"Σε όλη τη γη, στην Ασία, στην Ινδονησία, στην Αυστραλία, στην Αφρική, στην Ευρώπη, ανακαλύπτονται κάθε μέρα σκελετοί και κρανία ανθρώπων που ζήσανε εδώ και πενήντα χιλιάδες χρόνια, ακόμα και παραπάνω. Βγαίνουνε, λοιπόν, οι σοφοί και λένε ό, τι θέλουνε για τούτους τους πρωτόγονους προγόνους μας. Θεωρίες, μελέτες, συμπεράσματα, διατυπώσεις. Κι εμείς τα διαβάζουμε κι ανοίγουμε το στόμα, "τσ, τσ, τσ", "για δες κάτι πράγματα" και καμαρώνουμε που γίναμε πολιτισμένοι και. . . δεν τρωγόμαστε μεταξύ μας σαν και κείνους. . . Στην πραγματικότητα, τρωγόμαστε, έτσι είναι ο νόμος "ο θάνατός σου η ζωή μου", με τη διαφορά ότι τώρα τρωγόμαστε με τρόπο κι όχι "βάρβαρα", σαν τότε. Εξελιχτήκαμε. Κι ενώ σ' όλη τη γη, υπάρχουνε αποδείξεις ότι ζήσανε άνθρωποι, που ξεφυτρώσανε από την ίδια τη γη, "χους εκ χοός", χώμα από χώμα, που λένε τα θρησκευτικά βιβλία, στην Αμερική δεν βρέθηκε τίποτα". (ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ)
Απολαυστικός και διδακτικός Τσιφόρος. Έχει κάποιες ανακρίβειες και αρκετές παραλείψεις, αλλά είναι μια ευχάριστη εισαγωγή στην ιστορία των ΗΠΑ που βοηθά να καταλάβουμε γιατί οι Αμερικανοί είναι τόσο κοντά σε εμάς τους Ευρωπαίους και ταυτόχρονα διαφέρουν και τόσο πολύ. Χρήσιμο, χαριτωμένο, ευκολοδιάβαστο και με χιούμορ.
ΤΣΙΦΟΡΕ ΛΑΤΡΕΥΤΕ, ΜΟΥ ΤΑ ΧΑΛΑΣΕΣ ΜΕ ΤΑ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΑ ΣΟΥ ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ. ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ 4 ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ ΑΛΛΑ Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΕΚΦΑΝΣΗ ΤΟΥ, Μ'ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΑ ΜΑΛΑ. 1 ΑΣΤΕΡΑΚΙ ΛΟΙΠΟΝ...
Θα έπαιρνε 4 αστεράκια αν δεν είχε μέσα τον άκρατο και αηδιαστικό ρατσισμό προς τους μαύρους. Η από το πουθενά εμφάνιση αυτού μου χάλασε τόσο το βιβλίο που η ανάγνωση των τελευταίων 70 σελίδων μετατράπηκε σε άθλο.
Τσιφόρος και επιστημονική ιστοριογραφία, δε πάνε μαζί. Για κάποιον αδαή, είναι μια καλή εισαγωγή στην ιστορία αυτής της χώρας. Για τον απαιτητικό αναγνώστη όμως, δεν ενδείκνυται. Στα συν το ότι διαβάζετε απνευστί. Στα μείον, τα ρατσιστικά σχόλια απέναντι στους μαύρους.
Πληροφορίες πολλές που δεν ήξερα για τις ΗΠΑ,τις έμαθα εδώ.Το ρατσιστικό σχόλιο που με χάλασε και το παράτησα για καιρό μετά το βιβλιο,χαιρομαι που το πρόσεξαν πολλοι εδω.Δεν δικαιολογείται ο Τσιφόρος λόγω εποχής(δεκ.'60)αφού τότε γινόταν αγώνας υπέρ των δικαιωμάτων των Αφροαμερικανών.!Και μάλιστα ,ο ίδιος όντας καλλιτέχνης θα μπορούσε να αναφέρει τουλάχιστον την πρωτοπορία των μαύρων στην Μουσική,βλέπε Jazz,π.χ.Εχει και λάθη αλλού...Για τον μισογυνισμό,δεν είναι καθαρά μαύρο-ασπρο η φάση μαζί του.161-164σελ. λόγου χάρη,εξυμνεί της Αμερικανίδες.Αυτο που καταλαβαίνω κι από άλλα έργα του,ειναι πως σιχαινεται τις θείτσες!Αυτές που το παίζαν μυξοπαρθενες,κτλ τότε μόνο και μόνο για να βολευτοθν σε ένα γάμο που ο κουβαλητης άντρας θα τις έφερνε τα μπουγιουρντια.Σαν τη Χοντρή του Θησαυρού ,ένα πράμα.Αντιθετα, αγαπούσε πολύ τις γυναίκες -μαγκακια,τις βιοπαλαιστριες που δεν έψαχναν τον sugar daddy.Φσινετσι κι από τις ταινίες του αυτό(Η Ωραία των Αθηνών).
Ευκολοδιάβαστο βιβλίο, για να πάρεις μια ιδέα της Αμερικάνικης ιστορίας. Το χιούμορ του το κάνουν ακόμα πιο ευκολοδιάβαστο, χωρίς να είναι επαναλαμβανόμενο και κουραστικό όπως σε κάποια άλλα του βιβλία. Τα ρατσιστικά του σχόλια του στερούν 2 αστεράκια.
Με τον Τσιφόρο διασκεδάζεις και μαθαίνεις. Σχεδόν στο ίδιο μοτίβο κι αυτό με την Ιστορία της Αγγλίας και της Γαλλίας αλλά σαφώς λιγότερο εμπνευσμένο. Ή βαριόταν ή απλά δεν γούσταρε την ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, τι να πω
Αγαπώ τον τρόπο που ο Τσιφόρος μεταχειρίζεται τις λέξεις και τους ήρωες (φανταστικούς και πραγματικούς). Το βιβλίο έχει κάποιες επαναλήψεις ωστόσο, εξού και το 4αρι.
Το βιβλίο προσφέρει έναν ιδιαίτερο τρόπο αφήγησης της ιστορίας των Ηνωμένων Πολιτειών, μια προσέγγιση που καταφέρνει να μην σε κάνει να βαρεθείς. Εστιάζει στη δημιουργία ενός έθνους που βασίζεται σε μια καινούργια νοοτροπία: δεν τους νοιάζει ποιος είναι ο πατέρας σου ή από πού έρχεσαι, μόνο οι ικανότητες σου και πόσα χρήματα μπορείς να βγάλεις. Έτσι κοστολογείται η αξία σου. Ο Τσιφόρος θέλει να αναλύσει πώς αυτή η νοοτροπία διαμόρφωσε την πιο αξιοζήλευτη δύναμη στον κόσμο. Το νόημα είναι μια κριτική ματιά στην αμερικανική ψυχοσύνθεση, όπου η δημιουργικότητα και οι εφευρέσεις είναι πρωτοπόρες, αλλά οι τέχνες και τα γράμματα μένουν σε δεύτερη μοίρα. Αναδεικνύει επίσης την ιδέα ότι κυβερνήσεις και πρόεδροι είναι ουσιαστικά μαριονέτες, καθώς άλλοι, πιο ισχυροί, κινούν τα νήματα από πίσω. Η γραφή είναι πολύ ευκολοδιάβαστη και, νομίζω, αντικειμενική στην παρουσίαση των γεγονότων. Αν εξαιρέσεις τη σωρεία ονομάτων, η αφήγηση ρέει αβίαστα και διατηρεί το ενδιαφέρον. Ο Τσιφόρος χρησιμοποιεί ένα ύφος που κάνει την ιστορία προσιτή ακόμα και σε όσους δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με την αμερικανική ιστορία. Οι χαρακτήρες είναι ιστορικές φιγούρες, από τους ιδρυτές πατέρες μέχρι τους προέδρους-μαριονέτες. Παρουσιάζονται ως φορείς μιας ιδεολογίας που εστιάζει στην πράξη και το αποτέλεσμα. Ο πραγματικός πρωταγωνιστής είναι ο ίδιος ο αμερικανικός λαός, ως μια νέα "ράτσα" ανθρώπων που κοστολογούνται με βάση την οικονομική τους επιτυχία. Είναι ένα βιβλίο που προσφέρει μια ενδιαφέρουσα και γρήγορη εισαγωγή στην ιστορία των ΗΠΑ. Παρά το γεγονός ότι ορισμένες αναλύσεις είναι μάλλον απλοϊκές και η σωρεία ονομάτων κουράζει, η αντικειμενικότητα και ο ιδιαίτερος τρόπος αφήγησης υπολογίζονται στα συν . Μια ενδιαφέρουσα, αν και επιφανειακή ματιά .