦ 1952 - τὴν ἴδια μέρα τῆς ἐκτέλεσης του Μπελογιάννη καὶ τῶν συντρόφων του. Τὸν ἴδιο χρόνο κυκλοφόρησε ἀπ' τὸ Εκδοτικό «Νέα Ελλάδα», ταυτόχρονα μὲ μιὰν ἔκδοση στα γαλλικά – μετάφραση τοῦ Θ. Πιερίδη. Η δεύτερη έκδοση αὐτοῦ τοῦ ποιήματος ἔγινε εἰκοσι-τρία χρόνια αργότερα (τον Μάρτη του 1975) ἀπ' τις Εκδόσεις «Κέδρος».
ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα/
και εγώ με κάθε ποίημα και συλλογή του, επιβεβαιώνω πως ο Ρίτσος δεν ήταν εφηβικός ενθουσιασμός, αλλά ένας απ' τους ποιητές που έχει ριζώσει βαθιά μέσα στην καρδιά μου.