What do you think?
Rate this book
Walvis
Dutch
197 pages, Paperback
First published January 1, 2002
6 people want to read
About the author
Tom Naegels
23 books14 followersTom Naegels is een Vlaamse schrijver.
Tom Naegels in de Nederlandstalige Wikipedia
Tom Naegels in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Tom Naegels bij "Schrijversgewijs"
Tom Naegels is a Flemish writer.
Tom Naegels in the English Wikipedia
Tom Naegels in de Nederlandstalige Wikipedia
Tom Naegels in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Tom Naegels bij "Schrijversgewijs"
Tom Naegels is a Flemish writer.
Tom Naegels in the English Wikipedia
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
February 10, 2023
De jonge Antwerpse journalist en schrijver Tom Naegels (1975) is er niet bepaald op uit om het zijn lezers gemakkelijk te maken. In zijn vorige briljante roman Meester Kader nam hij zijn lezers mee op een dwaaltocht door een labyrint van verhaallijnen die tot een macabere maar wel adembenemende aptheose leidde. Zijn nieuwste roman Walvis is kwa structuur wel iets makkelijker maar toch krijg je ook hier heel wat denkpistes in je maag gesplitst.
Het hoofdpersonage in deze roman Dana die met haar leeftijdsgenote Merel het duo Daantje de Merelkampioen vormt,een gezelschap dat zich toelegt op ‘Plaktang’, een straatopera die bij elke opvoering iets langer wordt, voelt zich enorm aangetrokken tot haar vriendin omdat deze laatste zowel kwa uiterlijk als kwa omgangsvormen totaal niet beantwoordt aan het vrouwelijk ideaalbeeld dat de maatschappelijke ideologie van vrouwen durft eisen. Merel heeft lef is brutaal en arrogant en weet iedereen rond haar vinger te winden.
Haar puberale adoratie groeit uit tot een allesverzengende liefde die maakt dat ze nog meer aan de grillen van Merel onderworpen is. Ze is dan ook blij dat Merel haar uitgekozen heeft om mee de Daantje Merelkampioen te gaan vormen.
Ze laat zich dan ook verleiden om aan de rand van de stad een villa te gaan kraken waar ze over de toekomst, waaronder een optreden op de groots opgezette Antwerpse walvisfeesten,van de merelkampioen kunnen gaan broeden.
Frederik Brocatus, een zeventigjarige vrij reactionaire figuur, die hoofredacteur is van een even reactionaire faxkrant die zowat als informatiebron zou kunnen dienen voor de morrende extreem-rechtse kiezer, vindt dit verdacht en begint hen te begluren.
Merel die de kriebels van deze man krijgt vindt dat dat ze deze lastpost maar moeten kidnappen als een soort artistiek experiment. In haar tomeloze adoratie volgt Dana haar niettegenstaande de nodige twijfels.
Vreemdgenoeg is het uitgerekend deze man die Dana langzaam maar zeker de ogen opent. Merel heeft vele aanbidders waar ze afwisselend wat mee vrijt maar dat deert haar niet want zelf was ze ook wel eens verliefd op een vriendje waar ze eens lichtelijk seksueel mee experimenteerde. Wat haar wel deert is dat Merel misbruik maakt van haar volgzaamheid en haar onzekerheid. En tijdens de gesprekken die ze met de geraffineerde Brocatus voert duidt hij Dana op haar kwaliteiten en op haar zwakke plekken en hoe Merel haar kwaliteiten negeert maar juist van de zwakke plekken en haar verliefheid heel deskundig gebruik en misbruik maakt. Maar toch blijft ze ondanks al deze wetenschap smoorverliefd op Merel:’Plots werd Dana razend verliefd op Merel. Veel erger dan toen ze elf was, veel erger dan in Spanje. Dit was een verscheurende, wanhopige liefde van jaren, geconcentreerd in enkele minuten. Merel leidde een dubbelleven, een leven naast dat met Dana, één waarin ze uitging en mensen hadontmoet die Dana niet kende.Dana kreeg het met de minuut benauwder. Ze werd ook verliefder met de minuut. Haar grot liefde, kijk daar stond ze, ze schold en alle jongens vielen voor haar. Ook al was ze moddervet en vulgair en luidruchtig, ook al stonk ze naar zweet na een optreden en hing er in het toilet urenlang een misselijk makende stank als Merel erop had gezeten, ze straalde een kracht uit waar niemand gevoelloos voor bleef.Dana wilde Merel knuffelen en zoenen, ze wilde haar naar bed slepen en met haar vrijen. Maar het was te laat voor Dana. Merel was van anderen, van Ralph en Tomas en van de uitgaanders die naar de Walvisfeesten zouden komen. (blz. 51)
Wanneer het tenvolle tot Dana doordringt dat ze slechts een goedkoop slaafje is voor Merel, wil ze van Merel af door Merel diep te kwetsen. Om in dit opzet te slagen spant ze Frederik Brocatus voor haar kar die haar op zijn manier weer voor een ultiem doel wil gebruiken.
Walvis is een schitterende parodie op het rijke leven in Metropool Antwerpen waar kitsch verheffen tot kunst een teken van intelligentie blijkt en anarchisme, multicureel leven en politiek elementen schijnen tezijn om een betere wereld op te bouwen maar die uiteindelijk enkel en alleen bedoeld zijn om het ego van idividuën op te peppen.
Met deze bijtende satire , waarin de personages stuk voor stuk schitteren (de verliefde Dana héél in het bijzonder),die her en der wel enige zwakke kantjes vertoont weet Tom Naegels zijn imago van kritisch literator weer flink in de schijnwerper te zeten.
Het hoofdpersonage in deze roman Dana die met haar leeftijdsgenote Merel het duo Daantje de Merelkampioen vormt,een gezelschap dat zich toelegt op ‘Plaktang’, een straatopera die bij elke opvoering iets langer wordt, voelt zich enorm aangetrokken tot haar vriendin omdat deze laatste zowel kwa uiterlijk als kwa omgangsvormen totaal niet beantwoordt aan het vrouwelijk ideaalbeeld dat de maatschappelijke ideologie van vrouwen durft eisen. Merel heeft lef is brutaal en arrogant en weet iedereen rond haar vinger te winden.
Haar puberale adoratie groeit uit tot een allesverzengende liefde die maakt dat ze nog meer aan de grillen van Merel onderworpen is. Ze is dan ook blij dat Merel haar uitgekozen heeft om mee de Daantje Merelkampioen te gaan vormen.
Ze laat zich dan ook verleiden om aan de rand van de stad een villa te gaan kraken waar ze over de toekomst, waaronder een optreden op de groots opgezette Antwerpse walvisfeesten,van de merelkampioen kunnen gaan broeden.
Frederik Brocatus, een zeventigjarige vrij reactionaire figuur, die hoofredacteur is van een even reactionaire faxkrant die zowat als informatiebron zou kunnen dienen voor de morrende extreem-rechtse kiezer, vindt dit verdacht en begint hen te begluren.
Merel die de kriebels van deze man krijgt vindt dat dat ze deze lastpost maar moeten kidnappen als een soort artistiek experiment. In haar tomeloze adoratie volgt Dana haar niettegenstaande de nodige twijfels.
Vreemdgenoeg is het uitgerekend deze man die Dana langzaam maar zeker de ogen opent. Merel heeft vele aanbidders waar ze afwisselend wat mee vrijt maar dat deert haar niet want zelf was ze ook wel eens verliefd op een vriendje waar ze eens lichtelijk seksueel mee experimenteerde. Wat haar wel deert is dat Merel misbruik maakt van haar volgzaamheid en haar onzekerheid. En tijdens de gesprekken die ze met de geraffineerde Brocatus voert duidt hij Dana op haar kwaliteiten en op haar zwakke plekken en hoe Merel haar kwaliteiten negeert maar juist van de zwakke plekken en haar verliefheid heel deskundig gebruik en misbruik maakt. Maar toch blijft ze ondanks al deze wetenschap smoorverliefd op Merel:’Plots werd Dana razend verliefd op Merel. Veel erger dan toen ze elf was, veel erger dan in Spanje. Dit was een verscheurende, wanhopige liefde van jaren, geconcentreerd in enkele minuten. Merel leidde een dubbelleven, een leven naast dat met Dana, één waarin ze uitging en mensen hadontmoet die Dana niet kende.Dana kreeg het met de minuut benauwder. Ze werd ook verliefder met de minuut. Haar grot liefde, kijk daar stond ze, ze schold en alle jongens vielen voor haar. Ook al was ze moddervet en vulgair en luidruchtig, ook al stonk ze naar zweet na een optreden en hing er in het toilet urenlang een misselijk makende stank als Merel erop had gezeten, ze straalde een kracht uit waar niemand gevoelloos voor bleef.Dana wilde Merel knuffelen en zoenen, ze wilde haar naar bed slepen en met haar vrijen. Maar het was te laat voor Dana. Merel was van anderen, van Ralph en Tomas en van de uitgaanders die naar de Walvisfeesten zouden komen. (blz. 51)
Wanneer het tenvolle tot Dana doordringt dat ze slechts een goedkoop slaafje is voor Merel, wil ze van Merel af door Merel diep te kwetsen. Om in dit opzet te slagen spant ze Frederik Brocatus voor haar kar die haar op zijn manier weer voor een ultiem doel wil gebruiken.
Walvis is een schitterende parodie op het rijke leven in Metropool Antwerpen waar kitsch verheffen tot kunst een teken van intelligentie blijkt en anarchisme, multicureel leven en politiek elementen schijnen tezijn om een betere wereld op te bouwen maar die uiteindelijk enkel en alleen bedoeld zijn om het ego van idividuën op te peppen.
Met deze bijtende satire , waarin de personages stuk voor stuk schitteren (de verliefde Dana héél in het bijzonder),die her en der wel enige zwakke kantjes vertoont weet Tom Naegels zijn imago van kritisch literator weer flink in de schijnwerper te zeten.
August 22, 2009
In Walvis beschrijft Tom Naegels het doen en laten van twee pubers. Het is een mooi portret; grappig en innemend, met regelmatig de nodige absurde wendingen. Toch kon het boek mijn aandacht niet altijd even goed vasthouden.
December 19, 2024
Doorgezwoegd
Displaying 1 - 3 of 3 reviews