What do you think?
Rate this book
Nachthemel, waak
Deze ruime bloemlezing uit het werk van de Hongaarse dichter Miklós Radnóti (1909-1944) maakt de Nederlandse lezer bekend met de rijkdom van zijn poëzie. In 2021 verscheen Het schriftje uit Bor, de laatste gedichten die de Hongaars-Joodse dichter als dwangarbeider noteerde in de weken voordat hij door zijn Hongaarse bewakers werd vermoord.
Maar Radnóti’s poëzie bestaat niet alleen uit ongeëvenaarde meesterwerken van de universele Holocaustliteratuur. Ze omvat ook uitbundige liefdesgedichten, natuurlyriek en polemische verzen, al blijft het altijd, bijna profetisch, doordrenkt van de dood.
Radnóti’s reputatie als dichter was en is in Hongarije groot – zij het niet onomstreden: de huidige regering rangschikt hem onder de ‘minder belangrijke auteurs’. Ook politiek en maatschappelijk maakte hij in zijn korte leven een grote ontwikkeling door, van sensueel, paganistisch dichter werd hij, via christelijke invloeden, een ‘getuige van zijn tijd’. De dichter als ziener, als verantwoordelijke zonder enige vrijblijvendheid.
Arjaan van Nimwegen en Orsolya Réthelyi vertaalden samen een belangrijk deel van het werk van deze grote Europese dichter, maakten hieruit een ruime keuze voor deze bundel en voorzagen de gedichten van een helder nawoord.
Maar Radnóti’s poëzie bestaat niet alleen uit ongeëvenaarde meesterwerken van de universele Holocaustliteratuur. Ze omvat ook uitbundige liefdesgedichten, natuurlyriek en polemische verzen, al blijft het altijd, bijna profetisch, doordrenkt van de dood.
Radnóti’s reputatie als dichter was en is in Hongarije groot – zij het niet onomstreden: de huidige regering rangschikt hem onder de ‘minder belangrijke auteurs’. Ook politiek en maatschappelijk maakte hij in zijn korte leven een grote ontwikkeling door, van sensueel, paganistisch dichter werd hij, via christelijke invloeden, een ‘getuige van zijn tijd’. De dichter als ziener, als verantwoordelijke zonder enige vrijblijvendheid.
Arjaan van Nimwegen en Orsolya Réthelyi vertaalden samen een belangrijk deel van het werk van deze grote Europese dichter, maakten hieruit een ruime keuze voor deze bundel en voorzagen de gedichten van een helder nawoord.
- GenresPoetry
136 pages, Paperback
Published April 21, 2023
3 people are currently reading
17 people want to read
About the author
Miklós Radnóti
75 books46 followersMiklós Radnóti, birth name Miklós Glatter, was a Hungarian poet who fell victim to the Holocaust.
Radnóti was born into an assimilated Jewish family. His life was considerably shaped by the fact that both his mother and his twin brother died at his birth. He refers to this trauma in the title of his compilation Ikrek hava ("Month of Gemini"/"Month of the Twins").
Though in his last years, Hungarian society rejected him as a Jew, in his poems he identifies himself very strongly as a Hungarian. His poetry mingles avant-garde and expressionist themes with a new classical style, a good example being his eclogues. His romantic love poetry is notable as well. Some of his early poetry was published in the short-lived periodical Haladás (Progress). His 1935 marriage to Fanni Gyarmati (born 1912) was exceptionally happy.
Radnóti converted to Catholicism in 1943. This was partly prompted by the persecution of the Hungarian Jews (from which converts to Christianity were initially exempted), but partly also with his long-standing fascination with Catholicism.
In the early forties, he was conscripted by the Hungarian Army, but being a Jew, he was assigned to an unarmed support battalion (munkaszolgálat) in the Ukrainian front. In May 1944, the defeated Hungarians retreated and Radnóti's labor battalion was assigned to the Bor, Serbia copper mines. In August 1944, as consequence of Tito's advance, Radnóti's group of 3,200 Hungarian Jews was force-marched to Central Hungary, which very few reached alive. Radnóti was fated not to be among them. Throughout these last months of his life, he continued to write poems in a little notebook he kept with him. According to witnesses, in early November 1944, Radnóti was severely beaten by a drunken militiaman, who had been tormenting him for "scribbling". Too weak to continue, he was shot into a mass grave near the village of Abda in Northwestern Hungary. Today, a statue next to the road commemorates his death on this spot.
Eighteen months later, his body was unearthed and in the front pocket of his overcoat the small notebook of his final poems was discovered (his body was later reinterred in Budapest's Kerepesi Cemetery). These final poems are lyrical and poignant and represent some of the few works of literature composed during the Holocaust that survived. Possibly his best known poem is the fourth stanza of the Razglednicák, where he describes the shooting of another man and then envisions his own death.
Radnóti was born into an assimilated Jewish family. His life was considerably shaped by the fact that both his mother and his twin brother died at his birth. He refers to this trauma in the title of his compilation Ikrek hava ("Month of Gemini"/"Month of the Twins").
Though in his last years, Hungarian society rejected him as a Jew, in his poems he identifies himself very strongly as a Hungarian. His poetry mingles avant-garde and expressionist themes with a new classical style, a good example being his eclogues. His romantic love poetry is notable as well. Some of his early poetry was published in the short-lived periodical Haladás (Progress). His 1935 marriage to Fanni Gyarmati (born 1912) was exceptionally happy.
Radnóti converted to Catholicism in 1943. This was partly prompted by the persecution of the Hungarian Jews (from which converts to Christianity were initially exempted), but partly also with his long-standing fascination with Catholicism.
In the early forties, he was conscripted by the Hungarian Army, but being a Jew, he was assigned to an unarmed support battalion (munkaszolgálat) in the Ukrainian front. In May 1944, the defeated Hungarians retreated and Radnóti's labor battalion was assigned to the Bor, Serbia copper mines. In August 1944, as consequence of Tito's advance, Radnóti's group of 3,200 Hungarian Jews was force-marched to Central Hungary, which very few reached alive. Radnóti was fated not to be among them. Throughout these last months of his life, he continued to write poems in a little notebook he kept with him. According to witnesses, in early November 1944, Radnóti was severely beaten by a drunken militiaman, who had been tormenting him for "scribbling". Too weak to continue, he was shot into a mass grave near the village of Abda in Northwestern Hungary. Today, a statue next to the road commemorates his death on this spot.
Eighteen months later, his body was unearthed and in the front pocket of his overcoat the small notebook of his final poems was discovered (his body was later reinterred in Budapest's Kerepesi Cemetery). These final poems are lyrical and poignant and represent some of the few works of literature composed during the Holocaust that survived. Possibly his best known poem is the fourth stanza of the Razglednicák, where he describes the shooting of another man and then envisions his own death.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
October 31, 2023
‘Zusje, zie: wij twee, droom van één vader / in ons gillen pijnen van twee moeders.’
August 25, 2023
Wauw.
Het contrast tussen het doodsbesef van Radnóti en de enorme liefde voor zijn vrouw is echt intens. Wetende hoe de dichter aan zijn einde kwam (in de dodenmars van WOII), komt dit allemaal nog veel harder binnen. Ik werd door elk woord geraakt en zal dit boek nooit vergeten 💛
Het contrast tussen het doodsbesef van Radnóti en de enorme liefde voor zijn vrouw is echt intens. Wetende hoe de dichter aan zijn einde kwam (in de dodenmars van WOII), komt dit allemaal nog veel harder binnen. Ik werd door elk woord geraakt en zal dit boek nooit vergeten 💛
Read
February 22, 2026Achtentwintig jaar
Ik was een woest en lelijk kind -- jouw moordenaar,
mijn tweelingbarend moedertje! Bracht je mijn broer
al levenloos te wereld of heeft hij
nog een minuut of vijf geleefd? Ik weet het niet,
maar tussen al het krijsen en het bloed
werd ik geheven naar het licht,
als een zegevierend beest
dat zijn ware aard al toonde
en twee doden achterliet.
[...]
Ik was een woest en lelijk kind -- jouw moordenaar,
mijn tweelingbarend moedertje! Bracht je mijn broer
al levenloos te wereld of heeft hij
nog een minuut of vijf geleefd? Ik weet het niet,
maar tussen al het krijsen en het bloed
werd ik geheven naar het licht,
als een zegevierend beest
dat zijn ware aard al toonde
en twee doden achterliet.
[...]
Displaying 1 - 3 of 3 reviews