Στην άκρη του κόσμου

by Γιώργος Ξενάριος

ΠΩΣ EINAI ΣE KAΘE NEYMA ΠOY ΣE KAΛEI EΣY NA ΦEYΓEIΣ OΛOENA ΠIO MAKPIA XΩPIΣ NA AΦHNEIΣ ΠIΣΩ ΣOY ΔYO ΛEΞEIΣ, NA ΛEΣ EΣTΩ ENA ΨEMA. KAI ΦEYΓEIΣ ΔIXΩΣ MNHMH, XΩPIΣ NA KOITAΞEIΣ ΠIΣΩ. APXEΣ TOY 20OY AIΩNA. ΣE MIA ΠOΛH TOY ΠEΛOΠONNHΣIAKOY NOTOY ΞEΣΠAEI MIA AΓNΩΣTH EΠIΔHMIA. OI KATOIKOI THΣ, ΘIAΣOΣ ENOΣ ΠOΛYXPΩMOY TΣIPKOY, ΦEYΓOYN ANAZHTΩNTAΣ TH ΣΩTHPIA. ΣTO METAIXMIO ΠIΘANOY KAI AΠIΘANOY, ΠPAΓMATIKOY KAI ΦANTAΣTIKOY, O ΠΛHΘYΣMOΣ TΩN AΛYKΩN, ENA TEPAΣTIO ANΘPΩΠINO MΠOYΛOYKI, ANAZHTEI TH ΔIKH TOY ΓH THΣ EΠAΓΓEΛIAΣ. ΣTHN ΠOPEIA TOYΣ ME ΣYNOΔOIΠOPO TON ΘANATO, EPΩTEΣ, ΠAΘH KAI ΣYΓKPOYΣEIΣ ΓENNIOYNTAI.ΣE MIA ΦANTAΣTIKH EΛΛAΔA, ME ΦONTO TIΣ TEXNOΛOΓIKEΣ ANAKAΛYΨEIΣ THΣ EΠOXHΣ (THΛEΦΩNO, AYTOKINHTO, KINHMATOΓPAΦOΣ, K.ΛΠ.), O ΠPΩTAΓΩNIΣTHΣ TOY BIBΛIOY KAΘOPIZEI TH ΔIAΔPOMH TΩN ΦYΓAΔΩN KAI MEΣΩ AYTHΣ EΞAΓNIZETAI. ΣTO BAΘOΣ TOY ΠINAKA, OI BAΛKANIKOI ΠOΛEMOI.

384 pages, Paperback

First published November 1, 2011

About the author

Ο Γιώργος Ξενάριος (συγγραφέας, κριτικός, μεταφραστής, αρθρογράφος) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959. Το πρώτο του βιβλίο εκδόθηκε το 1990 ("Η πτώση του Κωνσταντίνου", εκδ. Καστανιώτη). Ακολούθησαν: "Οι δίδυμοι" (εκδ. Καστανιώτη, 1994), "Σμιλεύοντας το φως" (εκδ. Καστανιώτη, 2001, βραχεία λίστα Βραβείου "Διαβάζω") και "Στην άκρη του κόσμου" (εκδ. Κέδρος, 2011, βραχεία λίστα Κρατικού Βραβείου Μυθιστορήματος και βραχεία λίστα Βραβείου "Διαβάζω").
Ως κριτικός συνεργάστηκε με το ένθετο "Βιβλιοθήκη" της "Ελευθεροτυπίας" (2000-2009) και με το "Διαβάζω" (2005-2012), ενώ διατηρούσε μόνιμη στήλη στο περιοδικό "Έξοδος" (2007-2010). Παράλληλα, κείμενά του (άρθρα, σχόλια, κριτικές) δημοσιεύονται τακτικά σε εφημερίδες ("Βήμα", "Καθημερινή" κλπ.) και σε λογοτεχνικά περιοδικά ("Το Δέντρο", "Η Λέξη" κλπ.).
Ως μεταφραστής έχει μεταφράσει πάνω από 20 τίτλους από τα γαλλικά, εκ των οποίων δύο (ο "Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου" του Φλωμπέρ [εκδ. Ελληνικά Γράμματα, 2006] και οι "Σαρκοβόρες ιστορίες" του Μπερνάρ Κιρινί [εκδ. Μεταίχμιο, 2010]) ήταν στη βραχεία λίστα του Βραβείου Μετάφρασης του ΕΚΕΜΕΛ.
Έχει διδάξει δημιουργική γραφή στο Αμερικανικό Κολλέγιο της Αγίας Παρασκευής-Deree (2003-2006), ενώ οργάνωσε και ήταν ο βασικός εισηγητής του σεμιναρίου δημιουργικής γραφής στις Εκδόσεις Μεταίχμιο (2006-2010). Επίσης δίδαξε λογοτεχνική μετάφραση (από τα γαλλικά) στο Γαλλικό Ινστιτούτο και στο ΕΚΕΜΕΛ (2000-2003). Από το 2011 μέχρι το 2014 δίδαξε δημιουργική γραφή στο Μεταπτυχιακό Τμήμα Δημιουργικής Γραφής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.
Γενικός γραμματέας της Εταιρείας Συγγραφέων (2007-2010), της οποίας είναι μέλος από το 2002, ενώ διετέλεσε μέλος, ως εκπρόσωπος της Ελλάδας, της κριτικής επιτροπής του βραβείου Balcanica (2011). Μέλος της επιτροπής Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων (2012-2013).

Reviews

[Κατερίνα Μαλακατέ · Rating 4 out of 5]

Ένα τολμηρό βιβλίο είναι το «Στην άκρη του κόσμου» του Γιώργου Ξενάριου. Μια επιτυχημένη ιστορική στρέβλωση, με μια γραφή που δεν μασά τα λόγια της και αρχική ιδέα ζηλευτή.


http://www.diavazontas.blogspot.gr/20...

Στις αρχές του 20ου αιώνα, ενώ ακόμα μαίνονται οι Βαλκανικοί, σε μια φανταστική κωμόπολη της Πελοποννήσου, τις Αλυκές, ξεσπά επιδημία χολέρας. Οι άνθρωποι αρχίζουν να πεθαίνουν με τρόπο εντυπωσιακό μες στη μέση του δρόμου κι έτσι οι ηγέτες του τόπου, γιατροί και προύχοντες, στην αρχή αποφασίζουν την καραντίνα, έπειτα τη Φυγή. Οι Μέτοικοι των Αλυκών διασχίζουν σχεδόν όλη την Πελοπόννησο, αποδεκατισμένοι από την Πείνα, την Κούραση και την Ασθένεια, για να βρεθούν στην Τρίπολη όπου ένας στρατιωτικός ιατρός ονόματι Αλέξανδρος Σχινάς θα τους δώσει το πολυπόθητο φάρμακο και θα τους οδηγήσει στην σωτηρία. Ιστορικό πρόσωπο μοναχά ο Σχινάς που όμως δεν ήταν στρατιωτικός ιατρός, μόνο φονέας του βασιλιά.

Η ιδέα του μυθιστορήματος είναι μοντέρνα, ο χειρισμός της θηριωδίας του πολέμου και της αρρώστιας γίνεται χωρίς ο συγγραφέας να κολλά στα προσχήματα με τρόπο σαφή και ειλικρινή – ο θάνατος, ο φόνος, ο βιασμός είναι σκηνές δυνατές και ολοζώντανες. Από την άλλη μου έλειψε μες στην πανσπερμία των χαρακτήρων ένας κεντρικός για να ταυτιστώ. Όσο για τη γλώσσα, στυλιζαρισμένη για να ταιριάζει στην ιστορική στιγμή, κάποιες στιγμές μου φάνηκε με την συνεχή επανάληψη των οιονεί και οσημέραι κάπως σαν δικηγορίστικη. Μα αυτά είναι πταίσματα μπρος στο εύρος των ιδεών και την ανάγκη της ελληνικής λογοτεχνίας για βιβλία σαν κι αυτό, που δεν αγνοούν την παγκόσμια παραγωγή, που δεν θέλουν να μείνουν στην στενή ελληνική αγορά, χωρίς να χάνουν την ελληνικότητά τους.

Υ.Γ. Ο τίτλος μου φάνηκε συνηθισμένος, κάπως σαν ανάξιος για ένα βιβλίο που θα έπρεπε να διατυμπανίζει την διαφορετικότητά του.

[Christina Liveri · Rating 5 out of 5]

Χιλιόμετρα χρόνου και τόπου που διανίστηκαν (;) ή κατασκευάστηκαν μέσα σ' ένα ετοιμοθάνατο μυαλό...
Δύσκολο, σκληρό, αληθινό βιβλίο, γεγονός που το κάνει ακόμα ελκυστικότερο.
Γυμνή ιστορία όπου η ματαιότητα της ζωής ακροβατεί σε μια επίδειξη άχρονης λογικής.
Θρησκεία και όραμα ισοπεδώνουν την αυθεντία και της αποκαλύπτουν την ανθρώπινη υπόσταση που κρύβει βαθειά μέσα της. Υπέροχοκύριε Ξενάριε!

[Caterina · Rating 3 out of 5]

Ένα βιβλίο με μάλλον παραπλανητική περίληψη στο οπισθόφυλλο. Δε σε προετοιμάζει με τίποτα για αυτό που σε περιμένει απ' τις πρώτες κιόλας σελίδες ανάγνωσης! Ήμουν ετοιμη να το παρατήσω από την αρχή, αλλά κάτι με κράτησε να διαβάζω, και να διαβάζω, και να διαβάζω, για να δω τι θα γίνει μετά. Με κάποιον περίεργο τρόπο - να είναι η ιδιάζουσα γραφή, να είναι το τραγικό της όλης υπόθεσης που θέλεις να δοθεί μια απελευθερωτική λύση στις απίστευτες ταλαιπωρίες των Μετοίκων, ένα λυτρωτικό τέλος, όποιο κι αν είναι αυτό; - και λίγο η διαστροφική ματιά ενός περίεργου που κοιτάζει από την κλειδαρότρυπα, εκ του ασφαλούς, μου κράτησε το ενδιαφέρον. Πολλη βία, πολύ αίμα, πολύ θανατικό, θέλει γερό στομάχι για να συνεχίσεις να διαβάζεις. Θα μπορούσες να το πεις και μυθιστόρημα τρόμου, σπλάτερ όμως, όχι ψυχολογικος τρόμος και "μπου, το φάντασμα"! Μπερδεύεται λίγο και η κατάσταση με τον πόλεμο και τις πολιτικές εξελίξεις - που δεν είναι το δυνατό μου σημείο, ομολογώ, έψαξα στο νετ για να βρω λίγες παραπάνω πληροφορίες για το βιβλίο, για να καταλάβω τι παίζει -. Τέλος, με κούρασε λίγο, η συνεχής επανάληψη λέξεων, φράσεων, ολόκληρων παραγράφων, εικόνων, σε κοντινά διαστήματα μέσα στο βιβλίο, που δεν ξέρω αν τελικά χρειάζονται ή παίζουν και αυτά το ρόλο τους στη γραφή και την πλοκή. Στις τελευταίες σελίδες λύνονται πολλές απορίες είναι η αλήθεια και το τοπίο ξεκαθαρίζει, και έρχεται και η λύτρωση. Αξίζει όμως πιστεύω να το διαβάσει κανείς. Τουλάχιστον εγώ δεν έχω ξαναδιαβάσει κάτι αντίστοιχο, αλλά δεν έχω διαβάσει και πάρα πολλά βιβλία. Όμως και από άλλες κριτικές που διάβασα ανθρώπων πολυδιαβασμένων, είδα ότι τους φάνηκε όντως πρωτοπόρο για πολλούς λόγους. Αξίζει λοιπόν να του δώσεις μια ευκαιρία. Δεύτερη με τίποτα! Δεν αντέχεται τόσος θάνατος και τόση συμφορά!