English author, diplomat, and adventurer JAMES JUSTINIAN MORIER (1780-1849) served as the British ambassador to the court of Persia from 1810 to 1816. He is also remembered for his memoir A Journey through Persia, Armenia and Asia Minor to Constantinople in 1808.
کتاب از لحاظ کیفیت ابدا به قوت جلد اول نیست ولی تجربهی خواندنش خیلی متفاوتتر و سنگینتر و شاید معنادارتر از سرگذشت حاجیباباست. برای من کتاب بیشتر غمناک و دردآور بود تا طنز، چیزی شبیه فضای مالیخولیایی حاجیواشنگتن علی حاتمی. ترکیبی از هجو و مسخرگی فرهنگی ولی در عین حال احساس غربت و دلتنگی. و آخر اینکه به نظرم نویسنده در این کتاب بیشتر بر خاطرات واقعیش تکیه کرده تا کتاب سرگذشت حاجیبابا که فرم هزار و یک شبی و رندنامهای داستان خیال نویسنده رو به پرواز دراورده بود و این، تاثیر این کتاب رو برای من بیشتر میکرد.
...
شاه: خوب حاجی فرنگستان را چطور دیدی؟ چطور جایی بود؟ من: هرجا که شاه پسندد نیکو، هر عیب که سلطان پسندد هنر است
شاه: میشود آنجا را با ایران مقایسه کرد؟ من: جان به قربانت چگونه میتوان آنها را مقایسه نمود؟
شاه: بلی هر کشوری حسنی دارد. اما انصاف باید داد که محسنات همه را اگر جمع کنیم به اندازه کشور ما نمیشوند پس رو به وزیر کرده گفت: میرزا میشنوی یا نه؟ آنگاه غزل حافظ را که مطلع آن این است بخواند: خوشا شیراز و وضع بیمثالش خداوندا نگهدار از زوالش