Tandem, met als tweede titel: ‘Roman over een plantersleven’, is een luchtig geschreven verhaal dat vlot leest. Zoals in andere recensies ook al opgemerkt, zijn karakters oppervlakkig uitgewerkt, zijn de gebruikte uitdrukkingen zeker niet van eind 19e eeuw en is de schrijfstijl zodanig los van opzet en modern dat als planter Dirk Sanders ‘s avonds televisie had gekeken of een e-mail had gestuurd aan de plantersvereniging, dat niet veel afbreuk had gedaan aan het verhaal. Wat mist is de beklemmende sfeer van de koloniale periode of het gevoel van plaatsvervangende schaamte over de misstanden tijdens die periode, die in andere verhalen wel opgeroepen wordt.
Een aardig boek. Ondanks dat ik dit boek met veel plezier heb gelezen kan ik het niet meer dan 3 sterren geven. Het is een interessant verhaal dat ons een kijkje geeft over het leven in Oost-Indie door de ogen van een Hollandse tabaks planter Dirk Sanders. De auteur Jacob Vis heeft het verhaal gebaseerd op het leven van zijn grootouders, zijn grootvader Dirk Sanders. De beschrijvingen die gegeven worden over alles wat bij de tabaksteelt komt kijken vond ik erg interessant en ik ga er van uit dat dat ook wel klopt allemaal. De karakters waren interessant om te leren kennen maar kwamen soms wat ongelovig over. Dat kan zijn omdat een van de doelen van dit boek neem ik aan is om over te brengen hoe verschillende culturen toch zo verschillend tegen over het leven kunnen staan ook vanwegen hun positie in de maatschappij, zeker in die tijd. Wat ik erg jammer vond is de schrijfstijl van deze auteur. Het is over duidelijk dat dit is geschreven door iemand in onze tijd nu. Waneer je als auteur kiest om een verhaal in de eerste persoon te vertellen en je verhaal plaats vind in een bepaalde periode van Nederlandse geschiedenis, het begin van de 20ste eeuw, dan mag je denk ik wel verwachten dat die eerste persoon zich ook uitdrukt op de manier die toen gebruikelijk was. Uitdrukkingen als:"kutje, maffen,en zeker "goedgekeurd door de Nederlandse vereniging van huisvrouwen" komen onecht over. Die laatste uitdrukking kon Sanders zowiezo in 1906 niet gemaakt hebben daar die vereniging pas in 1912 tot stand werd gebracht. Ik vond het boek een mengeling van goed verhaal, onelegante schrijfstijl en interessante karakters die soms net niet helemaal klopte. All in all een leuk boek maar niet te vergelijken met bijvoorbeeld "Max Havelaar" van Multatuli of"De regen kwam" van Louis Bromfield .(Qua schrijfstijl)