یادش بخیرهای لعنتی

by راضیه بهرامی خشنود

«یادش بخیرهای لعنتی» شامل 37 شعر از بهرامی خشنود است که عنوان برخی از آنها عبارتند از "سرگیجه"، "رونوشت: تمام مردم دنیا"، "قمار باز"، "آپارتمان"، "سیب" و "مهمانی".
شاعر در بسیاری از شعرهای مجموعه "یادش بخیرهای لعنتی" دختر خردسالش را مخاطب قرار می‌دهد و از دردها و امیدهای انسانی خود سخن می‌گوید.

پیراهنت را اتو می‌زنم
چمدانت را می‌بندم
با بوسه و لبخند بدرقه‌ات می‌کنم
و می‌دانم که این اتوبوس
در دره‌های برفی سقوط خواهد کرد
تقصیر کسی نیست
اگر فنجان تو از اتفاق‌های خوب تهی‌ست

Genres: Poetry

75 pages, Hardcover

First published January 1, 2009

Reviews

[Parisa Soltani · Rating 4 out of 5]

هی آقای پلیس!
که در شعر های کودکی ام
مرد مهربانی بودی
تا مرا به آغوش مادرم برسانی
دلم گرفته بود که از خانه بیرون آمدم
و نمیدانستم
طبق تبصره های تازه قانون
وقتی که دلم می‌گیرد
باید کدام روسری ام را بپوشم

#راضیه_بهرامی_خشنود
#زن_زندگی_آزادی

[Bita B. · Rating 3 out of 5]

پنهان شده‌ای
و گوشه‌ی پیراهنت
از پشت در پیداست
نترس حبه انگورم
هیچ گرگی نمی‌تواند
زخم دست‌های مادرت را
بر پنجه‌هایش
نقاشی کند.

-شعر «نقاشی» کتاب

این بزرگراه
تا انتهای جهان دوربرگردان ندارد
و تمام خروجی‌هایش
به دوراهی چشم‌های تو می‌رسند
که بمانم و
دوستت بدارم
یا برگردم و
دوستت بدارم...

-شعر «تردید» کتاب

[Komail · Rating 4 out of 5]

صداقت، مهرو درد و اعتراض جاریست در کلامی که مادر برای دخترش کیمیا و همه دختران این زمین از جمله خودش سروده است. بی نظیر جوشیده اند واژه ها!

امروز

فریب وعده ی شاهزاده ها را نخور
طلسم این خواب
با بوسه نخواهد شکست
سفید برفی سبزه من!
این سیب
سرخی اش را
مدیون هورمون های مدرنیته است
مدیون تلاش یاهو...

[Tahereh · Rating 4 out of 5]

تن ها
...
من اما از تو ممنونم
همین که هستی و گاهی
مرا به گریه می اندازی
همین که هستی و گاهی
به یادم می آوری
چه قدر تنهایم!

[Evan · Rating 5 out of 5]

بهترین شعرهای زنانه ای که تا امروز خونده بودم! عالین!!!

[Amir ali · Rating 3 out of 5]

از اول بنا را بر همین گذاشتم
همین که چشم های تو غمگین نباشند
از اول
یعنی از روزی که تو آمدی
و من زاده شدم
نفت ارزان می شود
من آجرهای خانه ام را
خرج لبخندهای تو می کنم
روزنامه را ببند خاله نرگس
پیراهن تازه ای برای دخترم خریده ام
نگاه کن!