Jump to ratings and reviews
Rate this book

ฉากและชีวิต

Rate this book

Paperback

1 person is currently reading
27 people want to read

About the author

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
8 (34%)
4 stars
7 (30%)
3 stars
6 (26%)
2 stars
2 (8%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
Profile Image for Ongorn.
61 reviews29 followers
June 30, 2015
วัฒน์ เป็นนักเขียนในดวงใจเรามาตั้งแต่มัธยม
เรื่องสุดท้ายที่ได้อ่านคือมนตร์รักทรานซิสเตอร์ ซึ่งก็ผ่านไปเป็นสิบปีแล้วมั้ง
ไม่ได้ไปคุ้ยมาเทียบกับเล่มนี้ แต่รู้สึกได้ว่าสำนวนไม่เหมือนเดิม
น่าจะเป็นความจงใจที่จะเขียนเรื่องนี้ด้วยสำนวนของ "ผม" ซึ่งเป็นคนเล่าเรื่อง
ชวนให้คนอ่านรู้สึกว่า สำนวนที่ใช้เล่า ก็คงเหมือนกับที่ "ผม" ได้ยินแม่/ลูกป้า/น้าปอง "เม้าท์" ให้ฟังนั่นเอง

ความโดดเด่นของเรื่องนี้คือ "ฉาก" ที่ฉายอยู่ด้านหลังเรื่องเล่า
ทำให้คนอ่านที่เป็นคนเมือง เห็นภาพจังหวัดชานกรุงช่วงต้นยุคอุตสาหกรรมอย่างแจ่มชัดยิ่งกว่าเรื่องไหนๆ
ส่วน "ชีวิต" นั้นเล่า ก็ฉูดฉาดกันทุกคนไม่ว่าจะตัวเอกหรือตัวประกอบ
อีกทั้งความสมจริงของเรื่องราว จากสายตานักเขียนที่ผ่านชีวิตมาจนถึงวัยที่เข้าใจโลก
...อ่านแล้วรู้สึกเหมือนพวกเขาเหล่านั้นมีตัวตนอยู่จริง
Profile Image for เอกภพ สิทธิวรรณธนะ.
Author 6 books36 followers
January 16, 2016
คือนิยายรักชนบทละมุนละม่อมหอมพญาสัตบรรณ กรุ่นไอดินกลิ่นคลองที่ผู้คนยังเป็นมิตรและโอบอุ้มกันและกัน เนื่อเรื่องส่วนใหญ่บรรยายฉากอดีตอันหอมหวลและชีวิตรักสามัญอันซาบซึ้ง สาละวันอยู่กับความผิดหวัง สมหวัง แพ้ชนะสลับกันไปครั้งแล้วครั้งเล่า

อีกครั้งที่ความรักมอบความหวังผู้คนจนมากล้นพลังกระทำการใหญ่ อีกครั้งที่ความรักทำลายชีวิตคนจนป่นปี้มอดไหม้เช่นกัน แต่แล้วด้วยการให้อภัย และเวลาที่ยาวนานพอก็ทำให้ใครหลายคนได้เรียนรู้ หรือไม่ตรอมตรมจนกระทั่งล้มหายตายจาก

ฉากและชีวิตอนิจจังจึงวนเวียนอยู่ในนิยายเล่มนี้

มันเกือบจะกลายเป็นนิยายโรแมนติกผู้เขียนเลือกหยิบเฉพาะฉากชนบทอันไม่แปรผัน ฉากที่แม่น้ำลำคลองสมบูรณ์ดี ฉากที่ผู้คนมีมิตรไมตรีและใสซื่อ ฉากที่ชุมชนยังไม่มีไฟฟ้า ถนนลูกรังหรือลาดยาง แหละโรงงานอุตสาหกรรมน้ำเสียเข้าถึง ฉากที่ความบันเทิงจำกัดเพียงลิเก งานเห่เรือ เทศกาลงานวัดประจำปี

แต่ด้วยความที่ฉากและชีวิตผนวกเอาความเป็นเมืองเข้ามา นิยายเล่มนี้จึงกลายเป็นวรรณกรรมสัจจนิยม และเกือบจะเป็นโศกอนาฏกรรมอยู่กลายๆ

ด้วยความเป็นเมืองที่ผมเชื่อมโยงนี้เอง ฉากและชีวิตจึงได้มอบความเศร้าลืก เพราะดูเหมือนผมมีส่วนร่วมในการทำลายฉากที่สวยงาม พรากชีวิตที่เรียบง่ายเช่นตัวละครในเรื่องไปตลอดกาล

...ปลิดปลิวไป ไม่หวนคืนอีก
Profile Image for top..
511 reviews116 followers
July 15, 2015
น้ำตาเอ่อตอนจบ ... ถึงจะเจอระเบิดตูมใหญ่ตอนใกล้ฝั่ง แต่ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป เล่มนี้รูปแบบการเล่าเรื่องต่างจากมนต์รักฯ แต่เอาดีๆ มันมีพลังให้หวนคิดถึงบ้านเก่ามากกว่าเรื่องแรก
Displaying 1 - 4 of 4 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.