Βρισκόμαστε στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Τζώρτζης και η Ασημίνα μεγαλώνουν στη Σύρο και αγαπιούνται από παιδιά. Όταν ο Τζώρτζης αναλαμβάνει την επιχείρηση του παππού του και μπορεί πια να παντρευτεί την αγαπημένη του, πέφτει θύμα απαγωγής από πειρατές. Ύστερα από χρόνια καταφέρνει να απελευθερωθεί και επιστρέφοντας στη Σύρο πιάνει ξανά τα ηνία της επιχείρησής του και απολύει τον άνθρωπο που είχε οργανώσει την απαγωγή του για να σφετεριστεί τη θέση του. Ο Τζώρτζης και η Ασημίνα μπορούν επιτέλους να παντρευτούν αλλά η ευτυχία τους δεν κρατάει πολύ, γιατί η κακιά μοίρα της Ασημίνας τη ρίχνει στο χαρέμι του σουλτάνου. Κι από εκεί μόνο μια γυναίκα νεκρή μπορεί να βγει. Κι όμως... Η ιστορία συνεχίζεται, και στην Αλεξάνδρεια ξεδιπλώνεται ακόμα μια ιστορία αγάπης.
Εν τάχει. Γράψιμο: αδιάφορο. Λογοτεχνική αξία: Ασφαλώς θα αστειεύεστε. Ανάπτυξη χαρακτήρων: Απο μέτρια εως ψιλο-καλούτσικη. Πειστικότητα σεναρίου: Ανεκτή (εκτός από το σημείο με την απαγωγή απο τους κουρσάρους και τον εγκλεισμό στο χαρέμι, όπου γελά και το παρδαλό κατσίκι.) Ομως γενικά η πλοκή με κράτησε και με διασκέδασε, εξ ου και τα 4 αστεράκια.
Miα πολύ όμορφη και ρομαντική ιστορία που σε ταξιδεύει σε άλλες εποχές.Καλογραμμένο βιβλίο με ωραίες περιγραφές χωρίς άσκοπες επαναλήψεις και η ανάγνωση να κυλά γρήγορα και φυσικά μέ ένα αίσιο τέλος.Μπράβο στην κυρία Πανταζή.Αν σας αρέσουν οι ρομαντιές ιστορίες και εποχής σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Δύο μέρες. Τόσο χρειάστηκε για να με ταξιδέψει αυτό το βιβλίο σε τόπους τόσο κοντινούς στη μνήμη του Έλληνα. Νοσταλγικές εικόνες μέσα από ένα αχνό φως. Χαρακτήρες δυνατοί, σεμνοί και μηνύματα σημαντικά για το σημερινό αναγνώστη (οικεγενειακοί δεσμοί, πίστη, συντροφική αγάπη). Σίγουρα το καλύτερο βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου τα τελευταία δύο χρόνια!
Διαβάζετε ευχάριστα σαν παραμύθι μιας και η συγγραφέας καταφέρνει να συνδυάσει αρμονικά την αληθινή ιστορία της προγόνου της με την μυθοπλασία. Έτσι παρασύρεσαι σε άλλες εποχές και ταξιδεύεις ποτέ στη Σύρο ποτέ στην Πόλη και μετά στην Αλεξάνδρεια. Νοσταλγικές, ρομαντικές εικόνες που σε δυσκολεύουν να σταματήσεις το διάβασμα πριν φτάσεις στο τέλος. Κάτι μου θύμισε η ιστορία με τον Σαγιεντ αλλά μετά από τόσα βιβλία.... παρθενογένεση σίγουρα δεν υπάρχει...
Ζωή σαν παραμύθι! Πόνεσα με τους ήρωες κ τσαντίστηκα! Το έχει,η συγγραφέας, άλλη μία φορά έχω τσαντιστεί με ήρωα βιβλίου. Φανταστικό παραμύθι,που άρχισε όμως, όχι μια νύχτα, αλλά μια ημέρα. Δλδ η πραγματικότητα, "έκλεψε" από τα όνειρα κ τους "εφιάλτες" κ νίκησε.. Διαβάζεται απνευστί!