What do you think?
Rate this book
Μικροί άγγελοι
Η Νεφέλη τρέχει ξυπόλυτη σε παραλίες γεμάτες πεύκα και καθάρια νερά, με ένα χρυσό κουρέλι στα κατακόκκινα μαλλιά της. Μοιάζει πικρή και γλυκιά σαν σοκολάτα, αλλάζει χίλιες μορφές, άλλοτε δυνατή κι άλλοτε ευαίσθητη, μαγεύει...
Η Άρτεμη λούζεται από τον ήλιο, αντικρίζει τη θάλασσα και τα λουλούδια, είναι ευτυχισμένη. Ευωδιάζει βανίλια, ένα μικρό παιδί στη Χώρα των Θαυμάτων, τρυφερό, ευάλωτο, τρωτό.
Η Μιρέλλα μοσχοβολάει κανέλα. Απέραντος εγωισμός και γοητεία. Ζωηρή, χαδιάρα, χορεύει παρέα με την οργή και τις ενοχές της για μια μυστηριώδη δολοφονία.
Τρεις μικροί άγγελοι που ανασαίνουν παρέα. Παράλληλες ζωές και συνάμα τόσο διαφορετικές, που τις καθορίζει, άθελά του, ένα αγόρι με μια κιθάρα, ο Άγγελος.
Μια ιστορία πλημμυρισμένη με ήχους και μυρωδιές, που προσπαθεί να ανακαλύψει την κλεισμένη στη χούφτα μας ευτυχία, σε μια Ελλάδα που άλλοτε μας κανακεύει κι άλλοτε μας πληγώνει...
Η Άρτεμη λούζεται από τον ήλιο, αντικρίζει τη θάλασσα και τα λουλούδια, είναι ευτυχισμένη. Ευωδιάζει βανίλια, ένα μικρό παιδί στη Χώρα των Θαυμάτων, τρυφερό, ευάλωτο, τρωτό.
Η Μιρέλλα μοσχοβολάει κανέλα. Απέραντος εγωισμός και γοητεία. Ζωηρή, χαδιάρα, χορεύει παρέα με την οργή και τις ενοχές της για μια μυστηριώδη δολοφονία.
Τρεις μικροί άγγελοι που ανασαίνουν παρέα. Παράλληλες ζωές και συνάμα τόσο διαφορετικές, που τις καθορίζει, άθελά του, ένα αγόρι με μια κιθάρα, ο Άγγελος.
Μια ιστορία πλημμυρισμένη με ήχους και μυρωδιές, που προσπαθεί να ανακαλύψει την κλεισμένη στη χούφτα μας ευτυχία, σε μια Ελλάδα που άλλοτε μας κανακεύει κι άλλοτε μας πληγώνει...
- GenresRomance
592 pages, Paperback
First published May 10, 2012
7 people are currently reading
149 people want to read
About the author
Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη
131 books191 followersΓεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι κόρη του Νικόλαου Ρώσση, των φερώνυμων εκδόσεων, ενώ παππούς της ήταν ο φιλόλογος και συγγραφέας Ιωάννης Θ. Ρώσσης. Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Θηλέων, τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Εργάστηκε ως νηπιαγωγός, αλλά και ως υπεύθυνη εκδόσεων. Έχει γράψει 20 βιβλία για ενηλίκους και πάνω από 200 παιδικά, ενώ τα βιβλία της, που έχουν κυκλοφορήσει τόσο από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ όσο και από άλλους εκδοτικούς οίκους, ξεπερνούν τα 1.300.000 αντίτυπα. Της έχει απονεμηθεί το Βραβείο Λογοτεχνίας 2015 (Όμιλος Γυναικών Πειραιά «Εξάλειπτρον») για την απήχηση του συγγραφικού της έργου και τη διαδραστική σχέση της με τους αναγνώστες της. Έχει κερδίσει δύο βραβεία PUBLIC για τα μυθιστορήματά της: ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ (Βραβείο Κοινού 2015) και ΑΛΜΥΡΑ – Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΑΛΛΙΩΣ (Βραβείο Μυθιστορήματος Βιβλιοπωλείων PUBLIC 2023).
Τα βιβλία της ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ και ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.
Τα βιβλία της ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ και ΑΣΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ μεταφέρθηκαν στην τηλεόραση. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 37 reviews
February 19, 2016
Ένα βιβλίο που με δυσκόλεψε τόσο στο να το διαβάσω όσο και να το αξιολογήσω.....Και είχε τόσο καλές προοπτικές....
Έχει πολλές αναλυτικές περιγραφές σε τοπία,μέρη και την πολιτική κατάσταση της χώρας τα οποία δεν ήταν άσχημα γραμμένα αλλά προσωπικά με κουράζουν και τα βαριέμαι αφάνταστα,όχι μόνο σε αυτό το βιβλίο αλλά γενικά σε κάθε βιβλίο που διαβάζω...
Η συγγραφέας ξεκινάει με τα λόγια του Ρίτσου:"Άλλη χαρά δεν είναι πιο μεγάλη από τη χαρά που δίνεις." Τόσο σπουδαία λόγια....
Ένα στοιχείο που μου άρεσε πολύ είναι το γεγονός πως τα βιώματα που έχουμε ως παιδιά,το πως μεγαλώνουμε μας ακολουθεί σε όλη μας τη ζωή και μας χαρακτηρίζει ως ενήλικες....
Η Μιρρέλα είναι ο τσαμπουκάς της παρέας...Αυτή που διεκδικεί με πάθος ότι κι αν θέλει...Μπορείς να την πεις εγωίστρια και να την περιγράψεις απόλυτα με αυτόν τον χαρακτηρισμό....Αλλά στο τέλος ανακαλύπτεις πως έτσι τα έφερε η μοίρα και η ζωή και είναι το πλάσμα που είναι σήμερα....Ένα πλάσμα που θέλει αγάπη αλλά δεν ξέρει πως να τη ζητήσει και από που κι έτσι καταλήγει να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο...
Η Άρτεμη είναι η ευαίσθητη της παρέας...Αντιμέτωπη από μικρή με προβλήματα υγείας έχει μάθει να εκτιμά και να βρίσκει τη μαγεία στις μικρές χαρές της ζωής...Και θαυμάζω το πόσο συμφιλιωμένη είναι με το θάνατο....
Η Νεφέλη είναι ο συνδετικός κρίκος...Αυτή που είναι πάντα εκεί για όλους και για όλα....Ο άνθρωπος που είναι έτοιμος να θυσιάσει και να προσφέρει τα πάντα στους ανθρώπους που αγαπάει....
Και ανάμεσα στις 3 ο Άγγελος...Ένας νεαρός 4 χρόνια μεγαλύτερός τους που γίνεται το αντικείμενο του πόθου και των τριών χωρίς να το θέλει και χωρίς να το έχει προκαλέσει....
Εκείνος κάνει ξεκάθαρα από την αρχή τα αισθήματά του για τη Νεφέλη και το δείχνει με κάθε ευκαιρία....
Το πρώτο μισό του βιβλίου κύλησε ήρεμα...Με τα παιδικά και εφηβικά χρόνια των ηρώων....Το δεύτερο μισό είναι αυτό που για εμένα ξεκινάν τα προβλήματα....Ναι δε μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου αλλά όχι επειδή με μάγεψε η ιστορία και ήθελα να τη ρουφήξω αλλά γιατί νευρίασα τόσο πολύ που ήθελα να βρω κάτι,να γίνει κάτι στην ιστορία που να με βοηθήσει να ξεπεράσω τα νεύρα μου....Πολύ μελόδραμα που τελικά δε μπόρεσα να το αντέξω...Ναι έκλαψα για κάποια πράγματα αλλά στο τέλος δεν ξέρω αν έκλαψα περισσότερο από τη συγκίνηση ή από τα νεύρα...
Γιατί ναι ωραία η προσφορά,ωραίος ο αλτρουισμός αλλά μέχρι ενός σημείου....Δε μπορώ να πιστέψω πως υπάρχει άνθρωπος που θα έκανε ότι έκανε η Νεφέλη...Τη Νεφέλη τη συμπάθησα αρχικά αλλά όταν Αρχικά γιατί ακόμα και στην ίδια χαρίζεις ένα ψέμα,μια ψευδαίσθηση αλλά το κυριότερο γιατί δεν αναρωτήθηκες αυτός ο δόλιος πως μπορεί να νιώσει...Και δε γίνεται να μην περιμένεις ότι γίνει από εκεί και έπειτα να μη σε πληγώσει,να μην έχει συνέπειες....
Η Νεφέλη δεν είναι θύμα των περιστάσεων ή των καταστάσεων, είναι θύμα του ίδιου της του εαυτού....Και στη συνέχεια δε μπορεί να καταλάβει γιατί πρέπει να πονέσει τόσο όταν έρχονται οι συνέπειες....Αναγνωρίζω την ανάγκη της να χαρίσει λίγη ευτυχία στη φίλη της αλλά για να κάνει ευτυχισμένο έναν άνθρωπο καταλήγει να πληγώσει όχι μόνο τον εαυτό της αλλά και τον Άγγελο και αργότερα τον Αλέξη....
Κι όσο κι αν προσπάθησα από αυτό το σημείο και μετά δε μπόρεσα να ταυτιστώ μαζί της....Δε μπόρεσα να τη συμπονέσω....Ήθελα να την πιάσω από το λαιμό και να την ταρακουνήσω....Να της πω πως ότι γίνεται είναι αποτέλεσμα των δικών της αποφάσεων και δεν έχει δικαίωμα να διαμαρτύρεται....Αυτούς που πόνεσα περισσότερο ήταν την Άρτεμη γι' αυτό που της επιφύλαξε η μοίρα και τον Άγγελο που βρέθηκε μπλεγμένος σε μια κατάσταση που δεν ήξερε πως να διαχειριστεί και τόσο συναισθηματικά μπερδεμένος που αναγκάστηκε να φύγει για να καταλάβει τι νιώθει...Δεν τον αδικώ που του πήρε 6 χρόνια,ούτε και θα τον αδικούσα αν δε γύριζε ποτέ...Ίσως και τον Αλέξη που ερωτεύτηκε και έχτισε όνειρα πάνω στην άμμο χωρίς να το ξέρει....Αλλά δυστυχώς δε μπορώ να πονέσω τη Νεφέλη για κάτι που η ίδια προκάλεσε....
Όσο για το τέλος το βρήκα πολύ βεβιασμένο....Ναι είναι το και ζήσαν αυτοί καλά αλλά μετά από τόσα που έγιναν ήθελα να τα βάλουν κάτω και να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα...Ήθελα να διαβάσω κάτι παραπάνω από την κοινή τους πλέον πορεία μετά από τόσα χρόνια που πέρασαν χώρια μέσα στον πόνο...Ήθελα να ζήσω την ευτυχία τους λίγο παραπάνω...
Έχει πολλές αναλυτικές περιγραφές σε τοπία,μέρη και την πολιτική κατάσταση της χώρας τα οποία δεν ήταν άσχημα γραμμένα αλλά προσωπικά με κουράζουν και τα βαριέμαι αφάνταστα,όχι μόνο σε αυτό το βιβλίο αλλά γενικά σε κάθε βιβλίο που διαβάζω...
Η συγγραφέας ξεκινάει με τα λόγια του Ρίτσου:"Άλλη χαρά δεν είναι πιο μεγάλη από τη χαρά που δίνεις." Τόσο σπουδαία λόγια....
Ένα στοιχείο που μου άρεσε πολύ είναι το γεγονός πως τα βιώματα που έχουμε ως παιδιά,το πως μεγαλώνουμε μας ακολουθεί σε όλη μας τη ζωή και μας χαρακτηρίζει ως ενήλικες....
Η Μιρρέλα είναι ο τσαμπουκάς της παρέας...Αυτή που διεκδικεί με πάθος ότι κι αν θέλει...Μπορείς να την πεις εγωίστρια και να την περιγράψεις απόλυτα με αυτόν τον χαρακτηρισμό....Αλλά στο τέλος ανακαλύπτεις πως έτσι τα έφερε η μοίρα και η ζωή και είναι το πλάσμα που είναι σήμερα....Ένα πλάσμα που θέλει αγάπη αλλά δεν ξέρει πως να τη ζητήσει και από που κι έτσι καταλήγει να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο...
Η Άρτεμη είναι η ευαίσθητη της παρέας...Αντιμέτωπη από μικρή με προβλήματα υγείας έχει μάθει να εκτιμά και να βρίσκει τη μαγεία στις μικρές χαρές της ζωής...Και θαυμάζω το πόσο συμφιλιωμένη είναι με το θάνατο....
Η Νεφέλη είναι ο συνδετικός κρίκος...Αυτή που είναι πάντα εκεί για όλους και για όλα....Ο άνθρωπος που είναι έτοιμος να θυσιάσει και να προσφέρει τα πάντα στους ανθρώπους που αγαπάει....
Και ανάμεσα στις 3 ο Άγγελος...Ένας νεαρός 4 χρόνια μεγαλύτερός τους που γίνεται το αντικείμενο του πόθου και των τριών χωρίς να το θέλει και χωρίς να το έχει προκαλέσει....
Εκείνος κάνει ξεκάθαρα από την αρχή τα αισθήματά του για τη Νεφέλη και το δείχνει με κάθε ευκαιρία....
Το πρώτο μισό του βιβλίου κύλησε ήρεμα...Με τα παιδικά και εφηβικά χρόνια των ηρώων....Το δεύτερο μισό είναι αυτό που για εμένα ξεκινάν τα προβλήματα....Ναι δε μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου αλλά όχι επειδή με μάγεψε η ιστορία και ήθελα να τη ρουφήξω αλλά γιατί νευρίασα τόσο πολύ που ήθελα να βρω κάτι,να γίνει κάτι στην ιστορία που να με βοηθήσει να ξεπεράσω τα νεύρα μου....Πολύ μελόδραμα που τελικά δε μπόρεσα να το αντέξω...Ναι έκλαψα για κάποια πράγματα αλλά στο τέλος δεν ξέρω αν έκλαψα περισσότερο από τη συγκίνηση ή από τα νεύρα...
Γιατί ναι ωραία η προσφορά,ωραίος ο αλτρουισμός αλλά μέχρι ενός σημείου....Δε μπορώ να πιστέψω πως υπάρχει άνθρωπος που θα έκανε ότι έκανε η Νεφέλη...Τη Νεφέλη τη συμπάθησα αρχικά αλλά όταν Αρχικά γιατί ακόμα και στην ίδια χαρίζεις ένα ψέμα,μια ψευδαίσθηση αλλά το κυριότερο γιατί δεν αναρωτήθηκες αυτός ο δόλιος πως μπορεί να νιώσει...Και δε γίνεται να μην περιμένεις ότι γίνει από εκεί και έπειτα να μη σε πληγώσει,να μην έχει συνέπειες....
Η Νεφέλη δεν είναι θύμα των περιστάσεων ή των καταστάσεων, είναι θύμα του ίδιου της του εαυτού....Και στη συνέχεια δε μπορεί να καταλάβει γιατί πρέπει να πονέσει τόσο όταν έρχονται οι συνέπειες....Αναγνωρίζω την ανάγκη της να χαρίσει λίγη ευτυχία στη φίλη της αλλά για να κάνει ευτυχισμένο έναν άνθρωπο καταλήγει να πληγώσει όχι μόνο τον εαυτό της αλλά και τον Άγγελο και αργότερα τον Αλέξη....
Κι όσο κι αν προσπάθησα από αυτό το σημείο και μετά δε μπόρεσα να ταυτιστώ μαζί της....Δε μπόρεσα να τη συμπονέσω....Ήθελα να την πιάσω από το λαιμό και να την ταρακουνήσω....Να της πω πως ότι γίνεται είναι αποτέλεσμα των δικών της αποφάσεων και δεν έχει δικαίωμα να διαμαρτύρεται....Αυτούς που πόνεσα περισσότερο ήταν την Άρτεμη γι' αυτό που της επιφύλαξε η μοίρα και τον Άγγελο που βρέθηκε μπλεγμένος σε μια κατάσταση που δεν ήξερε πως να διαχειριστεί και τόσο συναισθηματικά μπερδεμένος που αναγκάστηκε να φύγει για να καταλάβει τι νιώθει...Δεν τον αδικώ που του πήρε 6 χρόνια,ούτε και θα τον αδικούσα αν δε γύριζε ποτέ...Ίσως και τον Αλέξη που ερωτεύτηκε και έχτισε όνειρα πάνω στην άμμο χωρίς να το ξέρει....Αλλά δυστυχώς δε μπορώ να πονέσω τη Νεφέλη για κάτι που η ίδια προκάλεσε....
Όσο για το τέλος το βρήκα πολύ βεβιασμένο....Ναι είναι το και ζήσαν αυτοί καλά αλλά μετά από τόσα που έγιναν ήθελα να τα βάλουν κάτω και να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα...Ήθελα να διαβάσω κάτι παραπάνω από την κοινή τους πλέον πορεία μετά από τόσα χρόνια που πέρασαν χώρια μέσα στον πόνο...Ήθελα να ζήσω την ευτυχία τους λίγο παραπάνω...
May 5, 2022
Ευχομαι η καθε μια απο εμας να σταθηκε τυχερη και να εχει στη ζωη της μια πραγματικη φιλη. Που ειναι παντα διπλα σου, στα δυσκολα και στα ομορφα. Καταλαβαινει τη διαθεση σου με μια ματια της. Ξερει ολα σου τα ελαττωματα και ομως δεν φευγει απο κοντα σου. Γινεται η οραση σου οταν εσυ δεν μπορεις να δεις. Βρισκεις στο προσωπο της σεβασμο, αγαπη και ανιδιοτελεια.
Σκεφτηκες ποτε αν αξιζεις να εισαι εσυ φιλη της;;; Ποτε ηταν η τελευταια φορα που εκανες κατι για εκεινη; ποτε ηταν η τελευταια φορα που της ειπες "σ´αγαπω";;;;
Το συγκεκριμενο βιβλιο της κας Ρωσση Ζαιρη ειναι ενας υμνος στην απολυτη εννοια της φιλιας.
Ενα μαθημα ανθρωπιας και δυνατων δεσμων που δεν λυγιζουν οταν η φιλια-αγαπη ειναι πραγματικη.
"Ενα απο τα πολυτιμοτερα λουλουδια της ψυχης ειναι η φιλια, καρδουλα μου. Κι εγω ειχα τη Νεφελη. ..... Η Νεφελη ειναι ενας ανθρωπος που εδινε και δινει παντα σημασια στην ομορφια της ψυχης."
Σκεφτηκες ποτε αν αξιζεις να εισαι εσυ φιλη της;;; Ποτε ηταν η τελευταια φορα που εκανες κατι για εκεινη; ποτε ηταν η τελευταια φορα που της ειπες "σ´αγαπω";;;;
Το συγκεκριμενο βιβλιο της κας Ρωσση Ζαιρη ειναι ενας υμνος στην απολυτη εννοια της φιλιας.
Ενα μαθημα ανθρωπιας και δυνατων δεσμων που δεν λυγιζουν οταν η φιλια-αγαπη ειναι πραγματικη.
"Ενα απο τα πολυτιμοτερα λουλουδια της ψυχης ειναι η φιλια, καρδουλα μου. Κι εγω ειχα τη Νεφελη. ..... Η Νεφελη ειναι ενας ανθρωπος που εδινε και δινει παντα σημασια στην ομορφια της ψυχης."
March 10, 2019
όσο περνάει ο καιρός τόσο καταλαβαίνω ότι δεν είμαι εγώ για τέτοια...κανέλες και βανίλιες κτλ...γράφει πολύ γλυκά και τρυφερά και μένα σηκώθηκε το πετσί μου δέκα πήχες...το αγάπησε κόσμος και ντουνιάς αυτό το βιβλίο ,ε εγώ δεν ήμουν μέσα σε αυτούς. Δεν είχε τίποτα κακό ίσως και αυτό να ήταν το πρόβλημα
December 6, 2020
Τί είναι φιλία άραγε???
Τί είναι το πεπρωμένο??
Τί παιχνίδια παίζει ο έρωτας?????
Η Ρένα Ρώσση Ζαΐρη και η πένα της μας ταξιδεύουν μέσα από την ιστορία τριών φιλενάδων και ενός μεγάλου έρωτα 💞 σε ένα υπέροχο νησί μας.
Με χρονολογική τοποθέτηση των γεγονότων βάση της πολιτικής δράσης της εποχής.
Περιγραφή που σε βάζει μέσα στο βιβλίο και σε ταξιδεύει με εικόνες και μυρουδιες.
Όμως, όμως..!!
Φιλία στη ζωή, δύσκολο να την βρεις ολοκληρωτικά.
Ζήλια, το συναίσθημα πού της περισσότερες φορές καταστρέφει τα πάντα.
Ανεκπλήρωτοι έρωτες πού κρύβουν μέσα τούς ψέμα και υποκρισία.
Όνειρα και σχέδια της ζωής που δημιουργούνται θα λέγαμε "χωρίς τη γνώμη του ξενοδόχου".
Χαρακτήρες που αν γυρίσεις θα τους δεις δίπλα σου.
Παιδιά της διπλανής πόρτας, ανέμελα, με όνειρα για την ζωή..... αλήθεια γίνονται πραγματικότητα???
Σκληροί γονείς, με καλή καρδιά όμως..... είναι αρκετό αυτό αλήθεια για την ψυχή ενός παιδιού???
Και ο έρωτας......
Πόσο δυνατός, πόσο αληθινός όταν βγαίνει μέσα από τα βάθη της ψυχής του ανθρώπου.
Καλή ανάγνωση 📙📘♥️📙♥️📘♥️
Τί είναι το πεπρωμένο??
Τί παιχνίδια παίζει ο έρωτας?????
Η Ρένα Ρώσση Ζαΐρη και η πένα της μας ταξιδεύουν μέσα από την ιστορία τριών φιλενάδων και ενός μεγάλου έρωτα 💞 σε ένα υπέροχο νησί μας.
Με χρονολογική τοποθέτηση των γεγονότων βάση της πολιτικής δράσης της εποχής.
Περιγραφή που σε βάζει μέσα στο βιβλίο και σε ταξιδεύει με εικόνες και μυρουδιες.
Όμως, όμως..!!
Φιλία στη ζωή, δύσκολο να την βρεις ολοκληρωτικά.
Ζήλια, το συναίσθημα πού της περισσότερες φορές καταστρέφει τα πάντα.
Ανεκπλήρωτοι έρωτες πού κρύβουν μέσα τούς ψέμα και υποκρισία.
Όνειρα και σχέδια της ζωής που δημιουργούνται θα λέγαμε "χωρίς τη γνώμη του ξενοδόχου".
Χαρακτήρες που αν γυρίσεις θα τους δεις δίπλα σου.
Παιδιά της διπλανής πόρτας, ανέμελα, με όνειρα για την ζωή..... αλήθεια γίνονται πραγματικότητα???
Σκληροί γονείς, με καλή καρδιά όμως..... είναι αρκετό αυτό αλήθεια για την ψυχή ενός παιδιού???
Και ο έρωτας......
Πόσο δυνατός, πόσο αληθινός όταν βγαίνει μέσα από τα βάθη της ψυχής του ανθρώπου.
Καλή ανάγνωση 📙📘♥️📙♥️📘♥️
April 8, 2015
Το εργοστάσιο της Σόφτεξ θελει απο καρδιάς να ευχαριστήσει την Κυρία Ζαίρη καθώς οι πωλήσεις χαρτομάντηλων της εταιρείας αυξήθηκαν κατακόρυφα απο χτες το βραδυ. Πλάνταξα να το πω, πέθανα στο κλάμα να το πω, τόσο δεν έκλαψα ουτε τη γιαγιά μου να το πω? Θα το πω. Ξεκίνησα να διαβασω μόνο μερικές σελίδες πριν κοιμηθώ και τελικά κατεληξα να ρουφάω τις σελίδες αχόρταγα και ασταμάτητα. Ενα βιβλίο τόσο τρυφερό και συγκινητικό παρά την απλοϊκή του γραφή. Ενα βιβλίο γεμάτο μυρωδιές, μυρωδιές κανέλας και βανίλιας. Ένα παρ��μύθι για τρεις μικρούς άγγελους. Η Νεφέλη με την αγγελική μορφή, η ευγενική άρτεμης και η πονεμένη και συναμα διεκδικητική μιρέλλα. Κάθε μία κουβαλά το δικό της σταυρό τη δική της ιστορία. Τελικα πόσο δίκιο έχουν οσοι λένε μην κρίνεις και μη βγαζεις συμπεράσματα γιατι ποτε δε μπορεις να ξέρεις τι ιστορία κρύβεται πίσω από την πόρτα κάθε σπιτιου. Ανθρώπινες ιστορίες πλέκονται μαεστρικά απο τη συγγραφέα. Η γευση πότε πικρή και πότε γλυκιά σαν σοκολάτα. Παρά τις ιντριγκες τις παρεξηγησεις το μεγαλείο της φιλίας των τριων αυτων αγγέλων κάθε φορα ξεπροβαλλει πιο δυνατό. Δεν ξέρω στα αλήθεια αν θα μπορουσα να κάνω μια θυσια όπως αυτη της Νεφελης όμως αυτες οι γυναικες με το δικό τους τρόπο σου προκαλουσαν το θαυμασμό. Δυναμη και μεγαλειο ψυχής που καμιά φορα εκτος βιβλίων το ξεχνάμε.
Αφεθειτε λοιπόν στη μυρωδιά της κανελας, της βανίλιας και της σοκολάτας
Αφεθειτε λοιπόν στη μυρωδιά της κανελας, της βανίλιας και της σοκολάτας
January 7, 2013
ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ κα ΖΑΙΡΗ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ!!! ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΓΕΜΑΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΥΡΩΔΙΕΣ.... ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΣ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ....
May 31, 2013
Ώρες ώρες αναρωτιέμαι αν υπάρχουν βιβλία που ο τίτλος τους να έχει τη λέξη άγγελος και εγώ να μην τα έχω!Τώρα τα Χριστούγεννα πήγα στο πατρικό μου μαζί με τον αδερφό μου για να περάσουμε τις γιορτές οικογενειακά και κοίταζα τη βιβλιοθήκη μου. Εκτός του ότι ανακάλυψα βιβλία που ούτε καν θυμόμουν ότι τα είχα είδα ότι οι περισσότεροι τίτλοι είχαν τη λέξη άγγελος.Μάλιστα μεταξύ αστείου και σοβαρού κατηγόρησα τη μητέρα μου για αυτή μου την ''τρέλα'' και το κόλλημα μου επειδή όταν ήμουν μικρή εκείνη διάλεγε τα βιβλία μου, και με αποστόμωσε λέγοντάς μου πως κάθε φορά που πηγαίναμε σε ένα βιβλιοπωλείο και έβλεπα αυτή τη λέξη ήθελα οπωσδήποτε το βιβλίο και μάλιστα τις περισσότερες φορές δεν διάβαζα ούτε την περίληψη!!Οι Μικροί Άγγελοι λοιπόν της Ρένας Ρώσση Ζαΐρη δεν αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα,τους πήρα εξαιτίας του τίτλου και επειδή περίμενα να διαβάσω μια ιστορία που θα αναφέρονταν σε αγγέλους του ουρανού ή της γης.Το βιβλίο αν δεν κάνω λάθος κυκλοφόρησε το Μάιο του 2012 και μαζί με εκείνα της Μαντά και της Δημουλίδου που βγήκαν τον ίδιο καιρό από τις ίδιες εκδόσεις για μήνες ολόκληρους το έβλεπα να φιγουράρει στις πρώτες θέσεις των ευπόλητων βιβλίων μεγάλων βιβλιοπωλείων.Αλλά εγώ σας είπα το πήρα εξαιτίας αυτής της λεξούλας και όχι εξαιτίας των πωλήσεων ή των κριτικών και βασικά τη μέρα που το αγόρασα διάβασα για πρώτη φορά την περίληψη του η οποία δεν με ενθουσίασε αλλά ούτε και αυτός ο λόγος στάθηκε εμπόδιο στην απόφασή μου να το πάρω.Αυτό που μου άρεσε ήταν το εξώφυλλο,τα χρώματά του,το νησί,η γαλάζια θάλασσα με τα καραβάκια της που αμέσως με παρέπεμψαν στην Ελλάδα και στα νησιά της και η κοκκινομάλλα κοπέλα με τα έντονα μπλε μάτια και το άσπρο φόρεμα που μου θύμιζε νυφικό.Τελικά έχοντας πλέον διαβάσει το βιβλίο δεν έπεσα και πολύ έξω για το φόρεμα και βέβαια η κοπέλα του εξώφυλλου είναι η Νεφέλη του βιβλίου,βλέπεις ακριβώς με σάρκα και οστά αυτό που περιγράφει η συγγραφέας! μου άρεσε πολύ το εξώφυλλο,νομίζω ότι έκαναν εξαιρετική δουλειά και ήθελα πολύ, το είχα ανάγκη να διαβάσω μια ιστορία που να τοποθετείται σε ένα ελληνικό νησί και να μυρίζει Ελλάδα!!
Η ιστορία είναι απλή,πολύ απλή.Στις 500 σελίδες του βιβλίου παρακολουθούμε τη ζωή της Νεφέλη Παππά από τότε που γεννήθηκε το Δεκέμβριου του 1955 μέχρι τον Νοέμβριο του 1981 τη μέρα που έζησε αυτό που οι περισσότερες γυναίκες ονειρεύονται από τότε που είναι παιδιά.Η ίδια η Νεφέλη ώριμη γυναίκα πλέον μας διηγείται την ιστορία της και διαλέγει αυτή την περίοδο της ζωής της γιατί ό,τι συνέβη εκείνα τα χρόνια τη σημάδεψε για πάντα και έπλασε και την προσωπικότητά της.Κάνει ένα ταξίδι λοιπόν πίσω στο παρελθόν της και προσκαλεί και εμάς να ταξιδέψουμε μαζί της και να γνωρίσουμε την ιστορία της ζωής της για να μάθουμε μαζί της το νόημα της προσφοράς χωρίς ανταλλάγματα..Η Νεφέλη γεννιέται στον Πόρο και μέχρι τα 18 της μεγαλώνει εκεί.Εκεί πάει σχολείο,εκεί παίζει,εκεί γνωρίζει τις δύο καλύτερες φίλες της,εκεί ζει τα όσα σημαντικά πολιτικά γεγονότα συνέβησαν εκείνη την περίοδο,εκεί γνωρίζει για πρώτη φορά τον έρωτα.Οι γονείς της δεν είναι ούτε φτωχοί ούτε πλούσιοι,ο πατέρας της έχει ζαχαροπλαστείο στο νησί και φτιάχνει τα γνωστά παραδοσιακά ελληνικά γλυκά και εκείνη από μικρή τον βοηθά με τις παραγγελίες και με το σερβίρισμα κάτι που δεν την ενοχλεί για δύο λόγους 1)γιατί έτσι μπορεί να παρακολουθεί τις συζητήσεις των πελατών για τους πολιτικούς και αυτό την ευχαριστεί γιατί θέλει να μαθαίνει,θέλει να ξέρει τα πάντα αν και πολλές φορές μπερδεύεται γιατί το αθώο της μυαλό δεν μπορεί να καταλάβει αν τελικά οι πολιτικοί είναι καλοί ή κακοί αν βοηθούν ή όχι τη χώρα της και 2)γιατί την αρέσει η δουλειά του ζαχαροπλάστη της αρέσουν τα γλυκά και ξέρει πως όταν μεγαλώσει θα ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα της.Μάλιστα κρατά ως Ευαγγέλιο στο σπίτι της το βιβλίο με συνταγές που είχε η γιαγιά της και το διαβάζει μέρα νύχτα.Στενοχωριέται όμως επειδή ο πατέρας της δεν την αφήνει να μπαίνει στο εργαστήριο και να παρακολουθεί πως φτιάχνονται τα γλυκά και επειδή την αποπαίρνει κάθε φορά που του λέει να ανανεώσει τα γλυκά του και να φτιάξει και άλλα πέρα από τους μπακλαβάδες και τα γαλακτομπούρεκα. Η κοπέλα αγαπά πολύ την οικογένειά της..εκείνοι όμως??Η μητέρα της δεν χαμογελά ποτέ και σπάνια βγαίνει από το σπίτι ενώ τσακώνεται πολλές φορές με τον πατέρα της,η αδερφή της δεν της δίνει πολύ σημασία και δεν είναι καθόλου δεμένες όμως το μεγάλο παράπονο της είναι ο πατέρας της.Όσο αγαπά τη αδερφή της,όσο την αγκαλιάζει παίζει μαζί της και την φιλά τόσο απόμακρος και ψυχρός είναι με την μικρή του κόρη.Δεν της δίνει ποτέ σημασία,δεν τη φιλά,δεν την αγκαλιάζει,δεν παίζει μαζί,δεν την αγαπά όπως την Τατιάνα και εκείνη προσπαθεί να καταλάβει το γιατί!Το παιδικό της μυαλό προσπαθεί να βρει μια εξήγηση και το μόνο που σκέφτεται είναι πως ο πατέρας της δεν ήθελε δύο κόρες ήθελε το δεύτερο παιδί του να είναι αγόρι και γι'αυτό το λόγο είναι τόσο θυμωμένος μαζί της και μάλιστα έχει φτάσει στο σημείο να τη βαρέσει.Εκείνη προσπαθεί να ξεχάσει αυτό της το πρόβλημα και τη λύπη της και η παρηγοριά της είναι η μικρή παραλία που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από το σπίτι της,το καταφύγιό της στις στιγμές της απόλυτης θλίψης της και οι δύο καλύτερες φίλες της,οι μικροί της άγγελοι όπως χαρακτηριστικά τις λέει.Η ασθενική Άρτεμη και η εγωίστρια Μιρέλλα. Αυτές οι τρεις κοπέλες γεννημένες στον Πόρο τόσο διαφορετικές μεταξύ τους γίνονται φίλες και οι ζωές τους ενώνονται για πάντα αφού έχουν κάτι κοινό..και αυτό ακούει στο όνομα Άγγελος,ένα ξανθό αγόρι με μπλε μάτια που παίζει κιθάρα και λατρεύει τη μουσική τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος τους, γιος ενός πλούσιου κατοίκου του νησιού,τον περισσότερο καιρό ζει στην Αθήνα και έρχεται στον Πόρο μόνο τα καλοκαίρια.Ο Άγγελος θα εισβάλλει στις ζωές αυτών των τριών κοριτσιών και θα τις αλλάξει για πάντα βγάζοντας στην επιφάνεια συμπεριφορές άλλοτε καλές και άλλοτε άσχημες.,Και βέβαια όλο αυτό θα αλλάξει και τη δική του ζωή.Ο έρωτας της Νεφέλης,ο πραγματικός εκείνος που σε κάνει να τρέμεις και να καρδιοχτυπάς είναι φυσικά ο Άγγελος και εκείνος αισθάνεται ακριβώς το ίδιο και οι δυό τους κάνουν όνειρα για μια κοινή ζωή.Όμως όπως λέει ο λαός ''όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια ο Θεός γελά'' και στη δική τους περίπτωση δεν έχουν άδικο αφού η μοίρα έχει άλλα σχέδια θα τους ταλαιπωρήσει πάρα πολύ θα τους αναγκάσει να πάρουν σκληρές αποφάσεις που θα τους πληγώσουν και θα τους αλλάξουν.Αποφάσεις που θα καθορίσουν τη ζωή τους και τη σχέση τους....
Η αλήθεια είναι πως πολλές φιλοδοξίες από το βιβλίο δεν είχα. Ομολογώ όμως πως όταν άρχισα να το διαβάζω με κέρδισε ο απλός τρόπος γραφής,οι χαρακτήρες που είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας και η ιστορία.Μου άρεσε που τα γεγονότα διαδραματίζονταν σε ένα ελληνικό νησί και μάλιστα τη δεκαετία του 50-60,μου άρεσε να διαβάζω το πως ζούσαν οι άνθρωποι εκείνο τον καιρό και το πόσο ευτυχισμένοι ήταν παρόλο που υπήρχε φτώχεια και δυσκολίες και μου άρεσε ο τρόπος παρουσίασης των πολιτικών γεγονότων σε συνδυασμό με τη ζωή της ηρωίδας.Η Νεφέλη γεννιέται σε μια ταραγμένη πολιτικά περίοδο για την Ελλάδα,λίγο πριν τη χούντα των συνταγματαρχών ζει μέσα από τις ιστορίες των μεγάλων του νησιού και τους τσακωμούς τους την άνοδο και την πτώση των κυβερνήσεων,το θάνατο του βασιλιά το γάμο του διαδόχου και το πώς από εκεί που όλοι μίλαγαν φωναχτά και έλεγαν τη γνώμη τους για τους πολιτικούς τις περισσότερες φορές βρίζοντάς τους ξαφνικά μια μέρα σταμάτησαν να μιλούν σταμάτησαν να φωνάζουν και να βρίζουν άρχισαν να ψιθυρίζουν και να κοιτούν καχύποπτα γύρω τους και όπο��ος τολμούσε να μιλήσει φωναχτά εξαφανίζονταν έτσι ξαφνικά μια ωραία πρωία από το νησί και κανένας δεν τολμούσε να σχολιάσει τίποτα.Μου άρεσε η παρουσίαση των πολιτικών γεγονότων μέσα από τα μάτια ενός αθώου παιδιού,το βρήκα πολύ ενδιαφέρον, υπήρξαν φορές μάλιστα που συγκινήθηκα με τις σκέψεις της και την αθωότητά τους και βρήκα πολύ έξυπνες τις ερωτήσεις της για τη Χούντα και τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε από μόνη της βλέποντας όλα αυτά που συνέβαιναν γύρω της..όμως μετά την αποφοίτηση της Νεφέλης και τη φυγή της από το νησί η ιστορία άρχισε να με κουράζει.Ενώ απόλαυσα τα παιδικά και εφηβικά χρόνια της ηρωίδας βρήκα πολύ κουραστικά τα χρόνια της ενηλικίωσης της.Και άντε τα χρόνια που πέρασε στο Παρίσι κάπως μου άρεσαν αλλά από εκεί και πέρα η ιστορία για μένα πήρε την κάτω βόλτα άρχισαν οι υπερβολές και βέβαια το τέλος μου φάνηκε βιαστικό και λίγο!!Άρα συμπερασματικά το βιβλίο για μένα χωρίζεται σε δύο μέρη.Αυτό που μου άρεσε: παιδικά εφηβικά χρόνια Νεφέλης και αυτό που δεν με ενθουσίασε και ναι με απογοήτευσε κιόλας από ένα σημείο και μετά: η ενήλικη Νεφέλη και οι αποφάσεις της.
Τρία αστεράκια ��το goodreads σημαίνουν ''μου άρεσε'' και ναι ψέματα δεν θα πω εγώ τέτοιες ιστορίες δεν διαβάζω και όπως είπα στην αρχή αν δεν υπήρχε η λεξούλα που χρόνια με κυνηγά δεν θα το αγόραζα αλλά ήταν ένα καλό βιβλίο μου άρεσε σε γενικές γραμμές αλλά δεν ενθουσιάστηκα και από ένα σημείο και μετά το βρήκα πολύ υπερβολικό,μελοδραματικό, γλυκανάλατο και εντάξει δεν ήταν από εκείνα τα βιβλία που δεν μπορούσα να τα αφήσω από τα χέρια μου.Έχει τα θετικά του στοιχεία όπως τον απλό τρόπο γραφής-που βέβαια μετά την ενηλικίωση της ηρωίδας σε πολλά σημεία για μένα έγινε υπερβολικός έως παιδικός!!-τις ωραίες περιγραφές ειδικά του νησιού και του τρόπου ζωής των κατοίκων του,πολλές φορές φαντάστηκα αυτόν τον τρόπο ζωής,έπλαθα με το μυαλό μου εικόνες ή άκουγα τραγούδια των οποίων οι στίχο τους ανταποκρίνονταν σε αυτές τις περιγραφές ,περνάει πολλά μηνύματα όπως εκείνα της αληθινής φιλίας και το το πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε το θάνατο ενός αγαπημένου μας προσώπου ή ότι η παιδική μας ηλικία και οι οικογενειακές σχέσεις καθορίζουν την μετέπειτα εξέλιξή μας ,παρουσιάζει με σωστό τρόπο κατά τη γνώμη μου πως πρέπει να πεις σε ένα παιδί ότι είναι υιοθετημένο,και βέβαια το μεγαλύτερο θετικό που έχει είναι η πρωταγωνίστρια του:η Νεφέλη.Μικροί Άγγελοι λέγεται το βιβλίο αλλά για μένα λέγεται Μικρός Άγγελος και δικαιωματικά είναι η κοκκινομάλλα Νεφέλη.Την αγάπησα αυτή την ηρωίδα και πολλές φορές μάλιστα τη θαύμασα για τις αποφάσεις της,τις πράξεις της και τις επιλογές της.Και τη θαύμασα γιατί εγώ αν ήμουν στη θέση της κατά 99% δεν θα μπορούσα να κάνω όλα όσα εκείνη έκανε δεν θα μπορούσα να ζήσω όπως εκείνη,δεν θα μπορούσα με λίγα λόγια να θυσιαστώ με αυτόν τον τρόπο.Γιατί η Νεφέλη αυτό έκανε,βασικά μια ζωή πρόσφερε τον εαυτό της ως θυσία στους άλλους,πρώτα ενδιαφέρονταν για το καλό των άλλων και μετά για εκείνη.Ακόμα και τη Μιρέλλα που την πλήγωσε όσο κανένας που τη στεναχώρησε τόσο πολύ ακόμα και για εκείνη θυσιάστηκε ακόμα και εκείνη βοήθησε χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα.Ειλικρινά για μένα ο μοναδικός άγγελος σε αυτό το βιβλίο είναι η Νεφέλη.Βέβαια όσο κι αν τη θαυμάζω και με συγκινούν οι πράξεις της δεν συμφωνώ μαζί της σε πολλά.Και ιδιαίτερα με την απόφασή της για τον Άγγελο και την Άρτεμη.Δεν είμαι άνθρωπος της θυσίας,είμαι πιο πολύ άνθρωπος της αλήθειας όσο κι αν αυτή πονά.Μπορεί να είμαι 19 χρονών και σε λίγους μήνες να γίνομαι 20 μπορεί να μην έχω ζήσει πολλά σε αυτά τα 20 χρόνια όμως είχα την τύχη ή την ατυχία να πω σημαντικές αλήθειες σε κοντινούς μου ανθρώπους,αλήθειες που εμένα προσωπικά με λύτρωσαν συναισθηματικά και με ωρίμασαν και βέβαια με έκαναν πιο δυνατή.Αλήθειες που δεν μου βγήκαν πάντα σε καλό και δεν είχαν όλες happy end αλλά με έκαναν να αισθανθώ καλύτερα.Θα μπορούσα κι εγώ να διαλέξω το δρόμο της Νεφέλης να θυσιαστώ δηλαδή -η συγγραφέας απ'ότι κατάλαβα αυτό δεν το θεωρεί θυσία αλλά προσφορά-αλλά επέλεξα τον ακόμα πιο δύσκολο δρόμο,εκείνον της αλήθειας ό,τι συνέπειες κι αν είχε για εμένα ή τους γύρω μου.Η Νεφέλη εδώ έχει να αντιμετωπίσει μια πολύ δύσκολη κατάσταση,η αγαπημένη της Άρτεμη η βανίλια της όπως χαρακτηριστικά τη φωνάζει είναι άρρωστη,πολύ άρρωστη,της μένει λίγος χρόνος ζωής και το μοναδικό πράγμα που θέλει πριν πεθάνει είναι να ερωτευθεί. Και διαλέγει τον Άγγελο!! το αγόρι της Νεφέλης. Βέβαια η ζωή τα φέρνει έτσι ώστε εκείνη να μην ξέρει τίποτα από την ιστορία εκείνου με την Νεφέλη δεν γνωρίζει ότι είναι ερωτευμένοι από παιδιά δεν γνωρίζει τα σχέδια που έκαναν στο Παρίσι για τη μελλοντική τους ζωή,δεν γνωρίζει την πρόταση γάμου του Άγγελου και το δαχτυλίδι που έχει φυλαγμένο η σοκολάτα όπως λέει την ηρωίδα μας στο δωμάτιό της.Δεν ξέρει τίποτα,τον Άγγελο τον γνώρισε όταν ήταν μικρή και από πάντα τον αγαπούσε.Και τώρα που νιώθει ότι το τέλος της πλησιάζει έχει αυτή την επιθυμία να προλάβει να ζήσει τον έρωτα,και αφελώς πιστεύει πως αρέσει στον Άγγελο επειδή εκείνος μια μέρα την είδε στο δρόμο και την πήγε για φαγητό.Το απλό φιλικό ενδιαφέρον του Άγγελου το αθώο της μυαλό το ερμήνευσε σαν κάτι περισσότερο και με μεγάλη αθωότητα και αφέλεια περιγράφει στη Νεφέλη τα όσα αισθάνεται για το γιο του Δανίκου. Και είναι τόση η χαρά της για τα αισθήματά της που δεν βλέπει ότι η καλύτερη της φίλη είναι έτοιμη να κλάψει,δεν βλέπει το πόσο πονά,ότι τα δικά της ευχάριστα νέα την καταστρέφουν.Εκείνη που παρατηρεί τα πάντα γύρω της δεν βλέπει το προφανές. Είναι αυτό που λένε ''ο έρωτας σε τυφλώνει''.Η Νεφέλη λοιπόν θυσιάζεται,αποφασίζει να προσφέρει στην Άρτεμη τη δική της ευτυχία,τον Άγγελο΄της,τον άντρα που την κάνει ευτυχισμένη.Καταδικάζει τον εαυτό της στη δυστυχία και στη θλίψη για να ζήσει η Άρτεμη τον έρωτά της και το όνειρό της.Μόνο που η απόφασή της αυτή δεν καταστρέφει μόνο τη δική της ζωή.Καταστρέφει και εκείνη του Άγγελου,αυτός άλλα ονειρεύονταν και ξαφνικά ακούει την αγαπημένη του να του ζητάει το πιο τρελό πράγμα του κόσμου!!Να της αποδείξει την αγάπη του βγαίνοντας με την Άρτεμη,να χωρίσουν και εκείνος να αγαπήσει την καλύτερή της φίλη να πραγματοποιήσει το όνειρό της γιατί το αξίζει!Λες και η αγάπη έρχεται και φεύγει πατώντας ένα κουμπί!!Η απόφασή της Νεφέλη και η θυσία της κατέστρεψε τη ζωή του άντρα που αγαπούσε και τον καταδίκασε και εκείνον στη θλίψη παρόλο που όλο αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το θαύμα της ζωής και ένα παιδάκι που ήρθε στον κόσμο για να φωτίσει τη θλιμμένη ζωή της ηρωίδας.Ίσως να ήταν και το ευχαριστώ της Άρτεμης στη σοκολάτα της για την απόφασή της.Η Άρτεμη μετά από μήνες ξύπνησε από τον ευτυχισμένο λήθαργό της και κατάλαβε ότι η φιλενάδα της της πρόσφερε την ευτυχία της...Κοιτάξτε να δείτε,θαυμάζω τη Νεφέλη για την απόφασή της,θαυμάζω τις αντοχές της και χαίρομαι για τη δικαίωσή της και τη λύτρωση της μετά τα όσα άσχημα έζησε αλλά και πάλι διαφωνώ με την απόφασή της!Εγώ δεν θα το έκανα,πείτε με αδύναμη,πείτε με απάνθρωπη ή κακή φίλη δεν θα μπορούσα να το κάνω!Ναι με την απόφασή της αυτή έδωσε χαρά σε έναν ετοιμοθάνατο αλλά και πάλι δεν μπορώ να δεχτώ τέτοιου είδους θυσία,δεν μπορώ να δεχτώ τη δική της καταδίκη στη δυστυχία ακόμα κι αν μετά η ζωή της φωτίστηκε με τη μικρή Άρτεμη.Όπως δεν δέχομαι και την απόφασή της να μείνει στον Πόρο και να βλέπει να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια της η σχέση της βανίλιας με το αγόρι της!!Δηλαδή ήθελα να μπω στο βιβλίο και να της πω ''τί κάνεις?? στενοχωριέσαι που στενοχωριέσαι και αντί να φύγεις να πας κάπου άλλου μπας και καταφέρεις να το ξεπεράσεις κάθεσαι και βασανίζεσαι ακόμα περισσότερο βλέποντας τους να φιλιούνται και να είναι ευτυχισμένοι? τί είναι αυτό??'' Συγνώμη αλλά μου φάνηκε πολύ υπερβολική όλη αυτή η ιστορία πολύ μελοδραματική και σε κάποια σημεία της και καθόλου ρεαλιστική.Η ζωή πάντα μας εκπλήσσει βέβαια αλλά και πάλι το βρήκα όλο αυτό υπερβολικό και λάθος.Η φιλία είναι σημαντική στη ζωή μας δεν το συζητώ αλλά δεν δέχομαι την καταδίκη τη δική μας αλλά και άλλων αθώων ανθρώπων στη δυστυχία για να ζήσει κάποιος ετοιμοθάνατος ή όχι δεν έχει σημασία το όνειρό του.Λυπάμαι αλλά δεν είμαι τόσο καλή για να δεχτώ αυτό,δεν είμαι τελικά άγγελος όπως η Νεφέλη για να θυσιαστώ με αυτό τον τρόπο.Εγώ θα την έλεγα την αλήθεια θα της αποκάλυπτα τα πάντα κι ας μας κατέστρεφε αυτή η αλήθεια και τις δύο,ας διέλυε για πάντα τη σχέση μας.Και βέβαια να πω πως συμφωνώ απόλυτα με τον Άγγελο και όσα είπε στη Νεφέλη και δικαιολογώ και τη στάση του απέναντι στο παιδί του.Τις πράξεις του συγκεκριμένου ήρωα τις κατανοώ και τις δικαιολογώ.Και τον θαυμάζω κιόλας....
Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα που προσωπικά έχω με το βιβλίο είναι το τέλος του.Ναι,εντάξει δεν μου άρεσε η απόφαση της Νεφέλης αλλά τη δέχτηκα όμως το ο τρόπος που τελείωσε η ιστορία δεν με ικανοποίησε.Ένα ζευγάρι αγάπησα,το κεντρικό,τον Άγγελο και τη Νεφέλη και ήθελα στο τέλος να τους δω μαζί και ευτυχισμένους γιατί το άξιζαν.Και ναι μεν η συγγραφέας μου δίνει το τέλος που ήθελα αλλά ήταν τόσο σύντομο και τόσο..λίγο για μένα!!Ήθελα κάτι παραπάνω,ήθελα μετά από όλα αυτά που πέρασαν μετά από τόσο θλίψη και στενοχώρια να μου δώσει δυο τρία τελευταία ευτυχισμένα κεφάλαια με το πρωταγωνιστικό ζευγάρι.Δεν ήθελα μόνο 2-3 σελίδες ευτυχίας και αυτό το τόσο γρήγορο κλείσιμο της ιστορίας ήθελα να μου παρουσιάσει με πιο αναλυτικό τρόπο την ευτυχισμένη τους ζωή.Ήθελα κάτι παραπάνω!!Μου θύμισε αυτό το τέλος κάποιες ρομαντικές δακρύβρεχτες ταινίες που οι ήρωες περνάνε πολύ δύσκολες στιγμές στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας κλαίνε και ξαφνικά 5-6 λεπτά πριν τελειώσει η ταινία αποφασίζει ο σεναριογράφος να μου τους ενώσει να τους λυτρώσει συναισθηματικά να τους δώσει το ευτυχισμένο τέλος που αξίζουν και αυτό το τέλος μου το περιγράφει με 2-3 σύντομες σκηνές όπου παντρεύονται και φιλιούνται και το γνωστό τέλος του παραμυθιού ''ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!!'' ε κάπως έτσι είδα και το τέλος των Μικρών Αγγέλων ήθελα το happy end θα πω ψέμματα αν πω πως δεν το ήθελα αλλά δεν ήθελα να σταματήσει εκεί ήθελα να μου περιγράψει καλύτερα την επανασύνδεση και να μου αφιερώσει λίγες παραπάνω σελίδες στην αγάπη τους και στην ευτυχία τους όπως και να μου δώσει κάποιους διαλόγους στους οποίους να λύνουν μια για πάντα τα όσα τους χώρισαν όλα αυτά τα χρόνια.Το είχα ανάγκη μετά από τόσο ��λίψη!! το ήθελα και δεν μου το έδωσε..και με απογοήτευσε.
Τελικά νομίζω ότι ο πιο σημαντικός λόγος που δεν με ενθουσιάζουν αυτές οι ιστορίες και στρέφομαι όλο και περισσότερο σε βιβλία δράσης,μυστηρίου με υπερφυσικούς χαρακτήρες είναι η ηλικία μου.Αλλιώς θα διαβάσει και θα αντιμετωπίσει την ιστορία μια κοπέλα που λίγα χρόνια πριν τελείωσε το σχολείο είναι στο πανεπιστήμιο και είχε μια φυσιολογική ζωή χωρίς πολλά σκαμπανεβάσματα και οι γονείς της την προστάτευαν πάντα και αλλιώς μια πιο ώριμη γυναίκα που έχει ζήσει τη ζωή της,έχει καλές και άσχημες εμπειρίες. Έχω την εντύπωση πως αν δώσω τους Μικρούς Αγγέλους στη μητέρα μου της πω τη γνώμη μου και αυτά που πιστεύω για την ιστορία και για το βιβλίο θα διαφωνήσει μαζί μου και θα μου πει ''είσαι λάθος Μαριάννα..πολύ λάθος''Ίσως και να είμαι αλλά αυτά ένιωσα διαβάζοντας το συγκεκριμένο βιβλίο και όπως είπα και παραπάνω λέω πάντα την αλήθεια ακόμα κι αν οι άλλοι δεν συμφωνούν μαζί μου..και αυτή η κριτική/προσωπική άποψη είναι η δική μου αλήθεια για το βιβλίο ''Μικροί Άγγελοι της Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη . Σωστό ή λάθος αυτό πιστεύω..Έμαθα ότι η συγγραφέας ετοιμάζει τη συνέχεια των Αγγέλων αυτή τη φορά η διήγηση θα περάσει στην Άρτεμη το κοριτσάκι αυτό που έδωσε ξανά ζωή στη Νεφέλη στην υιοθετημένη της κόρη,και θα δούμε τη δική της ζωή. Και επειδή με ξέρετε, ξέρετε ήδη πως θα το πάρω αυτό το βιβλίο γιατί μ'αρέσει ή όχι ένα βιβλίο όταν υπάρχει συνέχεια την πέρνω να τη διαβάσω.Άλλο ένα από τα κολλήματα μου..τελικά είμαι παράξενο άτομο!!!
Το τρέιλερ του βιβλίου
http://www.youtube.com/watch?v=dVRaRN...
http://www.youtube.com/watch?v=I3HczA...
Ρένα Ρώσση - Ζαΐρη :η συγγραφέας
H ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ γεννήθηκε στην Αθήνα. Τελείωσε τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Έχει γράψει εκατόν πενήντα τρία παιδικά βιβλία (δικά της αλλά και διασκευές), επτά μυθιστορήματα για ενηλίκους και έχει μεταφράσει πολλά βιβλία παιδικής λογοτεχνίας. Ακόμη, έχει τιμηθεί με βραβεία για τα βιβλία της και τη μεταφραστική της δουλειά. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν, και τα μυθιστορήματά της ΑΓΑΠΩ ΘΑ ΠΕΙ ΧΑΝΟΜΑΙ,ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΟΡΑΛΛΙ και ΜΙΚΡΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ.
Η ιστορία είναι απλή,πολύ απλή.Στις 500 σελίδες του βιβλίου παρακολουθούμε τη ζωή της Νεφέλη Παππά από τότε που γεννήθηκε το Δεκέμβριου του 1955 μέχρι τον Νοέμβριο του 1981 τη μέρα που έζησε αυτό που οι περισσότερες γυναίκες ονειρεύονται από τότε που είναι παιδιά.Η ίδια η Νεφέλη ώριμη γυναίκα πλέον μας διηγείται την ιστορία της και διαλέγει αυτή την περίοδο της ζωής της γιατί ό,τι συνέβη εκείνα τα χρόνια τη σημάδεψε για πάντα και έπλασε και την προσωπικότητά της.Κάνει ένα ταξίδι λοιπόν πίσω στο παρελθόν της και προσκαλεί και εμάς να ταξιδέψουμε μαζί της και να γνωρίσουμε την ιστορία της ζωής της για να μάθουμε μαζί της το νόημα της προσφοράς χωρίς ανταλλάγματα..Η Νεφέλη γεννιέται στον Πόρο και μέχρι τα 18 της μεγαλώνει εκεί.Εκεί πάει σχολείο,εκεί παίζει,εκεί γνωρίζει τις δύο καλύτερες φίλες της,εκεί ζει τα όσα σημαντικά πολιτικά γεγονότα συνέβησαν εκείνη την περίοδο,εκεί γνωρίζει για πρώτη φορά τον έρωτα.Οι γονείς της δεν είναι ούτε φτωχοί ούτε πλούσιοι,ο πατέρας της έχει ζαχαροπλαστείο στο νησί και φτιάχνει τα γνωστά παραδοσιακά ελληνικά γλυκά και εκείνη από μικρή τον βοηθά με τις παραγγελίες και με το σερβίρισμα κάτι που δεν την ενοχλεί για δύο λόγους 1)γιατί έτσι μπορεί να παρακολουθεί τις συζητήσεις των πελατών για τους πολιτικούς και αυτό την ευχαριστεί γιατί θέλει να μαθαίνει,θέλει να ξέρει τα πάντα αν και πολλές φορές μπερδεύεται γιατί το αθώο της μυαλό δεν μπορεί να καταλάβει αν τελικά οι πολιτικοί είναι καλοί ή κακοί αν βοηθούν ή όχι τη χώρα της και 2)γιατί την αρέσει η δουλειά του ζαχαροπλάστη της αρέσουν τα γλυκά και ξέρει πως όταν μεγαλώσει θα ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα της.Μάλιστα κρατά ως Ευαγγέλιο στο σπίτι της το βιβλίο με συνταγές που είχε η γιαγιά της και το διαβάζει μέρα νύχτα.Στενοχωριέται όμως επειδή ο πατέρας της δεν την αφήνει να μπαίνει στο εργαστήριο και να παρακολουθεί πως φτιάχνονται τα γλυκά και επειδή την αποπαίρνει κάθε φορά που του λέει να ανανεώσει τα γλυκά του και να φτιάξει και άλλα πέρα από τους μπακλαβάδες και τα γαλακτομπούρεκα. Η κοπέλα αγαπά πολύ την οικογένειά της..εκείνοι όμως??Η μητέρα της δεν χαμογελά ποτέ και σπάνια βγαίνει από το σπίτι ενώ τσακώνεται πολλές φορές με τον πατέρα της,η αδερφή της δεν της δίνει πολύ σημασία και δεν είναι καθόλου δεμένες όμως το μεγάλο παράπονο της είναι ο πατέρας της.Όσο αγαπά τη αδερφή της,όσο την αγκαλιάζει παίζει μαζί της και την φιλά τόσο απόμακρος και ψυχρός είναι με την μικρή του κόρη.Δεν της δίνει ποτέ σημασία,δεν τη φιλά,δεν την αγκαλιάζει,δεν παίζει μαζί,δεν την αγαπά όπως την Τατιάνα και εκείνη προσπαθεί να καταλάβει το γιατί!Το παιδικό της μυαλό προσπαθεί να βρει μια εξήγηση και το μόνο που σκέφτεται είναι πως ο πατέρας της δεν ήθελε δύο κόρες ήθελε το δεύτερο παιδί του να είναι αγόρι και γι'αυτό το λόγο είναι τόσο θυμωμένος μαζί της και μάλιστα έχει φτάσει στο σημείο να τη βαρέσει.Εκείνη προσπαθεί να ξεχάσει αυτό της το πρόβλημα και τη λύπη της και η παρηγοριά της είναι η μικρή παραλία που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από το σπίτι της,το καταφύγιό της στις στιγμές της απόλυτης θλίψης της και οι δύο καλύτερες φίλες της,οι μικροί της άγγελοι όπως χαρακτηριστικά τις λέει.Η ασθενική Άρτεμη και η εγωίστρια Μιρέλλα. Αυτές οι τρεις κοπέλες γεννημένες στον Πόρο τόσο διαφορετικές μεταξύ τους γίνονται φίλες και οι ζωές τους ενώνονται για πάντα αφού έχουν κάτι κοινό..και αυτό ακούει στο όνομα Άγγελος,ένα ξανθό αγόρι με μπλε μάτια που παίζει κιθάρα και λατρεύει τη μουσική τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος τους, γιος ενός πλούσιου κατοίκου του νησιού,τον περισσότερο καιρό ζει στην Αθήνα και έρχεται στον Πόρο μόνο τα καλοκαίρια.Ο Άγγελος θα εισβάλλει στις ζωές αυτών των τριών κοριτσιών και θα τις αλλάξει για πάντα βγάζοντας στην επιφάνεια συμπεριφορές άλλοτε καλές και άλλοτε άσχημες.,Και βέβαια όλο αυτό θα αλλάξει και τη δική του ζωή.Ο έρωτας της Νεφέλης,ο πραγματικός εκείνος που σε κάνει να τρέμεις και να καρδιοχτυπάς είναι φυσικά ο Άγγελος και εκείνος αισθάνεται ακριβώς το ίδιο και οι δυό τους κάνουν όνειρα για μια κοινή ζωή.Όμως όπως λέει ο λαός ''όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια ο Θεός γελά'' και στη δική τους περίπτωση δεν έχουν άδικο αφού η μοίρα έχει άλλα σχέδια θα τους ταλαιπωρήσει πάρα πολύ θα τους αναγκάσει να πάρουν σκληρές αποφάσεις που θα τους πληγώσουν και θα τους αλλάξουν.Αποφάσεις που θα καθορίσουν τη ζωή τους και τη σχέση τους....
Η αλήθεια είναι πως πολλές φιλοδοξίες από το βιβλίο δεν είχα. Ομολογώ όμως πως όταν άρχισα να το διαβάζω με κέρδισε ο απλός τρόπος γραφής,οι χαρακτήρες που είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας και η ιστορία.Μου άρεσε που τα γεγονότα διαδραματίζονταν σε ένα ελληνικό νησί και μάλιστα τη δεκαετία του 50-60,μου άρεσε να διαβάζω το πως ζούσαν οι άνθρωποι εκείνο τον καιρό και το πόσο ευτυχισμένοι ήταν παρόλο που υπήρχε φτώχεια και δυσκολίες και μου άρεσε ο τρόπος παρουσίασης των πολιτικών γεγονότων σε συνδυασμό με τη ζωή της ηρωίδας.Η Νεφέλη γεννιέται σε μια ταραγμένη πολιτικά περίοδο για την Ελλάδα,λίγο πριν τη χούντα των συνταγματαρχών ζει μέσα από τις ιστορίες των μεγάλων του νησιού και τους τσακωμούς τους την άνοδο και την πτώση των κυβερνήσεων,το θάνατο του βασιλιά το γάμο του διαδόχου και το πώς από εκεί που όλοι μίλαγαν φωναχτά και έλεγαν τη γνώμη τους για τους πολιτικούς τις περισσότερες φορές βρίζοντάς τους ξαφνικά μια μέρα σταμάτησαν να μιλούν σταμάτησαν να φωνάζουν και να βρίζουν άρχισαν να ψιθυρίζουν και να κοιτούν καχύποπτα γύρω τους και όπο��ος τολμούσε να μιλήσει φωναχτά εξαφανίζονταν έτσι ξαφνικά μια ωραία πρωία από το νησί και κανένας δεν τολμούσε να σχολιάσει τίποτα.Μου άρεσε η παρουσίαση των πολιτικών γεγονότων μέσα από τα μάτια ενός αθώου παιδιού,το βρήκα πολύ ενδιαφέρον, υπήρξαν φορές μάλιστα που συγκινήθηκα με τις σκέψεις της και την αθωότητά τους και βρήκα πολύ έξυπνες τις ερωτήσεις της για τη Χούντα και τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε από μόνη της βλέποντας όλα αυτά που συνέβαιναν γύρω της..όμως μετά την αποφοίτηση της Νεφέλης και τη φυγή της από το νησί η ιστορία άρχισε να με κουράζει.Ενώ απόλαυσα τα παιδικά και εφηβικά χρόνια της ηρωίδας βρήκα πολύ κουραστικά τα χρόνια της ενηλικίωσης της.Και άντε τα χρόνια που πέρασε στο Παρίσι κάπως μου άρεσαν αλλά από εκεί και πέρα η ιστορία για μένα πήρε την κάτω βόλτα άρχισαν οι υπερβολές και βέβαια το τέλος μου φάνηκε βιαστικό και λίγο!!Άρα συμπερασματικά το βιβλίο για μένα χωρίζεται σε δύο μέρη.Αυτό που μου άρεσε: παιδικά εφηβικά χρόνια Νεφέλης και αυτό που δεν με ενθουσίασε και ναι με απογοήτευσε κιόλας από ένα σημείο και μετά: η ενήλικη Νεφέλη και οι αποφάσεις της.
Τρία αστεράκια ��το goodreads σημαίνουν ''μου άρεσε'' και ναι ψέματα δεν θα πω εγώ τέτοιες ιστορίες δεν διαβάζω και όπως είπα στην αρχή αν δεν υπήρχε η λεξούλα που χρόνια με κυνηγά δεν θα το αγόραζα αλλά ήταν ένα καλό βιβλίο μου άρεσε σε γενικές γραμμές αλλά δεν ενθουσιάστηκα και από ένα σημείο και μετά το βρήκα πολύ υπερβολικό,μελοδραματικό, γλυκανάλατο και εντάξει δεν ήταν από εκείνα τα βιβλία που δεν μπορούσα να τα αφήσω από τα χέρια μου.Έχει τα θετικά του στοιχεία όπως τον απλό τρόπο γραφής-που βέβαια μετά την ενηλικίωση της ηρωίδας σε πολλά σημεία για μένα έγινε υπερβολικός έως παιδικός!!-τις ωραίες περιγραφές ειδικά του νησιού και του τρόπου ζωής των κατοίκων του,πολλές φορές φαντάστηκα αυτόν τον τρόπο ζωής,έπλαθα με το μυαλό μου εικόνες ή άκουγα τραγούδια των οποίων οι στίχο τους ανταποκρίνονταν σε αυτές τις περιγραφές ,περνάει πολλά μηνύματα όπως εκείνα της αληθινής φιλίας και το το πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε το θάνατο ενός αγαπημένου μας προσώπου ή ότι η παιδική μας ηλικία και οι οικογενειακές σχέσεις καθορίζουν την μετέπειτα εξέλιξή μας ,παρουσιάζει με σωστό τρόπο κατά τη γνώμη μου πως πρέπει να πεις σε ένα παιδί ότι είναι υιοθετημένο,και βέβαια το μεγαλύτερο θετικό που έχει είναι η πρωταγωνίστρια του:η Νεφέλη.Μικροί Άγγελοι λέγεται το βιβλίο αλλά για μένα λέγεται Μικρός Άγγελος και δικαιωματικά είναι η κοκκινομάλλα Νεφέλη.Την αγάπησα αυτή την ηρωίδα και πολλές φορές μάλιστα τη θαύμασα για τις αποφάσεις της,τις πράξεις της και τις επιλογές της.Και τη θαύμασα γιατί εγώ αν ήμουν στη θέση της κατά 99% δεν θα μπορούσα να κάνω όλα όσα εκείνη έκανε δεν θα μπορούσα να ζήσω όπως εκείνη,δεν θα μπορούσα με λίγα λόγια να θυσιαστώ με αυτόν τον τρόπο.Γιατί η Νεφέλη αυτό έκανε,βασικά μια ζωή πρόσφερε τον εαυτό της ως θυσία στους άλλους,πρώτα ενδιαφέρονταν για το καλό των άλλων και μετά για εκείνη.Ακόμα και τη Μιρέλλα που την πλήγωσε όσο κανένας που τη στεναχώρησε τόσο πολύ ακόμα και για εκείνη θυσιάστηκε ακόμα και εκείνη βοήθησε χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα.Ειλικρινά για μένα ο μοναδικός άγγελος σε αυτό το βιβλίο είναι η Νεφέλη.Βέβαια όσο κι αν τη θαυμάζω και με συγκινούν οι πράξεις της δεν συμφωνώ μαζί της σε πολλά.Και ιδιαίτερα με την απόφασή της για τον Άγγελο και την Άρτεμη.Δεν είμαι άνθρωπος της θυσίας,είμαι πιο πολύ άνθρωπος της αλήθειας όσο κι αν αυτή πονά.Μπορεί να είμαι 19 χρονών και σε λίγους μήνες να γίνομαι 20 μπορεί να μην έχω ζήσει πολλά σε αυτά τα 20 χρόνια όμως είχα την τύχη ή την ατυχία να πω σημαντικές αλήθειες σε κοντινούς μου ανθρώπους,αλήθειες που εμένα προσωπικά με λύτρωσαν συναισθηματικά και με ωρίμασαν και βέβαια με έκαναν πιο δυνατή.Αλήθειες που δεν μου βγήκαν πάντα σε καλό και δεν είχαν όλες happy end αλλά με έκαναν να αισθανθώ καλύτερα.Θα μπορούσα κι εγώ να διαλέξω το δρόμο της Νεφέλης να θυσιαστώ δηλαδή -η συγγραφέας απ'ότι κατάλαβα αυτό δεν το θεωρεί θυσία αλλά προσφορά-αλλά επέλεξα τον ακόμα πιο δύσκολο δρόμο,εκείνον της αλήθειας ό,τι συνέπειες κι αν είχε για εμένα ή τους γύρω μου.Η Νεφέλη εδώ έχει να αντιμετωπίσει μια πολύ δύσκολη κατάσταση,η αγαπημένη της Άρτεμη η βανίλια της όπως χαρακτηριστικά τη φωνάζει είναι άρρωστη,πολύ άρρωστη,της μένει λίγος χρόνος ζωής και το μοναδικό πράγμα που θέλει πριν πεθάνει είναι να ερωτευθεί. Και διαλέγει τον Άγγελο!! το αγόρι της Νεφέλης. Βέβαια η ζωή τα φέρνει έτσι ώστε εκείνη να μην ξέρει τίποτα από την ιστορία εκείνου με την Νεφέλη δεν γνωρίζει ότι είναι ερωτευμένοι από παιδιά δεν γνωρίζει τα σχέδια που έκαναν στο Παρίσι για τη μελλοντική τους ζωή,δεν γνωρίζει την πρόταση γάμου του Άγγελου και το δαχτυλίδι που έχει φυλαγμένο η σοκολάτα όπως λέει την ηρωίδα μας στο δωμάτιό της.Δεν ξέρει τίποτα,τον Άγγελο τον γνώρισε όταν ήταν μικρή και από πάντα τον αγαπούσε.Και τώρα που νιώθει ότι το τέλος της πλησιάζει έχει αυτή την επιθυμία να προλάβει να ζήσει τον έρωτα,και αφελώς πιστεύει πως αρέσει στον Άγγελο επειδή εκείνος μια μέρα την είδε στο δρόμο και την πήγε για φαγητό.Το απλό φιλικό ενδιαφέρον του Άγγελου το αθώο της μυαλό το ερμήνευσε σαν κάτι περισσότερο και με μεγάλη αθωότητα και αφέλεια περιγράφει στη Νεφέλη τα όσα αισθάνεται για το γιο του Δανίκου. Και είναι τόση η χαρά της για τα αισθήματά της που δεν βλέπει ότι η καλύτερη της φίλη είναι έτοιμη να κλάψει,δεν βλέπει το πόσο πονά,ότι τα δικά της ευχάριστα νέα την καταστρέφουν.Εκείνη που παρατηρεί τα πάντα γύρω της δεν βλέπει το προφανές. Είναι αυτό που λένε ''ο έρωτας σε τυφλώνει''.Η Νεφέλη λοιπόν θυσιάζεται,αποφασίζει να προσφέρει στην Άρτεμη τη δική της ευτυχία,τον Άγγελο΄της,τον άντρα που την κάνει ευτυχισμένη.Καταδικάζει τον εαυτό της στη δυστυχία και στη θλίψη για να ζήσει η Άρτεμη τον έρωτά της και το όνειρό της.Μόνο που η απόφασή της αυτή δεν καταστρέφει μόνο τη δική της ζωή.Καταστρέφει και εκείνη του Άγγελου,αυτός άλλα ονειρεύονταν και ξαφνικά ακούει την αγαπημένη του να του ζητάει το πιο τρελό πράγμα του κόσμου!!Να της αποδείξει την αγάπη του βγαίνοντας με την Άρτεμη,να χωρίσουν και εκείνος να αγαπήσει την καλύτερή της φίλη να πραγματοποιήσει το όνειρό της γιατί το αξίζει!Λες και η αγάπη έρχεται και φεύγει πατώντας ένα κουμπί!!Η απόφασή της Νεφέλη και η θυσία της κατέστρεψε τη ζωή του άντρα που αγαπούσε και τον καταδίκασε και εκείνον στη θλίψη παρόλο που όλο αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το θαύμα της ζωής και ένα παιδάκι που ήρθε στον κόσμο για να φωτίσει τη θλιμμένη ζωή της ηρωίδας.Ίσως να ήταν και το ευχαριστώ της Άρτεμης στη σοκολάτα της για την απόφασή της.Η Άρτεμη μετά από μήνες ξύπνησε από τον ευτυχισμένο λήθαργό της και κατάλαβε ότι η φιλενάδα της της πρόσφερε την ευτυχία της...Κοιτάξτε να δείτε,θαυμάζω τη Νεφέλη για την απόφασή της,θαυμάζω τις αντοχές της και χαίρομαι για τη δικαίωσή της και τη λύτρωση της μετά τα όσα άσχημα έζησε αλλά και πάλι διαφωνώ με την απόφασή της!Εγώ δεν θα το έκανα,πείτε με αδύναμη,πείτε με απάνθρωπη ή κακή φίλη δεν θα μπορούσα να το κάνω!Ναι με την απόφασή της αυτή έδωσε χαρά σε έναν ετοιμοθάνατο αλλά και πάλι δεν μπορώ να δεχτώ τέτοιου είδους θυσία,δεν μπορώ να δεχτώ τη δική της καταδίκη στη δυστυχία ακόμα κι αν μετά η ζωή της φωτίστηκε με τη μικρή Άρτεμη.Όπως δεν δέχομαι και την απόφασή της να μείνει στον Πόρο και να βλέπει να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια της η σχέση της βανίλιας με το αγόρι της!!Δηλαδή ήθελα να μπω στο βιβλίο και να της πω ''τί κάνεις?? στενοχωριέσαι που στενοχωριέσαι και αντί να φύγεις να πας κάπου άλλου μπας και καταφέρεις να το ξεπεράσεις κάθεσαι και βασανίζεσαι ακόμα περισσότερο βλέποντας τους να φιλιούνται και να είναι ευτυχισμένοι? τί είναι αυτό??'' Συγνώμη αλλά μου φάνηκε πολύ υπερβολική όλη αυτή η ιστορία πολύ μελοδραματική και σε κάποια σημεία της και καθόλου ρεαλιστική.Η ζωή πάντα μας εκπλήσσει βέβαια αλλά και πάλι το βρήκα όλο αυτό υπερβολικό και λάθος.Η φιλία είναι σημαντική στη ζωή μας δεν το συζητώ αλλά δεν δέχομαι την καταδίκη τη δική μας αλλά και άλλων αθώων ανθρώπων στη δυστυχία για να ζήσει κάποιος ετοιμοθάνατος ή όχι δεν έχει σημασία το όνειρό του.Λυπάμαι αλλά δεν είμαι τόσο καλή για να δεχτώ αυτό,δεν είμαι τελικά άγγελος όπως η Νεφέλη για να θυσιαστώ με αυτό τον τρόπο.Εγώ θα την έλεγα την αλήθεια θα της αποκάλυπτα τα πάντα κι ας μας κατέστρεφε αυτή η αλήθεια και τις δύο,ας διέλυε για πάντα τη σχέση μας.Και βέβαια να πω πως συμφωνώ απόλυτα με τον Άγγελο και όσα είπε στη Νεφέλη και δικαιολογώ και τη στάση του απέναντι στο παιδί του.Τις πράξεις του συγκεκριμένου ήρωα τις κατανοώ και τις δικαιολογώ.Και τον θαυμάζω κιόλας....
Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα που προσωπικά έχω με το βιβλίο είναι το τέλος του.Ναι,εντάξει δεν μου άρεσε η απόφαση της Νεφέλης αλλά τη δέχτηκα όμως το ο τρόπος που τελείωσε η ιστορία δεν με ικανοποίησε.Ένα ζευγάρι αγάπησα,το κεντρικό,τον Άγγελο και τη Νεφέλη και ήθελα στο τέλος να τους δω μαζί και ευτυχισμένους γιατί το άξιζαν.Και ναι μεν η συγγραφέας μου δίνει το τέλος που ήθελα αλλά ήταν τόσο σύντομο και τόσο..λίγο για μένα!!Ήθελα κάτι παραπάνω,ήθελα μετά από όλα αυτά που πέρασαν μετά από τόσο θλίψη και στενοχώρια να μου δώσει δυο τρία τελευταία ευτυχισμένα κεφάλαια με το πρωταγωνιστικό ζευγάρι.Δεν ήθελα μόνο 2-3 σελίδες ευτυχίας και αυτό το τόσο γρήγορο κλείσιμο της ιστορίας ήθελα να μου παρουσιάσει με πιο αναλυτικό τρόπο την ευτυχισμένη τους ζωή.Ήθελα κάτι παραπάνω!!Μου θύμισε αυτό το τέλος κάποιες ρομαντικές δακρύβρεχτες ταινίες που οι ήρωες περνάνε πολύ δύσκολες στιγμές στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας κλαίνε και ξαφνικά 5-6 λεπτά πριν τελειώσει η ταινία αποφασίζει ο σεναριογράφος να μου τους ενώσει να τους λυτρώσει συναισθηματικά να τους δώσει το ευτυχισμένο τέλος που αξίζουν και αυτό το τέλος μου το περιγράφει με 2-3 σύντομες σκηνές όπου παντρεύονται και φιλιούνται και το γνωστό τέλος του παραμυθιού ''ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!!'' ε κάπως έτσι είδα και το τέλος των Μικρών Αγγέλων ήθελα το happy end θα πω ψέμματα αν πω πως δεν το ήθελα αλλά δεν ήθελα να σταματήσει εκεί ήθελα να μου περιγράψει καλύτερα την επανασύνδεση και να μου αφιερώσει λίγες παραπάνω σελίδες στην αγάπη τους και στην ευτυχία τους όπως και να μου δώσει κάποιους διαλόγους στους οποίους να λύνουν μια για πάντα τα όσα τους χώρισαν όλα αυτά τα χρόνια.Το είχα ανάγκη μετά από τόσο ��λίψη!! το ήθελα και δεν μου το έδωσε..και με απογοήτευσε.
Τελικά νομίζω ότι ο πιο σημαντικός λόγος που δεν με ενθουσιάζουν αυτές οι ιστορίες και στρέφομαι όλο και περισσότερο σε βιβλία δράσης,μυστηρίου με υπερφυσικούς χαρακτήρες είναι η ηλικία μου.Αλλιώς θα διαβάσει και θα αντιμετωπίσει την ιστορία μια κοπέλα που λίγα χρόνια πριν τελείωσε το σχολείο είναι στο πανεπιστήμιο και είχε μια φυσιολογική ζωή χωρίς πολλά σκαμπανεβάσματα και οι γονείς της την προστάτευαν πάντα και αλλιώς μια πιο ώριμη γυναίκα που έχει ζήσει τη ζωή της,έχει καλές και άσχημες εμπειρίες. Έχω την εντύπωση πως αν δώσω τους Μικρούς Αγγέλους στη μητέρα μου της πω τη γνώμη μου και αυτά που πιστεύω για την ιστορία και για το βιβλίο θα διαφωνήσει μαζί μου και θα μου πει ''είσαι λάθος Μαριάννα..πολύ λάθος''Ίσως και να είμαι αλλά αυτά ένιωσα διαβάζοντας το συγκεκριμένο βιβλίο και όπως είπα και παραπάνω λέω πάντα την αλήθεια ακόμα κι αν οι άλλοι δεν συμφωνούν μαζί μου..και αυτή η κριτική/προσωπική άποψη είναι η δική μου αλήθεια για το βιβλίο ''Μικροί Άγγελοι της Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη . Σωστό ή λάθος αυτό πιστεύω..Έμαθα ότι η συγγραφέας ετοιμάζει τη συνέχεια των Αγγέλων αυτή τη φορά η διήγηση θα περάσει στην Άρτεμη το κοριτσάκι αυτό που έδωσε ξανά ζωή στη Νεφέλη στην υιοθετημένη της κόρη,και θα δούμε τη δική της ζωή. Και επειδή με ξέρετε, ξέρετε ήδη πως θα το πάρω αυτό το βιβλίο γιατί μ'αρέσει ή όχι ένα βιβλίο όταν υπάρχει συνέχεια την πέρνω να τη διαβάσω.Άλλο ένα από τα κολλήματα μου..τελικά είμαι παράξενο άτομο!!!
Το τρέιλερ του βιβλίου
http://www.youtube.com/watch?v=dVRaRN...
http://www.youtube.com/watch?v=I3HczA...
Ρένα Ρώσση - Ζαΐρη :η συγγραφέας
H ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ γεννήθηκε στην Αθήνα. Τελείωσε τη Σχολή Νηπιαγωγών Αθηνών και το Lοndon Montessori Centre. Έχει γράψει εκατόν πενήντα τρία παιδικά βιβλία (δικά της αλλά και διασκευές), επτά μυθιστορήματα για ενηλίκους και έχει μεταφράσει πολλά βιβλία παιδικής λογοτεχνίας. Ακόμη, έχει τιμηθεί με βραβεία για τα βιβλία της και τη μεταφραστική της δουλειά. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν, και τα μυθιστορήματά της ΑΓΑΠΩ ΘΑ ΠΕΙ ΧΑΝΟΜΑΙ,ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΟΡΑΛΛΙ και ΜΙΚΡΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ.
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 21, 2024
Too much romance has brought me together
September 21, 2022
Θα το πρότεινα σε: κανέναν. Ίιιιισως σε κάποια 45άρα στρέιτ γυναίκα που βλέπει ελληνικά ή τούρκικα δράματα στην τηλεόραση.
‼️ ΡΙΒΙΟΥ ΜΕ ΣΠΟΪΛΕΡΣ ‼️
1) Ο χαρακτήρας της Μιρέλλας είναι τόσο τόξικ απ' την πρώτη στιγμή, και για παραπάνω απ' το μισό βιβλίο δεν έκανα καθόλου connect μαζί της. Ως αποτέλεσμα, ποτέ δεν είδα την παρέα τους ως τους "τρεις μικρούς αγγέλους" που της Νεφέλης αρέσει τόοοοσο πολύ να μας θυμίζει ότι ήταν, επειδή η Μιρέλλα ήταν τόσο τόξικ και στριμμένη που δεν ήθελα να την βλέπω στην παρέα με τις άλλες δύο. Άργησε ΠΑΡΑ πολύ να έρθει στην επιφάνεια το μπακστόρι της, να αποκτήσει ένα character development και να νιώσω μια συμπάθεια γι' αυτήν – ήταν αργά γιατί η Άρτεμη είχε ήδη πεθάνει, οπότε ουσιαστικά τις τρεις τους σαν παρέα δεν τις βίωσα στο πετσί μου καθόλου.
2) Η Νεφέλη είχε κυριολεκτικά περισσότερη χημεία με την Άρτεμη παρά με τον βλάκα τον Άγγελο. Ποτέ δεν ένιωσα το παραμικρό για τον σπουδαίο και τρανό έρωτα της Νεφέλης και του Άγγελου. Είναι απλά το πρώτο αγόρι που συνάντησε μπροστά της και πήγε και τον ερωτεύτηκε σαν χαζή. Σοβαρά τώρα, γιατί αγαπάει αυτόν τον άντρα τόσο πολύ; Τι έχουν κοινό; Πού είναι η χημεία τους, η ουσιαστική χημεία τους, κάτι πέρα από το σεξ και τις κενές ρομαντζάδες; Και επίσης, για να είμαι και απόλυτα ειλικρινής: ο Άγγελος είναι ένας ΜΑΛΑΚΑΣ και μισός. Ο λόγος που χώρισαν ήταν ηλίθιος, ο Άγγελος είδε εντελώς εγωιστικά την κατάσταση, και μετά πήγε και γκάστρωσε την Άρτεμη και την ΠΑΡΑΤΗΣΕ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. Ήξερε ότι αυτή η γυναίκα ήταν άρρωστη και θα πέθαινε σε λιγότερο από έναν χρόνο, ήξερε ότι ήταν ερωτευμένη μαζί του, υποτίθεται την αγάπησε κι αυτός, αλλά την παράτησε να πεθάνει μόνη της γιατί είναι εγωίσταρος και τον νοιάζει μόνο ο εαυτούλης του και η μεγάλη και τρανή καριέρα του. Ακόμα και το παιδί του δεν αξιώθηκε να το δει από κοντά για έξι ολάκερα χρόνια, και αυτή η βλαμμένη η Νεφέλη ακόμα τον δικαιολογεί και πήγε και τον ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ κιόλας. Για να μη μιλήσω για το γεγονός ότι όταν γνωρίστηκαν και πρωτοαγαπήθηκαν αυτή ήταν 14 και αυτός 18. Ίου
3) Η Νεφέλη σαν χαρακτήρας πάσχει από το σύνδρομο της Μις Τέλειας. Κυριολεκτικά όλοι οι άντρες χαρακτήρες που συνάντησε στη ζωή της, εκτός απ' τον Πιέρ, την ζήτησαν κάποτε σε γάμο. Ο Άγγελος, ο Ιάσονας, ο Γρηγόρης, ο Αλέξης, ΟΛΟΙ. Μέχρι και εκείνο το αγοράκι από την παραλία στην αρχή, ο Γιάννης ή πώς τον έλεγαν, την ήθελε. Η συγγραφέας προσπαθεί τόσο πολύ να με πείσει ότι αυτή η γυναίκα είναι υπέροχη και τέλεια και πανέμορφη χωρίς να προσπαθεί και ότι την θέλουν όλοι κολασμένα, και δεν. πιάνει. ούτε μία απ' τις τέσσερις (!) φορές
4) Η σχέση της με τον Αλέξη είναι τόσο εκνευριστικά βιαστική. Ούτε 20 σελίδες δεν μεσολαβούν απ' τη στιγμή που γνωρίζονται από κοντά μέχρι τη στιγμή που λέει το "ναι" στην πρόταση γάμου του. Δεν προλαβαίνω να νιώσω το παραμικρό connection με τον Αλέξη, ούτε να επενδύσω συναισθηματικά στη σχέση τους. Καθώς προχωράει όμως, γίνεται ολοφάνερο πως η Νεφέλη έκανε σχέση μαζί του απλά επειδή τον βρήκε εύκαιρο. Απ' τη μία χαίρομαι που αυτός την παράτησε γιατί δεν του αξίζει να είναι με μια γυναίκα που δεν τον αγαπάει, κι απ' την άλλη εκνευρίζομαι γιατί τον προτιμώ ΧΙΛΙΕΣ φορές απ' τον Άγγελο
5) Δεν μ' αρέσει ΚΑΘΟΛΟΥ που μεσολαβούν άσχετα passages με τα πολιτικά δρώμενα της χώρας σε άκυρες φάσεις. Ιδιαιτέρως στην αρχή, που η Νεφέλη είναι ακόμα μικρή, είναι τόσο out of place να βλέπεις να μιλάει σαν παιδάκι στη μία παράγραφο και στην επόμενη να σου εξηγεί τις πολιτικές αναταραχές της δεκαετίας του '60 στην Ελλάδα. Ρένα μου αγάπη μου, γράφεις σε α' πρόσωπο. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση απαιτεί μια συνοχή και μια αυθεντικότητα. Πλιζ πείσε με ότι μού μιλάει όντως η Νεφέλη αυτή τη στιγμή. Και σε τελική ανάλυση, όλα αυτά για τα πολιτικά είναι παντελώς άσχετα με την ιστορία που μας διηγείται για τους έρωτες και για τη ζαχαροπλαστική και για τις φίλες της. Προφανώς η δικτατορία είναι αρκετά αξιοσημείωτο γεγονός ώστε να αξίζει να το αναφέρει, αλλά όλα τ' άλλα είναι άχρηστα• ΔΕΝ είναι ανάγκη να μου θυμίζει συνέχεια τις εκλογές και τους Καραμανλήδες και τους Παπανδρέηδες, ιδιαιτέρως από τη στιγμή που αυτά τα γεγονότα δεν επηρεάζουν τη ζωή της ούτε στο ελάχιστο. Είναι απλά κουραστικό και σου αποσπάει την προσοχή όταν διαβάζεις.
Ομολογουμένως πρέπει να αναγνωρίσω και κάποια καλά σημεία του βιβλίου. Συμπάθησα πολύ τον χαρακτήρα της Άρτεμης και ήταν η μοναδική της οποίας η προσωπική ιστορία όντως με άγγιξε. Οι σκηνές που εκτυλίσσονται γύρω απ' την αρρώστιά της, την εγκυμοσύνη της και τον θάνατό της, το γράμμα στο παιδί της, όλα αυτά ήταν πράγματι καλογραμμένα και συγκινητικά. Αυτός είναι ίσως και ο μοναδικός λόγος που βάζω 2 αστεράκια αντί για 1. Κατά τ' άλλα... όχι ❤
‼️ ΡΙΒΙΟΥ ΜΕ ΣΠΟΪΛΕΡΣ ‼️
1) Ο χαρακτήρας της Μιρέλλας είναι τόσο τόξικ απ' την πρώτη στιγμή, και για παραπάνω απ' το μισό βιβλίο δεν έκανα καθόλου connect μαζί της. Ως αποτέλεσμα, ποτέ δεν είδα την παρέα τους ως τους "τρεις μικρούς αγγέλους" που της Νεφέλης αρέσει τόοοοσο πολύ να μας θυμίζει ότι ήταν, επειδή η Μιρέλλα ήταν τόσο τόξικ και στριμμένη που δεν ήθελα να την βλέπω στην παρέα με τις άλλες δύο. Άργησε ΠΑΡΑ πολύ να έρθει στην επιφάνεια το μπακστόρι της, να αποκτήσει ένα character development και να νιώσω μια συμπάθεια γι' αυτήν – ήταν αργά γιατί η Άρτεμη είχε ήδη πεθάνει, οπότε ουσιαστικά τις τρεις τους σαν παρέα δεν τις βίωσα στο πετσί μου καθόλου.
2) Η Νεφέλη είχε κυριολεκτικά περισσότερη χημεία με την Άρτεμη παρά με τον βλάκα τον Άγγελο. Ποτέ δεν ένιωσα το παραμικρό για τον σπουδαίο και τρανό έρωτα της Νεφέλης και του Άγγελου. Είναι απλά το πρώτο αγόρι που συνάντησε μπροστά της και πήγε και τον ερωτεύτηκε σαν χαζή. Σοβαρά τώρα, γιατί αγαπάει αυτόν τον άντρα τόσο πολύ; Τι έχουν κοινό; Πού είναι η χημεία τους, η ουσιαστική χημεία τους, κάτι πέρα από το σεξ και τις κενές ρομαντζάδες; Και επίσης, για να είμαι και απόλυτα ειλικρινής: ο Άγγελος είναι ένας ΜΑΛΑΚΑΣ και μισός. Ο λόγος που χώρισαν ήταν ηλίθιος, ο Άγγελος είδε εντελώς εγωιστικά την κατάσταση, και μετά πήγε και γκάστρωσε την Άρτεμη και την ΠΑΡΑΤΗΣΕ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. Ήξερε ότι αυτή η γυναίκα ήταν άρρωστη και θα πέθαινε σε λιγότερο από έναν χρόνο, ήξερε ότι ήταν ερωτευμένη μαζί του, υποτίθεται την αγάπησε κι αυτός, αλλά την παράτησε να πεθάνει μόνη της γιατί είναι εγωίσταρος και τον νοιάζει μόνο ο εαυτούλης του και η μεγάλη και τρανή καριέρα του. Ακόμα και το παιδί του δεν αξιώθηκε να το δει από κοντά για έξι ολάκερα χρόνια, και αυτή η βλαμμένη η Νεφέλη ακόμα τον δικαιολογεί και πήγε και τον ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ κιόλας. Για να μη μιλήσω για το γεγονός ότι όταν γνωρίστηκαν και πρωτοαγαπήθηκαν αυτή ήταν 14 και αυτός 18. Ίου
3) Η Νεφέλη σαν χαρακτήρας πάσχει από το σύνδρομο της Μις Τέλειας. Κυριολεκτικά όλοι οι άντρες χαρακτήρες που συνάντησε στη ζωή της, εκτός απ' τον Πιέρ, την ζήτησαν κάποτε σε γάμο. Ο Άγγελος, ο Ιάσονας, ο Γρηγόρης, ο Αλέξης, ΟΛΟΙ. Μέχρι και εκείνο το αγοράκι από την παραλία στην αρχή, ο Γιάννης ή πώς τον έλεγαν, την ήθελε. Η συγγραφέας προσπαθεί τόσο πολύ να με πείσει ότι αυτή η γυναίκα είναι υπέροχη και τέλεια και πανέμορφη χωρίς να προσπαθεί και ότι την θέλουν όλοι κολασμένα, και δεν. πιάνει. ούτε μία απ' τις τέσσερις (!) φορές
4) Η σχέση της με τον Αλέξη είναι τόσο εκνευριστικά βιαστική. Ούτε 20 σελίδες δεν μεσολαβούν απ' τη στιγμή που γνωρίζονται από κοντά μέχρι τη στιγμή που λέει το "ναι" στην πρόταση γάμου του. Δεν προλαβαίνω να νιώσω το παραμικρό connection με τον Αλέξη, ούτε να επενδύσω συναισθηματικά στη σχέση τους. Καθώς προχωράει όμως, γίνεται ολοφάνερο πως η Νεφέλη έκανε σχέση μαζί του απλά επειδή τον βρήκε εύκαιρο. Απ' τη μία χαίρομαι που αυτός την παράτησε γιατί δεν του αξίζει να είναι με μια γυναίκα που δεν τον αγαπάει, κι απ' την άλλη εκνευρίζομαι γιατί τον προτιμώ ΧΙΛΙΕΣ φορές απ' τον Άγγελο
5) Δεν μ' αρέσει ΚΑΘΟΛΟΥ που μεσολαβούν άσχετα passages με τα πολιτικά δρώμενα της χώρας σε άκυρες φάσεις. Ιδιαιτέρως στην αρχή, που η Νεφέλη είναι ακόμα μικρή, είναι τόσο out of place να βλέπεις να μιλάει σαν παιδάκι στη μία παράγραφο και στην επόμενη να σου εξηγεί τις πολιτικές αναταραχές της δεκαετίας του '60 στην Ελλάδα. Ρένα μου αγάπη μου, γράφεις σε α' πρόσωπο. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση απαιτεί μια συνοχή και μια αυθεντικότητα. Πλιζ πείσε με ότι μού μιλάει όντως η Νεφέλη αυτή τη στιγμή. Και σε τελική ανάλυση, όλα αυτά για τα πολιτικά είναι παντελώς άσχετα με την ιστορία που μας διηγείται για τους έρωτες και για τη ζαχαροπλαστική και για τις φίλες της. Προφανώς η δικτατορία είναι αρκετά αξιοσημείωτο γεγονός ώστε να αξίζει να το αναφέρει, αλλά όλα τ' άλλα είναι άχρηστα• ΔΕΝ είναι ανάγκη να μου θυμίζει συνέχεια τις εκλογές και τους Καραμανλήδες και τους Παπανδρέηδες, ιδιαιτέρως από τη στιγμή που αυτά τα γεγονότα δεν επηρεάζουν τη ζωή της ούτε στο ελάχιστο. Είναι απλά κουραστικό και σου αποσπάει την προσοχή όταν διαβάζεις.
Ομολογουμένως πρέπει να αναγνωρίσω και κάποια καλά σημεία του βιβλίου. Συμπάθησα πολύ τον χαρακτήρα της Άρτεμης και ήταν η μοναδική της οποίας η προσωπική ιστορία όντως με άγγιξε. Οι σκηνές που εκτυλίσσονται γύρω απ' την αρρώστιά της, την εγκυμοσύνη της και τον θάνατό της, το γράμμα στο παιδί της, όλα αυτά ήταν πράγματι καλογραμμένα και συγκινητικά. Αυτός είναι ίσως και ο μοναδικός λόγος που βάζω 2 αστεράκια αντί για 1. Κατά τ' άλλα... όχι ❤
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 26, 2020
Άλλο ένα ταξίδι έφτασε στο τέλος του. Οι 'Μικροί άγγελοι" με συντρόφευσαν πριν λίγες μέρες και ομολογώ ότι κάναμε πολύ καλή παρέα. Γνώρισα την Νεφέλη, την Άρτεμη και τη Μιρελλα. Ταξίδεψα μαζί τους στον Πόρο, γεύτηκα τα γλυκά της Νεφελης και κολύμπησα στα νερά του όμορφου νησιου.
Ομολογω, ότι περάσαμε όμορφες αλλά και άσχημες στιγμές μαζί. Ξέγνοιαστες παιδικές και εφηβικες στιγμές αλλά και συγκινητικές, πικρές και στενάχωρες στιγμές (οπως η γεύση της μαύρης σοκολάτας) που σημάδεψαν τις ηρωίδες του βιβλίου μου και με επηρέασαν κι εμένα συναισθηματικά. Ζήσαμε πολλά με τις ηρωίδες του βιβλίου• πάθη, λαθη, εκδικήσεις, φονους, ένα σωρό... Όμως για όλα αυτά υπήρχαν λόγοι που οδήγησαν κάθε ήρωα αυτού του βιβλίου στις πράξεις του.
Η γραφή της Ρένας μας απλή, καθημερινή, γλυκιά και ρομαντική! Δεν σε κουράζει! Δεν τη βαριέσαι! Απολαμβάνεις να τη διαβάζεις!
Μπορεί να μου άρεσε πολύ σα βιβλίο, να δεθηκα με τους ηρωες και να ταξίδεψα μαζί τους όμως υπήρχαν και σημεία σε αυτο που δε μου άρεσαν. Όπως, συζητήσεις μεταξύ γονιών και παιδιών για την ερωτική ζωή των πρώτων. Ή για παράδειγμα η επιλογή ενός συντρόφου με βάση το τι ήταν στο παρελθόν κι όχι το τι είναι τώρα. Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν; Μένουν ίδιοι; Ή κάποια μη ρεαλιστικά γεγονότα όπως έντονες ενέργειες ηρώων που φαίνονταν να μην είναι σε θέση να πράξουν.
Σε γενικές γραμμές, όμως, ήταν ένα ευχάριστο ��ιβλίο που μου άρεσε πολύ. Είχα ανάγκη να διαβάσω ένα βιβλίο της αγαπημένης μου συγγραφέα Ρένας Ρωσση Ζαιρη. Είναι από εκείνα τα βιβλία που έχεις ανάγκη να διαβάσεις για να σε χαλαρώσουν, να σε ταξιδέψουν σε μια άλλη πραγματικότητα, πιο γλυκιά, πιο όμορφη! Σε ευχαριστώ Ρένα της καρδιάς μου γι' αυτό το όμορφο ταξίδι.
Βαθμολογία: 4.5/5
Ομολογω, ότι περάσαμε όμορφες αλλά και άσχημες στιγμές μαζί. Ξέγνοιαστες παιδικές και εφηβικες στιγμές αλλά και συγκινητικές, πικρές και στενάχωρες στιγμές (οπως η γεύση της μαύρης σοκολάτας) που σημάδεψαν τις ηρωίδες του βιβλίου μου και με επηρέασαν κι εμένα συναισθηματικά. Ζήσαμε πολλά με τις ηρωίδες του βιβλίου• πάθη, λαθη, εκδικήσεις, φονους, ένα σωρό... Όμως για όλα αυτά υπήρχαν λόγοι που οδήγησαν κάθε ήρωα αυτού του βιβλίου στις πράξεις του.
Η γραφή της Ρένας μας απλή, καθημερινή, γλυκιά και ρομαντική! Δεν σε κουράζει! Δεν τη βαριέσαι! Απολαμβάνεις να τη διαβάζεις!
Μπορεί να μου άρεσε πολύ σα βιβλίο, να δεθηκα με τους ηρωες και να ταξίδεψα μαζί τους όμως υπήρχαν και σημεία σε αυτο που δε μου άρεσαν. Όπως, συζητήσεις μεταξύ γονιών και παιδιών για την ερωτική ζωή των πρώτων. Ή για παράδειγμα η επιλογή ενός συντρόφου με βάση το τι ήταν στο παρελθόν κι όχι το τι είναι τώρα. Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν; Μένουν ίδιοι; Ή κάποια μη ρεαλιστικά γεγονότα όπως έντονες ενέργειες ηρώων που φαίνονταν να μην είναι σε θέση να πράξουν.
Σε γενικές γραμμές, όμως, ήταν ένα ευχάριστο ��ιβλίο που μου άρεσε πολύ. Είχα ανάγκη να διαβάσω ένα βιβλίο της αγαπημένης μου συγγραφέα Ρένας Ρωσση Ζαιρη. Είναι από εκείνα τα βιβλία που έχεις ανάγκη να διαβάσεις για να σε χαλαρώσουν, να σε ταξιδέψουν σε μια άλλη πραγματικότητα, πιο γλυκιά, πιο όμορφη! Σε ευχαριστώ Ρένα της καρδιάς μου γι' αυτό το όμορφο ταξίδι.
Βαθμολογία: 4.5/5
November 1, 2022
Δεν θα ήθελα να βάλω αστεράκια στο συγκεκριμένο βιβλίο γιατί πιστεύω πως δεν αξίζει μόνο ένα αλλά δεν μπορώ να του βάλω και περισσότερα. Δεν με τράβηξε η πλοκή του. Καθόλου. Ναι 3 κοπέλες ερωτευμένες με το ίδιο αγόρι. Πω πω. Πολύ πρότυπο.
Μου αρέσει η πένα της κυρίας Ζαΐρη αλλά το συγκεκριμένο για εμένα είναι ένα μεγάλο οχι. Μπορεί να γινόταν καλύτερο στην πορεία αλλά του έδωσα ευκαιρία και το τράβηξα μέχρι τις 230 σελίδες. Δεν πήγαινε άλλο. Προχωράμε στο επόμενο.
(Το μόνο θετικό σε αυτό το βιβλίο ήταν η σχέση της Βανίλιας και της Σοκολάτας.)
Μου αρέσει η πένα της κυρίας Ζαΐρη αλλά το συγκεκριμένο για εμένα είναι ένα μεγάλο οχι. Μπορεί να γινόταν καλύτερο στην πορεία αλλά του έδωσα ευκαιρία και το τράβηξα μέχρι τις 230 σελίδες. Δεν πήγαινε άλλο. Προχωράμε στο επόμενο.
(Το μόνο θετικό σε αυτό το βιβλίο ήταν η σχέση της Βανίλιας και της Σοκολάτας.)
October 30, 2020
Όμορφες εικόνες τόσο του νησιού, όσο και των γλυκών καθότι η Νεφέλη τυγχάνει ζαχαροπλαστισσα. Ακόμα πιο ωραία ιστορία. Διδάσκει τον αλτρουισμό και την αυτοθυσία. Ύμνος στην φιλία!
July 19, 2024
Πόσο όμορφο, τρυφερό, μαγευτικό και ταξιδιάρικο βιβλίο, παρά τα όσα δυσάρεστα και τις θυσίες που κόστισαν...
July 31, 2016
Ενα πολυ ομορφο συναισθηματικο και ταξιδιαρικο βιβλιο!Η κυρια Ρενα ειναι ενας αγαπημενος συγγραφεας και λατρεμενος και δοτικος ανθρωπος!!Ειναι ξεκαθαρο απο τον τροπο που γραφει και εκφραζεται!!Το βιβλιο σου διδασκει αξιες οπως η προσφορα η ανιδιοτελης αγαπη και την προσηλωση στα ονειρα και στους στοχους μας!!Οι ηρωες ειναι ανθρωποι σαν και εμας με ελλατωματα προτερηματα και παθη και αυτο μας φερνει πιο κοντα στο βιβλιο και μπορουμε να το κατανοησουμε και να χαθουμε στην μαγεια του!!Οι περιγραφες των τοπιων και των τοπων ειναι απλως εξαιρετικες !Το βιβλιο θα ελεγα πως πραγματικα μυριζει Ελλαδα το συνιστω ανεπιφυλακτα στους ρομαντικους και συναισθηματικους ανθρωπους!!!
April 28, 2014
Υπέροχο στόρυ, συγκινήθηκα πολλές φορές, ταυτίστηκα μια και έχω νοιώσει δυνατή φιλία μεταξύ γυναικών. Γλυκό και ρομαντικό. Αν δεν είστε ρομαντικές μέχρι σκασμού, μην το διαβάσετε! Με κούρασαν κάποιες φορές πλατιασμοί στο κείμενο ή κάποιες φιλοσοφικές αναζητήσεις της συγγραφέως πχ. περί θανάτου, περί πολιτικής, μου στέρησαν την αμεσότητα της πλοκής του βιβλίου. Αν ήταν πιο σφιχτοδεμένο θα ήταν πολύ καλύτερο. Η υπερβολή στον μύθο με τα σημερινά μέτρα και σταθμά, θα μπορούσε να κάνει την ιστορία εξωπραγματική αλλά τελικά μάλλον άξιζε τον κόπο. Το συστήνω ανεπιφύλακτα.
October 25, 2015
Ένα τρυφερό και ρομαντικό βιβλίο που η γραφή του αντιπροσωπεύει την γλυκειά και ευαίσθητη κυρία Ζαίρη-Ρωσσίδη.Πολλά και ποικίλα συναισθήματα.'Ενα ταξείδι στο μονοπάτια της ζωής με τα μάτια και τις αισθήσεις της συγγραφέως.Και μακάρι να μας αγγίξει έστω και λίγο ώστε να έχουμε την δύναμη να μάθουμε στον εαυτό μας να αγαπάμε καθαρά και χωρίς αντάλλαγμα,πράγμα δύσκολο στους καιρούς μας.Καλή συνέχεια στην Ρένα και να μας ταξιδεύει πάντα σε όμορφους τόπους.
November 6, 2012
Είναι αυτό που λέμε..μου έκανε κλίκ από την πρώτη στιγμή που μια φίλη μου με πήρε τηλ. για να μου για κάποια καινουρια βιβλία που είχαν κυκλοφορήσει..Το αγόρασα και ξεκίνησα να το διαβάζω στις καλοκαιρινές μου διακοπές!Πραγματικά υπέροχο..ενας έξυπνος συνδιασμός αρωμάτων και συναισθημάτων και μία κοπέλα που θυσιάζει τα προσωπικά της συναισθήματα για μία φίλη της..!!
January 4, 2013
Απλά υπέροχο. Υπέροχη γραφή,η υπόθεση ξετυλίγεται με γρήγορους ρυθμούς και υπάρχουν ανατροπές σε κάθε σελίδα του βιβλίου. Νομίζω ότι απλά δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω το πόσο πολύ μου άρεσε το βιβλίο αυτό!
August 15, 2013
καταπληκτικό. Ενώ στην αρχή δεν μου φάνηκε ιδιαίτερα ενδιαφέρον σιγά σιγά με απορρόφησε... τι να πρώτοπω; οι χαρακτήρες...οι περιγραφές των γλυκών της Νεφέλης... τα τοπίαστον Πόρο και στο Παρίσι.... όλα τέλεια!
December 28, 2014
Ανελπιστο για μενα αλλα αυτο το βιβλιο μου αρεσε πολυ!!Ισως φταει το γεγονος πως εξαρχης συμπαθησα την κοκκινομαλλα ηρωιδα και τον ερωτα της με τον Αγγελο...Δεν ηθελα να τελειωσει αυτη η ιστορια!!Πρεπει καποια στιγμη να διαβασω οπωσδηποτε και το "Αρωμα Βανιλιας"!
August 28, 2018
Αυτό το βιβλίο το αγάπησα πολύ και παρά το ότι έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που το διάβασα ακόμα αισθάνομαι μια μικρή νοσταλγία να με πλημμυρίζει όταν το σκέφτομαι. Είναι από τα λίγα βιβλία που θα μπορούσα να διαβάσω ξανά και ξανά.
February 6, 2013
Υπέροχο! Μακάρι να μην ήταν τόσο στενάχωρο!
May 6, 2013
Ένα πραγματικά πολύ όμορφο βιβλίο γεμάτο γεύσεις και αρώματα και πανέμορφα τοπία! Πολύ δυνατά συναισθήματα που δένουν μια παρέα τριών μικρών αγγέλων...
August 27, 2013
Υπέροχο βιβλίο!
September 4, 2014
Το πιο τρυφερό βιβλιο που διαβασα ποτε!!!
March 30, 2017
Ταξιδιάρικο και συνάμα συγκινητικό!!
September 9, 2017
Εντάξει δεν εχω τι να πω για αυτο το βιβλιο.Οτι και να πω θα ειναι παντα λιγο.
Ήταν ένα από τα πρώτα βιβλία που ξεκίνησα να διαβαζω....ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ....
Οταν ξεκινάς με τοσο καλα βιβλία εχεις μεγάλες προσδοκίες και για τα επόμενα που θα διαβάσεις και αν δεν ειναι αντάξια των προσδοκιών σου θα σου αφήνουν πάντα μια πικρή γεύση.
Αυτο το βιβλίο μόλις το τελείωσα ήθελα να το διαγράψω από την μνήμη μου και να το ξαναδιαβάσω από την αρχή.
Το τι συναισθήματα σου δημιουργεί με τις έντονες περιγραφές του και τους γλυκούς του χαρακτήρες δεν λέγεται.Πραγματικα ήταν φανταστικό.
Για μένα ήταν ένα βιβλίο που τα είχε όλα:χαρα,στεναχώριες,ενθουσιασμό,δράμα...
Ειναι ένα βιβλίο που για εμένα αξίζει να το διαβάσει κάποιος απλα να ξέρετε οτι έχει αρκετές περιγραφές και σε όποιον δεν αρέσει αυτό ίσως να του φανεί ενοχλητικό.( Αν και εμενα με ενοχλούν οι πολλές περιγραφές στα βιβλία παρόλα αυτα αυτό το λάτρεψα.)
Ήταν ένα από τα πρώτα βιβλία που ξεκίνησα να διαβαζω....ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ....
Οταν ξεκινάς με τοσο καλα βιβλία εχεις μεγάλες προσδοκίες και για τα επόμενα που θα διαβάσεις και αν δεν ειναι αντάξια των προσδοκιών σου θα σου αφήνουν πάντα μια πικρή γεύση.
Αυτο το βιβλίο μόλις το τελείωσα ήθελα να το διαγράψω από την μνήμη μου και να το ξαναδιαβάσω από την αρχή.
Το τι συναισθήματα σου δημιουργεί με τις έντονες περιγραφές του και τους γλυκούς του χαρακτήρες δεν λέγεται.Πραγματικα ήταν φανταστικό.
Για μένα ήταν ένα βιβλίο που τα είχε όλα:χαρα,στεναχώριες,ενθουσιασμό,δράμα...
Ειναι ένα βιβλίο που για εμένα αξίζει να το διαβάσει κάποιος απλα να ξέρετε οτι έχει αρκετές περιγραφές και σε όποιον δεν αρέσει αυτό ίσως να του φανεί ενοχλητικό.( Αν και εμενα με ενοχλούν οι πολλές περιγραφές στα βιβλία παρόλα αυτα αυτό το λάτρεψα.)
Read
April 22, 2025Πλούσιο σε εικόνες, ένταση κ συναισθήματα, ένα μυθιστόρημα ενηλικίωσης 3 φιλενάδων. Ζωές παράλληλες που κατά στιγμές συμπορευονταν αρμονικά κ άλλοτε συγκρούονταν. Ως πλοκή πολύ ενδιαφέρουσα, σε σημεία δεν τα βρήκα��ε καθώς μ φάνηκε φλύαρο σε περιπτώσεις που δεν είδα τον λόγο κ εσπευσμένο σε άλλες που θα ήθελα μια εκβάθυνση..σίγουρα πάντως μια ιστορία που σε παρασύρει κ θες να δεις που κ πώς θα καταλήξει.
October 28, 2019
Πραγματικά Υπέροχο!!!♡♡♡ Υ.Γ. Με κούρασε μόνο η αναφορά στα πολιτικά δρώμενα της εποχής.
August 9, 2022
Υπέροχο βιβλίο μαθήματα ζωής η Νεφέλη
Displaying 1 - 30 of 37 reviews