‘De Hemel op Aarde conferentie’ van Kees Postma is het fictionele dagboek van dominee David Keizer, die een uitnodiging ontvangt om op de jaarlijkse Hemel op Aarde conferentie te spreken. Open en eerlijk schrijft hij over hilarische situaties waarin hij terechtkomt. Het lachen vergaat hem echter wanneer de kleine Salomé ernstig ziek wordt en een mysterieuze bezoeker meer vragen oplevert dan antwoorden.
In dit wonderlijke dagboek wordt duidelijk dat de hemel de aarde raakt, maar niet altijd zoals wij dat graag zouden willen. Een wonderlijk, met humor geschreven dagboek over genezing, gebrokenheid en geestelijke groei vanuit de puinhopen van het dagelijkse bestaan.
Kees Postma (1982) is a pastor and church planter. He and his wife and four kids live in the rural Northern part of Holland called Friesland where he pastors a Baptist church. Next to that he works for European Christain Mission, helping churches plant new churches. His favorite movie of all time is Dumb and Dumber and he loves the harmonies of the Everly Brothers, the thought provoking lyrics of Andrew Peterson and the fact that he is and always will be a sinner saved by grace.
Een boek dat als satire lijkt te beginnen, maar vervolgens pure werkelijkheid laat zien. De eerlijkheid van dit boek is hilarisch, herkenbaar en liefdevol. 'Als God door een ezel kan spreken, kan Hij het vast ook door mij' - de humor en herkenbaarheid van dit boek in 1 zin. De combinatie tussen geloof en lijden die ook in dit boek gemaakt wordt, is ontroerend en brengt je dichter bij de Liefde Zelf.
Het is wennen om naast serieuze meditaties over verhalen en teksten uit de Bijbel kennis te nemen van een lichtvoetiger omgang met de Heilige Schrift. Maar het vormt wel een mooie combinatie die veel leesplezier verschaft. Een gedegen Bijbelkennis en inzicht in de kerkelijke praktijk zijn een plus om van de humoristische gebeurtenissen ten volle te genieten.
Zo op het eerste gezicht lijkt het een verhaal met flauwe humor, maar onder die laag zit een diepere boodschap die ik heel mooi vond. Niet alle plooien worden gladgestreken aan deze kant, omdat God ons dat niet beloofd heeft. Mij raakte de boodschap persoonlijk omdat ik vorig jaar een vriendin ben verloren na jaren van ziekte. Ik vond het prachtig, maar dat is uiteraard persoonlijk en ik snap dat niet iedereen het verhaal kan waarderen😉
Een ontroerend, gelaagd en bijtijds grappig verhaal dat doet denken aan De Uitnodiging van Paul W. Young. De lijstjes met (flauwe) grapjes vond ik wat gekunsteld het verhaal ingeschreven.
Humor en diepgang. Het zit allebei in dit boek. Om sommige gedeelten hard geschaterd, terwijl andere gedeelten verdrietig waren, maar niet zonder hoop. Ik blijf het wel moeilijk vinden hoever je mag gaan met humor en het werk van God. Ik ben er nog niet uit. Bij sommige gedeelten vond ik het wel erg gaan en vroeg me af of het niet blasfemisch was. Het boek houdt een spiegel voor. Waar gaat het nu werkelijk om in het leven.
Een glimlach en een traan, stil staand bij wat geloof voor mij betekent, dat is wat het boek me bracht. Het begin zorgt voor glimlachen om een eigenwijze dominee en zijn ideeën en ervaringen. Maar naarmate je verder gaat maakt het boek je stiller, al blijven de dagelijkse gebeurtenissen van de dominee voor luchtbelletjes zorgen in het verhaal. Geloven en aan de rand van je geloof staan. De ene blijft rechtop staan, de andere struikelt. Is er dan Iemand die je vasthoudt? Een dolkomisch en tegelijk intriest en hoopvol verhaal met stukken waar ik veel aan had en stukken die minder raakten. Zoals het leven zelf. Is dit echt? Kan dit echt? Lees en denk na.