‘alsof iemand ooit had gedroomd dat twee auto’s als blikken in elkaar zouden haken teruggeslingerd in de tijd een traag wentelende glinsterwolk van glas en rook tot stilstand gekomen tegen de gevel van een huis dat we onmiddellijk herkennen en dat we tegelijk het besluit nemen uit te stappen verbaasd de sleutel in het slot te vinden achterwaarts de trappen op te gaan in de tijd terug een hand naar achteren op een deur die nog warm is van een hand met gesloten ogen binnen te gaan glimlachend op de rand van het bed te zitten rug aan rug op de lakens’
Review : Wanneer ik de dichtbundel Alaska vergeleek met het prozawerk van Peter Verhelst, kwam ik persoonlijk tot de conclusie dat deze poëzie conventioneler is dan zijn proza zoals Tongkat of Zwellend fruit. De jongere generatie zal zeker makkelijker meekunnen want we vinden heel wat materiaal terug. De poëzie is heel visueel maar sober. Soms vervat in lange zinnen die net op het randje aan proza ontsnappen.
De titel Alaska is eigenlijk heel toepasselijk, want deze poëzie is eigenlijk net als het land zelf: ijzig, onherbergzaam, maar wel fascinerend.
Another very good work by Verhelst. This highly structured poetry collection is a companion piece to the novella Memoires van een Luipaard [Memoirs of a Leopard], and shares with that work the strong sexual energy and urban atmosphere. In several parts of Alaska however, this setting is left behind, and Verhelst transports us to the more abstract poetic landscapes that feature in many of his other works.