Kimberly kwam vroeger vaak bij haar oom en tante op hun bloeiende ranch in Summerville, maar door de scheiding van haar ouders is ze er al jaren niet geweest. In een opwelling besluit ze haar spullen te pakken en tante Betty en oom Bill tijdens haar zomervakantie te bezoeken.
Eenmaal aangekomen maakt ze kennis met de lokale – en vooral woest aantrekkelijke – sheriff Colt, die meer een stalknecht op de ranch is dan handhaver van de wet. Het leven in Summerville is namelijk vooral rustig en zonnig. Er gebeurt eigenlijk nooit iets… tot het moment dat oom Bill na een vistochtje niet meer terugkeert.
Tante en haar bejaarde vriendinnen besluiten de koppen bij elkaar te steken in “tante Betty’s countryclub”, wat niet meer is dan een klein kantoortje in de schuur. Ze doen er alles aan om oom Bill te vinden… of verbergen ze juist iets?
Oom Bill zou weleens een vermist persoon kunnen zijn die door niemand echt gemist wordt…
Bios are tough. I'm an author and game designer based out of Tokyo. I've a soft spot for horror, urban fantasy, and science fiction. I write about vampires, about social issues, and the intersection of mythology and real life. I believe stories about monsters are actually stories about people, and that every good story about monsters is a story about the way people live and interact.
Should I have written that in the third person? That'd be weird, wouldn't it? "Olivia Hill is an author and game designer based out of..." It's really awkward, if you know I'm writing it about myself. But isn't this commentary kind of meta anyway? Is this really the purview of author bio? Do I really need to be worrying about this when the world could fall apart at any minute? Should I really be writing books when I only have a limited time on this earth, and could theoretically be doing something more meaningful? Does anything have meaning?
Long story short, you should buy my books. Because what if they're actually very important? What if they change the world, the way Bill & Ted changed the world with Wyld Stallyns? Wouldn't you want to be part of that before it's a thing?
Aan de ene kant is het boek erg voorspelbaar, maar de romance en de beschrijvingen van het leven op de ranch maken heel veel goed. Je leest mijn volledige recensie vanaf zaterdag 27 mei op mijn blog booksofhopeanddreams.wordpress.com
Tot nu toe heb ik op een boek na alle boeken van Olivia Hill gelezen. Met de aankondiging van haar nieuwe boek én het zien van een cover met hond, wilde ik deze absoluut weer lezen. Van Dutch Venture Publishing kreeg ik ook nog eens de kans het boek te mogen lezen en te recenseren, dank je wel! De cover wordt gesierd door een landschap met op de achtergrond een boerderij met hond. Op de voorgrond zien we een enorm schattige en aandoenlijk kijkende hond met een crime scene lint en een geweer. Alleen al de cover weet me te overtuigen dat ik het boek moet lezen. Ik heb hoge verwachtingen.
Het is vele jaren geleden dat Kimberly voor het laatst op de ranch bij haar tante en oom kwam. Door de scheiding van haar ouders is ze hier lang niet meer geweest. In een opwelling besluit ze haar spullen te pakken en tante Betty en ome Bill tijdens haar zomervakantie te bezoeken. Op de ranch in Summerville aangekomen, maakt ze al snel kennis met de woest aantrekkelijke sheriff Colt, waarvan ze direct knikkende knieën krijgt. Hij is meer stalknecht en hulp op de ranch dan handhaver van de wet, aangezien het rustig is in het zonnige Summervile. Maar dan keert ome Bill niet meer terug na zijn vistochtje. Tante Betty en haar vriendinnen, ook wel "Tante Betty's countryclub" genoemd, besluiten hun koppen bij elkaar te steken. Doe ze er alles aan om Ome Bill te vinden of verbergen ze juist iets? Ome Bill blijkt toch een wat minder geliefd persoon te zijn dan gedacht...
Olivia Hill heeft zo'n heerlijke levendige, vlotte en krachtige schrijfstijl dat je vanaf de eerste bladzijde mee het verhaal van Kimberly mee ingezogen wordt. Het is leuk, hoe de vakantie van Kimberly begint en je hierdoor als lezer mee geïntroduceerd wordt in het verhaal, de gebeurtenissen en de personages. Kimberly maar ook de andere personages als tante Betty en hunk Colt zijn enorm goed neergezet en zijn stuk voor stuk unieke personages. Vooral tante Betty weet mijn hart gelijk te stelen.
De verhaallijn is leuk, origineel en bevat een heerlijke combinatie van romance en spanning. Daarnaast is ook aan humor in dit heerlijke verhaal geen gebrek. Dit geheel zorgt ervoor dat je echt in het verhaal op gaat en door de leuke wendingen in het verhaal blijft het boeiend van begin tot het einde. Het leest als een feelgood, maar door de vermissing van ome Bill zorgt de verhaallijn voor net dat beetje meer en extra in de verhaallijn. Tot aan het einde toe weet Olivia Hill je dan ook in spanning te houden over wat er precies met ome Bill gebeurt is, al had ik een goed voorgevoel, de manier waarop Olivia het op papier weet te zetten met de nodige humor zorgt ervoor dat je het boek echt met een lach op je gezicht dichtslaat.
Tante Betty's countryclub is een heerlijke cozy crime. Hierbij moet je denken aan een feelgood met wat spanning. Het is heerlijk levendig, vlot en krachtig geschreven en bevat een flinke dosis humor, waardoor het echt een verhaal is waar je van geniet! Ik had hoge verwachtingen, maar Olivia Hill heeft mijn verwachtingen overtroffen. Je ziet met ieder verhaal haar schrijftalent groeien. Ik kan nu al niet wachten op haar volgende boek.
Na vele jaren gaat Kimberly eindelijk weer naar de plek waar ze zich het meeste thuis voelt, en heeft ze een lange vakantie op de ranch van haar oom en tante in het vooruitzicht. Eenmaal daar ontdekt ze dat de huidige sheriff een stuk aantrekkelijker is dan zijn voorganger.
“Ugh, ze moest zich niet zo aanstellen. Die man wees haar alleen maar naar een zadel. Hij deed haar geen oneerbaar voorstel …… helaas.” Olivia Hill
Het voelt direct alsof ze nooit is weggeweest, en de aanwezigheid van sheriff Colt helpt zeker mee. Alleen oom Bill is nog even onaangenaam. Als hij plotseling verdwijnt lijkt niemand, inclusief tante Betty, hem echt te missen.
Tante Betty wordt bijgestaan door haar vriendinnen van ‘tante Betty’s countryclub’. De drie vrouwen steunen elkaar, maar lijken ook iets te verbergen.
Tante Betty’s countryclub is weer een heerlijk feelgood verhaal van Olivia Hill in de, voor haar lezers, zo bekende stijl.
Naast de fijne personages die Olivia Hill voor haar verhalen creëert, is er ook altijd een rol weggelegd voor één of meer bijzondere dieren. Een gegeven dat dierenliefhebbers altijd in hun hart zullen voelen, maar waarschijnlijk zullen lezers die niet in die categorie vallen hier stiekem ook van genieten, omdat het gewoon heel goed in de sfeer van de verhalen past. Olivia Hill weet altijd een warme en gemoedelijke ambiance neer te zetten, zelfs als sommige omstandigheden allesbehalve gemoedelijk zijn.
Olivia Hill slaagt er in om traumatische gebeurtenissen, pijnlijke ervaringen en oud zeer, om te zetten in iets dat op de een of andere manier toch iets positiefs of bevrijdens brengt. Je zou haast zeggen dat crime gerelateerde zaken onder vriendelijke omstandigheden plaatsvinden. Natuurlijk weet je dat dat niet kan, maar de auteur brengt alles op zo een sympathieke wijze dat het bijna logisch lijkt. En volgens mij is dat de kracht van haar verhalen, je wordt op een positieve manier een beetje in de luren gelegd.
Tante Betty’s countryclub is een aangenaam verhaal met een misdadig randje en een hoop liefde.
Quote ;"Mannen brengen alleen maar problemen". Kimberly komt na 12 jaar voor een lange vakantie terug naar de ranch van Tante Betty en oom Bill. Na de scheiding van haar ouders, werd ze op 17 jarige leeftijd meegesleept naar Utah, 6 uur rijden van de ranch, Vader, tante Betty, pony en hond achterlatend. Drie jaar later is ze vader, pony en hond kwijt, overleden. Daarom houdt ze niet van dingen die en drieën komen. Dat brengt ongeluk.
Eenmaal op de ranch hoort ze ruzie om 6 uur in de ochtend. En Brutus de hond die de zaklantaarn nog vast zou houden voor een inbreker, zou niet echt een hulp voor tante zijn. Kimberly vindt de Sheriff Colt wel heel aantrekkelijk en als hij haar uitnodigt voor een rondje patrouille te paard, gaat ze na aandringen van tante erop in. Maar gaande weg vind ze Colt wel heel leuk, traint ze een mustang en bid dat ze het gevonden hondje in de kreek mag houden. Maar ongeluk volgt toch in drieën?
Heerlijk vermakkelijke feelgood romance met die cozy mystery, het mystery van de missing Ome Bill en een tante met twee vriendinnen ; Tante Betty's Country club die gaande weg toch wat vreemd gedrag vertonen, gloor gebruiken in de schuur dat je denkt een openbaar zwembad in te lopen, bijvoorbeeld. Wat is er toch aan de hand? Heb regelmatig geglimlacht en zelfs hardop gelachen.
In dit genre een aanrader.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Super feelgood. Ik had niet goed gekeken en dacht dat dit meer een thriller/detective zou zijn met een vleugje romantiek. Het is meer een romantisch feelgood boek met een vleugje misdaad ergens op de achtergrond. Het verbaasde me wel hoe er in het verhaal om werd gegaan met de misdaad, maar ergens was dat ook oké. Dat was namelijk niet het belangrijkste element in het verhaal (hoewel ik ergens wel meer verwacht had. Daarvoor zou ik drie sterren geven). Voor de romantische feelgood vibes geef ik vier sterren!