Na een gevangenisstraf van twintig jaar komt Gabriel vrij en probeert hij opnieuw te integreren in de maatschappij. Het verleden heeft hij nooit kunnen loslaten. Na zijn vrijlating heeft hij een bijzondere interesse in het leven van Olivia en haar gezin. Zij was niet alleen zijn beste vriendin, zij is ook degene die ervoor zorgde dat Gabriel werd veroordeeld voor moord met voorbedachten rade. Wanneer hun jongste dochter spoorloos verdwijnt, zijn Olivia en haar man radeloos. In een brief eist de mysterieuze Wolf de ontvoering op, Olivia is ervan overtuigd dat Gabriel de schuldige is. Is Gabriel werkelijk uit op wraak of is er meer aan de hand?
Johnny Bollé is schrijver van korte verhalen en thrillers.
Hij studeerde af als paramedicus aan de Hogeschool van Antwerpen. Op zijn dertigste deed de sportieve Antwerpenaar een carrièreswitch en maakte van zijn hobby zijn beroep. Hij werd personal trainer en groepslesgever, een beroep dat hij nog steeds vol enthousiasme uitoefent. Schrijven is al sinds zijn jeugd zijn grote passie. Wanneer hij onderweg is, heeft hij steeds zijn notitieboekje bij de hand om nieuwe ideeën te noteren. Net zoals sporten zijn lezen en schrijven voor hem een uitlaatklep waardoor hij tot rust komt. Het grootste gedeelte van zijn vrije tijd besteedt hij dan ook achter zijn moderne schrijftafel: de computer.
In april 2018 won Johnny de schrijverswedstrijd 55 woorden, een initiatief van Schrijverspunt, met zijn verhaal Euforie. In juni 2018 werd zijn verhaal Claustrofobie bekroond met de publieksprijs voor de wedstrijd MicroSleutel van het mobiele lees- en schrijfplatform Sweek. Zijn kortverhaal Bitter kerstgebak kwam in januari 2018 op de longlist terecht van de schrijfwedstrijd Het kerstdiner van Schrijven Online.
Zijn debuut thriller Egyptisch Blauw werd in september 2018 uitgegeven door Uitgeverij Schrijverspunt.
Alsof ik nooit heb bestaan is uit las ook weer vlot, door hoofdstukken die wisselen tussen verschillende personages. We komen met mondjesmaat te weten wat er in verleden is gebeurd met Gabriel. Wat heeft hij 20 jaar geleden gedaan om in de cel te belanden? Is Gabriel echt uit op wraak? Zet hij hiervoor zijn vrijheid op het spel? Is hij de mysterieuze Wolf?
Bollé slaagt er wel in de lezer sympathie te laten krijgen voor Gabriel vooral door de verhaallijn van zijn jeugd. Deze liep echt niet over rozen. En dan gebeurt er ,,iets,, waardoor hij in de cel beland. Doorheen het hele boek blijf je je afvragen ,,wat,, er nu precies is gebeurd. En dat mag je letterlijk nemen, want pas op het allerlaatste wordt dat duidelijk.
Naar goede gewoonte is er ook een andere verhaallijn. Die van Olivia en haar gezin. De verdwijning van haar dochter. Olivia is overtuigd dat Gabriel hiervoor verantwoordelijk is. Klopt dit? Of is er iets anders aan de hand? Waarom denkt ze dat? Ook hierin speelt hetgeen vroeger is gebeurd een rol?
En dan is er nog de mysterieuze Wolf
Ook dit keer zit je tijdens het lezen met allerlei ideeën, denk je dat misschien dit, of dat zou kunnen gebeurd zijn. En je houd er nu weer geen rekening mee dat er nog een twist aankomt.
Alsof ik niet heb bestaan heb ik ook dit keer weer met plezier gelezen. Dit boek was ook weer in recordtempo uit. Ik blijf fan.
De vlotte, beeldende schrijfstijl van Johnny Bollé en zijn typerende onverwachte plotwendingen houden de lezer stevig in zijn greep. Hij weet als geen ander hoe hij in zijn verhalen een sfeer kan creëren waaruit je niet meer kan ontsnappen. Alsof ik nooit heb bestaan is zijn zevende thriller. Zijn boek Bloedmaan werd door het lezersplatform van de VRT – Lang zullen we lezen - verkozen tot één van de 20 beste boeken van 2019. De thriller Hij noemde me Duivelskind werd door het recensententeam van ThrillZone genomineerd voor de longlist van de Thrillzone Awards 2020 in de categorie ‘Beste Nederlandstalige thriller’. Wilde gok, zijn vierde thriller, werd in 2021 absolute favoriet van Boekenblog Perfecte Buren. Zijn thrillers Duistere grens en Wat ik niet deed belandden op de longlist van de HERMES Thriller award 2023.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar ontvangen van Uitgeverij Letterrijn in ruil voor mijn recensie
Uitgeverij: Letterrijn
Genre: thriller
Cover en flaptekst:
Geboeide handen die de tralies stevig vasthouden. Alsof diegene de tralies wil verpulveren om vrij te zijn. Papier dat in brand staat smeult aan de randen van de cover. De cover spreekt mij enorm aan. Deze wakkert mijn nieuwsgierigheid aan.
De flaptekst zet alles gelijk op scherp. Het verhaal roept me.
Mooie tekst:
Want het regent alle dagen en ik zie geen hand voor ogen Jij en ik toch samen, dat zou altijd zo zijn.
Hier in de diepte hoor ik steeds maar weer je naam Oh mijn lief wat moet ik nou Ik zit diep en ik wil jou niet laten gaan
De Diepte
S10
Het verhaal:
Na een gevangenisstraf van twintig jaar komt Gabriel vrij en probeert hij opnieuw te integreren in de maatschappij. Het verleden heeft hij nooit kunnen loslaten. Na zijn vrijlating heeft hij een bijzondere interesse in het leven van Olivia en haar gezin. Zij was niet alleen zijn beste vriendin, zij is ook degene die ervoor zorgde dat Gabriel werd veroordeeld voor moord met voorbedachten rade. Wanneer hun jongste dochter spoorloos verdwijnt, zijn Olivia en haar man radeloos. In een brief eist de mysterieuze Wolf de ontvoering op, Olivia is ervan overtuigd dat Gabriel de schuldige is. Is Gabriel werkelijk uit op wraak of is er meer aan de hand?
Mijn leesbeleving:
De schrijfstijl is zo beeldend alsof je in dezelfde wereld bent als de personages. De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt. Hun emoties en karakters zijn voelbaar in mijn psyche en lijf.
De schakelingen van heden en verleden worden duidelijk aangegeven. Ook de cursief gedrukte teksten werken spanningsverhogend. Ik bleef continu geboeid door lezen. Dit verhaal kroop me onder de huid. Het zorgde voor een vloedgolf aan emoties. Het kille angstzweet dat ik op mijn lijf voelde, de opborrelende woede, de kluwen en leegte van diep zittend verdriet maar ook de vertedering over ontluikende oprechte liefde tussen twee mensen.
Een liefde die zoveel te bieden had. Liefde die warmte schenkt in iemands gruwelijke, mensonterende en zware bestaan. Een uitgestoken hand om alle pijn achter je te laten. Een weg omhoog vanuit het duister naar het licht. Zo gegund maar zo wreed weggeslagen door het lot.
De nachtmerrie van iedere ouder een kind dat in handen valt van foute vrienden. Die geen uitweg meer ziet en enkel opleeft van een trip die naar fantastische oorden voert. Jaloezie dat je kan opslokken en kan verteren. En iemand veroordelen terwijl je het naadje van de kous niet weet.
Plottwists die je lange tijd alle richtingen uit sturen en lang in het ongewisse laten. Zelfs toen de plot bijna daar was had ik nog mijn verdenkingen. De plot verbaasde me eerst maar toen maakte deze verbinding en klikte het op zijn plek.
Wederom een diepe buiging voor Johnny Bollé. Alles wat hij schrijft verandert in goud.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren
De opbouw is logisch en geloofwaardig. Het tempo is snel en laat je amper op adem komen. De schrijfstijl is zo beeldend dat je het gevoel hebt alsof je in dezelfde wereld bent als de personages. De personages zijn gedetailleerd uitgewerkt. Hun emoties resoneerden in mijn eigen psyche en lijf. Ik zag ze voor me en ik hoorde ze praten. Als ik niet las dacht ik aan ze. De dialoog tussen hen is levensecht.
Het verhaal is enerzijds hartverscheurend, rauw, gruwelijk en intens. Anderzijds is het een verhaal van opnieuw beginnen, thuis komen bij je grote liefde, elkaar vast houden en niet meer loslaten. Diepgewortelde liefde waarvan de vlam nooit dooft. De plottwists zijn ijzersterk. De fundamenten van het verhaal zijn solide. De plot is verbazend en onverwacht. Maar later begreep ik het.
Johnny Bollé hartelijk dank dat ik je boek mocht lezen en recenseren.
Uitgeverij LetterRijn en Alexander Roessen hartelijk dank voor dit mooie boek.
Gabriël komt na een gevangenisstraf van 20 jaar weer vrij. Gemakkelijk wordt het echter niet. Hij heeft niemand meer en moet als ex-bajesklant een job en onderkomen vinden. Ook het verleden sleurt hij met zich mee. Hij kan het niet nalaten om te kijken hoe het Olivia is vergaan. Eens was ze een goeie vriendin maar dankzij haar is hij achter de tralies beland. Olivia haar leven is gewoon doorgegaan en met haar man en 2 dochters lijkt ze een gelukkig bestaan te hebben opgebouwd. Wanneer Camille, de dochter van Olivia, ontvoerd wordt, denkt Olivia onmiddellijk dat Gabriël hier achter zit en zich wil wreken. Of zit er toch meer achter? Want ook Olivia heeft zo haar geheimen en wie in godsnaam is Wolf?
De proloog laat ons kennis maken met enerzijds Lana en anderzijds Wolf. Twee mysterieuze personages die je de kriebels bezorgen maar ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. Doorheen het verhaal blijft het gissen naar hun ware toedracht en vooral hun ware gelaat. Het verhaal wisselt constant af tussen het heden en wat er zich 20 jaar geleden heeft afgespeeld en dit zowel uit het perspectief van Gabriël als van Olivia. Gaandeweg komen we te weten hoe hun levens zich verstrengeld hebben en welke catastrofe er zich heeft voorgedaan. Op een aangrijpende en hartverscheurende manier weet de auteur hun verleden en hun gevoelens bloot te leggen. De jeugd van Gabriël wordt overschaduwd door een ziekelijke en egoïstische moeder waarvan hij zich moeilijk los kan maken. Schuldgevoelens overheersen zijn jonge leven en dat komt hard binnen. Olivia kan teren op een onbezorgde jeugd in een liefdevol gezin maar dat is geen zekerheid op een zorgeloze toekomst, zo zal blijken.
“Door de stad lopen valt hem zwaarder dan verwacht. Hij kan niet wennen aan de ruimte en de mensen, de drukte grijpt hem bij de keel. Pleinvrees, hij had er al wel over gelezen, nooit had hij gedacht dat het voor zoveel paniek in iemands hoofd kon zorgen. Hij voelt zich als een vogel die zijn hele leven achter de tralies van zijn vertrouwde kooi doorbracht en werd vrijgelaten. De deur naar zijn veilige plek is voorgoed gesloten en hij moet in zijn eentje de weg zoeken in een wereld waarvan hij is vervreemd.”
In het heden kampt niet alleen Gabriël met problemen want dat zijn verleden hem blijft teisteren, merk je in alles wat hij doet. Maar ook Olivia krijgt de nodige obstakels te verwerken. Een puberende en rebelse tiener, een dochter die plots verdwenen is, haar twijfels en achterdocht tegenover Gabriël maar ook een geheim die ze al jaren met zich meedraagt en inwendig aan haar vreet. Door de verschillende verhaallijnen uit het verleden en het heden, blijf je geboeid verder lezen want er gebeurt zoveel op verschillende fronten. En de switch gebeurt natuurlijk altijd met een kleine cliffhanger waardoor je bijna gedwongen wordt om verder te lezen. De schrijfstijl is dan ook weer geweldig, heel aangenaam te lezen en ondanks de verschillende invalshoeken gemakkelijk te volgen. De personages zijn zo goed beschreven en uitgewerkt zodat je echt meeleeft en hun tegenstrijdige gevoelens en emoties ook zo ervaart. Het spannende en aangrijpende aan de boeken van Johnny Bollé is dat je als lezer wordt meegetrokken in het verhaal en je zo gedwongen wordt om zelf uit te puzzelen hoe alles in elkaar steekt. Maar de grote kunst is dat hij er telkens weer in slaagt om je op het verkeerde been te zetten en verrassend uit de hoek te komen. Opnieuw een boek die boeit van in het begin tot het einde, met veel maatschappelijke issues en hartverscheurende conflicten en situaties en met personages die allemaal een donker kantje hebben waardoor de lezer gegarandeerd weer de mist in gaat om het plot te doorzien.
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Het verhaal begint met een hoofdstuk over Lana, die zichzelf ziet in de spiegel, maar eigenlijk iemand anders ziet en van die persoon walgt. Ze kan de echte Lana pas zien als ze drugs gebruikt heeft. Dit maakt mij nieuwsgierig en ik lees snel verder. Hierna krijgen we een cursief gedrukte tekst geschreven vanuit een zekere Wolf. Wolf wil wraak nemen op iemand, maar het is niet duidelijk op wie. Iemand heeft Wolf iets aangedaan en hij wil diegene dat met gelijke munt terug betalen. Hierna komen we bij het eerste hoofdstuk, dit wordt vertelt vanuit Gabriël en speelt zich af in het heden. Gabriël komt na een lange gevangenisstraf vrij en een bewaarder is bezorgd om hem en heeft het goed met hem voor. Dit boek is voor mij de eerste kennismaking met de schrijfstijl van Johnny Bollé.
Bryan las eerder van zijn hand wel al ‘Duistere grens‘ en was hier enthousiast over, dus ik was ook erg benieuwd naar zijn schrijfstijl. Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende personages in verschillende tijdspannen. Het verhaal wordt verteld vanuit Lana, Wolf, Gabriël en Olivia en speelt zich enerzijds in het heden af en anderzijds kom je meer te weten over wat er twintig jaar geleden gebeurd is, waardoor Gabriël uiteindelijk in de gevangenis terecht gekomen is. Al kom je hier wel pas op het allerlaatst achter. De personages worden erg goed uitgewerkt, maar op de een of andere manier vond ik geen enkel personage sympathiek. Ieder personage vond ik akelige trekjes hebben en zouden geen personen zijn waar ik graag mee geconfronteerd zou worden. Ondanks deze personages zit het verhaal wel heel goed in elkaar. Want Bollé wist mij meerdere keren op het verkeerde been te zetten en iedere keer als ik dacht dat ik wist hoe het in elkaar zat, gooide hij er een plotwending doorheen, waardoor het verhaal toch weer net anders uit de verf kwam. Dit is erg goed gedaan.
Op de een of andere manier kreeg ik de kriebels van de personages. De ene kwam op mij heel erg geniepig over, de ander heel egoïstisch. Hierdoor kreeg ik geen enkele band met een van de personages, wat het lezen voor mij toch altijd prettiger maakt. Ze hadden voor mijn gevoel allemaal geheimen, en dit bleek ook inderdaad zo te zijn, waardoor ze allemaal een laagje over hun personage hadden die niet op recht over kwam. Dit is wellicht bewust gedaan, dan is het heel goed gedaan, maar omdat er geen enkel totaal onschuldig personage tussen zat, had ik geen personage waar ik echt een band mee kreeg en hierdoor las het soms wat lastiger. Maar zoals gezegd de plotwendingen en het verhaal zelf daar heeft Bollé echt werk van gemaakt en hierdoor moest ik toch steeds verder lezen en dat vind ik echt knap, want normaal gesproken als ik met geen enkel personage een klik heb, moet ik me echt door een verhaal heen worstelen en dat had ik bij dit verhaal zeker niet.
Ik zal een nieuw boek van Bollé zeker nog een kans geven, wellicht zijn dan de personages meer naar mijn smaak en ik weet zeker dat het boek dan echt een dijk van een thriller voor mij is. Nu was het net iets minder doordat de personages mij niet echt lagen.
In het najaar las ik voor de eerste keer een thriller van de Vlaamse auteur Johnny Bollé Wat ik niet deed en ik was onmiddellijk fan van zijn werk. Het boek kwam nadien bovendien op de longlist van de Hermes Thriller Award 2023 te staan. Reikhalzend keek ik dan ook uit naar zijn volgende misdaadroman Alsof ik nooit heb bestaan.
Gabriël is net vrij, na een gevangenisstraf van twintig jaar. De buitenwereld is de afgelopen jaren veranderd en hij probeert zich zo goed als mogelijk te rehabiliteren. Maar werk zoeken, een appartementje vinden, … lijkt allemaal zo evident niet.
Olivia en Hugo proberen de opvoeding van hun kinderen in goede banen te leiden. Maar Merel lijkt te ontsporen. Net wanneer zij de nodige aandacht van haar ouders het hardst nodig heeft, wordt haar jongere zusje Camille ontvoerd. Het gezin is radeloos en wanneer ze een brief krijgen waarin een zekere Wolf losgeld eist, verdenkt Olivia onmiddellijk Gabriël. Door haar werd hij namelijk beschuldigd van moord en volgens haar is hij nu uit op wraak. Zullen ze Camille tijdig kunnen redden van haar ontvoerders, en vooral is Gabriël echt wel de dader?
Alsof ik nooit heb bestaan is alweer een spannende thriller uit de pen van Johnny Bollé. De auteur neemt je mee op een rollercoaster van emoties. Zo is er Gabriël die net vrij is na twintig jaar. Binnen de vier muren van zijn cel bleef de wereld hetzelfde, maar buiten is alles veranderd. In de drukke stad lijkt alles op hem af te komen en integreren is zo makkelijk nog niet wanneer je de stempel van misdadiger hebt. Merel wordt volwassen, krijgt minder goede vrienden en is stikjaloers op haar jongere zusje. En Olivia wordt verteerd door enorme schuldgevoelens. Kortom: Bollé levert weer een knap staaltje aan sterk uitgewerkte en realistisch personages. Hij zet je ook weer aan het denken over hoe onze maatschappij ineen steekt, dit vooral via Gabriël.
De auteur heeft een fijne schrijfstijl, waarin hij weinig zal verbloemen. Personages worden eerlijk neergezet en ze zijn wie ze zijn. De omgeving waar alles zich afspeelt staat niet echt in de kijker, zodat het verhaal en zijn deelnemers op de voorgrond komen te staan. Maar bovenal weet de auteur de spanning op te bouwen. Pagina na pagina ben je als lezer benieuwd naar wat er verder zal gebeuren? Dit dankzij de perspectief wissel. Op knappe wijze weet de auteur ook je nieuwsgierigheid te prikkelen over het verleden, wat is er dan gebeurd? Waarom werd Gabriêl opgesloten in de gevangenis? Wees gewaarschuwd, want dit is een nagelbijtende thriller. Enige nadeel is dat het maar een dun boekje is, amper 250 pagina’s, je hebt het dan ook veel te snel uitgelezen. Deze auteur heeft zoveel in zijn mars en zou zonder moeite sterke literaire thrillers kunnen schrijven.
Alsof ik nooit heb bestaan is weeral een top thriller van Johnny Bollé, vol van knappe thema’s en interessante personages. 4.5 sterren
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
‘Alsof ik nooit heb bestaan’ van Johnny Bollé is een spannende thriller die je vanaf de eerste bladzijde meesleept. Lees over Lana en voel de boosheid van deze vrouw. De roman verkent thema's als schuld, wraak en vergeving en laat je nadenken over de complexiteit van menselijke relaties.
“Als hij de deur achter zich heeft gesloten, laat Gabriël zich op het bed vallen en sluit zijn ogen om aan de werkelijkheid te ontsnappen. Net zoals hij in de gevangenis zo vaak deed, beeldt hij zich een wereld in waarin Tom nog leeft. Hij fantaseert dat ze in een prachtige loft in de stad wonen, ze hebben vrienden bij de vleet. Olivia en haar gezin wonen in dezelfde straat. Tom en Gabriël zijn gelukkig en houden zielsveel van elkaar.”
Gabriel komt na twintig jaar gevangenisstraf vrij. Nota bene zijn vriendin Olivia zorgde er voor dat hij veroordeeld werd voor moord. Hij probeert zijn leven weer op de rails te krijgen, maar wordt geconfronteerd met de vooroordelen van de maatschappij. Wanneer Olivia's jongste dochter spoorloos verdwijnt, wordt Gabriel opnieuw in het vizier van de politie geplaatst. Is hij werkelijk uit op wraak, of is er meer aan de hand? Wanneer ook Olivia’s andere dochter verdwijnt is het hek van de dam en het kan alle kanten op gaan voor de betrokkenen.
Tot op het laatste moment weet je niet precies wat er aan de hand is, wat de verhoudingen tussen de personages zijn en dat levert dit spannend plot op. De personages zijn complex en realistisch, elk met hun eigen motivaties en geheimen. In cursief gedrukt volg je de gedachten van ‘Wolf’, maar wie dit is weet je pas laat in het verhaal.
“Mijn borst gaat wild op en neer, ik moet op adem komen. Verdomme! Het loopt volledig uit de hand. Hoe is Gabriël erachter gekomen? Wat doet hij hier? Het kan niet anders dan dat iemand hem heeft ingelicht.”
‘Alsof ik nooit heb bestaan’ heeft psychologische diepgang en gaat dieper in op thema's als schuld, wraak en vergeving. Deze thriller is een echte pageturner. Johnny Bollé heeft ook hier weer een heerlijke schrijfstijl laten zien waardoor je aan een stuk door blijft lezen; stoppen is geen optie!
Johnny Bollé heeft na zijn reis in feelgoodland onder naam van Aster Borg, terug gekozen om een thriller op de schrijver los te laten In 'Alsof ik nooit heb bestaan' komt Gabriel na 20 jaar weer vrij uit de gevangenis. Hij is nu wel vrij maar toch is het niet gemakkelijk om terug zijn leven in de werkelijke wereld weer op te bouwen. Hij is nieuwsgierig naar Olivia die ooit zijn beste vriendin en broer van zijn overleden vriend is. Contact met haar zoeken is uit den boze want door haar werd hij veroordeeld tot moord met voorbedachte rade. Wanneer op een dag haar jongste dochter, haar oogappel wordt ontvoerd, denkt ze onmiddellijk dat Gabriel de dader is. Maar heeft Olivia wel gelijk?...
Zoals elke keer heeft Danny, de partner van Johnny, een prachtige cover voor het boek ontworpen. De cover past perfect bij het verhaal. Een man die geboeid achter de tralies in de gevangenis zit.
Johnny schrijft heel beeldend en aangenaam. Hij moet het niet hebben van bloederige scenes maar toch slaagt hij er telkens opnieuw in om de spanning op te bouwen. De korte hoofdstukken, het afwisselen van het heden en het verleden, het verhaal dat door de verschillende personages wordt verteld, dragen bij tot het opdrijven van de spanning. Het boek laat je nauwelijks los omdat je telkens je een hoofdstuk beëindigt, echt wil weten hoe het verder gaat. Johnny triggert de lezer om ook op zoek te gaan naar de dader. Als je denkt dat je weet wie de dader is, kom je weer bedrogen uit. Hij is een meester in de plotwendingen. Dit boek is terug een pareltje. Ik kijk al uit naar Johnny's volgend boek een thriller of een roman, het maakt me niet uit. Johnny's boeken zijn altijd heel leuk om te lezen.
Het boek Wat ik niet deed van Johnny Bollé is gisteren uitgeroepen tot de nummer twee van de beste vrouwenthrillers van 2022. Ik schreef in november over het boek “Johnny Bollé weet in een paar zinnen de personages en hun karakters neer te zetten. Daarnaast kan hij met verschillende plotwendingen de lezer steeds weer verrassen.”
Dit jaar schreef hij wederom een thriller Alsof ik nooit heb bestaan en terwijl Johnny in spanning wachtte op de uitslag van @vrouwenthrillers zat ik vol spanning zijn boek te lezen.
Het verhaal gaat over Gabriel die na 20 jaar gevangenisstraf weer vrij komt en zijn leven weer op de rit krijgt. Het andere verhaal gaat over Olivia wiens leven in stukken uiteenvalt na de ontvoering van haar dochter. Zij is ervan overtuigd dat Gabriel wraak wil nemen omdat zij ervoor heeft gezorgd dat hij in de gevangenis belandde.
Mijn borst gaat wild op en neer, ik moet op adem komen. Verdomme! Het loopt volledig uit de hand.
Johnny Bollé weet de spanning goed op te bouwen, de hoofdpersonen komen op het juiste moment tot de conclusie wie de dader zal zijn en dat verhoogt net de spanning. En dan is het er nog niet. Op weg naar het plot raapt de hoofdpersoon een tak op om nog te kijken of die als zwaard gebruikt kan worden in zijn strijd terwijl er eerdere gesprekken door zijn hoofd gaan…
Hij maakt echte personen van zijn fictieve personages, mensen die worstelen met gevoelens en gedachten maar hij maakt het niet zo complex dat het onoverzichtelijk wordt. Dat is ook te danken aan de duidelijke hoofdstuk indeling en titels van de hoofdstukken. Het einde zorgt voor tranen bij de karakters en de lezer want Johnny Bollé heeft wederom een thriller geschreven waarbij het beste tot het laatste bewaard wordt.
Voor uitgever Letterrijn mocht ik Alsof ik nooit heb bestaan van Johnnie Bollé proeflezen en dat was zeker een plezierige leeservaring. Gabriël heeft lange tijd in de gevangenis doorgebracht en kreeg weinig tot geen bezoek. Het leek alsof hij voor de buitenwereld niet meer bestond. Na zijn detentie probeert hij onopvallend door het leven te gaan om zo weinig mogelijk op te vallen. Het is een verborgen verleden die hij niet meer kan uitwissen. Ook bestond hij niet voor zijn moeder, de dood van zijn zusje en zijn vader lieten diepe wonden achter. Toen Gabriël vertelde over zijn homoseksualiteit bestond hij ook niet meer voor zijn moeder. Hoe kan Gabriël verder gaan met zijn leven als zijn grote liefde ook niet meer leeft?
Het is een boeiend en spannend boek. Er wordt gewerkt met perspectiefwisseling en de verschillende tijdvakken passen ook heel goed bij het verhaal. Op deze manier leer je Gabriël goed kennen en krijg je een goed beeld van wat er twintig jaar geleden is gebeurd. Olivia de jeugdvriendin van Gabriël speelt een grote rol in het verhaal. Door haar toedoen belandt Gabriël in de gevangenis. Olivia is getrouwd met haar jeugdliefde Hugo en heeft genoeg te stellen met haar oudste dochter Merel. Dan wordt plotseling hun jongste dochtertje Camille ontvoerd en iemand genaamd Wolf eist de ontvoering op. Al gauw wordt Gabriël verdacht. Bollé schrijft beeldend en de personages zijn aansprekend. Op het laatst zit er nog een fraaie plotwending die ik niet aan zag komen. Johnnie Bollé laat zien dat hij een auteur is die weet hoe hij de lezer kan boeien. Letterrijn en Alexander Roessen bedankt voor het beschikbaar stellen van deze thriller.
Via een leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek alsof ik nooit heb bestaan, geschreven door Johnny Bollé, gelezen. Waar gaat het boek over? Gabriel komt na een gevangenisstraf van 20 jaar vrij. Hij probeert hierna weer in de maatschappij te integreren. Hij vindt weer een kamer bij een oudere huisbaas, met wie hij een goed contact opbouwt. Ook heeft Gabriel weer een baan, maar ondanks dat hij zijn best doet om integreren heeft hijhet verleden nooit helemaal kunnen loslaten. Hij blijft een bijzondere interesse in het leven van Olivia en haar gezin houden. Zij was niet alleen zijn beste vriendin en de zus van zijn beste vriend, maar zij heeft er ook voor gezorgd dat Gabriel werd veroordeeld voor moord. Dan verdwijnt de jongste dochter van Olivia spoorloos. Olivia en haar man zijn radeloos. Lukt het uiteindelijk om hun dochter weer te vinden en wat heeft Gabriel hiermee te maken? De hoofdstukken zijn kort en zijn afwisselend in het heden maar ook in het verleden geschreven en vanuit het oog van de verschillende hoofdrolspelers in het boek. Als lezer kreeg ik hierdoor een goed beeld van wat er in het verleden heeft afgespeeld en waarom een ieder reageert/handelt zoals hij/zij doet. Tot het laatst blijft het boek spannend en is het onduidelijk wie het heeft gedaan.
Gabriel staat aan de gevangenispoort. Eindelijk vrij. Op zijn 19 de werd hij door toedoen van zijn vriendin Olivia veroordeeld tot 20 jaar gevangenisstraf. Hij heeft nooit echt vrijheid gekend want in zijn jeugd voelde hij zich gevangen door zijn moeder die hem volledig opeiste. Eventjes voelde hij zich vrij en gelukkig en .... toen sloeg het noodlot toe. Het verhaal heeft 2 verhaallijnen. In het heden en het verleden volgen we Gabriël en Olivia. Ik voelde meer mee met het personage Gabriël en leefde zo met hem mee. Wanneer in het heden het jongste dochtertje van Olivia ontvoerd wordt is Olivia ervan overtuigd dat Gabriël de dader is. Van begin tot het einde zat ik vol spanning te lezen. Er waren momenten dat ik totaal niet meer mee was en dacht, hoe zit dat hier nu allemaal tot de puzzelstukken eindelijk hun plaats vonden. Ik heb het boek heel graag gelezen en kan het dan ook aan iedereen aanraden om het te lezen.