O Segundo Sexo II - A Experiência Vivida

Le deuxième sexe #2

by Simone de Beauvoir

Simone de Beauvoir affranca la donna dallo status di minore che la obbliga a essere l’Altro dall’uomo, senza avere a sua volta il diritto né l’opportunità di costruirsi come Altra. Con veemenza passa in rassegna i ruoli attribuiti dal pensiero maschile alla donna – sposa, madre, prostituta, vecchia – e i relativi attributi – narcisista, innamorata, mistica. Con una determinazione prima sconosciuta e un linguaggio nuovo, che tesse il filo dell’argomentazione attraverso un’originale mescolanza di mito e letteratura, psicoanalisi e filosofia, antropologia e storia, sfida i cultori del gentil sesso criticando le leggi repressive in materia di contraccezione e aborto, il matrimonio borghese, l’alienazione sessuale, economica e politica. Fa di una sfida metafisica una realtà sociale.

Genres: Feminism, Nonfiction, Philosophy, France, Classics, Essays, French Literature

Paperback

First published January 1, 1949

About the author

Simone de Beauvoir was a French existentialist philosopher, novelist, essayist, memoirist, and feminist whose writings profoundly shaped twentieth-century philosophy, literature, and modern feminist thought. Born in Paris into a bourgeois Catholic family, she displayed exceptional intellectual ability from an early age. After studying philosophy at the Sorbonne, she passed the prestigious agrégation examination in 1929, becoming one of its youngest successful candidates. During her studies she met Jean-Paul Sartre, with whom she formed a lifelong intellectual and personal partnership that became central to the development of French existentialism. Although Beauvoir often rejected the title of philosopher during her lifetime, her work established her as one of the discipline's most influential modern thinkers. She explored themes of freedom, responsibility, ethics, oppression, and human existence through both philosophical and literary writing. Her groundbreaking book The Second Sex (1949) transformed feminist theory by arguing that femininity is shaped primarily by social and historical conditions rather than biology, introducing the celebrated idea that "one is not born, but rather becomes, woman." The work challenged traditional assumptions about gender and became one of the foundational texts of contemporary feminism. Beauvoir also authored influential philosophical studies, including The Ethics of Ambiguity, alongside acclaimed novels such as She Came to Stay, The Blood of Others, The Mandarins, which received the Prix Goncourt in 1954, and The Woman Destroyed. Her four-volume autobiography, beginning with Memoirs of a Dutiful Daughter, remains an important account of twentieth-century intellectual and cultural life. Throughout her career she served as co-founder and editor of the influential journal Les Temps Modernes, contributing essays on politics, literature, philosophy, and contemporary social issues. Beyond her writing, Beauvoir was deeply engaged in public life. She campaigned for women's rights, reproductive freedom, and social equality, signing the Manifesto of the 343 that called for the legalization of abortion in France. She also opposed colonialism, criticized social injustice, and supported progressive political causes throughout her life. Her travels inspired widely read travel books and essays examining cultures in the United States and China. Beauvoir's legacy extends far beyond feminism, influencing existential philosophy, literary criticism, political theory, ethics, sociology, and gender studies. Despite continuing debate over aspects of her personal life and controversial relationships, her intellectual contributions remain central to modern scholarship. Her books have been translated into numerous languages and continue to be studied worldwide for their philosophical depth and literary achievement. Honored with distinctions including the Prix Goncourt, the Jerusalem Prize, and the Austrian State Prize for European Literature, Simone de Beauvoir is widely regarded as one of the defining intellectual figures of the twentieth century, whose writings permanently transformed discussions of gender, freedom, morality, and the human condition while continuing to inspire scholars, writers, and activists across generations.

Reviews

[Miss Ravi · Rating 4 out of 5]

جنس دوم رنج عظیمی دارد. شاید به این دلیل که تعداد زیادی از حقایق موجود در این کتاب هم‌چنان پابرجا هستند. چون تعداد زیادی از زنان آن‌چه را که نباید، پذیرفته‌اند و سال‌ها با نقش منفعلانه‌ی خودشان زندگی کرده‌اند و از این‌که بخواهند دست به عملی بزنند، می‌ترسند. غم‌انگیز است که با خواندن تکه‌هایی از کتاب، زنان زیادی با چهره‌های‌شان و زندگی‌هایشان در یادم زنده شد. آن‌هایی که در طول عمرم دیده‌ام و نمی‌دانسته‌ام که شرایط زن تا این اندازه در جهان فراگیر است. پیاده‌روی زن در خیابان، نیمه‌شب، برای فرو رفتن در فکر و خیال، تنها و بی‌هیچ همراهی همان‌‌قدر در شهر ما مزاحمت داشته که در پاریسی که دوبووار توصیفش می‌کند. ما تنهاییم، ما زن‌هایی که خیلی‌ها داشتن تفکری مستقل را برای‌مان برنمی‌تابند، ما تنهاییم ولی همه باهم در وضعیتی مشترکیم که انگار با ما متولد شده و با ما می‌میرد. من هرگز از زن بودن‌ام، لحظه‌ای، پیشمان نبوده‌ام. آن‌چنان برایم پرشکوه است که حاضر نیستم غیر از این باشم، حتا اگر بدانم این جهان مردانه می‌خواهد مرا با باورهای ساده‌لوحانه‌اش ببلعد. گمانم این است که باید انسان بود.

[Sana Bouzid · Rating 5 out of 5]

c'est lamentable qu'un tel livre existe et que les hommes se plaignent toujours de ne pas arriver à comprendre les femmes ! ce livre procure des informations internes sur la complexe psychologie de la femme tout en analysant les causes . Simone de Beauvoir rapporte dans son livres des textes de psychiatres et des histoires vécus de femmes et toute lectrice peut s'y identifier ce qui clarifie les sombres aspects de nos personnalités ,permettant de regagner confiance en se rendant compte qu'on n'est pas seule a subir le devenir d'une femme. Des faits dans ce livre peuvent être dépassés par l’état actuel de la femme émancipée ça reste néanmoins d'utile usage pour déchiffrer le monde féminin .. je recommande vivement aux hommes

[anne larouche · Rating 3 out of 5]

2.5
Après tant d'années, me voilà qui a terminé de lire le fameux deuxième sexe. "Le" livre féministe dans la francophonie (et pour le reste du monde, aussi). Alors pourquoi je n'en ressors pas si époustouflée? Avec deux généreuses étoiles et demies pour vous satisfaire? (À savoir que j'ai aussi lu le premier tome)

Beauvoir commence son oeuvre avec sa fameuse phrase "on ne nait pas femme, on le devient". Étant très intéressée par les théories du genre (et plutôt d'avis que c'est socialement construit), j'avais envie de remonter le temps et voir les premières ébauches qui ont permis aux penseur.e.s de se rendre là. Évidemment, Beauvoir en fait partie : elle énonce que la féminité est apprise, et que c'est la société qui nous fait femmes. Oui. Ok. Ensuite, elle annonce vouloir se tenir loin de toute essentialisation de la nature de la femme. Encore une fois : oui, ok. Mais pourquoi, alors, passe-t-elle l'écrasante majorité de son essai à définir la femme? Je comprends la perspective "description", et je ne doute pas qu'à son époque et dans son contexte socio-culturel la majorité de ces éléments ont pu être vrais (Je répète : pour les femmes de sa condition sociale). Cependant, elle aborde cette "description" d'un angle fortement limitant, comme si beaucoup d'éléments étaient en fait des fatalités pour une femme. Je parle ici de "l'initiation sexuelle", des attitudes amoureuses, etc. Tout ceci est véridique... dans un monde misogyne. Quoique très bien partie, avec une esquisse du genre social, elle finit par tomber dans son propre panneau et définir la femme dans une perspective franchement blanche et bourgeoise. Elle se trahit en mentionnant "quand les femmes commencent à travailler" comme si les femmes non blanches ne travaillaient pas déjà... (et de même pour les ouvrières blanches, donc non privilégiées économiquement) et en parlant des Noirs comme étant uniquement des hommes. Beauvoir, did you know there was black women too? Elle associe sa "femme" universelle à une femme comme elle. Enfin, les répulsives remarques sur l'homosexualité comme dégénérescence de la féminité, non merci.

La solution pour Beauvoir est en deux temps : la femme se libérera a) par l'indépendance économique et b) en agissant comme l'homme. A) : l'indépendance économique est certes fondamentale pour la vie de toute personne opprimée. Beauvoir mentionne également que cet argument est valide uniquement dans un monde socialiste. Cependant, elle ne s'épanche pas trop là-dessus, oubliant que l'économie de marché actuelle a une volonté plus forte que la somme des intérêts personnels des femmes. Libérées financièrement sous le capitalisme? Je ne sais pas. D'ailleurs, qui ne disposait pas d'un salaire à son époque? Nous savons déjà. Les luttes pour l'égalité salariales sont tout de même pertinentes. B) : à quel moment agir comme un homme est une situation qui permettrait de respecter les droits des opprimés? lmao. Beauvoir démontre une fois de plus son manque d'intersectionnalité. Elle souhaite l'égalité dans sa propre classe sociale, car sinon elle ne dirait jamais que la femme affranchie agit comme un homme. Sorry not sorry XD

Elle dit aussi qu'il est impossible de voir égaux des êtres perçus fondamentalement différents. Mais pourquoi alors insister sur l'importance de "préserver sa féminité" dans l'affranchissement en raison des honneurs qui y sont associés? C'est à ce moment que j'ai compris que Beauvoir est fondamentalement différentialiste. Elle reconnait que le genre est fabriqué et appris, mais il faut tout de même préserver les catégories hommes/femmes intactes. Il faut lutter pour redéfinir la femme dans un perspective égalitaire. C'est comme si la penseuse se mélangeait les pinceaux, car moi-même je me demande comment on peut associer genre construit et différentialisme. Je n'ai pas des heures pour m'épancher sur le différentialisme, mais en gros : je rejette ce courant de toute mon âme, je suis déçue, Mme de Beauvoir. Vouloir simplement réformer un système (le patriarcat), c'est penser à soi-même seulement et fermer les yeux sur toute la hiérarchie de pouvoirs sur lequel il repose. Si on voit la femme comme un individu qui assume son genre à l'opposé de l'homme, même si c'est appris, c'est impossible de soutenir l'argument du début de ce paragraphe.

En gros, Le deuxième sexe est une pépite pour les premières ébauches des théories du genre. Je reste très contente d'avoir lu et bien compris les aspects pertinents de la pensée de Beauvoir sur ce sujet. Sur le reste, je sens que c'est un féminisme un peu en carton puisqu'élitiste et plus ou moins porteur de réel changement. Même si Beauvoir insiste sur le besoin des femmes de se mettre ensemble pour obtenir des changements, sa vision élaboré repose tout de même sur le changement personnel des comportements. C'est presque comme si le patriarcat était un système plus grand que les pensées misogynes dans une tête... Des institutions sont à détruire, pas seulement des comportements individuels. On ira pas très loin avec du féminisme blanc. Ces parties du livre (des deux livres) sont donc beaucoup moins pertinentes et également souvent désuètes (mais bon ça c'est normal, je lisais aussi l'oeuvre dans une perspective historique, il faut replacer les oeuvres dans leur contexte). Les piques racistes et homophobes sont out of this world. Vous pouvez sauter des chapitres et personne n'en dira rien. Enfin, j'ai aimé lire une pensée existentialiste également. Dans le fond le deuxième sexe aura été nourrissant et fécond pour ma pensée, à 10% dans le positif (la construction sociale) et 90% dans la critique. Ça en prend des comme ça, et surtout c'est le fun pouvoir dire que j'ai lu le deuxième sexe!

Et pouvoir en parler bien sûr ;)

[Sara Hosseini · Rating 3 out of 5]

داشتم فکر می کردم تجربه شخصی من از خواندن کتابی متهورانه که یکی از سنگ بناهای اندیشه ورزی در قرن بیستم و طلیعه دار مطالعات فمینیستی بوده، چه بوده است. کتابی که بی شمار افراد آن را ستوده اند و از تاثیرات شگرف آن یاد کرده اند. من به هر دو کتاب امتیاز سه را دادم (هرچند بر این باورم که جلد اول آموختنی های بیشتری برای خواننده ی قرن بیست و یکمی دارد) و دلایلی که برای دادن این امتیازِ متوسط برشمردم نیز از این جمله است:
جنس دوم به شدت متکی به داده های روان شناختی و روانکاویست. کتاب مملو از مثال های منفردیست که امکان تعمیمشان در اغلب مواقع غیرممکن است و از همین رو، بینش نویسنده نسبت به این موارد تکی برای خواننده ای که در زمان و مکان دیگری به سراغ این کتاب می رود، بی ثمر خواهد بود. در طول کتاب، دوبووار در خصوص موضوعاتی همچون همجنسگرایی (ص 366)، زندگی زن روستایی (ص 80)، زن آزاد از قید و بند شوهر (ص 212) و ... نظراتی کمابیش ارتجاعی و شرق شناسانه بیان می کند (البته نباید از خاطر برد که کتاب در نیمه قرن بیست نگارش پیدا کرده است). فصول زن شوهردار، روسپیان، مادر (در نیمه اول جلد دوم) سرشار از گزاره های کلی گویانه، تحمیلی و قضاوتگرانه است که به زعم من از بار تئوریک مجلد دوم بسیار کاسته است.
اما؛ علی رغم تمام این عیوب تنها مدتی بعد از پایان خوانش کتاب بود که دریافتم چقدر مباحث مطرح شده توسط دوبووار به مکالمات عادی و روزمره ام راه پیدا کرده و چقدر در گفتگوهایم به این کتاب ارجاع می دهم. جنس دوم با وجود ترجمه پراشکال و ناراحت کننده قاسم صنعوی، اما کتابی خوشخوان و حتی در بعضی فصول مفرح است. نویسنده برای نگارش این کتاب از فهرست طویلی از منابع استفاده کرده است و بارها به تاریخ، ادبیات، اسطوره، فرهنگ عامه و ... در کتاب ارجاع می دهد . مقدمه کتاب نیز خواندنیست و می توان با خواندن آن از نظرات موافق و مخالف نویسندگان همعصر دوبووار آگاه شد.

[Manny · Rating 3 out of 5]

Interesting, and I read it to the end... but to be honest, I prefer her novels. One obvious criticism is that this isn't really about women, it's about FRENCH women.

____________________________________________

So I was talking with a female friend a couple of weeks ago about why men are so fascinated with women's breasts. If you're male, you'll know what I mean. If you're female, you've probably noticed men staring at this part of your body, and maybe wondered why they were doing it.

De Beauvoir, I recalled, spent some time discussing the issue in Le Deuxième Sexe. If I remember her argument correctly, it went something like this. Men want women to be useless, and feel threatened by any form of female activity. Breasts are the most useless part of the female body (like, they're not nearly as useful as arms and legs and stuff), so they're the part men like best.

With all respect to the great Ms de Beauvoir, I simply can't buy this. It's ingenious, but it sounds like nonsense to me. I'm much more inclined to believe the account I have seen in a couple of evolutionary biology texts. Most male primates focus their sexual attention on the females' buttocks. But these primates also go around mostly on all fours. When humans began walking erect, women suddenly looked quite different. Some of the neural wiring got shifted around, and the circuitry which used to trigger on female buttocks now triggered on female breasts instead.

But what do I know? I must admit that I can't think of any very objective way to test either theory. Anyway, feel free to answer this poll!

____________________________________________

OK, I can't yet think of any objective way to test the de Beauvoir theory against the evolutionary biology one. But it seems to me that you can at any rate be objective about the breast-feeding hypothesis. I'd use an eye-tracker, show both male and female subjects pictures of women, and measure how much time each subject spent looking at breasts. Then I'd see if there was a correlation with whether or not the subject had been breast-fed.

If you can get funding to do this experiment, please mention me in a footnote or something.

____________________________________________

Incredible. Two minutes on Google, and I find someone's already done almost the experiment I suggested. I might write to Drs Rupp and Wallen, and ask them what they think.

____________________________________________

I couldn't resist... just wrote to Dr Rupp. Will post her reply, if I get one. By the way, here's a brief nontechnical summary of the article, from the Kinsey Institute website:

Kinsey Institute researcher Dr. Heather Rupp is the lead author in a new study analyzing the viewing patterns of heterosexual men and women looking at sexual photographs. The results are not what you might expect.

Researchers hypothesized that women would look at faces in the photographs, and men would look at genitals. Instead, they found that the men were more likely than the women to look at a woman’s face before other parts of the body, and that men and women did not differ in their overall time spent gazing at pictures or in their subjective evaluations of the sexual attractiveness of the photos. The photographs were of heterosexual couples in sexual activity.

The study included 3 groups: men, women, and women taking oral contraceptives.

“The men looked at the female face much more than both groups of women, and women who were not taking the pill spent the most time looking at the genitals,” said Dr. Rupp. The data also showed interesting differences in attention that may be explained by hormonal state – the women on the pill paid more attention to contextual elements of the pictures, such as the clothing and background scene than did either of the other groups. These findings may help interpret previously reported sex differences in neural activation in response to similar stimuli.

____________________________________________

No answer as yet from Dr Rupp, but it seems to me that there are possibilities for adapting her experimental methodology so as to investigate de Beauvoir's hypothesis empirically. The starting point, as before, would be to use an eye-tracker to see how much time a large sample of men spent looking at women's breasts. Though I wouldn't, as in her 2007 paper, present visual stimuli which showed couples having sex; I think it would be more natural to show pictures of women on their own, with their breasts more or less concealed by clothing. The standard complaint, after all, is "undressing with their eyes".

Having got the timing figures, I would interview the men to get details on them and their current and past partners. I would argue that, if you're a man who finds female activity threatening, then it should to some extent to reflected in your choice of partner. For example, I'd expect it to be less likely that a man who is afraid of female activity would have a partner with a successful career, who made more money than he did.

De Beauvoir's hypothesis, I thus claim, predicts that men who have a long-term association with an active, successful partner would spend proportionally less time looking at breasts. I'd be very interested to find out if that was true! I can see the experimental design being difficult, however. If the subjects understood the point of the experiment too soon, I wouldn't trust the results at all.

[Elly Tarahimofrad · Rating 5 out of 5]

بعد از یک سال کتاب جنس دوم تموم شد. احساس نجات و رهایی دارم. انگار پرده یک نمایش افتاده باشه.
‌
اولین بخش از این کتاب که در طی این مدت که می‌خوندم بیشترین تأثیر رو در من داشته، مطمئناً مقدمه است، جایی که دو بووار می‌گه برای تعریف خودش از خودش باید این کار را شروع کند:‌ "من یک زن هستم". برای نوشتن کتاب این موضوع باعث تعجب او شد، همانطور که دیگر زنان دوره او و اکنون من رو متعجب می‌کنه.
‌
جنس دوم کتابیه در مورد من، مادر من، مادر مادر من، مادر مادربزرگ من و همه اجداد زن من که در راه بازگشت بی‌پایان شناسوندن هویتشون، قبل از اطاعت، طغیان کردند.
‌
در کتاب جنس دوم، سیمون دوبووآر شرح داده که زن‌ها از کودکی تا پیری چگونه خلق می‌شن. از دختر جوان و آشنایی‌های جنسی، زن همجنس‌گرا، زن شوهردار، از مادر، از زنان فاحشه و روسپی، از زن مستقل، از زن عاشق و زن نارسیسیت می‌گه و کمک می‌کنه که زن از هویتی که جامعه به دروغ به او اعطا می‌کنه جدا بشه و هویت خود رو به عنوان یک انسان نه یک جنس دوم تعریف کنه -فارغ از تمام نقش‌هایی که جامعه برای ما تعریف کرده و به ذات برای ما نیست-.
‌
از امکان‌هایی که این دنیا به زن‌ها عرضه و امکان‌هایی که از اونها دریغ می‌کنه، محدودیت‌ها، بدبیاری‌ها، بخت‌های مساعد، فرارها و تحقق‌پذیری خواسته‌هاشون گفته.
دوبوار تلاش می‌کنه با بررسی کیس‌استادی‌های متنوع و نقش‌هایی که زنان در جوامع ایفا می‌کنند، هسته مرکزی برساختگی تعریف زن در اجتماع رو مورد واکاوی قرار بده و با نشون دادن این برساختگی، امکانی برای بازتعریفِ زن، نه به مثابه جنس دوم اجتماع، که به عنوان فرد دست پیدا کنه. فکر می‌کنم غایت اونچه که دوبووار در این اثر ستورگ خودش دنبال می‌کنه رسیدن به یک جامعه بدون جنسیت است. جامعه‌ای که نقش افراد بر اساس کروزوم‌های x و y پیش از تولد شکل نمی‌گیره.

حین خوندن کتاب، هربار خشمگین شدم چرا که من رو در برابر تصویرهایی که از خودم دارم قرار می‌داد و من رو برآشفته می‌کرد و فهمیدم که دشواری ما یک وضع عمومیه. بعد دست کشیدم از ناتوان شمردن خودم و برعکس نیروی مبارزه‌ای درونم شروع به جوشیدن کرد.
‌
دوبووآر نه تنها به زنان دوران خود کمک کرد که از خود و وضع خود شناخت پیدا کنند که از اضطراب‌ها، دلهره‌ها و شکست‌هایی می‌گه که ما در این زمان هم باهاش دست و پنجه نرم می‌کنیم.
‌
سیمون دوبووآر درباره کتاب گفته: بسیاری از زنها موضع‌گیری من را تأیید نکرده‌اند و من باعث زحمت آنها می‌شدم اما به زن‌های دیگری کمک کرده‌ام و این را از نامه‌هایی که دوازده سال است به من می‌رسد می‌دانم. اگر کتاب من به زن‌ها کمک کرده به این علت است که افکار آنها را بیان داشته و زن‌ها متقابلا حقیقتش را به آن بخشیده‌اند. به یاری زن‌ها این کتاب دیگر جنجال برنمی انگیزد.
‌
اگر زنده بود همین امروز براش نامه می‌نوشتم و می‌گفتم :
‌
Votre livre m'a beaucoup aidé. Votre livre m'a sauvé

[Sara · Rating 5 out of 5]

كنت على مفاجأة مع هذا الكتاب الذي لم أكن أضعه في قائمة القراءة هذا الشهر.
استمعتُ إليه صوتيًا وسأعمل جاهدة للحصول على النسخة الورقية من هذا الكتاب ومن الجزء الأول له أيضًا لأستطيع قراءته وإعادة قراءة هذا الكتاب مرة أخرى.
أحببت سيمون منذ شاهدت لها لقاءً تلفزيونيًا مسجلًا تتحدث عن نساء فرنسا في سبعينيات القرن الماضي والتي يمكن أن نراها الآن في نساء مصر...
نفس المعاناة ونفس الأزمات!

في هذا الجزء من الكتاب،تتحدث سيمون عن حياة الفتاة منذ تولد وتطور حياتها والعزلة التي تفرض عليها وسط مجتمع من النساء لتتربى مثلهن وبينما يعتقد الصغار أن النساء يحكمن العالم نتيجة سيطرة الأم على حياتهم في المنزل،يكتشفون حينما يكبرون سيطرة الرجال على العالم بأجمعه.
ثم الحديث عن الفتاة كمراهقة تسعى للحب وتسخر منه في نفس الوقت ورؤية الشارع للفتيات المراهقات واللواتي تتعرضن للتحرش والتفحص الشديد لأي فعل يقمن به حتى لو كان التنزه أو الضحك مع الرفيقات ثم ترى نفسها زوجة لشخص لا تعرفه ومجبرة على خدمته وإطاعته وحينما تلد الزوجة وتتحول إلى أم تكتشف الحقيقة المُرة أنها ستعيش وتموت وهي تخدم رجلًا عاديًا وطفلًا عاديًا.
كما تناولت الحديث عن المومس وموقعها في المجتمع ثم فصول أخيرة تتحدث عن معاناة المرأة التي تخرج للعمل والكفاح المستمر لتثبت أنها تستحق موقعها في العمل وكل ذلك لأنها "امرأة" بينما لا يعاني الرجال من هذا الشيء وشخصيًا لطالما شعرت بهذا،فالمطلوب مني كأنثى إثبات حقي دومًا في الوجود..التعليم بمراحله حتى في الجامعة والتي كان فيها بعض الأساتذة يفرقون بين درجات الإناث والذكور في الشفوي بحجة (الولد محتاج الدرجات أكتر منك عشان هيطلع يشتغل لكن انتي مصيرك البيت) أو جمل من نوع (البنت عاطفية وغبية في الرياضيات..إلخ) وأشارت سيمون إلى ذلك بأن حتى الفتيات الملتحقات بصفوف مثل صفوف الفلسفة ترى أن الرجال أذكى منهن وكل ذلك نتيجة تربية ذكورية بحتة تقوم على تقليل أي إنجاز تقوم به المرأة وأنها لو قامت بشيء خارق لطبيعتها والذي يماثل إنجاز الرجل فهي أشبه للرجال منها للنساء.
كما كانت سيمون ضد فكرة الأدب النسوي لأنه يعبر عن تفرقة واضحة وأن السيدات لايمكن أن يرتقين لمستوى الرجال في الكتابة -وهو موضوع كتبت عنه مقالة منذ فترة طويلة نشرت على الانترنت قبل أن أقرأ هذا الكتاب-.
الكتاب فلسفي بسيط وجميل،يستشهد بالكثير من المواقف الحياتية والروائية..من أفضل الكتب التي قرأتها وأنصح به للجميع.

[tiago. · Rating 4 out of 5]

La deuxième partie de ce qui est le magnum opus de Simone de Beauvoir – Le Deuxième Sexe - est, comme la première, une œuvre essentielle. Ces deux livres ont gagné leur place sur l’Histoire à travers de son rôle en redéfinissant la lutte féministe, la redirigeant vers les inégalités de facto et par conséquent contribuant au début du féminisme de deuxième vague. Néanmoins, il y a quelques raisons par les quelles je considère que la première partie est plus intéressant que ce deuxième.

La première est que ce qui de Beauvoir décrit n’est pas l’expérience de la femme ; elle décrit l’expérience spécifique de la femme française de la classe moyenne-haute. La deuxième est qu’il est plus évident en ce tome que ces livres ont été écrites dans les années quarante – beaucoup de ce qui de Beauvoir décrit comme l’expérience féminine est aujourd’hui dépassé. La troisième est qu’il y a quelques sections où de Beauvoir fait des généralisations qu’on peut dire… audacieuses; le problème est qu’elle elle sélectionne des situations très spécifiques pour créer des principes universaux, qui dans certaines cases génère des conclusions trompeuses. Le chapitre sur l’homosexualité est un excellent exemple de ces deux dernières problèmes: elle confonde lesbianisme avec transsexualité, attribue son existence à l’éducation sociale, et cite des théories dépassées de Sigmund Freud.

Néanmoins, beaucoup de ce que ce livre raconte est un trésor pour la compréhension de l’expérience féminine dans les années quarante, et il a l’appel de ces livres qu’ont changé le monde. Ce ne seras pas mon dernière livre de Simone de Beauvoir.

[Paulla Ferreira Pinto · Rating 5 out of 5]

Por ter como referência a “a experiência vivida”-seu subtítulo-, este encontra-se um pouco datado, o que não acontece com o primeiro.
Contudo, e revelando que a alteração das mentalidades segue ciclos estruturais, ou seja, longos por reporte a uma vida humana, infelizmente o que retrata não se encontra assim tão desfasado da actualidade feminina.
A verdadeira igualdade entre sexos está longe de ser uma realidade; mas senão as minhas filhas, as minhas netas ou as de outrem, e os filhos e netos de toda a humanidade, hão-de dela beneficiar.
Não tenho dúvidas.

[Mafi Zis Amețita Aka Cristina · Rating 3 out of 5]

Înțeleg importanța și impactul pe care l-a avut această carte la vremea publicări ei, doar că maniera, tonul,vocea ei m-au revoltat de n+1 ori , mi-am pus întrebarea dacă citesc un bărbat de câteva ori, primul vol pt mine a fost mult mai fain.

Recunosc am sărit pagini întregi când îmi venea să dau cu dânsa de pereți,poate prin asta am pierdut câteodată din context însă nu puteam tolera răutatea pe care și-a revărsat-o pe femei în anumite subiecte, capitolul Mama efectiv m-a revoltat total.

Cu toate astea am recitit anumite fraze care mi-au sunat adevărat,că să trasez un egal probabil se încadrează la love-hate book pe care categoric nu aș reciti-o dar pe care mă bucur oarecum că am frunzărit-o ,acum pot să asimilez mai bine referințele către această carte din alte lecturi😉

[Amirhossein · Rating 5 out of 5]

خیلی کتاب خوبی بود.......... خیلی
جملاتش و حرفهاش شدیدا تاثیرگذار بودند و فکر می کنم کتابیه که باید گروهی خونده شه و تک تک صفحاتش جای یک ساعت بحث داره!
با مقدمه چینی کتاب اول که ریشه ها رو بررسی می کرد میشه گفت عالی بود عالییییی!


برخلاف آن چیزی که اول خوندن مجموعه دوجلدی فکر می کیردم، کتابی با این حد اعتبار در مکتب فمینیستی بهیچ وجه به مردها آنطور که باید حمله نکرده و مردها را با اینکه مقصر دانسته اما به اندازه زنها مورد هجمه قرار نداده. اصلا نگفته مردها فلانند و بهمانند و در عوض تا حد بینهایت زن ها را کوبیده و کوبیده و کوبیده. و در انتهای کتاب دوم سعی کرده این شخصیت کوبیده شده و خرد شده را از نو بسازه.
یه چندتایی جملاتش رو که خیلی دوست داشتم در ادامه می نویسم:

نظر دوبوار در مورد ازدواج
ازدواج درحالی که مدعی ست به اروتیسم زنانه نظم و قاعده می بخشد در حقیقت آن را نابود می کند.
----------------------------
و درمورد فرزندان
هگل: تولد فرزندان، مرگ والدین است.
----------------------------
و درمورد حساسیت های الکی که زن برای خود ایجاد کرده تا خود را خاص بداند آنهم به سبب حاملگی و کوشش برای حفظ نوع
ویارهای مشهوری که زنان باردار دارند وسواس هایی دارای منشا کودکانه هستند که بنحوی دروغین، هیستریک و خوشایند پرورده شده اند.
----------------------------

درجایی به طرز جالبی دید محدود زنها را در مقایسه با مردها مورد بررسی
قرارمی دهد

مرد فقط در حد متوسط به خانه توجه می کند زیرا به تمام جهان دسترسی دارد زیرا می تواند در طرح هایش خود را آشکار کند. درحالیکه زن در بند است. برای او موضوع تبدیل زندان به قلمرو درمیان است. اثاث و وسایل خانه برای مرد در حکم ابزار و وسایل هستند اما برای زن، هم و غم او هستند.

زندگی زن، بسوی هدفهایی هدایت نشده است. زن مجذوب تولید و حفظ چیزهایی می شود که فقط وسیله بشمار می رود. مثلا غذا، لباس و مسکن
----------------------------

(و این موارد را مورد انتقاد قرار می دهد (با حمله به سمت مردان
زن را در آشپزخانه یا پذیرایی زندانی می کنند و آنوقت بابت محدود بودن افق دیدش به حیرت می آیند.
----------------------------

و شی بودن زن را مورد انتقاد قرار می دهد با این ادبیات
اگر آرایش برای بسیاری از زنها اهمیتی چنین قابل ملاحظه دارد علت آنست که آنها در عالم اوهام، دنیا و درعین حال "من" خویش را به خود می بخشند.

حال که زن "شیء" است می توان درک کرد نحوه آرایش و لباس پوشیدنش ارزش ذاتی او را تغییر می دهد.
----------------------------

و در جایی از عداوت زنانه زنان نسبت به مردان در خفا این چنین سخن می
گوید
زنها وقتی با هم هستند از مرد انتقام می گیرند. سرراهش دام تعبیه می کنند. او را لعنت می کنند و به او اهانت می کنند.

----------------------------

و شخصیت زنان را سازش کار، تنبل و بی انگیزه می داند
زنها همیشه می کوشند حفظ کنند. اصلاح کنند نه آنکه خراب کنند و از نو بسازند. زنها سازش ها و مصالحه ها را بر انقلابها ترجیح می دهند.
----------------------------

و درانتهای کتاب هم راه رهایی زن را تنها یک چیز می داند
فقط و فقط کار می تواند آزادی واقعی برای زن تامین کند. از لحظه ای که زن، دیگر انگل نباشد نظامی که بر وابستگی بنا شده است در هم می ریزد!

برای زن، هیچ مفری جز تلاش در راه دستیابی به رهایی وجود ندارد. این رهایی فقط به صورت جمعی امکان پذیر است و ایجاب می کند قبل از هرچیز، تحول اقتصادی در وضع زنانه انجام گیرد. با اینهمه بسیاری از زنها بوده اند و اکنون نیز هستند که بتنهایی در صدد آنند که به نجات فردی خود تحقق بخشند.

----------------------------

و اما اشکال بزرگی در این بین می بیند و آن اینکه
زن خیلی زود برای جاه طلبی هایش، حدی در نظر می گیرد. غالبا همین تامین معاش، خودش هم در نظرش ارزش نسبتا بزرگ می نماید و با خود فکر می کند برای زن، همین خودش بد نیست.

[Hamide meraj · Rating 4 out of 5]

قطعا این کتاب نیاز به دوباره خوانی داره برای من. تجربه دوست داشتنی جنس دوم دراستانه سی سالگی برام جالب توجه بود .. من رو ترغیب کرد به خوندن کتابهای بیشتر در باره فمینیسم .

اگر روزی فرا برسد که زن، نه از سر ضعف، که با قدرت عشق بورزد دوست داشتن برای او نیز همچون مرد ، سرچشمه ی زندگی خواهد بود و نه خطری مرگ بار...!
درهای کارخانه‌ ها، اداره‌ ها و دانشکده‌ ها را به روی زنان باز می‌کنند، ولی همچنان بر این عقیده‌ اند که ازدواج برای زنان محترمانه‌ ترین کسب و کار است
ویارهای مشهوری که زنان باردار دارند وسواس هایی دارای منشا کودکانه هستند که بنحوی دروغین، هیستریک و خوشایند پرورده شده اند.
مرد فقط در حد متوسط به خانه توجه می کند زیرا به تمام جهان دسترسی دارد زیرا می تواند در طرح هایش خود را آشکار کند. درحالیکه زن در بند است. برای او موضوع تبدیل زندان به قلمرو درمیان است. اثاث و وسایل خانه برای مرد در حکم ابزار و وسایل هستند اما برای زن، هم و غم او هستند.
زن را در آشپزخانه یا پذیرایی زندانی می کنند و آنوقت بابت محدود بودن افق دیدش به حیرت می آیند.
اگر آرایش برای بسیاری از زنها اهمیتی چنین قابل ملاحظه دارد علت آنست که آنها در عالم اوهام، دنیا و درعین حال "من" خویش را به خود می بخشند.
حال که زن "شیء" است می توان درک کرد نحوه آرایش و لباس پوشیدنش ارزش ذاتی او را تغییر می دهد.

ازدواج درحالی که مدعی ست به اروتیسم زنانه نظم و قاعده می بخشد در حقیقت آن را نابود می کند.
هگل: تولد فرزندان، مرگ والدین است.
و درانتهای کتاب هم راه رهایی زن را تنها یک چیز می داند
فقط و فقط کار می تواند آزادی واقعی برای زن تامین کند. از لحظه ای که زن، دیگر انگل نباشد نظامی که بر وابستگی بنا شده است در هم می ریزد!

برای زن، هیچ مفری جز تلاش در راه دستیابی به رهایی وجود ندارد. این رهایی فقط به صورت جمعی امکان پذیر است و ایجاب می کند قبل از هرچیز، تحول اقتصادی در وضع زنانه انجام گیرد. با اینهمه بسیاری از زنها بوده اند و اکنون نیز هستند که بتنهایی در صدد آنند که به نجات فردی خود تحقق بخشند.

[misael · Rating 5 out of 5]

Metade vítimas, metade cúmplices, como toda a gente.

[Adriana Scarpin · Rating 5 out of 5]

Começo já falando que considero as 800 páginas de O Segundo Sexo o livro mais importante do século XX. É óbvio que não li todos os livros do século XX, mas faço idéia do que foi revolucionário ou não e nada acompanhou mais o zeitgeist dos últimos 50 anos do que o livro da Simone de Beauvoir.

O livro está dividido da seguinte forma:

Primeira Parte - Formação, onde Beauvoir discorre sobre as seguintes orientações dentro do patriarcado divididas em quatro capítulos distintos: Infância, A Moça, A Iniciação Sexual e A Lésbica.

Segunda Parte – Situação, onde se descorre as possibilidades da mulher enquanto adulta, divididos em seis capítulos: A Mulher Casada, A Mãe, A Vida Social, Prostitutas e Hetairas, Da Maturidade à velhice e Situação e caráter da Mulher.

Terceira Parte – Justificações, onde dividem-se em três capítulos os tipos de personalidades que a mulher está sujeita no patriarcado: A Narcisista (que coloca a si como centro do mundo), A Amorosa (que coloca o amante como centro do mundo) e A Mística (que coloca a religião como centro do mundo).

Quarta Parte – A Caminho da Libertação, no Capítulo único A Mulher Independente, Beauvoir discorre o que realmente devemos fazer para atingirmos tal resultado igualitário e muito se deve a suas orientações marxistas.

Enfim, se eu pudesse escolher um único livro para obrigatoriamente ser lido em escolas e faculdades, eu escolheria esse, a linguagem é fácil e o conteúdo é salutar na igualdade de gêneros.

[Kim · Rating 5 out of 5]

Vous ne pouvez PAS ne pas lire ce livre. Il est ESSENTIEL.

[Emil]

pas moi qui viens de terminer le deuxième sexe II, c pas mon pote il me dit faut lire le I
#bouffon

[Shima · Rating 5 out of 5]

اینکه زنان و رفتاری که دیگران در مقابل آن‌ها دارند در همه جای دنیا مثل هم بوده و هست، جالب بود و بیشتر از اون غم‌آور، چون نشون میده که ساختار پدرسالاری چه قدر عمیق و محکمه، و برای کمی گذشتن ازش، زنان متحمل چه فشار و چه زحمتی می‌شوند، و این گذر اونقدر سخته که شاید درنهایت فقط بشه ازش گذشت، نه اینکه به جایی رسید.‏

در قسمت اول به شکل گیری شخصیت زن ها می‌پردازد؛ از زمانی که پا به این دنیا می‌گذارند، زن‌ها «زن زاده نمی‌شوند، به صورت زن در می‌آیند.» قسمت اول به این شکل گیری می‌پردازد. از کودکی تا پس از بلوغ.
‏ «تمام عیب هایی که دختر جوان بابت آنها ملامت می‌شود فقط مبین وضع و موقعیت او هستند. موقعیت دشواری ست که انسان در سنین امید و جاه طلبی، در سنینی که اراده زیستن و اشغال جایگاهی در زمین بر انگیخته می‌شود، بداند که دارای نقش انفعالی و وابسته است.»‏
قسمت دوم موقعیت‌: موقعیت، شرایطی که این موقعیت را ایجاد کرده، رفتاری که زنان در آن انجام ‌میدهند، و علت ‌آن‌ها. « واقعیت این است که قانون های مردانه و نیز اجتماعی که مردها به دست خود و به نفع خودشان ساخته اند، وضع
زن را به شکلی تعیین کرده که اکنون برای هرد و جنس منبع آزار است.» ‏

پدرسالاری نه تنها زنان که مردها رو هم به زنجیر کشیده. و تلاش مردان برای رهانیدن زن به نوعی تلاش برای رهانیدن خودشون هم هست. «انسان با ستم کردن، ستمکش می‌شود. نرها به سبب همان حاکمیت خود به زنجیر کشیده شده اند، به سبب اینکه فقط مردها هستند که پول به دست می‌آورند، همسر از آنان چک طلب می‌کند، چون فقط مردها به حرفه ای می‌پردازند، توفیق یافتن در آن را، زن به آن ها تحمیل می‌کند، چون فقط مردها هستند که تجسم‌بخش تعالی هستند، زن می‌خواهد طرح‌ها و موفقیت‌های آنان را متعلق به خود کند و به این ترتیب تعالی آنان را برباید. استبدادی که از طرف زن اعمال می‌شود فقط وابستگی او را آشکار می‌کند. زن اگر به شدت در صدد آن است که مرد را تحت اراده خود درآورد، علت آن است که در مرد از خود بیگانه شده است.»‏
‏«معمولا مادری عبارت از سازش غریبی است بین نارسیسیسم، رویا، صداقت، سوءنیت، از خودگذشتگی و گستاخی.‏‏»‏
احاطه شدن مادران ـ که در عین حال زنانی هستند که تحقیر میشوندـ درهاله ای از احترام فریب است. مادر بودن جنبه های مختلفی دارد. به دلایلی که درکتاب توضیح داده مادران فرشته نیستن، مردان می‌خواهند که آن‌ها یکتا باشند، آن هم فقط در همین زمینه. « در آشتی دادن تحقیری که متوجه زنان است و احترامی که مادران با آن احاطه می‌شوند، سونیتی غیرعادی وجود دارد.» همه به وجوه بد مادری اذعان دارند و ساختن تیپ نامادری تلاشی ست برای از بین بردن فکر «مادربد». «مانع زندگی زن‌ها می‌شوند و در عوض عروسک هایی از پوست و گوشت به آن‌ها می‌دهد تا با آن بازی کنند. زن باید فردی قدیس یا کاملا خوشبخت باشد تا در برابر وسوسه های سواستفاده از حقوق خود مقاومت کند.»‏

اگر کسی نمی‌خواد یا نمیتونه کتابو بخونه، توصیه میکنم سه قمستش رو به هیچ وجه از دست نده؛ موقعیت و ویژگی زن، زن مستقل و نتیجه‌.‏

‏«برای انجام کارهای بزرگ، چیزی که زن امروزی اصولا فاقد آن است، همان فراموش کردن خویش است: اما انسان برای فراموش کردن خود، ابتدا باید به نحوی اساسی مطمئن باشد که خود را یافته‌است، زن که در دنیای مردها تازه از راه رسیده به شمار می‌آید وحقیرانه از کمک مردها برخوردار می‌شود، هنوز گرفتار تر از آن است که به دنبال خود بگردد.»‏

‏‏‏
‏‏فقط کار مستقل است که می‌تواند خودمختاری دارای اصالت برای زن تامین کند»
‏اما «قطعا نباید گمان کرد که تعدیل وضع اقتصادی زن کافی است تا او تغییر پذیرد؛ این امر، عامل اساسی تحول او بوده است و خواهد بود؛ اما تا وقتی که نتیجه های اخلاقی، اجتماعی، فرهنگی و .. را که این عامل اعلام و ایجاب می‌کند به دنبال نداشته باشد، زن تازه‌ای نمی‌تواند روی بنماید. زن امروزی بین گذشته و آینده، دچار تشتت شده‌است. زن باید پوست نو بالا بیاورد و جامه‌هایش را خودش ابداع کند.» مسأله‌ای که همواره مطرح بوده این است که زنان به مثابه جنس دارای همبستگی نیستند در حالی که «زن جز به یاری تحولی جمعی نمی‌تواند به این کار توفیق یابد.» ‏
سخن اول و آخر اینکه زنان هنوز در درجه‌ی اول با جنسیت خود شناخته می‌شوند. «انسان به محض اینکه از زیر بار قانونی شانه خالی کند، به صورت فردی شورشی در می‌آید.» نبرد برای به دست آوردن حقوق انسانی زن را از پای درمی‌آورد.‏‏
‏« زن تا هنگامی که ناگزیر باشد مبارزه کند تا فردی انسانی شود نخواهد توانست به خلاقیت دست یابد.» « زنان، درحالی‌که امکان انجام هرکار نبوغ آمیزی ـ یا حتی فقط کاری ـ از آن‌ها مضایقه شده بوده، چه‌گونه می‌توانسته‌اند
نبوغ داشته باشند؟ زن آزاد هنوز در حال تولد است.»‏

***
متاسفانه جلد دوم هم مثل جلد اول از غلط تایپی و ویرایشی خالی نیست. علاقه‌ای نداشتم که نظر ویراستار، توضیح‌ها و توجیه‌هاش راجع به متن کتاب رو در پاورقی ببینم.‏

***‏
انتهای هر دوجلد کتاب در قسمت یادداشت، در مورد اسامی‌ای که توی کتاب ازشون صحبت شده، توضیح کوتاهی داده.‏ اما شامل همه‌ی اسم‌ها نمیشه.‏ بهتر بود نام‌هایی که درموردشون توضیحی داده شده، در متن کتاب مشخص بشن. یا تو قسمت یادداشت‌ها،‏ کنار اسم‌ها شماره‌ی صفحه هم زده بشه.‏
نمیدونم این مربوط به ترجمه‌ی فارسی میشه یا اصل کتاب هم همینطوره،در هر صورت اینجوری بهتر بود.‏

[Radwa · Rating 3 out of 5]

الجزء الثاني والأطول من كتاب سيمون دي بوفوار النسوي، وأعتقد أن الكتاب ده أقرب لما استحوته منها نوال السعداوي في كنابها "المرأة والجنس". وهنا بتعرض مواضيع كتيرة زي نشأة الأولاد والبنات والأفكار النمطية اللي بتتغرس فيهم من طفولتهم وطريقة فرض الأنوثة في المجتمع بقيم خاطئة.

طبعا الماساوة منعدمة في ماقرنة أداور الرجل والمرأة والمطلوب منهم قبل وبعد الزواج، وده لسة ظاهر في مجتمعنا حتى الآن، وده نوعا ما اللي مخليها تنتقض الكتاب بالشكل الكبير ده.

قضية الإجهاض ناقشتها وهي قضية صعبة لأن لحد دلوقتي فيه جدل كبير بين الطرفين، المؤيدين والمعارضين، ونوعا ما خلاني أفكر في ور الرجل من العملية دي وسبب تدخله من الأساس.

حياة المرأة في المجتمع صعبة، المرأة العاملة مش بتلاقي راحة، والأم اللي بتكرس نفسها لأولادها وبيتها مش بتلاقي راحة. اللي بتكرس نفسها لقضية مهمة مش بتلاقي راحة واللي بتشغل وقتها بهوايات بسيطة برضة مش لاقية راحة. بس في نظري كان ممكن الكتابين يتجمعوا في كتاب واحد في حدود 500 صفحة، مع إزالة الكثير من الأفكار المكررة. لكنه يظل كتاب ومرجع مهم لقضية النسوية مهما مر عليه من زمن.

[HaifaAhrari · Rating 4 out of 5]

ﭘﻮﻟﻦ ﺩﻭ ﻻﺑﺎﺭ : "ﻫﺮﭼﻪ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺯﻧﺎﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺎﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﺪ،ﺯﯾﺮﺍ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻭﺍﺣﺪ ﻫﻢ ﺩﺍﻭﺭﻧﺪ ﻭ ﻫﻢ ﻃﺮﻑ ﺩﻋﻮﺍ "

[Elina Mäntylammi · Rating 4 out of 5]

"Näyttää melkein varmalta, että ennemmin tai myöhemmin naiset saavuttavat täydellisen taloudellisen ja yhteiskunnallisen tasa-arvon, joka muuttaa naista myös sisäisesti", kirjoittaa Simone de Beauvoir. Tähän tulokseen hän tulee käytyään Toinen sukupuoli 2, Eletty kokemus -kirjassaan läpi naisen elämänvaiheet kehdosta hautaan ja analysoituaan naisen luonnetta 680 sivun verran. Toivo elää.

Beauvoir esittelee kaikki epäreilut asetelmat ja tilanteet, joihin naisen on historiassa aina vuoteen 1949 (teoksen ilmestymisvuoteen asti) täytynyt alistua. Hän nappaa esimerkkejä psykologian tutkimuksista, päiväkirjoista ja romaaneista, joissa naisen elämänkohtaloita ja elämänasenteita sekä neurooseja on kuvattu. Ne eivät imartele naista, mutta selviytymiskeinot ovat olleet vähissä.

Psykoanalyyttinen ote ja rönsyilevä kerronta puuduttavat lukijan, mutta Beauvoirilla on tarkka silmä. Tunnistin itseni ihan liian monesta kohtaa, enkä olisi todellakaan halunnut. Paljon on vielä kesken, jotta Beauvoirin ennustus toteutuisi. Työtä ja työtä, naiset. Beauvoir raivasi oman aikansa feministinä tietä, josta jälkipolvet voivat jatkaa eteenpäin.

[Julie Rylie · Rating 5 out of 5]

Some really interesting facts were added in this second chapter of the "feminist bible":

- The women are not born women, they are raised as women (intriguing concept about the produce of social roles based on gender, through social morals and education;
- The menstruation is viewed as curse and women are raised in fear: fear of the menstruation, fear of giving birth, fear of being raped, therefore fear of men;
- When the men reaches puberty, socially, is a sign of virility; in another hand, for women, reaching puberty is having to deal with the curse and be doomed and impure;
- Most women don’t discover their sexuality because the female organ is not so evident as the men’s;
- If the men asks “did you like it?” or “Was it good for you, do you want more?” (bahhh terrible), sex becomes something mechanic and commanded by men so it’s not pleasant for the women to hear this words;
- Trying to force the feminine orgasm is as bad as not caring for it (!!!!);
- Even tho Balzac believed the woman belonged in the house, he knew how to respect her and believed in the romantic and loyal love;
- Simone won me with the speech about legalization of abortion and how the church and the government cares more about it than properly the children that are living in terrible conditions or the women that die/ get extremely ill because of illegal abortions. It’s impressive that this matter was discussed 70 years ago and we still needed so long to make it possible, - only in some countries still -;

Now enough with the English…

Simone reivindica que a mulher tem menos controlo do sistema nervoso e é mais fácil para a mesma cair aquando de alguma adversidade, porque encara o mundo como um menor desafio, como uma fatalidade portanto. Penso que isto possa ser amplamente discutido (…) Embora contextualizando a obra ao seu tempo, possa fazer mais sentido do que contemporaneamente. Antigamente a mulher era vedada a uma grande panóplia de oportunidades e tinha como único destino o casamento e a dependência patriarcal, o que correlativamente poderia imiscuir numa posição derrotista para com o mundo, visto que o mesmo não estava a seu favor…
Relativamente à divisão das mulheres entre três categorias: a amorosa, a narcisista e a mística, eu gosto de acreditar que o ser humano é bastante mais complexo do que isso, e que todas as mulheres têm casa uma destas especificações em si, umas mais que as outras, umas mais equilibradas na distribuição destas categorias, mas todas elas com as três embutidas na sua personalidade.

Agora, quotes extraordinárias:

”O amor é a concordância da necessidade com o sentimento, e a felicidade no casamento resulta de um entendimento perfeito das almas entre os esposos Disso decorre que, para ser feliz, um homem é obrigado a respeitar certas regras de honra e da delicadeza. Depois de se ter valido da lei social que consagra a necessidade, deve obedecer às leis secretas da natureza que fazem eclodir os sentimentos. Se coloca a sua felicidade em ser amado, é preciso que ame sinceramente: nada resiste a uma paixão verdadeira. Mas ser apaixonado é desejar sempre. Pode-se desejar sempre a própria mulher? Sim. ” Balzac

”A Reflexão é o anjo exterminador da espontaneidade… Se fosse verdade que a reflexão devesse controlar a inclinação amorosa, nunca haveria casamento.” Kierkegaard

”As razões práticas invocadas contra o aborto legal não têm qualquer peso; quanto às razões morais, reduzem-se ao velho argumento católico: o feto possui uma alma a que se veda o paraíso, suprimindo-o antes do baptismo. É de observar que a igreja autoriza, ocasionalmente, a morte de homens feitos: nas guerras ou quando se trata de condenados à morte; reserva, porém, para o feto, um humanitarismo intransigente.”

”Nenhuma mulher escreveu o Processo, Moby Dick ou os Sete Pilares da Sabedoria. Elas não contestam a condição humana, porque mal começam a assumi-la integralmente. É o que explica porque razão as suas obras carecem de ressonâncias metafísicas e também de humor negro; elas não põem o mundo entre parênteses, não lhe fazem perguntas, não denunciam as contradições: levam-no a sério”

”No dia em que for possível à mulher amar na totalidade, não na sua fraqueza, não para fugir de si mesma mas para se encontrar, não para se demitir mas para se afirmar, nesse dia o amor tornar-se-á para ela, como para o homem, fonte de vida e não perigo mortal”

”Deixai-nos existir antes de nos pedir que justifiquemos a nossa existência” Jefferson

”Os poetas serão! Quando for abolida a servidão infinita da mulher, quando ela viver para ela e por ela, tendo-lhe o homem dado baixa – até agora abominável -, ela também será poeta! A mulher encontrará o desconhecido! Divergirão dos nossos os seus mundos de ideias? Ela descobrirá coisas estranhas, insondáveis, repugnantes, deliciosas, tomá-las-emos e compreenderemos” Rimbaud the profect

[Aurelia · Rating 4 out of 5]

Si le premier tome de son essai a fixé le paradigme philosophique et les données biologiques et historiques, le deuxième tome a pour objet principal la déconstruction du mythe de l’éternel féminin. Toujours d’un point de vue existentialiste, ou l’existence précède l’essence, Simone de Beauvoire trace avec une analyse très subtile les étapes et les circonstances de cette construction sociale qu’est la condition féminine en trois parties : Formation, Situation et Justifications, pour finir avec la partie La Femme Indépendante ou elle se propose d’examiner les acquis des femmes aujourd’hui en se projetant vers les problématiques qui ont été relevées par leur relative émancipation.   


Plus que le biologique, la formation et l’éducation des jeunes filles font la plus grande différence entre elles et l’autre sexe quant il s’agit de la manière avec laquelle elles se voient et comment la société les voit. Plus que le petit garçon, la fille est encouragée à la passivité, à la coquetterie, au narcissisme, à la dépendance d’autrui, alors que pour le garçon ces attitudes sont condamnées. On lui apprend que son seul existence suffit, qu’elle n’a pas besoin de conquérir le monde, on lui apprend l’abdication et la dévotion à quelques devoirs dits féminins : la famille, le ménage, la toilette, l’époux et l’enfant. Ceci a pour effet de semer les graines de ce que les hommes appelleront par la suite les vices de la Femme, elle est maintenue dans un état enfantin : désir de plaire, frivolité, paresse et hypocrisie…


Si la formation reste une étape limitée dans la durée, avec un effet énorme et un rôle primordiale qui restent généralement méconnus chez la plupart, la situation de la femme à l’âge adulte ne lui permet pas de briser ces chaines de servitudes une fois installées, au contraire, elle l’enfonce dans la passivité et l’objectivité. Avec ses options limitées à une vocation essentielle, qui est le mariage et la maternité, l’existence même des femmes est justifiée par ces deux faits. La femme n’est pas un être social complet reconnu par la société, elle doit être la femme de quelqu’un ou la mère de quelqu’un pour qu’elle ait une place que l’homme occupe de facto, indépendamment de sa situation familiale. Cette situation renforce sa dépendance, elle doit attendre passivement la bonté de la fortune ou se procurer par tricherie et hypocrisie un mari pour accéder à ce privilège de personne complète, sinon elle est à jamais estropiée.


La partie justification, l’auteure analyse quelques profils types des attitudes féminines si l’expression est convenable, à savoir la narcissiste, l’amoureuse et la mystique. Elle cherche à expliquer ces vocations par ce qui a été déjà dit. Il ne s’agit pas d’un défaut congénital qui pousse les femmes à adopter de tel comportement, c’est toute une construction sociale, une tradition et une éducation qui les limitent à se concentrer à soi et le glorifier, à vouer un culte extravagant aux hommes et aux Dieux.
L’émancipation féminine commence par son indépendance financière, elle a acquis plus de droits à notre époque, mais elle reste tiraillée entre la lutte vers la liberté et sa vocation de maternité qui, contrairement à l’homme, entrave ses ambitions et la pousse vers la passivité. L’énorme poids de la tradition pèse sur ses épaules, elle n’est pas confortable dans sa nouvelle situation, la voie de l’abdication : l’épouse ou maîtresse entretenue est toujours très séduisante devant la femme active qui rentre chez elle pour seulement trouver le ménage à faire et les enfants à nourrir. La question de la liberté sexuelle féminine toujours condamnée par la société se pose également, la particularité de l’érotisme féminin  ne permet pas de le comparer ou le traiter comme on traite l’érotisme masculin…


Enfin, il est impossible de couvrir dans un avis la variété des sujets couverts par ce tome, et c’est la chose qui reste la plus impressionnante chez De Beauvoire : on parle de puberté, d’homosexualité, de mariage, de maternité, de contraception, de pénis, de menopause, de travaux ménagers, d’avortement, de prostitution, de religion, d’actrice et chanteuse, de maquillage… il existe des points qui restent critiquables évidemment, la vision de l’auteure est limités par l’avancement des sciences de son temps, comme la psychanalyse et la biologie, ses idées relatives à la sexualité et à l’homosexualité sont le résultat des attitudes de son époque, des attitudes qui ont largement changées depuis les années 50s. Néanmoins, le Deuxième Sexe n’est pas seulement un classique de la lutte féminine mais une véritable prise de conscience pour énormément de femmes, ce n’est pas un discours contre les accusations du monde masculin mais une tentative de compréhension de la situation de la femme. Etant femme aspirant à l’éducation et la compréhension et donc l’émancipation, je ne puis m’empêcher de m’identifier avec beaucoup de ce qu’elle disait.   

[Luís · Rating 5 out of 5]

Identified and demarked the biological differences between men and women, as well as their historical and collective consequences, Simone focuses here on the training of women. Among them, their situations in the world. She finishes the work by giving some tracks opening towards a release.
This book, as much "punch" as the first, allows seeing the difference of education between the sexes. De Beauvoir demonstrates how the knowledge of the little girl, leads her to - already - lean towards more calm and restricted activities - waiting - while the education from which the small boy benefits - more lax and open - ready for more experimentation and discovery - for action. This situation is amplified in adolescence when the girl learns beauty. She understands she must please, but that, she must be passive, to step aside in front of the boys, that: "Any assertion of itself diminishes its femininity and its chances of seduction. "(p.98) The girl must, therefore, give up her self, her chances of personal fulfilment which explains why she puts herself at the service of the interests and actions of a man so quickly: she seeks to compensate for her lack of development personal by affiliating with that of man.
The situation of women is also, too often, problematic; in fact: "The heavy curse hanging over her is that the very meaning of her existence is not in her hands." (P.277) Thus, in marriage as in prostitution or celibacy, the woman cannot, very often, be carried out and bloom with the measurement of its potentialities. It shows many rivalries, jealousies, suffering and idleness (which is sometimes felt later in life, that is to say when the woman has accomplished what expected of her: motherhood and the role of housewife most often, but in any case: a somewhat submissive and passive position).
Simone de Beauvoir wrote her two books in the late 1940s. The situation has evolved positively since then. There are possibilities of release, and these have been seized by many. Women are increasingly successful in gaining their independence; they work, study, experience different spheres of activity, and they can do just about anything that men their age can do. And yet, there is a long way to go if we want a truly equal world. The woman is still very much involved in questions of images and seduction. She is still, very often, guardian of family values ​​and traditions and the material constraints of family life fall to her to a large extent in many households. More than it appears in this criticism, this situation is of high complexity, and a vicious circle established where each of the two camps loses and gains there. "(...) the two sexes are each victim of the other and themselves (each side is an accomplice of its enemy)" (p.637). However, De Beauvoir finishes this work nobly by urging us to evolve collectively to make "triumph the reign of freedom" (p.652), reign where the two genres have to gain in freedom but also in authenticity and development.

[Kamand Sa'adati · Rating 4 out of 5]

"روشن بینی لزوما خوشبختی نیست، اما برای رسیدن به اون کمک بزرگیه"
نقل قولی از آخرین سطرهای دوبوار در جنس دوم به زبون خودمونی :)
...
چیزی که دوبوار به من داد همین روشن بینیه. با بعضی نظراتش (به ندرت) مخالفم یا شاید زاویه کمی دارم، راستش بیشتر زاویه ام سر قضیه تاریخیه. جلد دوم تماما برام ملموس بود، قابل درک و شاید به همین دلیل بسیار تلخ و گس و دردناک، اما نمی تونستم هیچ کدوم از حرفاشو رد کنم و باید ساکت و خوددار به خوندن ادامه میدادم :) حقیقتی که هر فرد انسانی با فیزیولوژی زنانه، ناگزیر بخشی از اون یا همه ش رو می چشه، توی جلد دوم، قطعی، عینی و شفاف روایت شده بود.
اما جلد اول خصوصا در بخش بیولوژی و اسطوره شناسی و تاریخیش، باهاش زاویه داشتم و قطعا مطالعه بیشتری در این زمینه نیاز دارم. هرچند دوبوار باور داره که کهتری زن موضوع فرهنگیه و خودشم در انتهای کتاب میگه که براش مشخص نیست این کهتری یه حقیقت ابدیه یا فقط لحظه کوچکی از تاریخ بشری، اما در بخش اول جلد اول به وضوح کهتری زن رو حتی در دوران های بدوی نتیجه گیری می کنه و من این رو نمی پذیرم. مردم شناس هایی که این کهتری رو پذیرفتن در بین رفرنس های دوبوار دیده میشن اما جای خالی مردم شناس های نسل قبل که ایده مادرسالاری رو مدیون اون ها هستیم، در استدلال های دوبوار حس میشه. به هر حال برای اظهار نظر در این زمینه مطالعات جدیدتری در چند سال اخیر اتفاق افتاده که باید به سراغ اون ها رفت.
اختلاف نظر کوچیک دیگه ای هم که با دوبوار دارم، تئوریش درباره رابطه بین اقلیت های جنسی و جنسیت زنانه است، در این باره هم مطالعات جدیدتر رو ارجح میدونم و نیازمند به بیشتر خوندنم. اما به نظرم حتی صرف بیان این مساله در حدود صدسال پیش خودش به اندازه کافی قابل تحسین هست که بشه از خطاهای محتمل هم چشم پوشی کرد‌.
...
دوبوار همونطور که خودشم گفت، به زن از جایگاه خودش یه جور آگاهی میده. این آگاهی می تونه زنو ابتدا متحیر کنه، شایدم خشمگین یا سرخورده، اما در نهایت خیرش از شرش بیشتره :) اتفاقی که در نهایتش می افته دمیده شدن یه جور عملگرایی رعدآسا داخل رگای آدمه، به قول یکی از ریویو های خیلی قدیمی که می گفت:" سیمون دوبوار به زن میگه:'برید، بجنگید، فتح کنید، دنیا مال شماست!' " جنس دوم مثل شاهنامه بود که میگن آخرش خوشه =)
کاری که دوبوار برام کرد و بیشتر از همه برام ارزشمند بود، پیدا کردن یه زبان جدید برای تحلیل وضع زن در دنیای امروز بود. من برای همین این کتابو خوندم و در نهایت تا حد خوبی به این غنیمت رسیدم.
غنا و جزئیاتی که دوبوار باهاش از زیست زنانه صحبت می کنه و دید تحلیلی که سعی کرده با این مشاهدات همراه کنه (خود صرف تحلیلی بودنش و نه لزوما اینکه باهاش موافق یا مخالف باشی) یکی دیگه از ارزشمندی های این اثره.

[Solange Cunha · Rating 5 out of 5]

Nota máxima com louvor!

O volume 2 consegue ser ainda mais interessante. Simone divide a análise em quatro partes: formação, situação, justificações e o caminho da libertação.

Incrível como o texto, escrito há 70 anos, permanece ainda muito atual. Sensacional. Merci, Simone!

[Hilal Yavuz · Rating 5 out of 5]

Erkek olsaydın efsane olurdun. Tüm metin rasyonel, tutarlı argümanlarla kurulu, tam da erkeklerin değerleri atadığını belirttiği bu dünyada onlara layık bir anlatımla yazılmış. sahiden muhteşem bir akılsın.

[Sarah Karimia · Rating 5 out of 5]

سخن گفتن از "زن" به طور کلی ،سخن گفتن از مرد ابدی ،کار پوچی است.و می توان دریافت که تمام مقایسه هایی که در خلال آن ها سعی بر آن است که تصمیم گیری شود که زن برتر از مرد، کمتر یا برابر او است، از چه رو بیهوده است : اصولا موقعیت های آن ها متفاوت است . در صورت مقایسه ی این موقعیت ها ، معلوم می شود که موقعیت مرد بی نهایت قابل رجحان است، یعنی برای مرد امکان های واقعی خیلی بیشتری وجود دارد که برای ریختن طرح آزادی خود در جهان اقدام کند;از این امر لزوما چنین نتیجه می شود که کمال پذیری مردانه با اختلاف فاحش بر کمال پذیری زنانه برتری دارد: تقریبا انجام هر کاری بر زن ها ممنوع شده است.


آزادی در هر کس کامل است.فقط نظر به این که آزادی در زن به صورت انتزاعی و خالی است، زن فقط در طغیان می تواند به درستی از آن استفاده کند : این یگانه راه گشوده برای کسانی است که امکان ساختن هیچ چیز به آنها داده نشده است; آن ها باید محدودیت موقعیت خود را نپذیرند و بکوشند راه هایی به سوی آینده به روی خود بگشایند; تسلیم و رضا، چیزی جز کناره گیری و فرار نیست; برای زن هیچ مفری جز تلاش در راه دست یابی به رهایی وجود ندارد .این رهایی فقط بصورت جمعی امکان پذیر است و ایجاب می کند که قبل از هرچیز تحول اقتصادی وضع زنانه انجام گیرد.

"از متن کتاب"

[Camille de Raigniac · Rating 2 out of 5]

Très très gênant… Cet essai a très mal vieilli, 80% des idées développées sont problématiques. De rares fulgurances percent néanmoins. Déçue…

[Luiza Menezes · Rating 5 out of 5]

Conforme avançava na leitura, eu não conseguia parar de pensar no quanto seria transformador se todas as mulheres do mundo tivessem acesso a este livro. O Segundo Sexo foi escrito por Simone de Beauvoir em 1949, mas se mantém incrivelmente atual em alguns pontos. Apesar de (felizmente) termos evoluído em muitos aspectos, é essencial compreendermos a imensa luta que permitiu que nós mulheres desfrutássemos das liberdades que temos hoje.

É impressionante como, em diversos momentos, Simone descreve o status quo de maneira tão precisa que parece que o livro foi escrito ontem. Ela era incontestavelmente uma mulher à frente de seu tempo. Admito que, no início, não me sentia à altura de compreender plenamente uma obra tão densa, mas, ao longo da leitura, percebi que Simone não fala apenas sobre teorias complexas, mas sobre mim e sobre todas as mulheres.

A leitura foi profundamente transformadora. Entender a história e as condições que moldaram a nossa existência é indispensável para que possamos continuar lutando pelo que acreditamos.

“Fecham a mulher numa cozinha ou num budoar e se espantam de que seu horizonte seja limitado; cortam-lhe as asas e lamentam que não saiba voar. Que lhe abram o futuro e ela não será mais obrigada a instalar-se no presente.”

“Como as mulheres poderiam jamais ter tido gênio, quando toda possibilidade de realizar uma obra genial — ou mesmo uma obra simplesmente — lhes era recusada?”

[Merve · Rating 5 out of 5]

Sevgili Beauvoir hem sosyoloji lisansta hem kadın çalışmaları bölümünde yüksek lisans yaparken defalarca karşılaşmış olmamıza ve seni ikinci defa kendi eserinden okumama rağmen üslubunda ve yaklaşımında bir şey var bende rahatsızlık uyandıran. Yine de bilgilendirme biçimin, tavrın durusundaki radikallik ve nokta atışı bazı yorumlarin öylesine hayranlık verici ki. Bir yandan günümüz perspektifinden bakınca kabul etmesi zor yaklaşım ve biraz burjuva mesafeliligi hissettiriyorsun insana. Senin döneminden bakınca eser öyle radikal öyle bir devrim öyle bir direniş biçimi olarak ortaya koyuyor ki kendini. Yine de düz bir okumayla çok rahat yanlış anlaşılabilecek bir yazma biçimin var ikinci cinsiyette. Güzel haber şu ki kıymetli görüşlerinin üzerine çok sağlam eleştiriler ve katkılar sağlayan eserler araştırmalar yayınlandı bugüne kadar :) Toplumsal cinsiyet tartışmalarını yönlendirdiği, şekillendirdiği ve üzerine çeşitli tartışma alanları yarattığı inkar edilemez bu açıdan da Beauvoir vazgeçilemez bir filozof düşünür:) Okunmalı ve diğer eserler gibi hem hayran olunmalı hem de mutlaka eleştirilmeli bir eser (: